• | | | |

    Nieuwe biografie-pagina Over Titia Liese

    DoorTitia Liese

    Leven

    Mijn leven is begonnen als een heel gewoon kinderleven. Gewenst kind, van liefdevolle ouders. Een heel gewoon kinderleven. Tot mijn moeder ziek werd. En twee jaar later overleed. Niets in huis veranderde. Geen stoel was verzet. Geen tafel. Niet één schilderij hing anders. Maar mijn moeder was er niet meer. Ik was 8 jaar.

    Van leven naar overleven

    Vanaf het moment waarop mijn moeder overleed – of eigenlijk vanaf de tijd dat mijn moeder ziek werd – veranderde mijn leven van leven naar overleven. Ogenschijnlijk ging mijn leven gewoon door. ‘Titia heeft haar eigen leven‘ schreef mijn vader toen ik 10 jaar was. Hij had gelijk. Maar de omvang van zijn gelijk kon hij in de verste verte niet bevroeden.

    De volgende vijfendertig jaar stond mijn leven in het teken van overleven. Van mezelf uit alle macht staande te houden. ‘Vanaf mijn 8e jaar heb ik emotioneel voor mezelf gezorgd‘, durfde ik nog niet eens zo heel erg lang geleden voor het eerst uit te spreken.

    Zo (over)leefde ik mijn leven. Ten koste van fysieke pijnen. Van altijd moe zijn. Lange periodes van (rand)depressiviteit. Overmatig alcoholgebruik. Suïcide-gedachten. Van angst. Onzekerheid. Van twijfel. Aan alles. Maar nog het meest aan mezelf. Aan mijn recht op bestaan. Geen doel in mijn leven waarmee ik me kon verbinden. Ik deed maar wat. Maar: mijn buitenkant ging door. Ogenschijnlijk functioneerde ik wel.

    ……………………………………………..

    Lees de nieuwe pagina in z’n geheel

    Over Titia Liese 

     

  • | | |

    Merel Pauw: interview in Volkskrant Magazine

    DoorTitia Liese

    In Volkskrant Magazine van 8 augustus 2023 een interview met rapper en theatermaker Merel Pauw. Merel Pauw (1995) verloor op haar 18e haar moeder.

    Citaat uit Volkskrant Magazine

    …….. ‘Haar nieuwe single Fantastisch is een bitterzoete schets van de rouw om haar moeder. ‘Ik zou graag willen weten wat ze van mijn muziek vindt. En met haar willen praten over feminisme.’ zegt ze. ‘Mijn moeder overleed toen ik 18 was. Ze is drie jaar ziek geweest. Ik wilde na haar dood zo graag verder leven. Maar ik heb mijn gevoelens weggeduwd. In Fantastisch wilde ik dat mechanische beschrijven. Het gevoel van: hoezo zou ik eraan denken. Het gaat toch supergoed met mij? Ik ben soms bang haar te vergeten, ik heb daar nachtmerries over. Toen ze tien jaar dood was, heb ik een diner georganiseerd. Tegen al mijn vrienden zei ik: ik wil het die avond over mijn moeder hebben. Het was eng om dat te vragen. Maar het werd een van de mooiste avonden van mijn leven.’…….

    ‘…. Soms denk ik dat ik door het ziekteproces van mijn moeder te weinig ruimte heb gehad om als puber te oefenen met seks. En er achter te komen wat ik uit wil stralen naar anderen.’…..

    Merel Pauw op YouTube

     

  • | | |

    Herdenkingsplek in het Wilhelminabos

    DoorTitia Liese

    Wilhelminabos

    ‘Mijn vaders naam is alweer verdwenen.’
    De reacties van Verlaat Verdriet-ers komen sinds afgelopen zondag bij me binnen. Verlaat Verdriet-ers met wie ik op de herdenkingsplek in het Wilhelminabos bij Dronten ben geweest. Verlaat Verdriet-ers die een boom gingen planten tijdens de boomplant-dag. Die de naam van hun overleden ouder in een van de glazen platen lieten graveren. Samen was ik daar in verschillende jaren. Bij verschillende gelegenheden. Met diverse Verlaat Verdriet-ers. Maakte de bijzondere plechtigheden tijdens de boomplant-dag mee. Zag wat het met de Verlaat Verdriet-ers deed de naam van hun overleden ouder te eren. Ook zelf liet ik jaren geleden de naam van mijn moeder – overleden in 1957 – in een van de glazen platen graveren. Ook ikzelf plantte een boom.

    Vernielingen

    ‘Wat kan er gebeurd zijn in het leven van iemand die dit doet?’ vroeg ik me af toen ik in het weekend de eerste beelden zag van de vernielingen. ‘Wie haalt het in haar/zijn hoofd om met een hamer naar deze stille plek in het bos te gaan. Met als doel deze voor duizenden mensen zo betekenisvolle herdenkingsplaten te vernielen.’

    Onwillekeurig dwaalden mijn gedachten ook steeds af naar de honderden vrouwen, kinderen en mannen die vorige week verdronken voor de Griekse kust. Opeengepakt in het ruim van dit onzalige schip. Nooit zullen hun namen zichtbaar worden op een herdenkingsplek als in het Wilheminabos.

    Crowdfunding

    Inmiddels is, in samenwerking met het Koningin Wilhelmina Fonds, een crowd-fundings-aktie opgezet. Wat gebeurd is, kan nooit meer ongedaan gemaakt worden. Maar we kunnen wel samen aantonen hoe belangrijk deze herdenkingsplek is voor duizenden mensen. We kunnen wel aantonen dat we samen wonden kunnen verzorgen. Waardoor de nu geslagen wonden kunnen helen. Ook al zal daar nog tijd overheen moeten gaan.

    Herstel monument Wilhelminabos 

     

  • | | |

    Interview met Jellie Brouwer in Volkskrant Magazine

    DoorTitia Liese

    Interview met Jellie Brouwer

    In Volkskrant Magazine van 17 juni 2023 een groot en indrukwekkend interview van Sara Berkeljon met Kunststof-presentator Jellie Brouwer. Jellie Brouwer (geboren in 1964, en terminaal ziek) vertelt in dit interview over haar ziekte: (erfelijke) kanker.

    Ze vertelt over haar leven. Haar huwelijk. Over haar inmiddels volwassen kinderen. Over haar werkzame leven als journalist. Als presentator. Over erfelijke kanker. En ze vertelt over de invloed die het vroege verlies van haar vader op haar leven heeft gehad. En nog altijd heeft.

    Als ze 3 jaar is wordt haar vader ziek. Kort daarop overlijdt hij. Ze blijft achter met haar moeder, haar jongere broertje Harrie en haar zusje Gea van amper een half jaar.

    Citaat

    ‘Heb je een herinnering aan je vader, aan de tijd rond zijn dood?
    ‘Alleen aan de dag van de begrafenis, omdat wij daar niet bij mochten zijn. Wat ik volgens mij heel erg vond, maar dat is misschien ook achteraf geredeneerd. Mijn volgende herinnering, wat ziekte betreft, is dat mijn moeder tegen me zei: wat loopt Gea raar, daar moeten we even mee naar de dokter. Het was helemaal mis, Gea, toen 3 jaar, had uitgezaaide botkanker. Het heeft ongeveer een jaar geduurd tot ze stierf. Het gekke is: als kind ervaar je alles gewoon hè? Denkt niet: waarom maken wij het ene drama na het andere mee? Je neemt het zoals het komt.’

    ‘Je moeder hertrouwde met je oom. Wat vond jij daarvan?
    ‘Joop was de man van een zus van mijn vader. Zij waren geëmigreerd naar Canada en hadden vier kinderen, maar toen stierf zijn vrouw, ook aan kanker. Hij is met de kinderen terugverhuisd naar Nederland en in 1972 met mijn moeder getrouwd. Mijn broertje Harrie vond het prima, ik zag het helemaal niet zitten. Want ik was met háár, snap je, ik had die erepositie, dat verbond, en dat wilde ik behouden. Ik zag de bui hangen. Ze heeft het gedaan, en ik ben blij voor haar. We gingen in een nieuwe frisse flat wonen, maar het was natuurlijk één grote verzameling getraumatiseerde mensen bij elkaar……..’.. 

    Tip

    Een groot, indrukwekkend interview van Sara Berkeljon met Jellie Brouwer, dat je waarschijnlijk niet online kunt lezen in de Volkskrant van dit weekend. Zeker de moeite waard om te proberen dit interview op een andere manier te pakken te krijgen.

    PS

    Op verzoek van Jellie Brouwer zijn de illustraties bij dit interview getekend door Paul Faassen aan de hand van bestaande foto’s. De foto in deze (mijn) blog is zijn illustratie ‘VADER EN DOCHTER’.