• | | | |

    Verhip, het gras is hier echt veel groener !

    DoorTitia Liese

    Ken je dat gevoel? Dat gevoel altijd op de verkeerde plaats te zijn? Dat het ergens anders beter is dan waar jij bent? Leuker. Gezelliger. Aantrekkelijker. Het gevoel dat andere mensen het leuker hebben dan jij. Beter. Gezelliger. Aantrekkelijker. Het gevoel dat andere mensen altijd leuker zijn dan jij. Slimmer. Beter. Geestiger. Gezelliger. Aantrekkelijker. Het gevoel dat andere mensen alles beter kunnen dan jij. Alles beter doen dan jij.

    Groener

    Jaren geleden kwam ik een afbeelding tegen. Twee schapen. Naast elkaar. Op een groot vlak. Helemaal groen. Zegt het ene schaap tegen het andere schaap: ‘Verhip. Het gras is hier echt veel groener!‘

    Schapen

    Vorige week fietste ik naar Oosterend. Langs een groot weiland. Helemaal groen. Aan de rechterkant van het weiland langs de slootkant een lange rij schapen. Grazend en wel. Twee schapen voorop. ‘Verhip. Het gras is hier echt groener!‘ hoor ik in mezelf.

    Als je de tijd neemt, ervaar je meer

    Wat een mooie thema’s voor Verlaat Verdriet-ers om over te schrijven. Het gevoel altijd op de verkeerde op plaats te zijn. Het gevoel dat andere mensen altijd leuker zijn dan jij. Slimmer. Beter. Gezelliger. Aantrekkelijker. Dat ze het altijd beter doen dan jij.
    Altijd die onrust in je hoofd. Altijd het gevoel dat je nooit ergens echt van kunt genieten.

    De weg van liefde

    Neem de tijd. Zie je eigen symbolen. Beelden die jou helpen weer te geven wat jij voelt. Waar jij iets mee wilt. Of waar jij naar verlangt.
    Neem de tijd om te schrijven. Over wat je voelt. Over wat je wilt.
    De retreat De weg van liefde biedt je die tijd. Biedt je de veiligheid om te ervaren.

    Lees meer over De weg van liefde in Italië. Je bent van harte welkom!

  • | | |

    Het gewicht van lood in je leven

    DoorTitia Liese

    Zwaar als lood

    Zo kan het soms voelen. Van die dagen dat je het gevoel hebt dat je maar niet verder komt. Niet vooruit, in ieder geval. Loodgrijs. Uitzichtloos. Loodzwaar. Van die dagen waarop je het gevoel hebt tegen stroop in te moeten zwemmen. Waarop je geen uitweg ziet. Waar je doodmoe van wordt.

    Beeld

    Bij het opruimen van m’n Terschellingse schuurtje kwam ik een emmertje vis-lood tegen. Loodzwaar. Ineens was daar het beeld. Moest dat zware, grijze lood op de foto.

    Delen

    Op dagen die zo zwaar voelen als lood helpt delen. Onmiddellijk. Maar – niet altijd is er iemand in de buurt met wie je kunt delen.

    Taal

    Schrijven helpt. Ook. Je beseft het. Je weet het. Ook. Maar ja: wat moet je dan schrijven? Waarover? Hoe?

    Als je de tijd neemt, vind je woorden

    De schrijf-retreat De weg van liefde biedt je

    Tijd, aandacht, rust, inspiratie;
    Ruimte om op zoek te gaan naar beelden en symbolen die bij jou passen;
    Eenvoudige schrijfoefeningen die jou op weg helpen;
    Liefdevolle zorg en heerlijk eten in Villa le Muse;
    De mogelijkheid te delen met ervaringsgenoten;
    De deskundigheid van Titia Liese, die jou bijstaat als je daar behoefte aan hebt.

    Stromen

    Zo kan ook wat zwaar voelt als lood weer gaan stromen.
    Ook bij jou.

  • | | |

    BeeldTaal in Italië: kennismaken met Maartje Schonefeld

    DoorTitia Liese
    Codiponte, foto mei 2019

     

    Kennismaken met Maartje Schonefeld

    Op de 2e dag van ons verblijf op La Concia maken we kennis met Maartje Schonefeld. Maartje is een paar dagen naar Nederland geweest. En is de vorige avond teruggekomen in Codiponte. Ons heerlijke, royale ontbijt heeft ze in alle vroegte al op ons terras gezet. En nu hebben we gelegenheid elkaar te spreken.

    Op La Concia in Codiponte

    ‘Ik heb je website gelezen. Wat bijzonder dat je dit werk doet. Weet je: mijn vader is als kind van 10 zijn moeder verloren. Hij is nu 84, heeft best een goed leven gehad. Maar ik merk dat hij meer bezig is met zijn moeder en het verlies van haar toen hij nog zo jong was. Het was echt heel bijzonder om jouw site te lezen.

    En wat je me mailde over het feit dat je zelf meerdaagse workshops, cursussen en trainingen biedt aan mensen die jong een ouder zijn verloren. Het lijkt me mooi in de komende dagen te zien of we iets – en zo ja: wat – voor elkaar kunnen betekenen.

    Van oorsprong ben ik psycholoog. En ik ben ook pianist. Sinds 15 jaar woon ik in Italië. Eerst in Milaan met Davide. Na de komst van Beatrice met ons 3-en. En nu in Codiponte, op La Concia. Dit is nu ons werk. We zijn hier inmiddels helemaal ingeburgerd. Zo nu en dan geeft ik hier nog pianolessen.’ vertelt Maartje met een brede glimlach. ‘En de liefde voor mijn vak als psycholoog komt me van pas in het verzorgen van de randvoorwaarden om de retreats en de cursussen goed en soepel te laten verlopen.

    Ons nieuwe huis

    Heb je ons nieuwe huis gezien aan de andere kant van Codiponte? We hebben het al enigszins in gebruik genomen. Het huis is in goede staat. We hebben daar een ruime keuken. En een grote, gezamenlijke ruimte met een kachel voor een houtvuur, waar ook de maaltijden plaats kunnen vinden. Dan is er nog een kleine woonkamer met een open haard. En er zijn 5 2-persoonskamers en een 1-persoonskamer.
    Ook bij dit huis hoort een enorm terrein. Kijk, je kunt het vanaf hier zien. Het is dat terrein dat helemaal de heuvel opgaat. We broeden nog op een naam voor het huis. Maar we verheugen ons er nu al op om in dat huis groepen te gaan ontvangen.’

  • | | |

    BeeldTaal in Italië: Castiglione del Terzière en LaConcia

    DoorTitia Liese

    BeeldTaal in Italië: Castiglione del Terzière en LaConcia

    Het lag helemaal niet in mijn bedoeling om naar Italië te gaan.
    Maar het gebeurde gewoon.
    Het lag helemaal niet in mijn bedoeling om een cursusaanbod van een week rondom BeeldTaal te maken.
    Maar het gebeurde gewoon.
    Het lag helemaal niet in mijn bedoeling om BeeldTaal-cursussen in Italië te gaan geven.
    Maar het gaat gewoon gebeuren.
    Lees in de komende weken meer over de bijzondere manier waarop deze cursussen tot stand zijn gekomen.

    Samen naar Italië

    ‘We kunnen toch ook gewoon samen naar dat kasteel gaan’ Appt Jolanda me afgelopen maart. Aanleiding is een artikel dat ik afgelopen winter heb gelezen in Volkskrant Magazine over Castiglione del Terzière en Raffaella Paoletti. ‘Als je er komende zomer langsloopt op je pelgrimsroute moet je daar toch even gaan kijken.’ Ik overhandig Jolanda het artikel dat ik voor haar heb uitgeknipt.
    ‘Ik kom er helemaal niet langs’ Appt Jolanda een week later. ‘Maar we kunnen toch ook gewoon samen naar dat kasteel gaan?’

    Boeken

    Voor ik goed heb nagedacht App ik Jolanda JA!!! terug.
    Tien dagen Italië. Naar de Lunigiana. Het noordelijkste deel van de Toscane, vooralsnog vooral onbekend bij toeristen. En tot dat moment ook bij mij.
    Met de trein? Met het vliegtuig? We kiezen ‘toch maar’ voor het vliegtuig en boeken naar Pisa. Inmiddels weet ik: als het vliegtuig eenmaal van de grond is, landt het sneller in Pisa dan de Friesland vaart van de haven van Harlingen naar de haven van West Terschelling.

    Castiglione del Terzière

     

     

     

    Ik neem contact op met Raffaella en boek 3 nachten in een van de dimori (slaaphuisjes) van de borgo Terzière.
    La Guardia: het slaaphuisje met de romantische loggia waar ik mezelf al had zien zitten. Wat we overigens in 3 dagen tijd alleen op de eerste avond een uurtje hebben kunnen doen. Daarna door de voortdurende regen niet meer.

    LaConcia

    ‘Ik heb een hele mooie B&B ontdekt via CiaoTutti, niet zo heel ver van Terzière’, mailt Jolanda.
    En ja: ik ben meteen verkocht – kijk zelf maar!
    Ik neem contact op met Maartje Schonefeld en boek 4 nachten op LaConcia.
    Op de dag van aankomst worden we beneden bij de brug van Codiponte opgewacht door Davide en Beatrice. Davide, de partner van Maartje en Beatrice, de dochter van Maartje en Davide.
    Davide vervoert onze bagage naar boven. Beatrice loopt met ons de trappen op naar het huis. Je moet wel in een goeie conditie zijn!
    Davide brengt ons naar ons appartement. Wat zijn we blij verrast! Wat een ruimte hebben we nu ineens voor onszelf! En wat een warm welkom!

    Insieme

    Wat ik op dat moment nog niet weet, is dat dit het begin is van een samenwerking waar ik me enorm op verheug: INSIEME.
    Over deze samenwerking vertel ik je graag meer in de blogs van de komende weken.

    BeeldTaal in Italië

    Lees meer over het ontstaan van de 3 BeeldTaal-cursussen in Italië: De weg van liefde, Wegen naar stilte en De weg van de pelgrim in Codiponte.
    Anonneer je op mijn blogs.