‘Als we nu nog doorlopen, kan onze ziel ons niet terugvinden’.
Nog vaak moet ik denken aan de essentie van de parabel die een vriend van me jaren geleden vertelde.
Een ontdekkingsreiziger maakt een ontdekkingsreis in Afrika. Onvermoeibaar is deze Europese reiziger op zoek naar…..wat?…… Dag in dag uit trekt hij verder. Zijn bagage wordt gedragen door een groep inheemse dragers. Onvermoeibaar. Sterk. Loyaal aan de ontdekkingsreiziger.
Tot de dragers op een dag, tot stomme verbazing van de ontdekkingsreiziger, resoluut weigeren nog een stap te zetten. In boosheid en wanhoop vraagt hij ze waarom. ‘Als we nu nog doorlopen, vindt onze ziel ons niet terug’ was het antwoord van de dragers. En ze zetten geen stap meer.
Pakken
‘Niet bij de pakken neerzitten.’ Hoe vaak en hoe gemakkelijk zeggen we dat niet. ‘Niet bij de pakken neerzitten.’
En we gaan door. En door. En door. Naar….?…….
In plaats van zo nu en dan eens bij de pakken neer te gaan zitten en te kijken wat er eigenlijk allemaal in zit, wat we allemaal in die pakken meeslepen, drijven we elkaar steeds verder op. Ga nooit eens even zitten. Kijk vooral nooit in je pakken. Gooi er vooral nooit iets uit. Blijf er mee slepen. Desnoods je hele leven lang.
Rugzakjes
‘Rugzakjes’ noemen we de eigentijdse pakken. En ze zitten kennelijk tegenwoordig op je rug. Hele volksstammen (Nederlandse) kinderen met rugzakjes. (Zie je voor je hoe deze volksstammen ‘gerugzakten’ er uit zullen zien als ze allemaal volwassen zijn?).
Weten we eigenlijk nog wat er allemaal in die rugzakjes zit? Wat er allemaal uit zou kunnen als we eens rustig de tijd namen om die rugzakjes uit te pakken? Om eens te onderzoeken wat er allemaal onder die etiketten verborgen zit? (behalve kilo’ s medicijnen om rustig te worden?).
Bij de pakken neer gaan zitten
Tijd om eens de betekenis van dit spreekwoord te onderzoeken.
Waar komt het vandaan?
Waarom mag je niet bij de pakken neerzitten?
Waarom maken we onszelf dat wijs?
Waarom geloven we dat we niet bij de pakken neer moeten gaan zitten?
Sinds wanneer doen we dat eigenlijk?
Wat voor enge ziekte krijg je als je wel zo nu en dan bij de pakken neer gaat zitten?
Probeer het eens.
Ga eens bij de pakken neer zitten.
Ook in een verlaat rouwproces kan het je ongelofelijk verlichten als je zo nu en dan de tijd neemt om te onderzoeken wat je allemaal met je mee sleept.
Waarom je dat doet.
Of het nog nodig is dat je dat doet.
En al het overbodige uit die pakken te gooien en los te laten.
