• | | |

    Je bent jong en je rouwt wat

    ………. Toen haar moeder overleed, dacht Lisanne van Sadelhoff (1989) als een typisch kind van haar generatie: er is vast wel een handboek met een helder stappenplan. Zodat ze rouwen snel van haar to-do-list kon schrappen. Guess what: dat was er niet.
    Wat er wel was: vrienden die zich prompt tot rouwdeskundigen ontpopten en haar liefdevol bombardeerden met wijsheden en clichés.
    Soms schrok ze van wat ze zeiden (‘Gelukkig heb je de herinneringen nog’), of was het simpelweg te pijnlijk (‘Ik hoop dat je moeder rustig is gestorven’ NEE!!!), een andere keer hielp zo’n opmerking haar juist de dag door te komen (‘Je moeder is elke traan waard’).

    Je bent jong en je rouwt wat 

    Verzoek

    Gisteren ontving ik de vraag van Lisanne van Sadelhoff om haar boek Je bent jong en je rouwt wat op mijn site te plaatsen.
    Aangezien ik vermoedde dat het boek van Lisanne vooral over recente rouw gaat aarzelde ik. Ik liet het haar weten.

    Er volgende een chatwisseling tussen Lisanne en mij over haar vraag en mijn aarzeling.
    De laatste chat van Lisanne gaf de doorslag. Ik besloot dat het o.k. is het boek van Lisanne te noemen. Bij deze!

    Vraag

    Dag! Ik heb een vraagje. Ik ben (ook) journalist en heb een boek geschreven over rouw na het overlijden van mijn moeder. Zelf was ik 26 toen ze ziek was, 27 toen ze stierf aan kanker, ze is 56 jaar geworden. Ik merkte dat de samenleving niet is ingericht op rouw, en op groot en langdurig verdriet zonder houdbaarheidsdatum. Daarom wilde ik graag dit boek schrijven, Je bent jong en je rouwt wat. Ik denk dat andere mensen er ook wat aan hebben. Het boek is nu drie weken uit, en ik hoor van heel veel lotgenoten dat ze er iets aan hebben. Zou je het op je pagina willen plaatsen? 

    Antwoord

    Dag Lisanne, mijn aanbod is gericht op volwassenen die in hun jeugd – jonger dan 20 jaar – een ouder hebben verloren. Vriendelijke groet, Titia

    Jonge doelgroep

    Dag Titia. Ik snap je! Ik denk juist dat het er goed bij past, omdat ik me op een jonge doelgroep richt. Scholieren.com heeft me bijvoorbeeld ook geïnterviewd, en ik kreeg heel veel reacties van tieners. Dus mocht je je bedenken: dan zou ik dat heel fijn vinden. En nu houd ik op met zeuren. Warme groetjes, fijne dag, Lisanne

    Nadenken

    Dag Lisanne, ik denk erover na. Je hoort van me. tot later,  Titia 

    Tijd

    Helemaal goed, Titia, neem je tijd, mijn boek loopt niet weg haha. Groetjes!

    Recente rouw en verlate rouw

    Weet je wat het is Lisanne, ik vermoed dat jij schrijft over recente rouw. Zelf probeer ik altijd weer mensen bewust te laten worden dat verlate rouw een totaal andere vorm van rouw is dan recente rouw. Maar als jij een mooi argument hebt om jouw boek te plaatsen, dan zal ik dat van harte doen. Laat maar weten.

    Punt

    Hoi Titia. Ja, ik snap je punt. Ik hekel in m’n boek wel de hedendaagse opvatting dat rouw op een gegeven moment ‘afgelopen’ moet zijn en omschrijf heel erg hoe rouw in verschillende vormen met je meegaat in het leven (althans; zo heb ik het ervaren). En ik omschrijf ook hoe er een nieuwe bulk oud verdriet en rouw om m’n moeder naar boven kwam toen m’n vriend het uitmaakte. Anyway; het is aan jou hoor! Fijne dag. Liefs Lisanne

  • | |

    Samen werken aan mijn samenhangend aanbod

    Een samenhangen aanbod voor Verlaat Verdriet-ers

    ‘Juul, wat ik wil is een samenhangend aanbod voor Verlaat Verdriet-ers’.
    Nog zie ik ons zitten. Twintig jaar geleden. Juliette en ik. Werkend aan de allereerste website van de allereerste Stichting Verlaat Verdriet. Hoe doe je dat: een website bouwen met een samenhangend aanbod als je nog een beginneling bent in je Verlaat Verdriet-werk. Een samenhangend aanbod….. Ik wist heel goed dat ik dat wilde. Maar uitleggen hoe dat er uit moest zien…… Dat lukt me natuurlijk niet. Er was helemaal nog geen samenhangend aanbod!

    Doorgaan

    Hij kwam er, die eerste website. Gezwoegd hebben Juliette en ik. Maar hij kwam er. En ook de tweede website kwam. Namelijk mijn eigen website www.verlaatverdriet.nu. Een samenhangend aanbod? Mmmmmm, nou nee. Doorgaan dus. Stug doorwerken. Geduld hebben. Vertrouwen.

    Mijn aanbod

    Inmiddels zijn we twintig jaar verder. Twintig mooie jaren. Samen met heel veel Verlaat Verdriet-ers. Verlaat Verdriet-ers die een Verlaat Verdriet-workshop kwamen doen. De jaartraining De kunst van het verbinden. Die in vroegere jaren meegingen met De reis van je leven op Terschelling, of die de biografische workshop Heel je leven bij me kwamen doen. Die  meegingen met BeeldTaal in Italië: De weg van liefde.

    BeeldTaal ontwikkelen. Boeken schrijven. Boeken uitgeven in eigen beheer…. Wat kan er mooier zijn voor een Verlaat Verdriet-er die altijd alles zelf wil doen!

    Samenhangend aanbod

    En of het een kwestie was van doorwerken. Van geduld. Van vertrouwen. En nu, twintig jaar later, is het er. Het samenhangend aanbod waarvan ik twintig jaar geleden al wist: dat moet er komen voor Verlaat Verdriet-ers.

    Carin Wormsbecher en Gopher

    ‘Carin begrijpt waar ik mee bezig ben. Ze ziet het, soms beter dan ikzelf het zie.’ Vijf jaar geleden ontmoette ik Carin Wormsbecher. In die tijd directeur/eigenaar van drukkerij Wedding in Harderwijk. Inmiddels directeur/uitgever van uitgeverij Gopher in Harderwijk.
    Gistermiddag hebben we een spijkers-met-koppen-gesprek gehad. Carin en ik. We gaan samen verder werken aan mijn samenhangend aanbod. Ik als Verlaat Verdriet-deskundige. Carin als uitgever. Nu. En in de toekomst.

    Nieuwsgierig?

    Nieuwsgierig naar de volgende stappen? Lees mijn blogs. Ontvang je mijn blogs nog niet? Je kunt je abonneren via HOME op deze website. Of volg ons op Facebook. Ik doe m’n best je zoveel mogelijk op de hoogte te houden van de nieuwste ontwikkelingen.

  • | | | |

    BeeldTaal komt weer een stapje dichterbij

    ‘Wat een verrassende en mooie manier van werken.’
    ‘Ik sta versteld over wat schrijven aan de hand van BeeldTaal met me doet.’
    ‘Had ik BeeldTaal maar bedacht….’

    BeeldTaal

    De positieve reacties op BeeldTaal zijn niet van de lucht. Wat bijzonder om al die complimenten te mogen ontvangen! Met name in 2019 ben ik bezig geweest met BeeldTaal. Bedenken. Ontwikkelen. Testen van de online-versie van BeeldTaal. De voorbereidingen voor BeeldTaal in Italië. De retreat De weg van liefde bij Maartje en Davide in Codiponte.

    José Franssen

    In de afgelopen herfst had ik, als gevolg van omstandigheden in mijn privéleven, te weinig tijd en te weinig ruimte om bezig te zijn aan het verder uitwerken en vormgeven van BeeldTaal.
    Langzaam maar zeker is daar verandering in gekomen. Ik heb weer wat grip gekregen op mijn eigen leven. Er is weer ruimte om creatief te denken.
    ‘Ik wil dit samen doen met degene die haar sporen heeft verdiend met haar jarenlange pioniers-werk op het gebied van (auto)biografisch schrijven. Met José Franssen.’ Vanaf het moment dat ik weer wat ruimte voelde voor BeeldTaal wist ik het. Een paar jaren geleden maakten José en ik kennis met elkaar. Er was meteen een mooie klik tussen ons. We herkenden elkaar. We herkenden de manier waarop we beiden in het leven staan. De manier waarop we ons werk doen.

    Samen aan de slag

    Ik nam contact op met José. Legde haar uit wat ik graag samen met haar wilde gaan doen. ‘Kom maar’, reageerde José meteen. ‘Leuk. Gaan we samen mee aan de slag. Dan zien we al werkend wat ik voor je kan betekenen.’
    Komende zondagavond reis ik naar Maastricht. Logeer een nachtje bij Albertine Richaerts, met wie ik samen de workshops Dubbel Ouderverlies geef. En dan, maandag, samen met José, aan het werk.
    Ik zie ernaar uit. BeeldTaal komt weer een stapje dichterbij!

  • | |

    Kun je ooit nog geloven dat de dingen ook goed kunnen gaan?

    Lang geleden, in het begin van mijn Verlaat Verdriet-werk, bood ik een aantal keren de themadag aan voor Verlaat Verdriet-ers Kun je ooit nog geloven dat de dingen ook goed kunnen gaan? Kun je ooit nog geloven dat de dingen ook goed kunnen gaan als je als kind hebt meegemaakt dat ‘de dingen’ fataal niet goed gingen…..

    Onderstroom

    In de begintijd van mijn eigen Verlaat Verdriet-proces werd ik me er steeds meer van bewust dat in mijn eigen onderstroom niet alleen heel veel twijfel zat, maar ook scepsis. En ook cynisme. Diep van binnen was ik ervan overtuigd dat wat fout was gegaan in mijn jeugd en in mijn leven nooit meer goed zou komen. NEE!

    Twijfel, scepsis en cynisme

    Steeds meer werd ik me ervan bewust wat dat betekende voor mijn eigen verlate rouwproces. Hoe kon iets ooit goed komen als ik zelf in mijn onderstroom altijd alles weer onderuit haalde door twijfel. Door scepsis. Door cynisme. Hoe kon ik ooit verder komen. Ook al deed ik nog zo m’n best. Ook al probeerde ik steeds weer opnieuw verder te komen met mijn proces. Oprecht. Met inzet. Toch gleed ik steeds weer terug in negatieve oordelen over mijzelf. Over mijn inspanningen. Twijfel. Scepsis. Cynisme.

    Vertrouwen

    Langzaam – maar zeker – begon ik de werkelijke betekenis van vertrouwen te ontdekken. Hoe moeilijk het was voor de Verlaat Verdriet-er in mij om vertrouwen te hebben. Vertrouwen in het proces waar ik mee bezig was. Te vertrouwen op mijzelf. Of eigenlijk: om weer vertrouwen te krijgen in het leven.

    Veranderen

    Door me steeds meer bewust te worden van die onderstroom van twijfel, scepsis en cynisme heb ik dat langzaam maar zeker leren veranderen. Ik leerde weer vertrouwen. Op mezelf. Op het proces waar ik mee bezig was. En op het leven. Mijn leven veranderde nogmaals ingrijpend. Nu de goede kant op. JA!

    Ook voor jou

    In al die jaren Verlaat Verdriet-werk heb ik gezien – en ervaren – hoe moeilijk het is voor Verlaat Verdriet-ers om weer te leren vertrouwen als je zo vroeg in je leven hebt meegemaakt dat de dingen niet goed gingen. Definitief niet goed. Je verloor je ouder(s) door de dood. Je leven veranderde totaal. Jij veranderde.
    Hoe moet dit ooit weer goed komen? Hoe leer je weer te vertrouwen op het proces waar je mee bezig bent? Op jezelf? Hoe leer je weer te vertrouwen op het leven?
    Uit mijn eigen ervaring kan ik je zeggen: het kan! Ik heb het ervaren. En evenals voor mij, is het ook voor jou mogelijk om weer te leren vertrouwen dat de dingen ook goed kunnen gaan.