• | | | | | | | | | | | |

    Het einde van de eenzaamheid

     

     

     

     

    Benedict Wells
    Het einde van de eenzaamheid
    ISBN 9 789029 091787

    Afgelopen week las ik het boek van Benecict Wells: Het einde van de eenzaamheid. Jules, de hoofdpersoon en verteller in het boek, meandert door zijn leven van verleden naar heden, naar toekomst, terug naar het verleden, weer naar het heden.

    ‘Weet je wat ik weleens denk?’ Ik veegde over mijn bovenlip en keek haar strijdlustig aan. ‘Dat alles hier in me gezaaid wordt, als op een akker. Het internaat, school, wat er met mijn ouders is gebeurd. Dat wordt allemaal in me gezaaid en ik kan nog niet zien wat dat met me doet. Pas als ik volwassen ben komt de oogst op en dan is het te laat.’
    Bladzijde 60

    Wees

    Als kind van 11 verloor Jules zijn beide ouders als gevolg van een fataal auto-ongeval. Samen met zijn oudere broer Marty en zijn oudere zus Liz komt Jules terecht in een weeshuis. Gedurende zijn verdere leven is hij voortdurend op zoek naar de gevolgen die het vroege verlies van zijn beide ouders niet alleen voor hem, maar ook voor zijn broer en ook voor zijn zus en voor hun onderlinge relatie heeft – en heeft gehad.

    Kinderleven

    Aan een heel gewoon kinderleven komt abrupt een einde als de beide ouders van Jules bij een ongeluk omkomen. Hoe kun je als volwassene nog weten welke invloed je vroege jeugd heeft gehad op wie je bent geworden?

    Verlangen naar geborgenheid

    Je zien te handhaven in een weeshuis waar je niet wilt zijn omdat je eindeloos verlangt naar de geborgenheid van je gewone kinderleven.

    Relatie met je broer en zus

    Ervaren hoe de relatie met je oudere broer en zus, die je eigenlijk zo hard nodig hebt, steeds verder uit elkaar valt.

    Je staande houden

    Je staande zien te houden in je leven als volwassene terwijl je te weinig ‘bagage’ hebt meegekregen.

    Relaties

    Geen relaties aan durven gaan in je volwassen leven.
    Niet weten wie je bent.
    Je stuurloos voelen.

    Verlaat Verdriet-perspectief

    Hoewel ik persoonlijk het enorme enthousiasme en de lovende kritieken over dit boek niet helemaal deel – het boek heeft mij geen moment ontroerd, daarvoor is het mij te ‘stug’ – is het hele bijzondere aan dit boek dat het helemaal geschreven is vanuit het perspectief van de gevolgen die het vroege verlies van zijn ouders voor Jules heeft gehad. Uit mijn lange ervaring met Verlaat Verdriet-ers kan ik wel volmondig zeggen: dit boek klopt.

    Leren

    Het boek behandelt tal van thema’s die allemaal herkenbaar zijn voor Verlaat Verdriet-ers.
    Er valt een hoop te leren uit dit boek als het over Verlaat Verdriet-thema’s gaat!

    Centrale vraag

    Centraal in Het einde van de eenzaamheid staat de vraag die Verlaat Verdriet-ers zich vaak stellen: wie zou ik zijn geweest als ik niet zo jong mijn ouder(s) was verloren? Wat is echt aan mij?

    Citaat

    Nog een citaat uit dit boek dat mij bijzonder heeft getroffen ………. Ik moet denken aan een citaat van Wordsworth *: ‘The child is the father of the man’.
    Bladzijde 298 

    Lees meer over
    Het einde van de eenzaamheid 

    * William Wordsworth, 1770-1850
    8 jaar toen hij zijn moeder verloor, 13 jaar toen hij zijn vader verloor

  • | | | | | | | | | | |

    Sluitingsdatum aanmelden symposium ZEER

    Sluitingsdatum aanmelden symposium ZEER

    Op dinsdag 9 mei om 23.59 uur sluit de mogelijkheid je aan te melden voor symposium ZEER op 13 mei 2017.
    Na 9 mei 23.59 uur kun je je dus niet meer aanmelden voor dit symposium.

    Nog enkele plaatsen

    Op dit moment (6 mei 2017) zijn er nog slechts 8 plaatsen beschikbaar.

    Aanmelden

    Meld je dus snel aan als je nog mee wilt doen  https://www.zeer.nu/aanmelden/  .

    Symposium ZEER

    Thuiskomen…

    Als Verlaat Verdriet-er kun je je (soms) zo anders voelen dan anderen.
    Een buitenstaander. Iemand die er niet bij hoort.
    Ervaringsgenoten ontmoeten is dan een warm bad. ‘Zie je wel, ik ben niet gek!’
    Delen met ervaringsgenoten is thuiskomen…

    Verlaat Verdriet-symposium ZEER biedt ook jou als Verlaat Verdriet-er op 13 mei 2017 een eenmalige gelegenheid om thuis te komen.
    Thuiskomen bij jezelf.
    Thuiskomen bij ervaringsgenoten.
    Tal van mede-Verlaat Verdriet-ers te ontmoeten.
    Je met ervaringsgenoten te verbinden.
    Met elkaar te delen.
    Te leren van elkaar.
    Elkaar te inspireren.
    Elkaar te bemoedigen.

    Magazine ZEER

    Ter gelegenheid van symposium ZEER verschijnt op 13 mei 2017 magazine ZEER.
    Magazine ZEER is een must have voor Verlaat Verdriet-ers,
    maar ook een must give:
    aan hulpverleners, familieleden, kennissen, kinderen van Verlaat Verdriet-ers, collega’s
    en verder voor iedereen die geïnteresseerd is in de gevolgen van jong ouderverlies op de langere termijn.

    ZEER VERBONDEN

    Houd je van schrijven?
    Zou je jouw verhaal in druk willen zien verschijnen?
    Geloof je in de waarde van leren van elkaar?
    Wil je met jouw ervaringen andere Verlaat Verdriet-ers helpen nieuwe stappen in hun proces te zetten?

    Laat je dan als deelnemer van symposium ZEER op 13 mei 2017 uitnodigen – als nazorg en follow up van het symposium – je eigen ervaringsverhaal te schijven. Je eigen verhaal over hoe jij een obstakel in je eigen proces hebt overwonnen. Jouw verhaal dat, als jij dat wilt, een plaats krijgt  in één van de kleine pocketboekjes die we na het symposium uit gaan geven in de serie ZEER verbonden.

     

  • | |

    Prins Harry is de schaamte voorbij

    Prins Harry is de schaamte voorbij

    De prins heeft er meer mee bereikt dan ik in mijn hele 25-jarige carrière

    Sir Simon Wessely, voorzitter Britse psychiatrievereniging

    Prins Harry open over het vroege verlies van zijn moeder Diana en de hulp die hij heeft gezocht

    Ik kan gerust zeggen dat het verliezen van mijn moeder op mijn twaalfde, en het mijzelf afsluiten van al mijn emoties in de afgelopen twintig jaar, een enorm effect op mij heeft gehad. Niet alleen op mijn persoonlijke leven, maar ook op mijn werk.

    Koningskinderen huilen niet

    Het ontroerde bij de uitvaart van Diana, bijna twintig jaar geleden: de kleine, rossige Harry die met zijn oudere broer William, vader Charles, opa Philip en oom Spencer achter de kist aanliep op weg naar Westminster Abbey. Een week eerder was zijn moeder, 36 jaar jong, om het leven gekomen bij een auto-ongeluk in Parijs. De Britten verloren die week hun stiff upper lip, maar de 12-jarige Harry hield zich dapper, schijnbaar onbewogen.
    Koningskinderen huilen niet.

    Onbewogen pose

    Deze onbewogen pose hield Harry (32), meer een moederskind dan zijn oudere broer, twee decennia vol. ‘Mijn manier om met het verlies om te gaan was door mijn kop in het zand te steken en te weigeren na te denken over mijn ma, omdat dat toch niets zou helpen,’ zegt hij. ‘Ik dacht dat het me alleen maar triester zou maken. Ik vond dat ik de emoties erbuiten moest laten.’

    Ineenstorting

    Harry is naar eigen zeggen “diverse malen zeer dicht bij een totale ineenstorting geweest”, doordat “allerlei soorten verdriet, leugens en misvattingen vanuit alle mogelijke hoeken” op hem afkwamen.

    Greep

    In de afgelopen tweeënhalf jaar zegt hij weer greep te hebben gekregen op zijn leven.

    Lees meer

    Volkskrant 17-04-2017

    http://www.volkskrant.nl/buitenland/prins-harry-openhartig-over-psychologische-hulp-bij-verwerking-dood-moeder-diana~a4487837/

    NOS 17-04-2917

    https://nos.nl/artikel/2168695-britse-prins-harry-open-over-psychische-problemen-na-dood-diana.html 

  • | | |

    Wie is Titia Liese?

    Wie is Titia Liese?

    Al sinds ik rond mijn 40e noodgedwongen mijn eigen proces aan ben gegaan, ben ik gefascineerd door de levenslange invloed van jong ouderverlies. Niet alleen gefascineerd door de complexe problematiek van deze levenslange invloed, maar ook door de grote krachten die vrijkomen als je de moed opbrengt het proces aan te gaan. Zo gefascineerd en geïnspireerd dat Verlaat Verdriet mijn (levens)werk is geworden.

    Onomkeerbaar verlies

    In mijn Verlaat Verdriet-werk ben ik altijd voor inhoud gegaan. Ik zoek altijd de verdieping.
    Wat is er gebeurd.
    Wat heeft de ruptuur van het onomkeerbare verlies van je ouder met je gedaan.
    Waar ging het mis.
    Welke invloed heeft dat gehad op wie je als volwassene bent geworden.
    Hoe heb je je staande gehouden.
    Waar zit je kwetsbaarheid.
    Waar zit je kracht.

    Levensthema’s

    De levenslange invloed van het vroege verlies van een ouder raakt alle grote levensthema’s: pijn, verdriet, angst, gemis, eenzaamheid. Liefde, verbondenheid, delen. Verlangen, vertrouwen, doorzetten. Overleven en leven.
    Alle grote thema’s die verbonden zijn aan levenskunst: levenskracht, moed, veranderkracht.

    Plaats, tijd, cultuur

    Welke invloed hebben plaats, tijd en cultuur op het omgaan met verlies en rouw. Welke invloed heeft de nog altijd voortdurende wetenschappelijke en maatschappelijke ontkenning van de gevolgen van jong ouderverlies op de langere termijn op adequate professionele hulp aan Verlaat Verdriet-ers. Op adequate hulp aan de kinderen van nu die een ouder verliezen door de dood.

    Wat betekent eenzaamheid in onze geïndividualiseerde maatschappij. Hoe extra zwaar wegen de ervaren innerlijke eenzaamheid, de leegte en het gemis voor Verlaat Verdriet-ers zolang de problematiek van Verlaat Verdriet-ers niet samenleving-breed wordt onderkend en erkend.

    Identiteit

    Ontheemd zijn in je eigen leven. Zo hebben veel Verlaat Verdriet-ers zich gevoeld na het verlies van hun ouder. Zo voelen veel Verlaat Verdriet-ers zich nog steeds.
    Wie ben je geworden ondanks de dood van je ouder en alle gevolgen van het overlijden voor je kinderleven.
    Wie ben je geworden dankzij het verlies van je ouder.
    Hoe vul je de leegte.
    Ontdek je wie je bent.
    Ontdek je wat je wilt, als aanpassen een hoofd-levensthema voor je is geworden.
    Hoe ga je om met de paniek in je.
    Wat betekent de overgevoeligheid voor stress voor je dagelijkse leven.

    Een leven te winnen

    In beweging komen.
    Angst en machteloosheid overwinnen.
    Je overleden ouder beter leren kennen.
    Jezelf beter leren kennen.
    Op zoek gaan naar wie je overleden ouder was.
    Je overleden ouder weer een plaats geven in je leven.
    De schaduwkanten van je leven onder ogen zien, zodat je ook de zonkant van je leven gaat veroveren.
    Jezelf een waardevolle plaats in het leven toekennen.
    Je hebt een leven te winnen!

    Veranderkracht

    Dat alles boeit me enorm. Maar bovenal inspireert me het verlate rouwproces als veranderproces. Het proces waarin je letterlijk een nieuw ‘ik’ voortbrengt. De veranderkracht. Dat proces van leren vertrouwen.
    Beangstigend.
    Intens verdrietig.
    Pijnlijk.
    Maar ook hoopgevend en van een bijzondere schoonheid.

    Symposium ZEER

    Daarom ga ik altijd door en door. Zoals in 2017 met symposium ZEER.
    Ik geloof daar in. Ik weet zeker dat we Verlaat Verdriet-ers iets heel moois, iets heel waardevols bieden dat tot stand is gekomen dank zij de hartverwarmende inzet van veel vrijwilligers. Vertrouw er op en kom. Symposium ZEER zal één van die bijzondere dagen in je leven zijn die je nog lang met je mee zult dragen.