• | |

    De schoonheid van een verlaat rouwproces

    DoorTitia Liese

    We zitten samen te praten. Een Verlaat Verdriet-er die afgelopen winter een workshop bij me deed. En ik. Een prachtige workshop die hem het gevoel gaf: Ik ben er. Het komt goed.

    Weerbarstig

    De werkelijkheid is weerbarstiger.
    Het leven van alledag.
    De relatie met zijn vrouw staat onder spanning.
    In zijn bedrijf hebben zich ingrijpende zaken voorgedaan die hun schaduw nog altijd werpen op het functioneren van zijn bedrijf. Van zijn eigen functioneren in zijn eigen bedrijf.
    Hij twijfelt aan zijn vaderschap. Aan zijn rol als opvoeder. ‘Ik weet niet of ik het goed doe. Hoe kan ik weten of ik het goed doe? Ik mis mijn vader zo. Altijd. En steeds weer. Elke dag.’

    De schoonheid van een verlaat rouwproces

    Deze Verlaat Verdriet-er neemt zijn proces heel serieus. Onderzoekt de dingen waar hij tegengaan loopt.
    ‘Ik weet het’ zeg ik tegen hem. ‘Als jij je zo ellendig en onzeker voelt kun je het niet zien. De schoonheid van een verlaat rouwproces.’
    Mijn opmerking komt niet bij hem binnen. Hij lijkt me niet te horen. Is vooral gefocust op wat hem niet lukt. Wat hem steeds weer bij de handen afbreekt.

    Het komt goed

    Aan het einde van ons gesprek kijkt hij me plotseling indringend aan. ‘Wat zei je eigenlijk…………..? Iets over proces……………? Schoonheid…………….?

    Hij twijfelt.
    Maar ik weet het.
    Het komt goed!

  • | |

    Weet je…. ik weet een beetje hoe het werkt

    DoorTitia Liese

    Weet je….. ik weet een beetje hoe het werkt.
    Je verloor als kind je ouder(s). Je bent een Verlaat Verdriet-er. Of je bent het niet. Misschien weet je nog niet dat je het bent. Of je ontkent dat je het bent.

    Verlaat Verdriet

    Je bent vastgelopen in je leven. Duikt het web op. Op zoek naar informatie. ‘Wat is er toch met mij aan de hand?’
    Je ontdekt www.verlaatverdriet.nu
    ‘HELP! Dit gaat over mij!’ Je leest. Herkent. Besluit: ‘Ik moet hier iets mee doen.’ Maar dan. ‘Als ik ga huilen houdt het nooit meer op.’ Ondertussen gaat het weer wat beter met je. Je hebt jezelf herkend. Voelt je erkend. ‘Ik doe het later maar eens. Niet nu die beerput openen.’

    Verlate rouw

    Je bent bekend met Verlaat Verdriet en verlate rouw. Hebt je eerste stappen gezet. Boeken gelezen. Een Verlaat Verdriet-basisworkshop gedaan. Euforie. ‘Het gaat goed met me.’
    Je Verlaat Verdriet gaat langzaam weer naar de achtergrond. Alle andere ‘dingen’ dringen voor. Je loopt weer vast. In je relatie. Je werk. In jezelf. Je kent de weg. Neemt contact op. Bijvoorbeeld met Titia
    Je deelt met Titia. Via de mail. Of via de telefoon. Het gaat weer beter met je. Je kunt er weer even tegenaan. Daar ben je blij om. Zo blij, dat je denkt: ‘Niet nu. Gaat het net weer een beetje goed met me, ga ik niet weer die ellende aan. Laat die beerput maar even zitten.’

    Als je dit allemaal leest. Wat denk je dan?

    Tips

  • |

    Online rouwcafé met Desiree de Bruin

    DoorTitia Liese

    Gisteren vroeg Desiree de Bruin me haar aanbod Online rouwcafé via mijn web-mogelijkheden te verspreiden.
    Dat doe ik graag! Bij dezen!

    Aanbod van Desiree

    ………. Corona neemt op dit moment veel van ons af. Wat echter blijft is de rouw. Rouw vraagt in deze bizarre periode misschien nog wel extra veel van jou. Juist nu kan een troostende arm om je heen of een luisterend oor extra belangrijk zijn!
    Die arm om je heen is lastig op het moment. Een luisterend oor kan natuurlijk wel!

    Voor iedereen die rouwt om het verlies van een dierbare organiseer ik gratis Online Rouwcafé. Veilig achter je eigen laptop Skypen met maximaal vier andere lotgenoten.

    Data

    Vrijdag 20 maart om 10.00 uur is het eerste Online Rouwcafé.
    Maandag 23 maart om 19.30 uur het volgende.
    Bij grote interesse volgen er meer Online Rouwcafé’s.
  • | | |

    Er moet me iets van het hart: houd moed!

    DoorTitia Liese

    Er moet me iets van het hart

    En dat gaat over KLAGEN.
    Althans: dat gaat over interpretaties van mensen in je omgeving over jouw verlate rouw-pad.

    Woorden leren geven

    Voor Verlaat Verdriet-ers is het nodig woorden te leren geven aan gevoelens. Gevoelens van pijn. Verdriet. Angst. Radeloosheid. Eenzaamheid. Wanhoop. Leegte. Gevoelens waar je als kind geen woorden voor had. Woorden waarvan je als volwassene de inhoud niet kunt voelen. Je hoofd weet het allemaal wel. Maar je gevoel doet iets anders.

    In een verlaat rouw-proces leer je woorden te geven aan die gevoelens. Van pijn. Verdriet. Angst. Radeloosheid. Eenzaamheid. Wanhoop. Leegte. Je wilt graag delen met je naasten. Met mensen in je omgeving.

    Hoe pijnlijk als deze mensen jouw – voorzichtige – pogingen om je gevoelens te delen interpreteren als KLAGEN.

    De realiteit onder ogen zien

    Een ander – even belangrijk – aspect van een verlaat rouwproces is leren de realiteit onder ogen te zien. De realiteit van het verlies van toen. Van wat dat verlies met je heeft gedaan. Wat de gevolgen van het verlies van toen in je leven van nu betekenen. De keuzes die je hebt gemaakt. De spijt die je hebt over keuzes. De mislukkingen. De vraag die je hebt: wie zou ik zijn geweest als mijn moeder/mijn vader niet was overleden in mijn kindertijd. Hoe zou mijn leven van nu er dan uitzien?

    Hoe pijnlijk als mensen in je omgeving je – voorzichtige – pogingen om de realiteit van je leven onder ogen te zien interpreteren als ‘er in blijven hangen’. Als ‘slachtoffergedrag’.  Als ‘KLAGEN’.

    Daarom moet me van het hart

    Houd moed, Verlaat Verdriet-er.
    Hef je hoofd op.
    Ga verder op je pad.
    Neem een voorbeeld aan de Verlaat Verdriet-ers die je zijn voorgegaan.
    Ook jij kunt het!