• | | |

    Je een keer gehoord, gezien en begrepen voelen

    DoorTitia Liese

    Zelf herinner ik het me nog zo goed. Als kind van acht verloor ik mijn moeder. Ik worstelde met moeilijkheden in mijn leven waar ik geen gehoor voor vond. Eigenlijk bij niemand. Terwijl ik er zo’n behoefte aan had te mogen vertellen waar ik tegenaan liep. Wat voor mij het leven zo moeilijk maakte. Zo moeizaam ook. Gezien te worden. Gehoord. Begrepen. Wat zou ik het in die tijd fijn hebben gevonden als er iemand was geweest voor mij. Iemand die naar me wilde luisteren. Met wie ik gewoon had kunnen praten over het verlies van mijn moeder. Over mijn gevoelens van eenzaamheid. Mijn onzekerheid.

    Gisteravond plaatste ik mijn blog Het heeft mijn leven veranderd. Vanochtend realiseerde ik me dat er zoveel Verlaat Verdriet-ers zullen zijn met een zelfde verlangen. Die worstelen met dezelfde thema’s als waar ik toen mee worstelde. Die zich afvragen wat ze zouden kunnen doen met deze thema’s. Zich zo graag eens gehoord zouden willen voelen. Gezien. Begrepen.

    Uitnodiging

    Nu de blaadjes weer aan de bomen komen, nieuw leven zich weer aandient komt spontaan de gedachte bij me op dat ik graag op mijn manier een bijdrage wil leveren. Niet erover te aarzelen, maar het gewoon te doen. In dit voorjaar en deze zomer van 2024 stel ik graag een aantal uren per week mijn tijd gratis beschikbaar voor een gesprek. Een gesprek met Verlaat Verdriet-ers die zich ook zo graag een keer gehoord willen voelen. Gezien. Begrepen. Bij deze nodig ik jou, Verlaat Verdriet-er daar van harte voor uit.

    Bijzonderheden

    • Een gesprek duurt maximaal 1,5 uur;
    • Gesprekken vinden plaats bij mij thuis in Nunspeet;
    • Je bent nu tenminste 20 jaar, een bovengrens in leeftijd is er niet;
    • Jouw ouder(s) overleed/overleden tenminste 8 jaar geleden;
    • Ik bied jou als zoekende mede-Verlaat Verdriet-er dit gesprek gratis aan.
    • We kijken samen naar mogelijkheden die er voor jou zijn om met jouw verlate rouwproces aan het werk te gaan.
    • Bel Titia Liese 06 – 53 76 58 43, of mail Titia.

    Zelftest

    Verloor je in je jeugd je ouder(s) door overlijden? Vraag je je af of Verlaat Verdriet ook over jou gaat?
    Doe de Zelfstest op deze site

     

  • | |

    Ze heeft toch rouwverwerking gehad….

    DoorTitia Liese

    Ze heeft toch rouwverwerking gehad….

    Steeds vaker krijg ik signalen als: ‘Ze heeft toch rouwverwerking gehad‘ uit de wereld van hulpverleners. Het zijn verzuchtingen in deze – of vergelijkbare – bewoordingen van professionals die werken met kinderen die in hun jeugd een ouder – of hun beide ouders – hebben verloren. Kinderen. Tieners. Pubers. Adolescenten. Jong volwassenen. Die onbegrijpbaar gedrag vertonen. Die, en dat is nog vele malen ernstiger, onbegrepen gedrag vertonen. Jonge Verlaat Verdriet-ers die zich, ondanks alle goedbedoelde hulp die ze na het verlies van hun ouder(s) kregen, onbegrepen voelen. Zich nog verder afsluiten voor weer een hulpverlener die er geen snars van begrijpt. Zij/hij heeft toch rouwverwerking gehad! Wat kan er dan nu nog aan de hand zijn?

    Hulpverleners

    Elke keer als ik weer zo’n verzuchting hoor of lees voel ik de boosheid in me opkomen. De frustratie. Wanneer, oh wanneer, dringt het eens bij hulpverleners door dat een kind dat een ouder verliest door overlijden veel meer verliest dan die ouder alleen. Oneindig veel meer. Wanneer dringt het eens bij hulpverleners door dat hulpverlening bij jong ouderverlies is gebaseerd op onderzoek van wetenschappers naar kinderen, verlies en rouw. Wanneer dringt het eens bij hulpverleners door dat deze wetenschappers geen snars weten van de gelaagdheid en de complexiteit van de gevolgen van jong ouderverlies op de lagere termijn. En wanneer dringt het eens bij hulpverleners door dat ‘rouwverwerking’ bij kinderen die hun ouder(s) verliezen niet voorkomt dat deze kinderen in hun volwassenheid vast kunnen lopen in patronen van de overleefkracht die ze hebben moeten gebruiken om zich staande te houden.

    Schaamte overwonnen

    ‘Weet je wat het is?’ stelt een van de deelnemers – zelf wetenschapper en onderzoeker – in een Verlaat Verdriet-workshop enige tijd geleden. ‘Wetenschappers denken altijd dat zij gelijk hebben’.
    Wat ben ik blij met Verlaat Verdriet-ers als Annemieke Arendsen die haar angst, en haar schaamte, om naar buiten te treden overwint. Een artikel schrijft over het vroege verlies van haar vader dat kort geleden is gepubliceerd in NRC. Haar artikel met ons deelt tijdens het Verlaat Verdriet-symposium van 2 maart j.l. Die de moed opbrengt zich te laten interviewen door een krant (Algemeen Dagblad, editie Utrecht. Zaterdag 30 maart 2024. Binnenkort mogelijk doorgeplaatst naar andere regionale edities van Algemeen Dagblad. En mogelijk ook naar regionale edities van De Stentor.)
    Wat ben ik blij met Joost Klein, die onbeschroomd laat weten wat het vroege verlies van zijn ouders met hem heeft gedaan. En nog doet. Wat zijn trieste zoektocht naar adequate hulp met hem heeft gedaan. En nog doet.

    JA

    JA – het is tijd

    • Om hulpverleners te scholen in de complexiteit van de gevolgen van jong ouderverlies op de langere termijn;
    • Voor een Verlaat Verdriet-symposium voor hulpverleners;
    • Voor een nieuwe website: Kenniscentrum Verlaat Verdriet.

    Ik kan je verzekeren: aan alle JA’s wordt gewerkt (en nog veel meer!).

  • | | |

    Verdriet om mijn vader zal er altijd zijn

    DoorTitia Liese

    Vanochtend ontving ik van Annemieke Arendsen via de app een foto van een interview met haar in de Utrechtse editie van het Algemeen Dagblad: ‘Verdriet om mijn vader zal er altijd zijn.’

    Annemieke, nu veertig, verloor op driejarige leeftijd haar vader. Verlaat Verdriet-ers die deel hebben genomen aan het Verlaat Verdriet-symposium Vader van 2 maart j.l. hebben Annemieke gezien en gehoord. Bij die gelegenheid deelde ze het door haarzelf geschreven artikel dat vlak daarvoor in NRC was geplaatst.

    Mijn verhaal

    Annemieke schrijft me dat ze veel reacties krijgt op het interview. ‘Dit had mijn verhaal kunnen zijn’ krijgt ze diverse keren als reactie. Ook schijft Annemieke me hoe ze, dank zij de openheid die ze nu aandurft, van twee heel nabije collega’s te horen krijgt dat ook zij op heel jonge leeftijd een ouder verloren. Ze hebben het nooit van elkaar geweten.

    Citaat uit het interview

    ‘Het verdriet door het overlijden van mijn vader zal er altijd zijn. Soms is het ver weg, soms komt het aan de oppervlakte. Mijn streven is dat er meer openheid over jong ouderverlies komt, ook – of juist – als je inmiddels volwassen bent. Er is niets geks aan als je er als volwassene nog mee bezig bent. Een maximum leeftijd voor verlate rouw bestaat niet.’

    Algemeen dagblad

    Het interview met Annemieke Arendsen is op zaterdag 30 maart 2024 verschenen in de Utrechtse editie van het Algemeen Dagblad. Mogelijk wordt dit artikel in de komende tijd doorgeplaatst naar andere edities van het Algemeen Dagblad. En/of naar regionale edities van de Stentor. Mogelijk kom je het interview met Annemieke in een van bovengenoemde edities alsnog tegen.

    Tip

    Voor Verlaat Verdriet-ers die lid zijn van de besloten Verlaat Verdriet-Facebookgroep heeft Annemieke het artikel geplaatst in de besloten groep.

    Hulp

    Lezen

    Teruggaan om verder te kunnen 

    Lezen & doen

    Verlaat Verdriet (Ver)Werkboek 

     

  • | | |

    Verlaat Verdriet-symposium van zaterdag 2 maart volgeboekt

    DoorTitia Liese

    Ons Verlaat Verdriet-symposium Ontmoeting met Ap Dijksterhuis op zaterdag 2 maart a.s. in De Ontmoeting in Nunspeet is volgeboekt.

    Wil je op de hoogte blijven van onze activiteiten in de toekomst? Zoals bijvoorbeeld onze plannen voor de animatiefilm Een verlies voor altijd, biografisch centrum Casa Bodoni, en/of de schrijfretraite in Codiponte De weg van liefde. Volg ons dan via de blogs van Titia Liese op deze site, en/of via de Facebook-sites.

    Bijzondere dag

    Wij zien uit naar een bijzondere dag van ontmoeten, (hernieuwd) kennismaken, delen, en leren van elkaar. Je kunt er ongetwijfeld binnenkort meer over lezen.