Emma Brunt: Gezin met een gat

Emma Brunt: Gezin met een gat

Artikel geschreven door Emma Brunt (1943), 13 jaar toen ze haar vader verloor.
HP/De Tijd Exclusief
Mei 2017

Schade

‘Mijn vader stierf toen ik dertien was. Zo, dat is eruit, en zegt tegelijkertijd alles en niets, want wat dat betreft lijkt zo’n kaal gegeven op de eerste klap van een kettingbotsing, waarbij het ene ongeluk een hele reeks andere uitlokt, totdat de A2 over de hele breedte bedekt is met wrakstukken en er een traumahelicopter aan te pas moet komen. Maar dat overzie je aanvankelijk nog niet; de omvang van de schade dringt pas later tot je door, soms pas ettelijke tientallen jaren later.’

Vorige week kreeg ik een exmplaar van HP/De Tijd van Erica cadeau. Ik was verrast: een gerenommeerd blad met een artikel over jong ouderverlies. En dan geschreven vanuit de eigen ervaring!
En niet alleen het artikel van Emma Brunt over het verlies van haar vader. Ook een interview met Astrid Holleeder, Sonja Barend en Teun van der Keuken, waarin Sonja Barend vertelt over haar onvermogen met haar moeder over haar vader te praten.

Sonja Barend

‘Ik begrijp van mezelf ook niet dat ik niet op een van die honderden avonden die ik met mijn moeder heb doorgebracht heb gezegd: mam, vertel nou eens echt hoe het is gegaan. Ik heb goddomme veertig jaar mijn brood verdiend met het stellen van vragen!’

Figurant

Emma Brunt: ‘Na de dood van mijn vader dwaalde ik doelloos door het huis, ongeveer als een figurant die per ongeluk geen script heeft gekregen en niet weet in welk toneelstuk ze is beland.’