Her mother’s face, boek van Roddy Doyle
Her mother’s face
Ik wil graag iets met je delen in verband met een simpel boek over opgroeien zonder moeder, geschreven door Roddy Doyle en geïllustreerd door Freya Blackwood. Zelf kreeg ik dit bescheiden boek via een Verlaat Verdriet-ster die in Schotland woont.
In Her mother’s face schrijft Roddy Doyle over het Ierse meisje Siobhan. Shioban verliest haar moeder als ze drie jaar is. Ze is enigst kind en blijft achter met een vader die bezwijkt onder het verdriet om het verlies van zijn vrouw. Hij is een zwijgzaam man. Net als alle ander mensen in de omgeving van Shiobhan is hij niet in staat met haar te delen over haar moeder.
Spiegel
Als Shiobhan tien jaar is beseft ze dat ze zich het gezicht van haar moeder niet meer kan herinneren. Shiobhan groeit op. Het gemis van haar moeder groeit met haar mee. Op een dag als ze in een park dicht bij haar huis zit heeft ze een ontmoeting met een vrouw die haar bekend voorkomt. Eindelijk kan Shiobhan haar verdrietige hart uitstorten. De vrouw droogt de tranen van Shiobhan. ‘Kijk in de spiegel’ raadt de vrouw Shiobhan aan. ‘Waarom?’ vraagt Shiobhan. ‘Omdat je dan je moeder zult zien’ zegt de vrouw tegen haar. Je zult zien hoe ze eruit zag toen ze jouw leeftijd had. En, als je ouder wordt, zul je zien hoe je moeder eruit zag toen ze ouder werd.’
Moeder
Shiobhan wordt volwassen. Ze wordt zelf moeder van een dochter: Ellen. In de loop van de jaren opent het advies dat Shiobhan kreeg van de vrouw die ze in het park ontmoette, iets in Shiobhan. Vanaf de tijd dat zich iets opent in Shiobhan opent zich ook in haar vader, en in de mensen om haar heen, ruimte om haar moeder weer een plek te geven in hun leven.
Je opnieuw verbinden
Hoewel de thematiek van het boek – je opnieuw verbinden met de ouder die heeft geleefd – wat mij betreft nogal ondersneeuwt onder een fondant-laag van empathie en wensdenken, wil ik de thematiek van dit boek graag met je delen. Zoek je overleden ouder op. Wordt weer het kind van de ouder die heeft geleefd!
Boek bestellen
In Nederland is dit boek nauwelijks te bestellen. Tenzij tweede hands en tegen (te) hoge kosten.
Lars Zebregs: je bent een deel van mij
Ik denk aan het lied dat Lars Zebregs onlangs heeft geschreven, en ten gehore heeft gebracht bij een grote herdenking in het zuiden van ons land.
Je bent een deel van mij
Ik voel het, ik hoor het, ik draag het, ik weet het is dichtbij me..
Waar ik heen ga, een verlangen, een gemis, het is moeilijk te begrijpen.
Maar als ik in de stilte ben
Gebeurt er iets in mij
Diepe wonden in mijn hart de pijn gaat niet voorbij
Het is alsof de leegte er mag zijn
Alsof het leed dat schuilt in mij
Me aankijkt en wanhopig zoekt
Al landt het, het is nooit genoeg
Je blijft een deel van mij
Van mij.
De dag begint, de nacht valt, elk moment spreekt een andere taal
Mijn gedachten, mijn gevoelens,
verlangens vertellen het verhaal
Maar als ik in de stilte ben dan
Lijkt het dichterbij
Een warme gloed, een tinteling,
Je bent er even bij
Het is alsof de leegte er mag zijn
Alsof het leed dat schuilt in mij
Me aankijkt en wanhopig zoekt
Al landt het, het is nooit genoeg
Je blijft een deel van mij
van mij
Het is alsof ik even met je ben
Alsof ik dit gevoel herken
Het voelt als jouw aanwezigheid
Nooit verloren in de tijd
Je bent een deel van mij
Van mij
Het is alsof ik even met je bent
Omdat ik dit gevoel herken