• | | | | | | | |

    Rondom Allerzielen 2

    Ik ben enthousiast over onze plannen rondom Allerzielen en naarmate de tijd verder gaat word ik steeds enthousiaster. Wat een mooie kans om mijn beide harten (voor Verlaat Verdriet en voor boeken) een plek te geven!
    Tijdens mijn tweede en derde gesprek met Carin krijgen onze ideeën verder vorm en inhoud. Dit (eerste) symposium/seminar zal gaan over ouderverlies en de helende kracht van schrijven. Over kinderen die een ouder hebben verloren door de dood, of gaan verliezen. Over volwassenen die in hun jeugd een ouder hebben verloren door de dood en daarover hebben geschreven, gaan schrijven of willen gaan schrijven. Over volwassenen die hun ouder(s) hebben verloren, of gaan verliezen door de dood en daarover hebben geschreven, gaan schrijven of willen gaan schrijven.
    We spreken af dat ik contact opneem met mensen die mee zouden kunnen werken aan de invulling van deze dag. Bijvoorbeeld door het verzorgen van een workshop. Onder hen Mary de Keijzer. Jaren geleden interviewde Mary ons – drie dochters-zonder-moeder – voor de radio (NPS). Wie weet heeft Mary zin, en tijd, om ons bij te staan bij het verder maken van onze plannen.

    Gesprek met Mary

    Ik bel Mary meteen dezelfde dag. Leg haar uit waar we mee bezig zijn en vraag haar of ze het leuk vindt mee te denken in het proces van voorbereiding. Mary reageert meteen even enthousiast als wij zijn. ‘Doe ik graag’ roept ze prompt. ‘En ik heb wel ideeën ook!’ We maken een afspraak. Binnenkort komt Mary naar me toe. Ben ik heel erg blij mee!

    Niet in 2015

    Intussen krijg ik bericht van Carin. ‘Het lukt me niet om al in oktober 2015 een symposium/seminar te organiseren. Er is teveel gaande in mijn werk en oktober 2015: dan moeten we nu al beginnen met de PR. Dat lukt me echt niet. Sorry, ik hoop dat je het begrijpt.’
    Ik begrijp het. Was eigenlijk al een beetje nieuwsgierig hoe Carin deze klus er ineens bij kon nemen. Ik begrijp heel goed dat ze dat op korte termijn niet voor elkaar krijgt.

    Allerzielen 2016

    Wel betekent het, dat ik een aantal mensen die ik had gevraagd mee te werken aan de invulling van het symposium/seminar moet laten weten dat 2015 niet door kan gaan. Heel jammer om dat te laten weten aan de mensen die –  even enthousiast als ik ben – hun medewerking voor 2015 direct hebben toegezegd. Gelukkig kan ik ze zeggen dat we uit zullen wijken naar 2016.
    Een datum rondom Allerzielen is toch wel een hele mooie datum voor dit symposium/seminar!

  • | | | | | | |

    Uitgeven in eigen beheer

    Lezers van mijn boeken hebben het mogelijk al geconstateerd: ik ben een groot voorstander van boeken uitgeven in eigen beheer. Uitgevers hebben andere motieven om uit te geven dan ik. Voor een uitgever is continuïteit van haar/zijn bedrijf – geld dus – in de eerste plaats reden om uit te geven. Voor mij is het delen en doorgeven van kennis van en inzicht in gevolgen van jong ouderverlies aanleiding tot het schrijven en uitgeven van Verlaat Verdriet-themaboeken. Ik wil zelf voor de volle honderd procent bepalen hoe een boek eruit gaat zien. Hoe omvangrijk een boek wordt. Hoe groot de oplage wordt. Hoe de inhoud eruit gaat zien. Enzovoort enzovoort.

    Zo ging ik voor mijn nieuwe boek, Gids voor Verlaat Verdriet, op zoek naar een drukker, bij voorkeur in mijn buurt.
    Zo kwam ik terecht bij Drukkerij Wedding in Harderwijk.
    Zo maakte ik kennis met Carin Wormsbecher van drukkerij Wedding.
    Zo maakte ik kennis met het boekenhart van Carin: Heel Nederland schrijft. Meteen in het eerste gesprek met Carin was er een geweldige klik tussen haar en mij. We delen een boekenhart! Binnen een uur in ons eerste gesprek bedachten we dat we samen een symposium/congres/seminar zouden kunnen organiseren rondom rouw en het schrijven/maken van (herinnerings)boeken.

    Daar zijn we mee bezig.
    En hoe!

    Nieuwsgierig geworden? Binnenkort meer over onze plannen via mijn blog.

     

     

  • | | | | | | | | |

    Griet op de Beeck

    Zojuist zag ik in de bibliotheek in mijn woonplaats Nunspeet een vooraankondiging voor de boekenweeklezing van de Belgische schrijfster Griet op de Beeck, op 10 maart a.s. in De Dialoog in Ermelo.

    Griet op de Beeck is de schrijfster van het  – voor Verlaat Verdriet-ers zeker – prachtige boek Kom hier dat ik u kus.

    Ik heb even op de site gezocht  van Griet op de Beeck – in Agenda – en zag dat ze in de komende tijd op diverse plaatsen in Nederland en België lezingen geeft.
    Mogelijk ook in jouw buurt.
    Deze tip geef ik graag aan je door!

    Kom hier dat ik u kus

    Kom hier dat ik u kus is een roman over Mona, als kind, als vierentwintigjarige, en als vijendertigjarige. Een verhaal over waarom we worden wie we zijn, geschreven met humor, scherpte en veel schaamteloze eerlijkheid. Over ouders en kinderen. Over kapotte mensen en hoe zij ongewild anderen ook kapot maken. Over waar verantwoordelijkheid eindigt en schuld begint. Over geheimen en eenzaamheid. Over ziekte en zwijgen. Over de gevaren van sterk zijn. Over vergeten en niet kunnen vergeten. Over jezelf durven redden. En natuurlijk ook nog over de liefde. Omdat dat alles is wat we hebben, of toch bijna.

     

  • | | | | | | | | | | |

    Gids naar de vormgeefster

    Vandaag, 15 december 2014, is het zover: het manuscript van de Gids voor verlate rouw na jong ouderverlies gaat naar de vormgeefster.

    Geboorte van de Gids voor verlate rouw

    Eind september j.l. viel het plan een Gids te schrijven plotseling uit de lucht. Ineens was het zover: het idee en vervolgens de uitwerking van het idee.
    De maanden oktober en november 2014 hebben in het teken gestaan van schrijven, controleren, weghalen, aanvullen. Laten lezen door meelezers.

    Hun reacties maakten me blij.

    ‘Geeft de problematiek helder weer, zonder poespas en vertelt ook nog dat het niet hopeloos is.’

    ‘Er ging een wereld voor me open.’

    ‘Zo logisch allemaal.’

    ‘Wat was het heerlijk om het te lezen, zo herkenbaar.’

    ‘Zeer duidelijk, consequent en zeer de moeite waard.’

    ‘Helend en versterkend.’

    ‘Dicht bij de mensen.’

    ‘Echt mooi.’

    Nogmaals controleren. Afspreken met mezelf dat ik ‘er niet meer aan mocht komen’. Iedere afspraak met mezelf verbroken. Er toch weer steeds een beetje aan veranderen. Dit moet er nog in. Dat moet er nog in. Iedere nieuwe verandering een risico op een nieuwe fout. Het niet kunnen laten. Steeds weer. Nog iets. Nog een kleine verandering hier. Nog een kleine verandering daar. Een kleine aanvulling hier. Een kleine aanvulling daar.
    Naar de fotograaf voor een foto op de omslag. Tekst schrijven voor de achterzijde van de Gids.

    Gids voor verlate rouw na jong ouderverlies is een leidraad bij het onderkennen, het herkennen en het erkennen van VERLAAT VERDRIET. Bestemd voor ieder die wordt geraakt door de levenslange invloed van het vroege verlies van een ouder.

    Leeg nest

    Over een paar uur is het zover. Dan gaat de tekst weg. Niet meer strepen. Niet meer aanvullen. Niet meer veranderen.
    Voelt een beetje raar. Een beetje als ‘een leeg nest’. Ook al moet er nog wel het een en ander gebeuren als het manuscript terugkomt van de vormgeefster, voordat alles naar de drukker kan.

    Twintig jaar Verlaat Verdriet-werk

    In de eerste helft van januari 2015 zal, naar verwachting, het boek helemaal klaar zijn. Dat is dan meteen het feestje van mijn twintig jarig Verlaat Verdriet-werk.