• | |

    Samen werken aan mijn samenhangend aanbod

    DoorTitia Liese

    Een samenhangen aanbod voor Verlaat Verdriet-ers

    ‘Juul, wat ik wil is een samenhangend aanbod voor Verlaat Verdriet-ers’.
    Nog zie ik ons zitten. Twintig jaar geleden. Juliette en ik. Werkend aan de allereerste website van de allereerste Stichting Verlaat Verdriet. Hoe doe je dat: een website bouwen met een samenhangend aanbod als je nog een beginneling bent in je Verlaat Verdriet-werk. Een samenhangend aanbod….. Ik wist heel goed dat ik dat wilde. Maar uitleggen hoe dat er uit moest zien…… Dat lukt me natuurlijk niet. Er was helemaal nog geen samenhangend aanbod!

    Doorgaan

    Hij kwam er, die eerste website. Gezwoegd hebben Juliette en ik. Maar hij kwam er. En ook de tweede website kwam. Namelijk mijn eigen website www.verlaatverdriet.nu. Een samenhangend aanbod? Mmmmmm, nou nee. Doorgaan dus. Stug doorwerken. Geduld hebben. Vertrouwen.

    Mijn aanbod

    Inmiddels zijn we twintig jaar verder. Twintig mooie jaren. Samen met heel veel Verlaat Verdriet-ers. Verlaat Verdriet-ers die een Verlaat Verdriet-workshop kwamen doen. De jaartraining De kunst van het verbinden. Die in vroegere jaren meegingen met De reis van je leven op Terschelling, of die de biografische workshop Heel je leven bij me kwamen doen. Die  meegingen met BeeldTaal in Italië: De weg van liefde.

    BeeldTaal ontwikkelen. Boeken schrijven. Boeken uitgeven in eigen beheer…. Wat kan er mooier zijn voor een Verlaat Verdriet-er die altijd alles zelf wil doen!

    Samenhangend aanbod

    En of het een kwestie was van doorwerken. Van geduld. Van vertrouwen. En nu, twintig jaar later, is het er. Het samenhangend aanbod waarvan ik twintig jaar geleden al wist: dat moet er komen voor Verlaat Verdriet-ers.

    Carin Wormsbecher en Gopher

    ‘Carin begrijpt waar ik mee bezig ben. Ze ziet het, soms beter dan ikzelf het zie.’ Vijf jaar geleden ontmoette ik Carin Wormsbecher. In die tijd directeur/eigenaar van drukkerij Wedding in Harderwijk. Inmiddels directeur/uitgever van uitgeverij Gopher in Harderwijk.
    Gistermiddag hebben we een spijkers-met-koppen-gesprek gehad. Carin en ik. We gaan samen verder werken aan mijn samenhangend aanbod. Ik als Verlaat Verdriet-deskundige. Carin als uitgever. Nu. En in de toekomst.

    Nieuwsgierig?

    Nieuwsgierig naar de volgende stappen? Lees mijn blogs. Ontvang je mijn blogs nog niet? Je kunt je abonneren via HOME op deze website. Of volg ons op Facebook. Ik doe m’n best je zoveel mogelijk op de hoogte te houden van de nieuwste ontwikkelingen.

  • | |

    Van harte gecondoleerd

    DoorTitia Liese

    Van harte gecondoleerd

    Twintigers en dertigers die een ouder verliezen merken vaak dat ze door de rouw een achterstand oplopen in hun leven, zegt Ameline Ansu. Ze bepleit in haar boek Van harte gecondoleerd meer aandacht voor de jongvolwassene van wie de vader of moeder overlijdt. 

    Jongvolwassenen

    Ameline Ansu (32), gedetacheerd adviseur bij de Rijksoverheid, was 23 jaar toen haar moeder overleed na een langdurige ziekte. Vanaf dat moment kwam ze tijdelijk terecht in wat ze noemt ‘een schemergebied’: te jong om het emotioneel zelf te rooien, maar volgens de wet volwassen genoeg om officiële verantwoordelijkheden te dragen. Aan boeken over rouw had ze weinig – die waren voornamelijk gericht op de partner van een overlevende of op zeer jonge kinderen met een overleden ouder. Gek, vond ze. Want de groep jongvolwassenen die een ouder heeft verloren is fors. ‘Voorzichtig geschat zijn er 100.000 jongeren in Nederland die opgroeien zonder vader of moeder door overlijden.’

    Steun 

    Nu, bijna tien jaar na de dood van haar moeder, heeft Ameline Ansu zelf een boek geschreven over rouw bij twintigers en begin dertigers. In Van harte gecondoleerd spreekt Ansu lotgenoten die een ouder hebben verloren door (erfelijke) ziekte, plotseling overlijden of zelfdoding. Aan de hand van anekdotes bespreken ze verschillende thema’s, van de veranderde gezinsdynamiek tot het gat op cv. In het boek, dat leest als een keukentafelgesprek, deelt Ansu bovendien haar eigen ervaringen met dood en rouw. ‘Als steun voor iedereen met vergelijkbaar verdriet en hun naasten’, zegt Ansu. ‘En om het taboe op de dood en rouw weg te nemen.’

    ISBN

    ISBN Van harte gecondoleerd: 9789000371303

    Artikel Volkskrant

    In de Volkskrant van vandaag (18 februari 2020) een interview met Ameline Ansu in verband met haar boek Van harte gecondoleerd.  

    Rouwverwerking

    Op dinsdag 18 februari  2020 organiseert debatcentrum De Balie een programma over rouwverwerking bij mensen die op jonge leeftijd een ouder hebben verloren. Ameline Ansu zal er ook spreken, samen met jongerenrouwcoach Remco Groenewegen en journalist Gijs van der Sanden.
    Uitverkocht

  • | |

    Ook Titia was een goed en normaal kind

    DoorTitia Liese

    …….Terwijl toch andere mensen steeds weer benadrukken dat mijn beide kinderen – ook Titia – normale en goede kinderen zijn.

    Gisteren schreef ik in mijn blog Familie: een onverwacht verrassend bericht over de onverwachte mail die ik ontving van een Duitse neef. Vandaag ontving ik nog een uitgebreide mail. Met bijvoorbeeld een brief die mijn vader in 1968 schreef aan de ouders van deze neef.

    Opnieuw kantelt mijn idee over vroeger. In deze brief schrijft mijn vader over het huwelijk met zijn 2e vrouw. Onder meer: ……. Hoewel het tegen mijn principes is, heb ik vaak de kant van de kinderen – zeker van Titia – moeten kiezen. Wat mijn vrouw mij nooit heeft kunnen vergeven…….. 

    En dat, terwijl ik me tot ver in mijn volwassenheid hopeloos verraden heb gevoeld door mijn vader. Omdat hij voor mijn gevoel altijd de kant koos van zijn 2e vrouw (met wie ik inderdaad vanaf het allereerste begin (vanaf dat ik 8 was) een hele slechte relatie heb gehad).

    Kantelend perspectief

    Een verandering van perspectief, mag ik wel zeggen. En dat wel tientallen jaren later……
    En ja: er gebeurt iets met me als ik de zin lees   ……..Terwijl toch andere mensen steeds weer benadrukken dat mijn beide kinderen – ook Titia – normale en goede kinderen zijn. 

    Nog een nieuw perspectief

    Ik wist het altijd. Van de slechte relatie die mijn vader had met zijn vader. Zowel mijn grootvader als mijn vader geheelonthouder – nooit alcohol. Mijn overgrootvader verliet zijn gezin toen zijn kinderen nog jong waren. Zwaar alcoholist. Overleden in een tehuis voor alcoholverslaafden.
    Ik kijk naar de stamboom die mijn nieuw verworven neef mij toestuurt. En zie dat mijn overgrootvader zijn moeder verloor toen hij 3 was. En zijn vader toen hij 8 was. Voor zijn 10e jaar wees dus.

    Om over na te denken

    Zo kun je op je 70e onverwacht nog een heleboel nieuwe perspectieven toegestuurd krijgen. Om over na te denken!

  • | |

    Ik heb dit al eens meegemaakt

    DoorTitia Liese

    ‘Ik heb dit al eens meegemaakt.’
    De realisatie beneemt me even helemaal de adem.

    December 2019

    Decemberweer. Korte dagen. Nat. Koud. Sinterklaas. Mijn verjaardag. Aankomend kerst. Kerstbomen. Lichtjes. 

    Mijn partner is in de laatste tijd van zijn leven aangekomen.
    Naderend eind. Hij 68. Ik net 70.
    Na ruim 30 jaar onze LAT-relatie in Nunspeet. Naast een gedeeld leven op Terschelling.

    Hoe doe je dat? Wat gebeurt er? Wat gebeurt er niet? Wat wil je? Wat wil je niet? Wat kan? Wat kan niet? Hoe geef je dit alles vorm?

    December 1957

    Decemberweer. Korte dagen. Nat. Koud. Sinterklaas. Mijn verjaardag. De verjaardag van mijn broertje. Aankomend kerst. Kerstboom. Kaarsjes. Muziek.

    Mijn moeder is in het laatste tijd van haar leven aangekomen.
    Naderend eind. Zij 49, ik net 8.

    Wat weet ik? Wat weet ik niet? Wat ervaar ik? Wat ervaar ik niet? Wat voel ik? Wat voel ik niet? Wat wil ik? Wat wil ik niet?
    Op tweede kerstdag overlijdt mijn moeder. Mijn leven zonder moeder is begonnen.

    Ik heb dit al eens meegemaakt

    Toen met het bewustzijn van het kind van 8 dat ik was.
    Nu met het bewustzijn van de volwassene die ik ben.

    Gat in je ziel

    Lees ook mijn blog De kerstengel en mijn moeder in mijn boek Gat in je ziel.