• | |

    Gat in je ziel: nieuw boek van Titia Liese nu te koop

    DoorTitia Liese

    Nieuw boek Gat in je ziel nu te koop

    Direct bestellen

    In haar nieuwste boek Gat in je ziel. Helen door schrijven deelt Titia Liese haar unieke kennis van de gevolgen van jong ouderverlies op de langere termijn. In ruim 80 prettig leesbare blogs neemt ze je mee in haar ideëen, gedachten, invallen en alles wat in je op kan komen als je je bezig houdt met Verlaat Verdriet.
    Dit boek zet je aan het denken.
    Vult gaten voor je.
    Zet deuren voor je open.
    Geeft betekenis.
    Inspireert je.
    Neemt je mee naar volgende stappen in je proces.
    De vele treffende illustraties en citaten van beroemde Verlaat Verdriet-ers vullen de blogs prachtig aan.
    Een boek om te hebben. Om op je nachtkastje te leggen. Of om in je tas te stoppen, zodat je het altijd bij je hebt.

    Blog Ik had het niet willen missen

    Voor mijzelf is het inmiddels jaren geleden dat het gebeurde. De dag waarop ik zonder directe aanleiding door me heel voelde gaan ‘Ik had het niet willen missen’.

    Ehhh, wat had ik niet willen missen?

    Het duurde even voor ik me realiseerde wat ik dan precies niet had willen missen.

    Want wat ik niet had willen missen was het verlate rouw- en veranderproces waar ik in vele jaren voor die dag doorheen was gegaan.

    Dat proces dat ik honderdduizend maal honderdduizend maal heb vervloekt.

    Dat ik heb gehaat.

    Dat me elke keer als ik dacht ermee klaar te zijn weer naar beneden sleurde.

    Dat proces waar maar geen einde aan leek te komen.

    Dat me keer op keer bang maakte.

    Boos. Verdrietig. Wanhopig.

    Dat me keer op keer naar een einde deed verlangen.

    Of naar het einde.

     

    Ik lijk wel gek

    Van dat proces voelde ik ineens ‘Ik had het niet willen missen.’

    Ik lijk wel gek. Of misschien ben ik wel gewoon gek geworden.

     

    Ik had het niet willen missen

    En toch: steeds weer hoor ik het Verlaat Verdriet-ers zeggen die hun proces helemaal zijn aangegaan. ‘Ik had het niet willen missen.’

     

    Uit: Gat in je ziel. Bladzijde 14

    Bijzonderheid

    De hele opbrengst van het boek Gat in je ziel. Helen door schrijven stellen de makers van dit boek Titia Liese en Stephanie Braggaar ter beschikking aan Stichting Verlaat Verdriet voor bijzondere projecten.

    Bestellen

    Meer boeken van Titia Liese

    Gids voor Verlaat Verdriet
    Verlaat Verdriet (Ver)Werkboek
    Teruggaan, om verder te kunnen
    Herinneringsboek Moeder
    Herinneringsboek Vader 

  • |

    Ik kan altijd een lichtje maken

    DoorTitia Liese

    Wintertijd

    ‘Ik kan altijd een lichtje maken’.
    Wintertijd.
    Ze hangen weer: de lichtjes.

    Inspiratie

    Lang geleden, in een tijd van langdurige depressie, besloot ik in de wintertijd een trosje lichtjes voor mijn raam te hangen. Ik zag in een najaar zo’n trosje kerstboomlichtjes hangen voor een raam. Dat inspireerde me. ‘Zo kan je elke dag je eigen lichtje aansteken’ ging door me heen.

    Zo gedacht, zo gedaan. Ook ik hing een trosje kerstboomlichtjes voor m’n raam. Elke dag dat het langdurig somber en donker was deed ik ze aan. Het verbond me elke keer weer met het gevoel: ‘Ik kan elke dag m’n eigen licht maken’. 

    Een lichtje maken

    Nog altijd hang ik als de wintertijd ingaat de lichtjes op. Elk jaar blijven de lichtjes hangen ze tot de zomertijd weer ingaat. Als ik me niet lekker voel en vooral op dagen van regen, somberheid en donkerte maak ik licht.
    ‘Ik kan altijd een lichtje maken.’

    Gat in je ziel

    Blog uit het nieuwste boek van Titia Liese: Gat in je ziel.
    Bladzijde 62.

    Boek bestellen

    Gat in je ziel

  • |

    Ervaren, vertrouwen en overgave

    DoorTitia Liese

    Ervaren, vertrouwen en overgave

    ‘Deze kameel loopt al minstens 2-duizend jaar in de woestijn. Ik ben hier sinds 2 uur. Zou ik deze kameel moeten gaan vertellen wat hij wel of niet moet doen?’
    De eerste stap in ervaren, vertrouwen en overgave is gezet.

    Ik bevind me op dat moment in de buurt van Nuweiba, in de steenwoestijn van de Zuid Sinaï. Sinds ongeveer een uur zit ik, voor het eerst van mijn leven, op een kameel. Het eerste avontuur van het opstijgen op een kameel heb ik al achter de rug.
    Zojuist heeft 1 van de 5 Bedoeïen die onze tocht begeleiden het touw om de kameel te leiden in mijn handen geduwd. En zelf het touw losgelaten.
    Daar zit ik.
    In de woestijn.
    Op een kameel.
    Even voel ik paniek. Wat moet ik in ’s hemelsnaam doen met een kameel?
    Dan gaat plotseling door mijn hoofd, zin voor zin en even duidelijk alsof ik het heb uitgesproken, ‘Deze kameel loopt al minstens 2-duizend jaar in de woestijn. Ik ben hier sinds 2 uur. Zou ik deze kameel moeten gaan vertellen wat hij wel of niet moet doen?‘

    Feel the desert

    Geen seconde heb ik geaarzeld toen Albertine Richaerts begin dit jaar de uitnodiging stuurde om eens te gaan kijken op de site van Angie Barth, de Nederlandse vrouw die sinds een jaar of 8 woont en werkt in Nuweiba (Zuid Sinaï). De plaats waar ze, in samenwerking met haar Bedoeïen-staf, onder meer kamelentochten in de woestijn organiseert.
    Geen seconde heb ik geaarzeld om me aan te melden voor de kamelentocht van afgelopen 15-22 oktober.
    Geen seconde heb ik er spijt van gehad.

    Door de woestijn

    Drie tijdloze dagen waarin licht & donker en zon & schaduw de invulling van de dag bepalen.
    Drie dagen reizen die al duizenden jaren op dezelfde manier gaat. In het trage, maar eindeloos volhardende tempo van de (zwaar) beladen kamelen.

    Veilig

    In de loop van deze fascinerende, overweldigende en bijzondere woestijntocht is het heel wat keren door m’n hoofd gegaan: wie iets heeft uit te zoeken in ervaren, vertrouwen en overgave is hier op de juiste plek. En in de juiste handen.
    Wat heb ik me veilig gevoeld in dit avontuur.
    De attente en respectvolle zorg van Angie en haar Bedoeïen.
    De liefdevol door de mannen bereide maaltijden.
    Het vers gebakken brood bij elke maaltijd.
    Slapen op m’n matje in m’n slaapzakje onder de prachtige sterrenhemel.
    Wat heb ik me gedragen gevoeld door de prachtige, sterke, ervaren en geduldige kameel.
    Wat heb ik heerlijk in m’n hangmat gelegen in ons hutje op het strand tijdens de rustdagen. Overdag, maar ook als ’s ochtends vroeg om 5 uur de zon opkwam boven de bergen van Saudi Arabië.

    Welkom

    Mocht je ooit overwogen hebben om een dergelijke tocht te ondernemen, of nu geïnspireerd zijn geraakt om te gaan en wil je meer weten over deze tocht en/of over de veiligheid van het gebied (geheel ten onrechte heeft dit gebied geen positief reisadvies) stuur me een mail of neem telefonisch contact met me op 0341- 260 289.
    Je bent van harte welkom, ik vertel je er graag over!
    Of lees eerst nog meer over het mooie en bijzondere aanbod van Angie.

    Foto: Geerte Cammeraat

  • | |

    De overeenkomsten centraal zetten

    DoorTitia Liese

    In mijn praktijk ben ik gewend te werken vanuit – en met – de overeenkomsten tussen de Verlaat Verdriet-ers met wie ik werk. De overeenkomsten staan dus altijd centraal.

    Ieder op z’n eigen manier

    Je hoort het tegenwoordig vaak als het gaat om rouwen: ieder op z’n eigen manier. Na het dwangmatige fasen-denken is dat zeker een opluchting. Maar: zoals elk voordeel heeft ook dit voordeel z’n nadeel. Op je eigen manier betekent ook de verschillen benadrukken. De verschillen benadrukken betekent meestal verwijdering tussen personen. Je legt de nadruk op wat anders is, niet op de herkenning van de overeenkomsten.

    Overeenkomsten

    In mijn Verlaat Verdriet-werk ben ik met name altijd gefascineerd geweest door de overeenkomsten tussen de vele Verlaat Verdriet-ers met wie ik heb gewerkt. Ongeacht de leeftijd nu, de leeftijd van het verlies, man- of vrouwzijn, karakter, land van herkomst. Altijd weer hoor ik dezelfde thema’s.

    Verlaat Verdriet-thema’s

    Hoe kan dat? heb ik me vaak afgevraagd.
    Hoe kan het dat mensen die hun vader verloren voor hun geboorte, die een ouder verloren toen ze 2 waren, 5, 8, 10, 13, 15, 19, en alle leeftijden daartussen, toch altijd dezelfde thema’s noemen. Ook al zijn er nog zoveel verschillen in hun levensverhalen, als het gaat om de gevolgen van het vroege verlies van hun ouder(s) komen altijd dezelfde thema’s aan de orde.

    Bevindingen

    Ik hoef niet altijd alles te kunnen verklaren. Ik hoef niet altijd te weten hoe en waarom precies. Ik ben geen wetenschapper. Ik hoef mijn bevindingen niet te bewijzen. Wat ik zie en wat ik hoor hoef ik niet onder te brengen in statistieken.
    Ik kan mijn bevindingen voorleggen aan de Verlaat Verdriet-ers met wie ik werk.
    Ik kan ze vragen: hoe zit dat bij jou?
    Wat heb jij ervaren?
    Wat heb jij meegemaakt?
    Ik kan mijn kennis van jaren met ze delen.

    Werken met de overeenkomsten

    Werken met de overeenkomsten.
    Veiligheid.
    Ruimte voor verandering.
    Bemoediging.
    Delen en leren van elkaar.
    Dat is de kracht van mijn Verlaat Verdriet-werk.
    De overeenkomsten centraal zetten.