• | | |

    Tatjana Almuli: Ik zal je nooit meer

    DoorTitia Liese

     

    Tatjana Almuli: Ik zal je nooit meer

    Als Tatjana zestien is overlijdt haar moeder. Aan rouwen komt ze niet toe, ze gaat het verdriet jarenlang uit de weg. Wanneer ze het niet meer kan ontlopen, groeit ook de behoefte haar moeder opnieuw te leren kennen.

    Tatjana’s moeder

    Wie was ze voordat ze Tatjana’s moeder was? Hoe zag haar vrijgevochten bestaan eruit op het Amerikaanse eiland waar ze op haar 21ste naartoe trok? En waarom heeft ze eigenlijk zo jong alles in Nederland achter zich gelaten? Het antwoord op die laatste vraag stelt het leven van Tatjana’s moeder in een heel ander daglicht.

    Zoektocht

    Ik zal je nooit meer is een roman over uitgestelde rouw, oude familiegeheimen, en een dochter die de moeder die ze te vroeg verloor toch nog een beetje terugvindt.

    ‘Kun je de eenzaamheid van je ouders erven? In dit moedige, kwetsbare boek brengt een dochter haar jonggestorven moeder weer tot leven, met knetterende confrontaties tot gevolg. Hoopvol en schitterend.’ – Helena Hoogenkamp

    ‘Een persoonlijke geschiedenis over rouw, en over hoe de trauma’s van onze ouders soms van lichaam op lichaam worden doorgegeven. Ik zal je nooit meer is eerlijk op een buitengewoon troostende manier.’ – Hanna Bervoets

    Rainer Maria Rilke

    Wellicht zijn alle draken in ons leven
    Uiteindelijk prinsessen
    Die er in angst en beven slechts naar haken
    Ons eenmaal dapper en schoon te zien ontwaken

    Wellicht is alles wat er aan verschrikking leeft
    In diepste wezen wel niets anders dan iets
    Wat onze liefde nodig heeft

    Rainer Maria Rilke
    1875-1926

    Bestellen

    Tatjana Almuli
    Ik zal je nooit meer 

     

  • | |

    Waar maanlicht vleugels raakt

    DoorTitia Liese

    ‘Ik kan steeds maar een klein stukje lezen’ vertelt de Verlaat Verdriet-ster aan de telefoon. ‘Het komt zo binnen. En ik moet steeds zo huilen.’  Als heel jong kind verloor de Verlaat Verdriet-ster die ik aan de telefoon heb haar moeder. Ze vertelt over het boek dat ze aan het lezen is – Waar maanlicht vleugels raakt.

    Waar maanlicht vleugels raakt

    In dit boek gaat het vooral over Jytte. Jytte is vijf jaar als ze haar moeder – zangeres op weg naar een optreden – verliest als gevolg van een vliegtuigongeval.
    De schrijfster ontvouwt stap voor stap het leven van dit hele kleine vijf-jarige meisje tot getalenteerd en veelbelovend gymnasiaste. Het leven van een meisje dat als kleuter haar moeder verliest –  verweven met de levensdraden van ingrijpende verliezen, rouw en onvermogen om te rouwen van de mensen in haar directe omgeving.

    als je mijn hand pakt
    wordt mijn hoofd licht
    jij bouwt een brug
    tussen ons in
    jij loopt naar mij
    en ik loop weg
    ik wil vleugels

    om mee te vluchten
    ik wil mijn hand terug
    en ik wil blijven
    tot je weg bent en
    niet meer terugkomt
    ik haal de brug op
    doe de poort dicht
    ik ben verdwenen
    in mijn burcht

    Lees meer over Dietske Geerlings

    https://www.dietskegeerlings.nl/waar-maanlicht-vleugels-raakt

    Boek bestellen

    https://www.dietskegeerlings.nl/waar-maanlicht-vleugels-raakt

     

  • | | |

    Niet omdat ik zielig gevonden wil worden

    DoorTitia Liese

    In mijn blog Levenslang gevoelig voor stress (11-10-2021) schrijf ik over levenslange kwetsbaarheid. Ik zit er weer even middenin. Schrijf er over. Praat er over. Nu met wat minder ‘afstand’, dan wanneer het niet direct over mijzelf gaat.

    Nu gaat het wel over mijzelf. De reacties die ik krijg gaan dus ook over mij. En dan gebeurt het weer. Ik heb het over ruptuur. Over trauma. Over de impact van het onomkeerbare verlies van je ouder(s) in je kindertijd. De existentiële crisis. De eenzaamheid.

    Ja maar……..

    Ja maar…….. hoor ik dan.
    Andere mensen maken ook trauma’s mee……..
    Voor mensen kan het verlies van een ouder een ruptuur zijn, ook al zijn ze op het moment van dat verlies al (ruimschoots) volwassen……..
    Andere mensen kunnen ook eenzaam zijn……..
    Ook andere mensen kunnen verliesangst in zich meedragen (Verliesangst bij Verlaat Verdriet-ers zie: Rouw kent geen tijd / Hechtingscyclus)……..
    Andere mensen maken ook heftige dingen mee…….

    Of: vergeet niet wat het je heeft opgeleverd.

    Jaaah

    Jaaah. Ik weet het. Heus. Ik weet het. En jaaah, ik weet dat het belangrijk is je te realiseren dat je als Verlaat Verdriet-er niet het alleenrecht hebt op leed. Ook niet op het ergste leed.
    En jaaah, ik weet dat het vroege verlies van mijn moeder mij ook veel heeft opgeleverd. Bijvoorbeeld: mijn Verlaat Verdriet-werk, waardoor ik nu begrijp wat er in me gaande is – zonder ervan, zoals vroeger, in paniek te raken. 

    Maar….

    Maar…..
    Op het moment dat ik me ellendig voel omdat m’n lijf in de stress is, ik geen controle lijk te hebben over wat er met me gebeurt, wil ik me – tenminste voor even – gezien voelen. Gehoord. Erkend.
    Niet omdat ik zielig gevonden wil worden. Niet omdat ik om medelijden vraag. Maar omdat ik weet dat het noodzakelijk is om erkenning te ervaren van de impact van jong ouderverlies.

    Erkenning

    Erkenning is nodig voor heling.
    Jezelf erkennen is nodig om op een goeie manier voor jezelf te kunnen zorgen (dus niet: chocola gaan eten. Niet die borrel nemen. Geen chips. Niet die blow gebruiken. Niet de verbinding verbreken).
    Zorg voor jezelf is nodig om te kunnen helen.
    Niet meer. En niet minder.

  • | | |

    Niet gewenst kind van een overgebleven ouder

    DoorTitia Liese

    Het is 1992. Je ouders hebben een relatie. Wonen samen. De relatie tussen je ouders is niet slecht, maar staat wel onder spanning. Je moeder wil per se kinderen. Je vader wil dat per se niet.

    Niet gewenst

    Je moeder wordt zwanger. Jij wordt geboren. Je vader wijst je niet af, maar laat de zorg voor jou over aan je moeder. Hij gaat nog meer werken. Is nog vaker afwezig. Je moeder accepteert de situatie. Ze is zich ervan bewust dat zij degene is die kinderen wilde.
    Twee jaar later wordt je zusje geboren. Je vader trekt zich nog meer terug. Bemoeit zich zo weinig mogelijk met jullie. En met jullie opvoeding. Eigenlijk weet hij zo goed als niets van jullie beiden. En jullie niet van hem.

    Niet gewenst kind van een overgebleven ouder

    Dan wordt je moeder ziek als je 10 jaar bent. In een paar jaar tijd wordt ze steeds zieker. De zorg voor je moeder, en voor jullie zelf, komt grotendeels neer op jou en je zusje. Je moeder overlijdt. Je zusje is 10. Jij bent 12.
    Hoe nu verder als je een niet gewenst kind bent van een overgebleven ouder?