• | |

    Vind je je partner een narcist?

    DoorTitia Liese

    Hij

    Vind je je partner een narcist?
    Weet je eigenlijk zeker dat je partner een narcist is?
    Heb je last van zijn patronen?
    Zet hij zichzelf voor jouw gevoel altijd op de voorgrond?
    Draait altijd alles om hem?

    Jij

    Vraag je je wel eens af hoe het bij jou zit?

    Hoe zit het met jouw ingesleten patroon je altijd aan te passen?
    Ben je altijd hulpvaardig?
    Wil je altijd zorgen?
    Heb je weinig gevoel voor eigenwaarde?
    Twijfel je aan je bestaansrecht?
    Maak je jezelf altijd kleiner dan je bent?
    Heb je moeite met ruimte innemen?
    Krijgen de belangen van andere mensen altijd voorrang bij jou?
    Ben je altijd bang om afgewezen te worden?

    Heb je er enorme behoefte aan je gezien en gehoord te voelen?
    Snak je ernaar onvoorwaardelijk aanwezig te mogen zijn?
    Verlang je er boven alles naar dat er voor jou wordt gezorgd?

    Doen

    Hem verander je niet, als hij niet wil veranderen.
    Maar als jij je patronen verandert, kan hij wel mee veranderen.

    Leer op een gezonde manier op te komen voor jouw eigen belangen.
    Kom uit de schaduw waarin je jezelf verborgen houdt.
    Laat je zien.
    Laat je horen.
    Maak jezelf niet langer kleiner en afhankelijker dan je bent.
    Werk aan je gevoel van eigenwaarde.
    Stop met slachtoffer-gemopper.

    Misschien blijkt de narcist wel kleiner te zijn dan je dacht.

    Lezen

  • | |

    Rouwverwerken kan – eindelijk – weer rouwen worden

    DoorTitia Liese

    Covid confronteert ons met veel. Heel veel. Van binnen. Van buiten. In ons zelf. In onze omgeving. Ons leven. Het leven.

    Maakbaarheid

    Een van de vele thema’s waar Covid ons mijns inziens mee confronteert is het einde van de maakbaarheid. In ieder geval het einde van de illusie van de maakbaarheid.
    Einde aan ruim 1,5 eeuw – zo niet langer – van toenemend vertrouwen in maakbaarheid. Ineens krijgt dat vertrouwen een ongelofelijke dreun. Zo’n grote dreun dat we ons er nog nauwelijks bewust van (kunnen) zijn wat de betekenis van dat verlies zal gaan zijn.

    Lichtpunt

    Maar.
    Ik zie een lichtpunt in dat verlies van maakbaarheid. Een lichtpunt dat ik aan alle kanten toejuich. Eindelijk. Rouwverwerken kan weer rouwen worden. Geen schematisch maakbaar proces meer. Maar een weg naar je opnieuw verbinden met je leven. Met het leven.

    Een weg waarin ruimte is voor individuele verschillen. Maar waarin we ons er ook van bewust zijn dat in wezen alle mensen hetzelfde zijn. Verlangen naar geborgenheid. Zoeken naar veiligheid. Verlangen naar zekerheid. Angst voor verandering. Verliesangst.
    Weten dat mensen elkaar nodig hebben.

    Verwerken en rouwen

    Verwerken in de individuele verschillen die er ook zeker zijn.
    Helen in verbinding  door de overeenkomsten. In samenhang. Verbondenheid. Met elkaar.

    Vorm en inhoud

    Rouwverwerken gaat vaak over vorm.
    Rouwen gaat altijd om inhoud.

    Tijd voor Rouw post ’20 – rouwen na de maakbaarheid.

    Rouw kent geen tijd

    Binnenkort op YouTube: de filmopname van de Verlaat Verdriet-theorie die ik in de loop van mijn jarenlange werkervaring heb ontwikkeld: Rouw kent geen tijd.

     

     

  • | |

    Hoe blijf je overeind als je ouders er niet meer zijn?

    DoorTitia Liese

    Vanochtend kreeg ik een artikel toegestuurd uit het Brabants Dagblad van zaterdag j.l.

    Hoe blijf je overeind als je vader en moeder er niet meer zijn?

    Op zijn negentiende verliest jour­nalist Gijs van der Sanden (34) zijn vader en vier jaar later zijn moeder. Over zijn rouw schreef hij een boek: De dingen die je vergeet.

    Een plekje gegeven 

    Soms was het bijna alsof het nooit was gebeurd. Ik had mijn verdriet een ‘plekje’ gegeven, zei ik tegen mezelf

    Lange tijd dacht ik dat ik het verdriet van mijn ouders’ dood aardig had aanvaard, om in de termen van Kübler-Ross te blijven spreken. Ik kon een vinkje zetten achter alle fasen. Ik had gewenst dat het nooit was gebeurd, ik had geschreeuwd, ik had gedacht: misschien komen ze als door een wonder ooit weer terug. Ik had gehuild. En na verloop van tijd – haast zonder dat ik er erg in had – zette ik weer het vuilnis buiten, ging ik naar feestjes en schreef ik stukken voor de krant. Met vrienden en familie sprak ik nog maar zelden over mijn ouders. Soms was het bijna alsof het nooit was gebeurd. Ik had mijn verdriet een ‘plekje’ gegeven, zei ik tegen mezelf.

    Artikel BD

    Lees het artikel in het Brabants Dagblad

    Hoe blijf je overeind als je ouders er niet meer zijn?

    Boek

    Gijs van der Sande: De dingen die je vergeet

  • | |

    Een warme omhelzing voor 2021

    DoorTitia Liese

    Je leven verandert ingrijpend door een invloed van buitenaf, waar jij nauwelijks of geen invloed op hebt.
    2020. De invloed van buitenaf heet Corona. Covid 19. Of Covid …..

    Aanpassen

    Je moet je aanpassen aan veranderde omstandigheden. Probeert zo goed en zo kwaad als het gaat door te leven. Maar je hebt het gevoeld dat je grip kwijt bent.
    Of je past je aan. Vind de beperkingen eigenlijk niet helemaal onprettig. Zo houd je toch controle. In je kleiner geworden wereld.

    Hoe nu verder?

    2020. Niets is meer zoals het was. Zoals jij het gewend was. Zoals de mensen om je heen het gewend waren. Niets is meer gewoon. Vanzelfsprekend. Je gevoel van continuïteit is aangetast. Je gevoel van veiligheid. Geborgenheid. Vertrouwen.
    We zitten er middenin. Hoe gaat dit nu verder?

    Vroeger

    Zoals jij er middenin zat toen je in je jeugd je ouder(s) verloor. Niets was meer zoals het was. Zoals jij het gewend was. Zoals de mensen om je heen het gewend waren. Niets was meer gewoon. Vanzelfsprekend. Je gevoel van continuïteit werd aangetast. Je gevoel van veiligheid. Van geborgenheid. Van vertrouwen.

    Uitweg

    Je ziet het om je heen gebeuren. De onzekerheid. De gevoelens van onmacht. Van verzet. Het grote verlangen naar een uitweg. Naar een toekomst waarin je je veilig kunt voelen.

    Warme omhelzing

    Het verlies van je ouder(s) in je jeugd heeft je kwetsbaar gemaakt. Onzeker. Gevoelens  van onzekerheid en kwetsbaarheid zitten nog altijd in je. Het verlangen naar een uitweg.
    Maar nu heb je een keuze. Je kunt je verlate rouwproces aan gaan.
    Voor 2021 wens ik je een veilige uitweg toe.
    En een warme omhelzing.