• | |

    Niemands Nummer 1

    DoorTitia Liese

    Een Verlaat Verdriet-er stuurde me informatie over een expositie, een documentaire en een website over het verlies van beide ouders door de dood in je jeugd: Niemands Nummer 1.

    Citaat van de website Niemands Nummer 1

    Opgroeien zonder ouder(s), kun je je dat voorstellen? Er zijn veel jonge nabestaanden die tussen wal en schip vallen omdat zij volgens de wet als volwassene worden gezien wanneer zij 18 jaar zijn. Zo kun je zonder pardon je huis worden uitgezet, moet je niet alleen je eigen maar ook de financiële zaken van je ouders regelen, je studie zien te halen en dat terwijl je midden in een rouwproces zit. Dat niet alleen, ook relaties met school, vrienden en familie veranderen. Want wie gaat je nu de weg wijzen, wie vraag je om hulp? Hoe vind je dan een weg in het leven zonder ouders, wanneer je niemands onvoorwaardelijke nummer 1 meer bent?

    Expositie Niemands Nummer 1

    In de expositie ‘Niemands Nummer 1’ nemen we je mee in de realiteit van weeskinderen in Nederland. Onderdeel van de expositie is de fragmentarische documentaire van +/- 30 minuten.
    Middels 3 persoonlijke verhalen kun je zien hoe jonge wezen in Nederland een weg zoeken in het leven terwijl ze opgroeien zonder hun onvoorwaardelijke thuis: ouders. Hoe ziet hun leven eruit?
    Waar lopen ze tegenaan?
    En hoe zorgen zij er voor dat de wereld weer aan hun voeten ligt?

    Website Niemands Nummer 1

    Meer lezen over jong ouderverlies

    Titia Liese
    Teruggaan om verder te kunnen 

    Zien

    Titia Liese
    Rouw kent geen tijd – gevolgen van jong ouderverlies op de langere termijn

    Doen

    Workshop Dubbel Ouderverlies

  • | | | |

    Herinneringen: fictie en werkelijkheid

    DoorTitia Liese

    Op 19 december j.l. scheef ik de blog In je hele lijf ervaren over een hele sterke herinnering aan de kerstavond voorafgaand aan het overlijden van mijn moeder. Tientallen jaren heeft die herinnering – een van de weinige herinneringen die ik had (dacht te hebben) aan de tijd rond het overlijden van mijn moeder – deel uitgemaakt van mij.

    Het Mijnenveld

    Vandaag is het 17 januari 2023. Ik ben bezig mijn Verlaat Verdriet-werk te onderzoeken in verband met het verduurzamen van mijn werk. Het overdragen van mijn Verlaat Verdriet-werk. Het Mijnenveld – de invloed van ervaringen voor, tijdens en na het overlijden van de ouder(s) – speelt daarin een grote rol. Als ergens mijn kennis en kunde zichtbaar en overdraagbaar is, dan is dat in Het Mijnenveld.

    Verhuizing

    Vandaag maak ik mij gedachten over de invloed van ‘verhuizing’ na het overlijden van de ouder(s). Even kan ik niet verder met denken en schrijven. Neem een korte time-out. Zoek even de stilte en de donkerte op van mijn slaapkamer. Van m’n bed. Pak een boek. Nog voor ik het boek open heb geslagen dringt het op volle kracht tot mij door. Dat wat ik op 19 december 2022 heb geschreven over de kerstnacht kan niet waar zijn.

    Dat wat ik tientallen jaren heb gehouden voor een herinnering aan de nacht voor mijn moeder overleed. Waar ik nooit een seconde aan heb getwijfeld IS NIET WAAR. KAN NIET WAAR ZIJN. Kan zelfs helemaal niet waar zijn. De situatie die ik in deze blog beschrijf – het huis, mijn kamer, mijn bed, de plek. Dat is het huis en de plek waar we vijf jaar na het overlijden van mijn moeder naartoe zijn verhuisd. Even voel ik een enorme kortsluiting in me. Even wordt het helemaal donker. Wat ik schreef kan dus niet waar zijn. Althans: niet waar het de avond voor de dood van mijn moeder betrof.

    Waarschijnlijk is het waar dat er blazers Stille nacht bliezen in de nabije buurt van ons huis. Dat is heel goed mogelijk. Mogelijk heb ik me op die avond ergens ongemakkelijk over gevoeld. Of ongelukkig. Maar het is niet zo dat dit verbonden was aan het ziekbed van mijn moeder. Althans niet op de manier zoals ik in mijn blog beschrijf.

    Lees meer

    Blog In je hele lijf ervaren 

    Kijk

    Het Mijnenveld , module 5 uit de serie video’s Rouw kent een tijd. 

  • | | | |

    Herinneringen: fictie en werkelijkheid

    DoorTitia Liese

    Op 19 december j.l. scheef ik de blog In je hele lijf ervaren over een hele sterke herinnering aan de kerstavond voorafgaand aan het overlijden van mijn moeder. Tientallen jaren heeft die herinnering – een van de weinige herinneringen die ik had (dacht te hebben) aan de tijd rond het overlijden van mijn moeder – deel uitgemaakt van mij.

    Het Mijnenveld

    Vandaag is het 17 januari 2023. Ik ben bezig mijn Verlaat Verdriet-werk te onderzoeken in verband met het verduurzamen van mijn werk. Het overdragen van mijn Verlaat Verdriet-werk. Het Mijnenveld – de invloed van ervaringen voor, tijdens en na het overlijden van de ouder(s) – speelt daarin een grote rol. Als ergens mijn kennis en kunde zichtbaar en overdraagbaar is, dan is dat in Het Mijnenveld.

    Verhuizing

    Vandaag maak ik mij gedachten over de invloed van ‘verhuizing’ na het overlijden van de ouder(s). Even kan ik niet verder met denken en schrijven. Neem een korte time-out. Zoek even de stilte en de donkerte op van mijn slaapkamer. Van m’n bed. Pak een boek. Nog voor ik het boek open heb geslagen dringt het op volle kracht tot mij door. Dat wat ik op 19 december 2022 heb geschreven over de kerstnacht kan niet waar zijn.

    Dat wat ik tientallen jaren heb gehouden voor een herinnering aan de nacht voor mijn moeder overleed. Waar ik nooit een seconde aan heb getwijfeld IS NIET WAAR. KAN NIET WAAR ZIJN. Kan zelfs helemaal niet waar zijn. De situatie die ik in deze blog beschrijf – het huis, mijn kamer, mijn bed, de plek. Dat is het huis en de plek waar we vijf jaar na het overlijden van mijn moeder naartoe zijn verhuisd. Even voel ik een enorme kortsluiting in me. Even wordt het helemaal donker. Wat ik schreef kan dus niet waar zijn. Althans: niet waar het de avond voor de dood van mijn moeder betrof.

    Waarschijnlijk is het waar dat er blazers Stille nacht bliezen in de nabije buurt van ons huis. Dat is heel goed mogelijk. Mogelijk heb ik me op die avond ergens ongemakkelijk over gevoeld. Of ongelukkig. Maar het is niet zo dat dit verbonden was aan het ziekbed van mijn moeder. Althans niet op de manier zoals ik in mijn blog beschrijf.

    Lees meer

    Blog In je hele lijf ervaren 

    Kijk

    Het Mijnenveld , module 5 uit de serie video’s Rouw kent een tijd. 

  • | | | | |

    Brainstormdag Verlaat Verdriet Verduurzamen

    DoorTitia Liese

    Brainstormdag

    Vrijdag de 13e januari. Het staat in mijn geheugen gegrift.
    Vrijdag de dertiende januari tweeduizenddrieëntwintig. Brainstormdag Verlaat Verdriet Verduurzamen.
    Acht Verlaat Verdriet-ers zijn overal uit Nederland naar Nunspeet gekomen. Hebben een vrije dag genomen om samen aan het werk te gaan onder de vaardige leiding van Hans, Verlaat Verdriet-er en organisatieadviseur.

    Kennis en kunde

    Niet op gerekend, maar mij valt de eer te beurt deze dag te openen. Het eerste wat me te binnen schiet is de opmerking die een van de deelnemers aan de verdiepingsworkshop Dubbel Ouderverlies maakte. ‘Wat bijzonder om samen te zijn met mensen die, net als ik, jong hun ouder(s) hebben verloren. Ik kan niet goed vertellen wat dat met me doet. Maar het doet veel met me. Heel veel. En dat is een bijzonder gevoel.’
    Acht Verlaat Verdriet-ers die op deze storm- en regenachtige dag naar Nunspeet zijn gekomen. Allemaal omdat ze jong hun ouder(s) hebben verloren. Hier nu, op deze dag in deze ruimte aanwezig zijn. Omdat ze de waarde hebben ervaren van mijn werk. En omdat ze willen dat deze kennis en kunde beschikbaar blijven. Verder in de wereld worden gezet. Ideeën en plannen die uitgewisseld worden. Een goede organisatie. Trainingen ontwikkelen, aanbieden, geven. Nieuwe vormen van workshops. Nieuwe website. Verlate rouw bij Verlaat Verdriet handzaam maken voor coaches. Voor therapeuten. Voor POH’s, maatschappelijk werkenden, scholen, opleidingen. Mijn werk beschikbaar en toegankelijk te maken, zowel voor lager opgeleiden als voor hoger opgeleiden. Uitgeven van beschikbaar materiaal.

    Verduurzamen

    ‘Titia, als jij je werk wilt verduurzamen, dan zal je het door moeten geven aan jongere mensen’ zei een aantal weken geleden iemand tegen me. Dat is waar we op deze dag volop mee bezig zijn. Inmiddels hebben ook diverse andere Verlaat Verdriet-ers hun hulp aangeboden om dit proces verder te helpen ontwikkelen. Vorm en inhoud te geven.

    Energie

    Buiten regent het. Stormt het. Binnen bruist een hartverwarmende energie. We gaan ervoor. Wat een mooie en rijke dag!