• Wounded healer

    DoorTitia Liese

    Na en naar aanleiding van de workshop van mei j.l. heeft Tamar besloten de eindscriptie van haar opleiding te schrijven over Verlaat Verdriet en verlate rouw. Tamar heb ik beloofd haar op te leiden om als therapeut Verlaat Verdriet-werk uit kunnen gaan voeren. Ik weet al zo lang dat ik zelf niet de tools heb, maar ook niet de juiste instelling, om met iemand een therapeutisch proces aan te gaan – ook niet als het om een verlaat rouwproces gaat. Maar wat jij doet is toch ook heel therapeutisch, wordt me heel vaak als antwoord gegeven. En ja, dat is ook zo. De kennis die ik heb opgebouwd van Verlaat Verdriet en verlate rouw is groot en uniek. Vanuit die kennis, vanuit mijn lange werkervaring maar vooral dankzij het feit dat ik zelf een langdurig en intensief proces heb ik doorgemaakt en daaraan heb kunnen helen, kan ik mijn werk als wounded healer doen. En dat doe ik graag. In de basisworkshops Verlaat Verdriet, zowel als in de biografische cursussen die ik heb ontwikkeld kan ik alles inzetten wat ik te bieden heb, en dat is veel. Maar ik ben me er zeer van bewust dat juist dat geheelde deel in mij mensen het vertrouwen geeft dat het kan, omdat ze het aan mij kunnen zien dat het kan. En dat het de moeite waard is een verlaat rouwproces aan te gaan. Dat je dan kunt helen, dichter bij jezelf kunt komen en kunt groeien. Een completer mens kunt worden. Maar wat ik mis – en waar ik ook al lang niet meer naar verlang om het te kunnen – is het werken met methodes, met werkvormen en met oefeningen. Ook al gebruik ik in mijn werk oefeningen en werkvormen: dat zijn basale, simpele maar krachtige werkvormen. Deze werkvormen noch ik zijn er op gericht een langdurig therapeutisch traject met iemand aan te gaan. Daarom ben ik ook zo blij met Tamar, wier hart en verlangen juist wel op dat gebied ligt. We zijn deze hele dag intensief aan het werk geweest. Aan het eind van de dag zijn we beiden total loss. Moe, maar tevreden, zeg maar. Ik hoop dat Tamar mijn onderbouwing van Verlaat Verdriet en verlate rouw op een goeie manier vorm kan geven in haar scriptie, zodat nog veel mensen plezier kunnen gaan hebben van het werk dat we vandaag geleverd hebben.

  • | | |

    Illusies

    DoorTitia Liese

    Ik heb een boekenhart. Een boekenhart houdt van mooie boeken. Een boek moet als het ware als vanzelf in je handen springen. Je moet het boek vast willen houden. Vorm en inhoud moeten met elkaar in overeenstemming zijn. Beiden mooi en goed, beiden op hun eigen manier. Ik wil zelf bepalen wat er in het boek komt te staan, en ik wil zelf bepalen hoe het boek eruit gaat zien. Al een tijdlang heb ik het gevoel dat de Nederlandse uitgevers bepalen wat rouw eigenlijk is. Rouw moet verkoopbaar zijn, want daar moet de uitgever van leven. Verkoop van illusies, zeg maar. Maar dat is niet waar rouw over gaat, en verlate rouw al helemaal niet. Reden genoeg dus om mijn boeken zelf uit te willen geven – en die boekenopleidingen in het verleden, de heb ik natuurlijk ook niet voor niks gedaan. Dus ja: ik geef mijn boeken zelf uit. En ik heb een heel duidelijk beeld van hoe de twaalf delen van de Amor Fati -reeks eruit gaan zien. Net zoals mijn Verlaat Verdriet (Ver)Werkboek prachtig vormgegeven door Marieke de Vlieger. Maar nu moet ik gaan beslissen over de drukker. En ja: van papier en papierkwaliteiten weet ik nou eigenlijk niet heel erg veel. Gelukkig heeft de accountmanager van een drukkerij die me is aanbevolen aangeven bereid te zijn naar me toe te komen. En dat heeft ze vandaag gedaan, met een hele stapel boeken om me te laten zien welke keuzes ik kan maken. Dat helpt me, het boek wordt weer wat zichtbaarder, en ik kan zonder veel moeite de keuzes maken die nodig zijn. Zo wordt Teruggaan, om verder te kunnen weer concreter en komt de Amor Fati-reeks weer een stap dichterbij. Vanavond begint een nieuw individuele Verlaat Verdriet-workshop. Ik heb er zin in!

  • | | |

    Goed boek!

    DoorTitia Liese

    ‘Ik kom vaak in Nunspeet, en dan ga ik altijd naar de winkel en daar kwam ik jouw (Ver)Werkboek tegen. Wat een ontzettend goed boek! Ik wil een workshop bij je doen’. Een week of wat geleden kreeg ik op een maandagochtend een telefoontje van P. Vandaag is het zover, samen met P. zal ik aan het werk gaan in een individuele workshop. Samen zullen we tot zaterdagnamiddag de gevolgen onderzoeken die de vroege dood van zijn beide ouders voor het leven van P. heeft gehad.

  • | | |

    De reis van je leven

    DoorTitia Liese

    De reis van je leven op Terschelling 2011, voor het vijfde achtereenvolgende jaar, is – weer – en heel intensieve, mooie en waardevolle week geweest. Zoals gebruikelijk, en mogelijk, in deze biografische cursus bestaat de groep uit een paar Verlaat Verdriet-ers en een paar niet-Verlaat Verdriet-ers. Al vanaf het moment dat we het mooie en gastvrije huis binnenkomen is het duidelijk dat we in deze groep in warmte, aandacht en harmonie kunnen werken. En zo is het, vanaf dat eerste moment, gegaan, ook al is het voor een enkele deelneemster moeilijk haar plaats in te nemen in de groep. ‘Wat is er toch zo bijzonder aan Verlaat Verdriet-ers’, vraag ik me een aantal keren af. En ik niet alleen, ook een van de deelnemers komt er een aantal keren op terug: er zijn zoveel beschadigde mensen. Het vroege verlies van een ouder is toch niet de enige manier waarop je beschadigingen op kunt lopen. Zeker niet, ik ben me daarvan ten zeerste bewust. En jong ouderverlies is ook zeker niet het enige thema van deze biografische cursus. Maar: in een groep die voor meer dan 50% bestaat uit Verlaat Verdriet-ers is het wel een vooraanliggend item. Zijn vragen maken me er ook weer van bewust hoe belangrijk het is om aandacht te besteden aan dat wat er is, aan dat wat er speelt, en aan dat wat tijd, aandacht en liefde nodig heeft om aan de oppervlakte te kunnen komen, in plaats van altijd maar de vraag te stellen of andere ervaringen niet veel erger zijn of dat aandacht vragen voor pijnlijke ervaringen in je leven betekent dat je in je slachtofferrol blijft hangen of welke andere ondermijnende voor-oordelen dan ook. F. verzorgt niet alleen even toegewijd als consentieus de catering, hij bezorgt ons ook op dinsdagavond een prachtig piano-concert in het kerkje in Hoorn. Door een mis-communicatie voor een veel grotere groep dan wij alleen. Waaruit weer blijkt dat niet iedere mis-communicatie vreselijke dingen tot gevolg heeft. Nu hebben veel meer mensen kunnen genieten van het prachtige pianospel van F. De warmte en de harmonie in de groep wordt door dit concert nog extra verstevigd. De week, waarin heel hard wordt gewerkt, maar die – mede door het mooie weer – ook heerlijke middagen voor ontspanning kent, kunnen we gezamenlijk afsluiten met het gevoel: wat een  waardevolle week!