• | | |

    BeeldTaal in Italië: onze kennismaking met Raffaella Paoletti

    DoorTitia Liese

    We zijn aangekomen bij Castigliano del Terziere.
    En nu? We kijken omhoog naar de middeleeuwse borgo. We herkennen het kasteel. Dit moet het zijn. Maar hoe gaan we nu verder? Waar woont Raffaella? Waar moeten we zijn? Aarzelend lopen we het steile, smalle met keitjes ingelegde pad naar boven. Jemig, moeten we die steile paadjes met al die keitjes elke dag naar beneden en naar boven gaan lopen?

    Raffaella

    We kijken rond en zien vooral onbewoonde huizen en huisjes. Geen idee waar we Raffaella kunnen vinden. Weet ze wel dat we vandaag aankomen?

    Als we een halfuurtje rond hebben gekeken, ons afvragend of we wel welkom zijn, ontdekken we een man die het grasveld om zijn huis aan het maaien is. ‘We zijn op zoek naar Raffaella. Weet u waar we haar kunnen vinden?’ vraagt Jolanda in het Engels. De man begint te lachen. ‘Ah, Raffaella’ antwoordt hij eveens in het Engels. ‘Ik bel haar wel even.’

    Kennismaken met Raffaella

    ‘Wacht nog 10 minuutjes’ zegt hij. ‘Ze komt er aan.’
    En ja – nog geen 10 minuten later komt er een heel klein blauw aan alle kanten gedeukt autootje in volle snelheid naar boven racen.
    Het autootje stopt. Er stapt een vrouw uit. ‘Ohhhhh mio gatto….’ roept ze uit. ‘Ohhhh mio gatto….. Ziek, m’n kat. Doodziek. Moest ik ineens met haar naar de dierenarts.’

    ‘Ik ben Raffaella Paoletti en dit is mijn Rolls Royce.’
    Ze veegt haar haren uit haar gezicht. Puft nog een paar maal en zegt: ‘Wie zijn jullie eigenlijk? Wat komen jullie doen? Oh ja, ik begrijp het al. Jullie zijn die Nederlanders. Zeker ook uit die krant? Jullie verblijven in La Guardia. Toch? Alles loopt mis vandaag. Jullie moeten zo meteen eerst weggaan en minstens 2 uur wegblijven. We hebben nog geen tijd gehad om jullie dimori (slaaphuisje) klaar te maken.
    Maar komen jullie zo dadelijk eerst maar koffie bij me drinken. Kom maar over een half uurtje. Doorlopen naar boven. Je hand door het hek steken. Aanbellen.

    Een half uurtje later lopen we inderdaad naar boven.
    Steken onze hand door het hek.
    Bellen aan.
    Het hek wordt geopend.
    We lopen door naar boven.
    En zien tot onze verbijstering het blauwe gedeukte autootje boven aan de trap staan.

  • | | |

    De weg van liefde: BeeldTaal in Italië in oktober 2019

    DoorTitia Liese

    DE WEG VAN LIEFDE

    BeeldTaal in ItaIië 2019.
    Zojuist krijg ik bericht van Maartje Schonefeld van LaConcia over beschikbare data voor de volledig verzorgde cursusweek in Codiponte (Lunigiana).
    Er is ruimte op LaConcia voor DE WEG VAN LIEFDE tussen 7 en 18 oktober 2019.

    Meer informatie

    Volgende week meer informatie over inhoud van de cursusweek DE WEG VAN LIEFDE, precieze data en cursusprijs.

  • | |

    BeeldTaal in Italië: Het ontstaan van 3 nieuwe cursusweken

    DoorTitia Liese

    BeeldTaal in Italië

    Met heel veel liefde en plezier stel ik met BeeldTaal in Italië 3 gloednieuwe cursusweken aan je voor in Codiponte (Lunigiana).
    De weg van liefde
    Wegen naar stilte
    De weg van de pelgrim

    Op het moment wacht ik op bericht van Maartje over de precieze datum.
    De weg van liefde komende herfst – dus in 2019, in oktober (de datum weet ik als ik bericht heb gekregen van Maartje).
    Wegen naar stilte in het vroege voorjaar (maart) 2020,
    De weg van de pelgrim in mei 2020.

    Heel graag vertel ik je in de komende tijd meer over het ontstaan van mijn nieuwe cursusaanbod BeeldTaal in Italië. Van mijn vakantie in de Lunigiana. Het verblijf van Jolanda en mij op Castiglione del Terziere. Onze ontmoeting met Raffaella Paoletti. Ons verblijf op LaConcia in Codiponte. Mijn ontmoeting met Maartje en Davide. De plaatsen die we hebben bezocht.
    Het komt allemaal in de komende tijd in volgende blogs, maar nu eerst de cursusweken die in de loop van deze vakantie als vanzelf in mij ontstonden. Haast alsof ik er zelf buiten stond kregen ze vorm (en natuurlijk: plaats).

    Insieme (Samen)

    De titel van de samenwerking met Maartje en Davide diende zich als vanzelf aan. Samen (Insieme).
    Maar ook de titels voor deze 3 cursusweken in Codiponte kwamen vanzelf.
    De weg van liefde
    Wegen naar stilte
    De weg van de pelgrim
    Over Insieme vertel ik je graag meer in een volgende blog.

    Schrijven en meer

    We werken in alle 3 de cursusweken aan de hand van BeeldTaal. BeeldTaal is een nieuw ‘tool’ dat ik heb ontwikkeld. Een uitnodiging tot autobiografisch schrijven, aan de hand van woord en beeld. Over BeeldTaal zelf zal ik je in een volgende blog eveneens meer informatie geven.

    Voor Verlaat Verdriet-ers

    BeeldTaal in Italië is dus mijn nieuwe aanbod, specifiek voor Verlaat Verdriet-ers. We werken met de kracht van werken met ervaringsgenoten: delen en leren van elkaar. Belangrijk in elk van deze cursusweken is co-creatie. Samen maken we de week.

    Tijd voor aandacht

    Op LaConcia stap je als vanzelf in de circulaire tijd. Ook dat is een belangrijke kracht van deze weken. Alle ruimte in tijd. Voor aandacht. In liefde stilstaan bij jezelf. Bereidheid tot verandering.

    Titia Liese

    Wil je weten wie Titia Liese is en wat ze jou als Verlaat Verdriet-er te bieden heeft?
    Lees meer over Titia.

    Inschrijven

    Heb je interesse om deel te nemen aan De weg van liefde in oktober 2019? Maak gebruik van de ruimte die het Inschrijfformulier je biedt voor jouw bericht over aanmelden onder voorbehoud.
    Wil je op de hoogte worden gehouden van BeeldTaal in Italië? Neem dan contact op met Titia.

  • | |

    BeeldTaal in Italië: gastvrijheid op LaConcia

    DoorTitia Liese

    Teken van gastvrijheid

    Bij binnenkomst in ons meer dan royale appartement op LaConcia zie ik meteen het kastje staan met het vaasje met de frêle campanula’tjes. In een flits zie ik een soortgelijk bloemenvaasje staan op een drieluik van een Vlaamse meester-schilder.
    Ik ben geroerd. Wat een liefdevol teken van gastvrijheid.

    Krat met kat

    ‘Het ontbijt wordt ’s ochtend op je terras geserveerd’ hebben we gelezen. Nog een teken van vanzelfsprekende gastvrijheid.
    Hilarisch wordt het als we de volgende ochtend de ontbijt-service op de tafel voor onze deur vinden. Compleet met een zestal wachtende begerige katten. Op het krat. Achter het krat. Naast het krat. Voor de tafel. Onder de tafel. ‘We hebben 14 katten’ heeft Beatrice ons gisteren toevertrouwd. Nu begrijpen we waarom het ontbijt geserveerd wordt in een plastic krat. Heel even ben ik ‘Hollands thuis’ als ik op het krat een plantenspuit zie staan waarop geschreven staat: ANTI POES.

    Maartje en ik

    Al sinds onze eerste mail is er een verrassende klik tussen ons. We kennen elkaar niet, maar het gaat vanzelf. ‘Ik zie dat jullie ook groepen aan huis hebben. Ik zoek nog wel eens ruimte om met groepen te werken. Als je het leuk vindt om te zien wat voor werk ik doe, kijk dan eens op mijn Verlaat Verdriet.nu site.’ Duuuuuh. Ben ik op zoek naar ruimte om te werken met groepen?? Sinds wanneer ben ik dat?? Waarom weet ik dat zelf niet?? Ik ben verbaasd over wat ik heb geschreven. Maar vind het ook wel spannend.

    Kennismaking

    Één van mijn ouders is heel jong een ouder verloren’ vertelt Maartje als we nader kennismaken. ‘Ik heb je site gelezen en veel herkend. Wat bijzonder dat je dit werk doet.’
    Maartje woont sinds 15 jaar in Italië, met haar partner Davide. Van huis uit is Maartje zowel psycholoog als pianist vertelt ze.
    Een aantal jaren geleden hebben Davide en Maartje besloten het jachtige leven in Milaan te verruilen voor een leven op het platteland. Codiponte. In de (vroege) Middeleeuwen een plaats van belang. Nu staan veel huizen leeg. Met borden Vende Si – Te Koop.
    Maartje en Davide aarzelden niet en volgden de stem van hun hart toen ze op het spoor kwamen van LaConcia.

    Agriturismo LaConcia

    ‘We hebben LaConcia helemaal zelf opgeknapt en er een B&B/Agriturismo van gemaakt. Leven op het platteland, met dat wat het land biedt. Groenten. Olijven. Druiven. Kruiden. Vijgen. Tomaten. Enzovoort.
    Gastvrijheid. Werken vanuit ons hart. Dat is voor ons nu het belangrijkste.

    Nieuw

    Op de 2e dag van ons verblijf vertelt Davide dat Maartje en hij in de week voordat we aangekomen zijn een groot huis aan de andere kant van Codiponte hebben gekocht. ‘Dat grote, gele huis dat je van hieruit ziet. Daar gaan we onderdak geven aan groepen.’
    Als ik de volgende dag uit het raam kijk van 1 van onze slaapkamers zie ik in de verte het gele huis liggen.
    Zou ik………

    Terziere

    Maar eerst wil ik je vertellen over Castiglione del Terziere en Raffaella Paoletti. Want zo is het gegaan. Daar waren we eerst.