• | | |

    De weg van liefde ligt voor je open

    De weg van liefde

    De schrijf-retraite De weg van liefde in Codiponte van 8 – 14 oktober 2022 gaat door!
    Er is nog plaats: ook voor jou ligt deze weg nog open.

    Tijd voor jezelf.
    Rust voor jezelf.
    Aandacht voor jezelf.
    Liefdevolle gastvrijheid van Maartje en Davide.
    Deskundige aanwezigheid van Titia.

    Woord en beeld

    Je gezien voelen. Gehoord. Gesteund door de deskundige aandacht en aanwezigheid van Titia. Geen dwingend programma, maar een programma dat met jou en door jou ontstaat. Op maat. Waarin jij helemaal tot je recht komt. Dat jou alle ruimte geeft om op jouw manier, en op jouw tijd, woorden te geven aan Verlaat Verdriet-thema’s die op dit moment voor jou belangrijk zijn. Beelden te geven aan gevoelens, waardoor nieuwe woorden zich aan kunnen dienen.

    Innerlijke wijsheid

    Je innerlijke wijsheid laten spreken. Natuurlijke wijsheid die zo lang verborgen heeft gezeten onder hardnekkige overtuigingen. Je gedragen weten in gezelschap van ervaringsgenoten met wie je kunt huilen. Kunt lachen. Genieten. Met wie je diep kunt gaan. En met wie je weer op kunt staan om verder te gaan. Met wie je kunt genieten van de liefdevolle gastvrijheid van Maartje. Van de heerlijke maaltijden die Davide voor ons bereidt.

    Dat is wat De weg van liefde ook jou kan brengen.
    Het kan nog, er is nog een plekje voor je.
    Je bent van harte welkom!

    Lees meer

    Informatie

    Wil je meer weten over De weg van liefde?
    Neem snel contact op met Titia: titia@verlaatverdriet.nu 
    of bel Titia 06 – 53 76 58 43

  • | | | |

    ZEER. Dit zijn onze verhalen

    Zeer

    Dit zijn onze verhalen. Ze laten zien hoe jong ouderverlies er echt uit ziet.

    • Ben je Verlaat Verdriet-er? (dus: verloor je voor je 20e levensjaar je ouder(s) door overlijden)?
    • Heb je deelgenomen aan symposium ZEER in 2017?
    • Heb je er zin in mee te werken aan een boek met foto’s en tekst?

    Dan nodig ik je graag uit om jouw bijdrage te leveren aan ZEER. Dit zijn onze verhalen.

    Introductie

    Symposium ZEER, 2017. Als je deelnemer was, dan herinner je je vast nog de bijzondere impact van de foto-presentatie van de ouders die er al zo lang niet meer zijn. Alle beelden die langskwamen. De uitnodiging om de foto(‘s) van jouw ouder(s) te delen met je naaste buur-Verlaat Verdriet-ers. Je verhaal met ze te delen.
    Wat bij betreft is dat veruit de meest indrukwekkende en bijzondere start geweest die ik ooit heb meegemaakt van een symposium. Een begin dat mede kleur en vorm heeft gegeven aan de warmte, de intensiteit en de geborgenheid van deze bijeenkomst ZEER.

    Ik wil hier iets mee, wist ik al vanaf het begin. Maar wat? Hoe? In welke vorm?
    Gisteren, in de wachtruimte van de fysiopraktijk, kwam ik een boek tegen. Zodra ik het boek in handen had wist ik het: DIT! Zo wil ik het! In een mum van tijd had ik de synopsis klaar.
    De eerste Verlaat Verdriet-ers hebben zich al gemeld om aan dit ZEER-project deel te nemen. Alleen al door ze te vertellen wat mijn plan is. Bij voldoende aanmeldingen kan project ZEER meteen van start gaan!

    Kortom

    • Ik ben op zoek naar 25 Verlaat Verdriet-ers die hun verhaal met foto(‘s) van hun ouder(s) in boekvorm willen delen;
    • Eerste criterium is de volgorde van aanmelding;
    • Tweede criterium: voorrang hebben de Verlaat Verdriet-ers die deel hebben genomen aan symposium ZEER 2017;
    • Derde criterium: Vijf mannen die hun moeder hebben verloren en vijf vrouwen die hun moeder hebben verloren. Vijf mannen die hun vader hebben verloren en vijf vrouwen die hun vader hebben verloren. En vijf Verlaat Verdriet-ers die hun beide ouders hebben verloren.

    Uitnodiging

    Heb je, na deze korte introductie, zin om jouw bijdrage te leveren aan dit boek?
    Meld je dan snel bij mij: titia@verlaatverdriet.nu 

    Zodra ik jouw aanmelding heb ontvangen, ontvang je van mij een meer uitgebreide uitnodiging, met meer informatie. Je kunt dan alsnog besluiten of je mee wilt doen.

    Je bent van harte welkom!

    Titia Liese  

     

  • | | |

    De kracht van innerlijk beeld ervaren

    Ik heb het weer helemaal aan den lijve ervaren. Dit wonderlijke proces van innerlijk beeld. Van visualisatie. Van incarneren.

    Appartementen

    We zijn in mijn Casa Bicaudata in Codiponte. Maartje, Carin en ik. Doorlopen het huis. Bekijken de mogelijkheden die het huis biedt voor appartementen. ‘Daar kun je een prachtig appartement van maken’ roept Carin enthousiast (zie foto blog Gesprek met de architecte over Casa Bicaudata) ‘Deze ruimte restaureren. Die kamer erbij betrekken. Hier een muur, dan kan komt daar de keuken.’

    ‘En hier kunnen wc en douche,’ wijst Maartje. Ik kijk zwaar twijfelend het lange donkere tamelijk smerige gangetje in. ‘Hoe krijg je dat in die ruimte voor elkaar?’ vraag ik. ‘Laat dat maar aan mij over’ zegt Maartje beslist.

    Fra Angelico

    ‘Het huis gaat tegen me praten’ voel ik steeds sterker van binnen. Het komt nu echt tot leven. In de loop van de verdere dag krijg ik steeds sterker het beeld voor ogen van een van mijn lievelingsfresco’s. De verkondiging, fresco geschilderd door Fra Angelico. Beeld van verstilling. Van verwachting. Van liefde. ‘Ken je de fresco van Fra Angelico?’ vraag ik aan Maartje. ‘Ja’ zegt ze. ‘Die ken ik heel goed.’ ‘Dit beeld heb ik voor me voor een van de drie appartementen’ zeg ik tegen Maartje.

    De weg van liefde

    Ik voel wat er in me gebeurt. Hoe dit beeld in me mijn huis als het ware laat incarneren. Het wordt mijn huis. En het huis ‘praat tegen me‘. Een nieuwe werkelijkheid ontstaat in me.
    Dat kan gebeuren als je de tijd neemt. De ruimte. Als je de mensen om je heen hebt met wie je kunt delen. Die jou inspireren. Die jij inspireert. Woorden geven aan beelden. Beelden geven aan woorden. Dit wonderbaarlijke, prachtige proces gun ik iedere deelnemer aan de schrijfretraite De weg van liefde

    Lees meer

    Lees meer over ons project op het pleintje van Codiponte

  • | | |

    Gesprek met de architecte over Casa Bicaudata

    Ik kende haar nog niet. De architecte die de plannen en de begeleiding van de restauratie van Casa Bicaudata op haar schouders heeft genomen.

    Architecte

    Met haar feilloze neus voor kwaliteit heeft Maartje haar gevonden. Samen – Maartje, Davide, Carin en ik – zitten we in het rommelige kantoor van de architecte. ‘Waarom eigenlijk ben ik me deze Italiaanse architecte voor gaan stellen als jong, snel en hip?’ vraag ik me af. Voor me zit een mevrouw van ruimschoots middelbare leeftijd. Gevuld. Correct gekleed, maar verre van hip (nou ja: haar halssieraad mag mee doen). Enigszins afstandelijk. Zakelijk. Deskundig, vangt zelfs mijn rudimentaire Italiaans op. Meer dan deskundig op het gebied van restauraties van Middeleeuwse panden.

    Mijn Casa Bicaudata heeft ze ingemeten. De tekeningen van de indeling van het huis die ze heeft gemaakt liggen klaar op haar bureau. Het is overduidelijk dat ze goed heeft geluisterd in het voorgesprek dat ze heeft gehad met Maartje. Na maanden geleden besloten te hebben dat ik op moest houden te proberen met mijn Nederlandse hoofd van een Italiaans middeleeuws restauratieproject een huis te maken waarin kan worden gewoond voel ik dat er een verandering in me gaande is.

    ‘Het huis praat tegen ons’ zei Maartje in een van onze eerste gesprekken over het project. ‘Tegen mij (nog) niet’ dacht ik toen ik Maartje dit hoorde zeggen. ‘Maar misschien komt dat nog wel.’

    Najaar

    Dit najaar gaat het bouwbedrijf beginnen met de restauratie, is het plan. Te beginnen met het pand waarin Maartje en Davide hun restaurantje gaan beginnen.
    Daarna komt mijn huis aan de beurt. We zullen het gaan zien!