• | | | |

    De waarde van een vroeg overleden ouder

    DoorTitia Liese

    De waarde van een vroeg overleden ouder

    Kun je de waarde bepalen van een vroeg overleden ouder? Ja zeker, dat kan. In ‘de buitenwereld’ moet een overleden ouder het nogal eens doen met een karige waardebepaling. De overleden ouder wordt gemist als je je diploma krijgt. Wordt gemist als je trouwt. Wordt gemist als je je kind(eren) krijgt. Maar is dat echt de grootste en belangrijkste waarde van een ouder die er niet meer is terwijl je als kind opgroeit? De ouder die er had moeten zijn om je te beschermen. Die voor je op had moeten komen bij gevaar. De ouder die jou had voorgeleefd. Die jouw rolmodel had moeten zijn. Die jou naar zelfstandigheid had moeten begeleiden. Op wie je had moeten kunnen bouwen. De ouder die jou vertrouwen had geleerd.

    De altijd aanwezige afwezigheid

    Hoe bepaal je als volwassen geworden kind de waarde van de ouder die er al zo lang niet meer is, als je nooit haar/zijn gelijkwaardige bent geworden? Ook al ben je mogelijk op dit moment (veel) ouder dan je ouder ooit is geworden. Je nooit een ander beeld hebt kunnen krijgen van je ouder dan het beeld dat je had in je kindertijd. Het beeld dat toen abrupt is stopgezet. Afgebroken op het moment dat je ouder overleed. Op de leeftijd die je toen had.

    Vragen

    • Wat betekent het voor je dat je nooit hebt kunnen ‘afrekenen’ met je overleden ouder. Dat je nooit meer hebt kunnen vragen: waarom heb je dat gedaan? Waarom heb je dat zo gedaan? Had je dat niet anders kunnen doen? Heb je enig idee wat het voor mij, nu al een leven lang, heeft betekend?
    • En dan een andere, voorliggende vraag bij veel Verlaat Verdriet-ers: hoe heb ik moeten leven zonder jouw voorbeeld? Hoe moet ik mijn eigen kinderen voorleven zonder het voorbeeld dat ik zelf zo hard nodig had? Wie kan ik als ouder zijn voor mijn kinderen? Wat ben ik zelf als ouder van mijn kinderen waard?

    Lees meer

    #verlaatverdriet #verlaterouw #teruggaanomverdertekunnen #symposiumvoorhulpverleners

  • | | | |

    De waarde van een vroeg overleden ouder

    DoorTitia Liese

    De waarde van een vroeg overleden ouder

    Kun je de waarde bepalen van een vroeg overleden ouder? Ja zeker, dat kan. In ‘de buitenwereld’ moet een overleden ouder het nogal eens doen met een karige waardebepaling. De overleden ouder wordt gemist als je je diploma krijgt. Wordt gemist als je trouwt. Wordt gemist als je je kind(eren) krijgt. Maar is dat echt de grootste en belangrijkste waarde van een ouder die er niet meer is terwijl je als kind opgroeit? De ouder die er had moeten zijn om je te beschermen. Die voor je op had moeten komen bij gevaar. De ouder die jou had voorgeleefd. Die jouw rolmodel had moeten zijn. Die jou naar zelfstandigheid had moeten begeleiden. Op wie je had moeten kunnen bouwen. De ouder die jou vertrouwen had geleerd.

    De altijd aanwezige afwezigheid

    Hoe bepaal je als volwassen geworden kind de waarde van de ouder die er al zo lang niet meer is, als je nooit haar/zijn gelijkwaardige bent geworden? Ook al ben je mogelijk op dit moment (veel) ouder dan je ouder ooit is geworden. Je nooit een ander beeld hebt kunnen krijgen van je ouder dan het beeld dat je had in je kindertijd. Het beeld dat toen abrupt is stopgezet. Afgebroken op het moment dat je ouder overleed. Op de leeftijd die je toen had.

    Vragen

    • Wat betekent het voor je dat je nooit hebt kunnen ‘afrekenen’ met je overleden ouder. Dat je nooit meer hebt kunnen vragen: waarom heb je dat gedaan? Waarom heb je dat zo gedaan? Had je dat niet anders kunnen doen? Heb je enig idee wat het voor mij, nu al een leven lang, heeft betekend?
    • En dan een andere, voorliggende vraag bij veel Verlaat Verdriet-ers: hoe heb ik moeten leven zonder jouw voorbeeld? Hoe moet ik mijn eigen kinderen voorleven zonder het voorbeeld dat ik zelf zo hard nodig had? Wie kan ik als ouder zijn voor mijn kinderen? Wat ben ik zelf als ouder van mijn kinderen waard?

    Lees meer

    #verlaatverdriet #verlaterouw #teruggaanomverdertekunnen #symposiumvoorhulpverleners

  • | | |

    Een heel bijzondere verbondenheid met Codiponte

    DoorTitia Liese

    Samenkom-dag

    Vandaag, 15 mei 2022. Een zonovergoten dag waarop we weer samenkomen. Deze keer in Nunspeet. We, dat is de kleine groep van de schrijf-retreat De weg van liefde van oktober 2021. Allemaal voelen we het: de heel bijzondere verbondenheid met Codiponte. Met de liefdevolle gastvrijheid van Maartje en Davide. Hun groepshuis Villa le Muse en met La Concia, de B & B van Maartje en Davide. Met de schrijf-retreat De weg van liefde. Met BeeldTaal.

    Herinneringsboekje

    Stephanie verrast ons met een heel bijzonder geschenk. Voor ieder van ons heeft ze een heel speciaal boekje gemaakt, met de titel In iedere traan glinstert een mooie herinnering. Helemaal met de hand gemaakt. Voor ieder een eigen exemplaar. Een omslag van keramiek. Met de hand gemaakt papier in het binnenwerk. Een boekje met foto’s. Met herinneringen aan De weg van liefde. Aan Codiponte. Hand-gebonden.

    Blij en dankbaar nemen we dit geschenk van bijzondere verbondenheid in ontvangst.
    Herinneringen zijn voor altijd staat in het achterplat gestanst.
    Steef, dank je wel voor dit bijzondere geschenk.

    Inspiratie

    • Wil je meer weten over dit boekje? Lees meer
    • Wil je meer weten over handgemaakt papier? Lees meer 
    • Wil je meer weten over de schrijf-retreat De weg van liefde 2022 in Codiponte? Lees meer
    • Wil je meer weten over B&B La Concia? Lees meer
  • | |

    Egocentrisch of egoïstisch: het is een vraag

    DoorTitia Liese

    ‘Mensen die moeten overleven raken helemaal op zichzelf betrokken.’ Het is al lang geleden dat ik iemand terloops die opmerking hoorde maken.
    Hij kwam binnen. Langzaam viel het kwartje. ‘Dit gaat ook over mij.’ realiseerde ik me stukje bij beetje.

    Egocentrisch

    Wat een opluchting. Ik kon voor mezelf een verschil gaan maken tussen egocentrisch en egoïstisch. Ik hoefde me niet meer af te vragen of ik egoïstisch was. Hoefde mezelf niet meer te kwellen met dat negatieve oordeel over mezelf.

    JA: ik was egocentrisch. Op mezelf betrokken. Overleefde nog altijd.
    NEE – ik was niet – extreem – egoïstisch. Gunde anderen niet minder dan ik mezelf gunde.

    Andere hobby

    ‘Martin, ik wil een andere hobby’. Nog altijd hoor ik mezelf deze zin uitroepen tijdens een therapie-sessie, nu ruim 25 jaar geleden. ‘Ik heb er zo genoeg van altijd maar met mezelf bezig te zijn.’

    IK

    Een paar jaar geleden maakte ik in de week voor OEROL op Terschelling een foto van een affiche die ik tegenkwam. IK.
    Ineens weet ik waar en hoe deze foto een plek heeft in BeeldTaal.

    Egocentrisch of egoïstisch: het is een vraag.
    BeeldTaal helpt je een antwoord te vinden.