• | |

    16 x ver(t)rouwen: uitnodiging voor de foto-expositie

     

     

     

     

     

    16 x ver(t)rouwen

    ‘Rosa, je bent fotograaf van je vak. Wat let je als fotograaf een mooie vorm te vinden om je vader te eren.’ Het idee komt op tijdens de jaartraining De kunst van het verbinden, waar Rosa deel aan neemt. Ze kijkt me verrast, maar ook wat twijfelend aan. ‘Dat lijkt me mooi. Maar: HOE?’

    Foto’s

    Langzaam rijpt een idee in haar. Rosa verloor op haar zestiende haar vader. Plotseling. Onvoorzien. ‘Ik ga op zoek naar dochters van zestien. En naar vaders van dochters van zestien. Ik wil ze zien. Wat doen dochters van zestien met hun vader. Wat doen vaders van dochters van zestien met hun dochter. Hoe gaan ze met elkaar om. Wat doen ze. Hoe kijken ze naar elkaar. Hoe zien ze elkaar. Ik wil erbij zijn. Wil ze zien. Fotograferen. Die dingen die ik vanaf mijn zestiende nooit meer met mijn vader heb kunnen doen. Die ik nooit meer heb kunnen ervaren. Die ik mis ben gelopen. Gemist heb. Nog altijd mis.

    Zo is de expositie van Rosa ontstaan. ’16 x ver(t)rouwen’, in het Museum of Humanity in Zaandam.

    Samenkomen

    ‘Ik wil je zo graag deze tentoonstelling laten zien. Want zonder jou zou hij er nooit zijn geweest.’ ‘Ik kom’ zeg ik op mijn beurt tegen Rosa. ‘Op donderdag 23 december 2021 kom ik naar Zaandam. Naar de tentoonstelling. Tussen 11 uur en 13 uur in het museum.’

    Uitnodiging

    Graag nodigen Rosa en ik ook andere Verlaat Verdriet-ers – en niet-Verlaat Verdriet-ers – uit om naar deze rondleiding te komen. Waarin Rosa vertelt over het ontstaan van haar expositie. En ook mij uitnodigt om iets uit te leggen over de gevolgen van jong ouderverlies, voor wie daarover meer wil weten.

    Museum of Humanity

    Museum of Humanity
    Ketelhuis 10
    1505 RD  Zaandam

    Datum

    Donderdag 23 december 2021

    Tijd

    Tussen 11 en 13 uur in het Museum of Humanity

    Kosten

    Bij je bezoek word je verzocht een donatie te doen aan het museum. Richtprijs: € 7,50 pp.

    Aanmelden

    Tijdens de tentoonstelling houden we ons aan de Covid-maatregelen. Tip: kijk op de site van het museum https://www.museumofhumanity.nl/bezoek

    Het is prettig voor ons om te weten op hoeveel aanwezigen we ongeveer kunnen rekenen. Daarom is het fijn als je je tevoren aanmeldt bij Titia  titia@verlaatverdriet.nu Een spontaan, onaangekondigd bezoek kan ook wat ons betreft.

    Contact

    In verband met Rosa’s vakantie vragen we je voor informatie contact op te nemen met Titia Liese titia@verlaatverdriet.nu

  • | |

    Waar maanlicht vleugels raakt

    ‘Ik kan steeds maar een klein stukje lezen’ vertelt de Verlaat Verdriet-ster aan de telefoon. ‘Het komt zo binnen. En ik moet steeds zo huilen.’  Als heel jong kind verloor de Verlaat Verdriet-ster die ik aan de telefoon heb haar moeder. Ze vertelt over het boek dat ze aan het lezen is – Waar maanlicht vleugels raakt.

    Waar maanlicht vleugels raakt

    In dit boek gaat het vooral over Jytte. Jytte is vijf jaar als ze haar moeder – zangeres op weg naar een optreden – verliest als gevolg van een vliegtuigongeval.
    De schrijfster ontvouwt stap voor stap het leven van dit hele kleine vijf-jarige meisje tot getalenteerd en veelbelovend gymnasiaste. Het leven van een meisje dat als kleuter haar moeder verliest –  verweven met de levensdraden van ingrijpende verliezen, rouw en onvermogen om te rouwen van de mensen in haar directe omgeving.

    als je mijn hand pakt
    wordt mijn hoofd licht
    jij bouwt een brug
    tussen ons in
    jij loopt naar mij
    en ik loop weg
    ik wil vleugels

    om mee te vluchten
    ik wil mijn hand terug
    en ik wil blijven
    tot je weg bent en
    niet meer terugkomt
    ik haal de brug op
    doe de poort dicht
    ik ben verdwenen
    in mijn burcht

    Lees meer over Dietske Geerlings

    https://www.dietskegeerlings.nl/waar-maanlicht-vleugels-raakt

    Boek bestellen

    https://www.dietskegeerlings.nl/waar-maanlicht-vleugels-raakt

     

  • | | |

    16 x ver(t)rouwen – foto-expositie

    16 X VER(T)ROUWEN

    Rosa van Ederen: Toen ik 16 was overleed mijn vader aan acute beenmergleukemie. Een heel groot verdriet en net iets te groot voor iemand van 16 om echt helemaal te bevatten. Dus kwam het verwerken ervan later.

    Training

    Twee jaar geleden heb ik een training gedaan voor mensen die op jonge leeftijd een ouder zijn verloren. Dat heeft mij veel inzichten gegeven over wat dit verlies met iemand doet. Ik ben Titia Liese en haar platform wp.ronalt.nl/ heel erg dankbaar omdat het zo helpt lotgenoten te spreken en herkenning te vinden bij elkaar!

    Foto-project

    Uit deze training ontstond het idee om een fotoproject te doen. Ik wilde heel graag terug naar het moment dat ik mijn vader nog had. Dat ik 16 was. Ik wilde weer vaders, en dochters van 16 zien. Hen vast leggen met een activiteit die zij samen ondernemen om iets te zien van de band die zij hebben.

    16 vaders en hun dochters

    Ik ging op zoek en vond 16 vaders en hun dochters. Ik was aanwezig bij onofficiële autorijlessen. Ging ik mee het water in als ze aan het surfen waren. Of wandelde wat door het Noord-Hollandse polderlandschap.
    Het waren hele bijzondere momenten voor mij om te zien hoe belangrijk hij voor haar is in die leeftijd. Ik zag hoe hij haar leerde vertrouwen op zichzelf. En hoe zij aan het einde van dat levensjaar al met een been in een meer zelfstandig leven stond.

    Ver(t)rouwen

    16 X VER(T)ROUWEN. Maar ook 16 x verder werken aan mijn verdriet ‘verrouwen’.
    Begin 2021 vroeg ik heel brutaal de oprichter Ruben Timman van het mooiste fotografiemuseum in de wereld Museum of Humanity of ik misschien mijn fotoproject bij hem kon laten zien. En dat mocht! (en dat hier nog veel meer uitgekomen is, is alleen maar een bonus).

    Mini-expo

    Heel graag had ik vorig jaar op wat mijn vader zijn 70e verjaardag zou zijn geweest mijn mini-expo willen openen. Maar dat moest nog even een jaar op zich laten wachten.
    En nu mag ik met veel enthousiasme delen dat 16 X VER(T)ROUWEN een maand lang te bezichtigen is!
    Na de opening op 26 november a.s. voor genodigden ontvang ik op zaterdag en zondag 27 en 28 november persoonlijk graag een ieder die wil komen!
    Voor praktische info zie: https://museumofhumanity.nl/bezoek
    Heel graag tot dan!

    Lees meer

    Lees meer over Rosa van Ederen
  • | |

    Wij zijn degenen die weten wat jong ouderverlies betekent

    ‘De dood van mijn moeder toen ik zeven jaar was heb ik allang verwerkt’ schreef een Verlaat Verdriet-er me jaren geleden. ‘Maar mijn lijf doet nog steeds iets anders.’
    Ik herkende wat deze Verlaat Verdriet-er schreef. Kon me er helemaal in vinden.

    Levenslange kwetsbaarheid

    Afgelopen week schreef ik twee blogs over de levenslange kwetsbaarheid van Verlaat Verdriet-ers. Levenslang gevoelig voor stress  en Niet omdat ik zielig gevonden wil worden 
    Zelf werd ik namelijk ook weer geconfronteerd met deze kwetsbaarheid. Het leek me eerlijk daarover te delen. Niet te doen alsof ik ‘het allemaal achter me heb gelaten’. Alsof die kwetsbaarheid niet (meer) over mij zou gaan.

    Wat een mooie, hartelijke, lieve, ondersteunende reacties heb ik gekregen op deze blogs. Uit de grond van mijn hart dank ik jullie allemaal. De warmte van jullie reacties neem ik graag mee naar De weg van liefde: de schrijf-retreat voor Verlaat Verdriet-ers in Italië van 23-29 oktober a.s.

    Maar…….

    Nu de andere kant van het verhaal. Het ‘zakelijker’ verhaal. Hoe hartverwarmend de reacties ook waren: ik schreef deze blogs eigenlijk in de eerste plaats om – weer eens – de levenslange impact van het vroege verlies van je ouder(s) naar buiten te brengen. De impact en de gevolgen die jong ouderverlies door de dood op de langere termijn kunnen hebben. Hoe zeer die impact veel Verlaat Verdriet-ers levenslang kwetsbaar kan maken voor stress.

    Tijd

    Tijd om ons te realiseren dat de onbekendheid met de gevolgen van jong ouderverlies door de dood voor een groot deel aan onszelf ligt. Om ons te realiseren dat door deze onbekendheid nog steeds veel te veel Verlaat Verdriet-ers (en daar hoor je mogelijk zelf bij!) in de kou staan. Omdat adequate hulp te vaak niet voorhanden is.

    Het is tijd om op te staan. Voor onszelf te gaan staan. Wij zijn degenen die weten wat jong ouderverlies betekent. Wij zijn degenen die weten wat het betekent om in je jeugd je ouder(s) te verliezen. En wat dat kan betekenen als je volwassen bent geworden.
    Laten we het hebben over de gevolgen op de langere termijn. In plaats van ons steeds weer voor te laten houden hoe het voorkomen had kunnen worden. Of: hoe je er zo snel mogelijk vanaf kan komen.

    Luister naar ons!
    Leer van ons!