Borstkanker, een voorbeeld uit de praktijk

 

 

 

 

 

 

Borstkanker, mijn moeder, ik en andere mensen

Op mijn achtste verloor ik mijn moeder als gevolg van borstkanker. Mijn moeder werd 49 jaar.
Zelf bleek ik twintig jaar geleden eveneens borstkanker te hebben. Ik had ongeveer dezelfde leeftijd als mijn moeder.
‘Ik ga hier niet aan dood’ was het eerste wat ik dacht toen ik te horen kreeg dat er borstkanker was gevonden.
Gelukkig kreeg ik gelijk.

Twintig jaar later

Ongeveer twintig jaar later bleek ik opnieuw borstkanker te hebben.
Andere borst.
Andere kanker.
Ook deze keer leefde ik verder.

Twee jaar later

Twee jaar na de tweede borstkanker werd opnieuw kanker gevonden in mijn andere borst. Opnieuw een andere kanker.
Deze keer ontsnapte ik niet aan een amputatie.
Ook deze keer leefde ik verder.
Met plezier!

De dood van mijn moeder

Soms vertel ik er over – over die drie keer borstkanker bedoel ik.
‘De dood van mijn moeder heeft oneindig veel meer met me gedaan dan die kanker’ vertel ik dan.
Ik ken de reactie.
Afschuw. Hoe kun je dat nu zeggen. Inmiddels begrijp ik dat beter. Kanker, da’s erg. Daar kun je aan dood gaan.
Als kind je moeder verliezen: dat kun je gewoon verwerken.
Als je zo oud bent als ik nu ben moet je het daar toch niet meer over hebben.

Wij begrijpen elkaar

Gelukkig tref ik in mijn praktijk zo nu en dan dubbele-ervaringsgenoten.
Zij begrijpen het wel.
Wij begrijpen elkaar!