• | |

    VIVA: Hoe als kind een ouder verliezen je volwassen leven beïnvloedt

    In VIVA 06 (6 t/m 12 februari 2019) een artikel van Suus Ruis over het vroege verlies van haar vader: Hoe als kind je vader verliezen je volwassen leven beïnvloedt.

    Suus Ruis

    Suus Ruis verloor haar vader, presentator Willem Ruis, toen ze 12 jaar was. Een traumatische gebeurtenis waar ze nog altijd last van heeft.
    Waar loop je in je volwassen leven tegenaan als je als kind een ouder verloor?
    En wat kun je eraan doen?

    Prijs

    Prijs van de VIVA deze week: € 1,99.

    Ik ben niet gek op YouTube

    Heb je inmiddels het filmpje gezien van Desiree de Bruin Ik ben niet gek op YouTube? https://youtu.be/Sx-DO92KE1E

    Heb je inmiddels de interviews gezien die Desiree heeft gehouden met 3 Verlaat Verdriet-ers na haar voorstelling? https://youtu.be/FSyf4Q4M75M

    Gat in je ziel

    Heb je het nieuwste boek gezien Gat in je ziel dat Titia Liese heeft gemaakt in samenwerking met Stephanie Braggaar?

  • |

    Ervaren, vertrouwen en overgave

    Ervaren, vertrouwen en overgave

    ‘Deze kameel loopt al minstens 2-duizend jaar in de woestijn. Ik ben hier sinds 2 uur. Zou ik deze kameel moeten gaan vertellen wat hij wel of niet moet doen?’
    De eerste stap in ervaren, vertrouwen en overgave is gezet.

    Ik bevind me op dat moment in de buurt van Nuweiba, in de steenwoestijn van de Zuid Sinaï. Sinds ongeveer een uur zit ik, voor het eerst van mijn leven, op een kameel. Het eerste avontuur van het opstijgen op een kameel heb ik al achter de rug.
    Zojuist heeft 1 van de 5 Bedoeïen die onze tocht begeleiden het touw om de kameel te leiden in mijn handen geduwd. En zelf het touw losgelaten.
    Daar zit ik.
    In de woestijn.
    Op een kameel.
    Even voel ik paniek. Wat moet ik in ’s hemelsnaam doen met een kameel?
    Dan gaat plotseling door mijn hoofd, zin voor zin en even duidelijk alsof ik het heb uitgesproken, ‘Deze kameel loopt al minstens 2-duizend jaar in de woestijn. Ik ben hier sinds 2 uur. Zou ik deze kameel moeten gaan vertellen wat hij wel of niet moet doen?

    Feel the desert

    Geen seconde heb ik geaarzeld toen Albertine Richaerts begin dit jaar de uitnodiging stuurde om eens te gaan kijken op de site van Angie Barth, de Nederlandse vrouw die sinds een jaar of 8 woont en werkt in Nuweiba (Zuid Sinaï). De plaats waar ze, in samenwerking met haar Bedoeïen-staf, onder meer kamelentochten in de woestijn organiseert.
    Geen seconde heb ik geaarzeld om me aan te melden voor de kamelentocht van afgelopen 15-22 oktober.
    Geen seconde heb ik er spijt van gehad.

    Door de woestijn

    Drie tijdloze dagen waarin licht & donker en zon & schaduw de invulling van de dag bepalen.
    Drie dagen reizen die al duizenden jaren op dezelfde manier gaat. In het trage, maar eindeloos volhardende tempo van de (zwaar) beladen kamelen.

    Veilig

    In de loop van deze fascinerende, overweldigende en bijzondere woestijntocht is het heel wat keren door m’n hoofd gegaan: wie iets heeft uit te zoeken in ervaren, vertrouwen en overgave is hier op de juiste plek. En in de juiste handen.
    Wat heb ik me veilig gevoeld in dit avontuur.
    De attente en respectvolle zorg van Angie en haar Bedoeïen.
    De liefdevol door de mannen bereide maaltijden.
    Het vers gebakken brood bij elke maaltijd.
    Slapen op m’n matje in m’n slaapzakje onder de prachtige sterrenhemel.
    Wat heb ik me gedragen gevoeld door de prachtige, sterke, ervaren en geduldige kameel.
    Wat heb ik heerlijk in m’n hangmat gelegen in ons hutje op het strand tijdens de rustdagen. Overdag, maar ook als ’s ochtends vroeg om 5 uur de zon opkwam boven de bergen van Saudi Arabië.

    Welkom

    Mocht je ooit overwogen hebben om een dergelijke tocht te ondernemen, of nu geïnspireerd zijn geraakt om te gaan en wil je meer weten over deze tocht en/of over de veiligheid van het gebied (geheel ten onrechte heeft dit gebied geen positief reisadvies) stuur me een mail of neem telefonisch contact met me op 0341- 260 289.
    Je bent van harte welkom, ik vertel je er graag over!
    Of lees eerst nog meer over het mooie en bijzondere aanbod van Angie.

    Foto: Geerte Cammeraat

  • | | |

    Deborah Ligtenberg: Moederziel alleen

    Deborah Ligtenberg

    Deborah Ligtenberg interviewde de drie dochters-zonder-moeder Carla, Anouk en Carla voor Libelle en schreef drie prachtige verhalen (zie mijn blog van 8 september 2017: Moederziel alleen 

    Vorige week sprak ik Deborah aan de telefoon. Ze beloofde me haar artikelen Moederziel alleen in PDF te mailen.
    Hier zijn ze.
    Deborah – dank je wel!

    Moederziel alleen

    17-39 Mijn leven, als je op jonge leeftijd je moeder verliest, Carla, Anouk, Carla

  • | | | | | |

    Moederziel alleen, artikel in Libelle 39, 2017

    Moederziel alleen: artikel in Libelle 39, 2017

    Moederziel alleen: Deborah Ligtenberg interviewde voor Libelle 39 (7-13 september 2017) drie dochters die als kind hun moeder verloren: Carla (52 jaar, 12 jaar toen ze haar moeder verloor door zelfdoding), Anouk (42 jaar, 7 jaar toen ze haar moeder verloor door kanker) en Carla (43 jaar, 9 jaar toen ze haar moeder verloor door kanker.
    Zelf verloor Deborah haar moeder op haar tiende. 

    Drie verhalen

    Deborah schreef drie prachtige verhalen, die veel meer diepgang hebben dan meestal het geval is. Vanuit haar eigen ervaring kent Deborah de thema’s die spelen bij het vroege verlies van een moeder, en dat is in alles merkbaar in deze artikelen.

    Carla

    .……..’Ik ben aan haar verplicht om mezelf wél te doorgronden en te ontdekken wat ik wil. Dat het nu lukt, geeft een heel fijn gevoel. Door het vroege verlies van mijn moeder was ik mezelf kwijt, maar ik ben weer terug bij wie ik daarvoor was: het blije meisje dat wil genieten van het leven.’ 

    Anouk

    ……..‘Mensen zijn vaak bang voor de dood en praten met moeite over ziekte. Ik niet. Ik weet hoe belangrijk het is om er open over te zijn, want dat maakt minder eenzaam.’

    Carla

    …….’ Het doorleven van mijn verdriet heeft mij verbinding met mijzelf en anderen gebracht. De reis was prachtig. Ik dacht na over wat ik ben kwijtgeraakt, maar ook over wat ik heb overwonnen. Ik voel me sterk, rustig, en ben blij met wat ik heb. Ik hoop dat mijn moeder trots op me is.’
    (Op de foto boven deze blog: Carla).

    PS

    In het PS ter afsluiting van het artikel in Libelle:
    Jaarlijks verliezen ruim zesduizend minderjarige kinderen een of beide ouders. Uit onderzoek blijkt dat mensen die op jonge leeftijd een ouder verliezen later drie keer meer kans hebben op depressies.
    Verlaat Verdriet (www.verlaatverdriet.nu) is er voor mensen die jong een ouder verliezen. 
    Meer lezen: Gids voor Verlaat Verdriet. Titia Liese, Uitgeverij Funale