• | |

    Fiat

    DoorTitia Liese

    Teruggaan, om verder te kunnen. Bij de post vind ik de fysieke drukproef van m’n boek. Moet ik nu toch eerst nog een controle uitvoeren? Dat kan niet meer. Het document kan niet nog een keer weer naar Marieke, en dan nog weer naar mij terug. Ik zie het niet meer. Ik wil geen veranderingen meer aanbrengen, ook al omdat ik te goed weet dat een verandering ook weer gecontroleerd moet worden. Die tijd heb ik niet meer. Ik moet er nu maar op vertrouwen dat het goed is. Als gevolg van mijn afwezigheid heb ik gisteren ook de digitale drukproef op mijn computer geopend. Voor het eerst in lange tijd voel ik plezier en opwinding. Hier is mijn boek en het is bijna klaar. Gisteren heb ik het document een paar keer geopend om er naar te kijken. Het ziet er echt goed uit!

    Vandaag besluit ik niet langer te aarzelen. Ik geef mijn fiat aan de drukker. Als alles goed gaat, wordt het boek op 16 september afgeleverd. Waar? Daar heb ik nog niet voldoende bij stil gestaan. Het Verlaat Verdriet (Ver)Werkboek ligt in de opslag. Te veel, te omvangrijk, om thuis te hebben. Maar nu? Kan ik me er een voorstelling van maken hoe de omvang er nu uitziet? Wel een beetje laat om daarover te gaan denken. En wat erger is: ik wil er helemaal niet over denken. Ik schuif het weg. Eerst morgen de laatste trainingsdag van de derde groep van de jaartraining De kunst van het verbinden bij Verlaat Verdriet. De groep die me zo na aan het hart ligt. Met wie ik in het voorjaar de ontdekking van de kanker en mijn angst voor de toekomst heb gedeeld. De laatste dag. Afscheid nemen. Ik wil dat helemaal niet. Tot ik me ineens realiseer dat het bij de kracht van de jaartraining hoort dat er een einde aan komt. En dat is morgen. En dat is goed. Ik kan me daar zelfs op verheugen. Het is zo’n mooi trainingsjaar geweest. Er is zo mooi gewerkt. Er heeft zoveel kunnen gebeuren met de individuele deelnemers en ook met de groep. Deze laatste dag sluiten we af met rituelen die de deelnemers uitvoeren. Het merendeel van hen heeft al laten weten hoe haar ritueel eruit zal gaan zien. Ik verheug me echt op morgen.

  • | | | | |

    Triodosbank

    DoorTitia Liese

    Terugkomdag met P., van de individuele workshop van eind juni. We nemen mijn Verlaat Verdriet-theorie nog eens door, P. vertelt over zijn eerdere plan om zijn kort na elkaar overleden ouders te eren. We gaan daarvoor naar Vierhouten, en brengen enige tijd door op het prachtige heideveld, waar hij een monumentje voor zijn ouders op wil richten. De Triodos-bank die daar al staat is inspiratiebron. Aan het einde van de dag spreken we af dat P. mij op de hoogte houdt van zijn verdere ervaringen.

  • | |

    De kunst van het verbinden

    DoorTitia Liese

    Met Geerte heb ik gisteren afgesproken dat we deze trainingsdag zullen beginnen met een mededeling van mij over de stand van zaken.
    En zeker: mijn mededeling komt hard binnen. Gelukkig staat deze dag vooral in het teken van het delen van de afscheidsrituelen die de deelnemers thuis hebben voorbereid. Tot mijn grote opluchting zie ik dat de aandacht uitgaat naar elkaar. Door het delen van de prachtige afscheidsrituelen voelen we ons intens verbonden. Zo kunnen we opnieuw een mooie dag en een jaartraining met een prachtige groep afsluiten.