• | | |

    BeeldTaal in Italië: een ongebruikelijk verhaal van liefde

    DoorTitia Liese

    Ontvangst op het kasteel

    Terwijl we de trap naar het kasteel oplopen – of eigenlijk naar het paleis – begint Raffaella honderduit te vertellen. Over Castiglione del Terziere. Het kasteel dat ooit fungeerde als Paleis van Jusititie van de stad Firenze. Ze laat zien hoe deze plek al sinds de allervroegste middeleeuwen van strategisch belang was voor de Toscane.

    Loris Jacopo Bononi

    Raffaella vertelt ons over Loris Jacopo Bononi. Haar overleden man. Zijn enorme project om de bouwval die deze borgo van Terziere was te restaureren. Zijn liefde voor verzamelen.
    De imense liefde van Loris voor de Lunigiana. De streek waar hij zelf vandaan kwam. Geboren en opgegroeid in Fivizzano, het middeleeuwse stadje in de Lunigiana. Beroemd om de boekdrukkunst die in Fivizzano eeuwenlang een hoofdrol heeft gespeeld.

    De Lunigiana

    De Lunigiana. De streek die hand over hand leger en leger loopt. Omdat de mensen wegtrekken. De niet aflatende ijver van Loris om de trots van de bewoners van de Lunigiana op hun identiteit te stimuleren. En de trots op de bijzondere rijkdom aan historie in de Lunigiana.
    Ze wijst met brede armgebaren op het weidse van het landschap. Op de rivier de Magra. De prehistorische velden.

    Een ongebruikelijk verhaal van liefde

    En ze vertelt over haar kennismaking met Loris.
    Zij, Raffaella, studentje kunstgeschiedenis. Nog geen 25 jaar oud. Hij, de vijftiger met een enorme staat van dienst. Onmetelijk rijk. De man die ouder was dan haar vader. Met wie ze 18 jaar lang een avontuurlijk liefdesleven heeft geleid. Una storia d’amore inconsueta – een ongebruikelijk verhaal van liefde.
    Ze vertelt over haar wereldwijde zoektocht om de nalatenschap van Loris veilig te stellen. Toegewijd. Vol van liefde.

    Koffie

    Dan gaan we het kasteel binnen, waar Raffaella nu in haar eentje woont. ‘Koffie?’ vraagt ze als rechtgeaard Italiaanse. We horen de geluiden van de onvermijdelijke espresso-kan in wat de keuken van het kasteel moet zijn.
    En daar staan wij. Ons te vergapen aan de ongelofelijke hoeveelheid kunstschatten om ons heen. Geen muur te bekennen of er hangt een portret van Dante.

    Rondleiding met de kasteelvrouw

    ‘Kom, roept ze als de koffie klaar is. ‘Dan vertel ik jullie alles’.
    Nou ja: eerlijk is eerlijk. Alles is een beetje veel gezegd. Maar veel vertelt Raffaella ons alvast. Alvorens ons te zeggen dat ze morgen een rondleiding in het kasteel heeft met een groep Amerikanen. ‘Kom erbij’ zegt Raffaella. ‘Een vriendin van me vertaalt alles wat ik zeg in het Engels.’
    Deze uitnodiging nemen we maar al te graag aan. Maar daarover later.

    Eten bij de kasteelvrouw

    ‘Jullie moeten nu weggaan, en minstens 2 uur wegblijven’ zegt Raffaella als we de koffie op hebben. Dan maken wij jullie dimori (slaaphuisje) in orde.
    ‘O ja, en jullie moeten ook bij me komen eten’ roept ze nog snel terwijl we naar de deur lopen.
    Ook die uitnodiging nemen we maar al te graag aan. En ook daarover later.

  • | | |

    De weg van liefde: BeeldTaal in Italië in oktober 2019

    DoorTitia Liese

    DE WEG VAN LIEFDE

    BeeldTaal in ItaIië 2019.
    Zojuist krijg ik bericht van Maartje Schonefeld van LaConcia over beschikbare data voor de volledig verzorgde cursusweek in Codiponte (Lunigiana).
    Er is ruimte op LaConcia voor DE WEG VAN LIEFDE tussen 7 en 18 oktober 2019.

    Meer informatie

    Volgende week meer informatie over inhoud van de cursusweek DE WEG VAN LIEFDE, precieze data en cursusprijs.

  • | | |

    De herschepping van het ik

    DoorTitia Liese

    De herschepping van het ik

    ……….. Kinderen rapen de scherven op van hun leven nadat het door de vroege dood van een ouder aan stukken is geslagen en proberen een zinvol geheel te reconstrueren. Ofschoon ze daarmee niet op dezelfde wijze een IK vormen als wanneer de dood niet tussenbeide was gekomen kunnen ze erin slagen een persoonlijkheid op te bouwen die in staat is de uitdagingen van het volwassen leven aan te gaan.

    Maar ook kan het zijn dat het IK dat ontstaat na het vroege verlies van een ouder te breekbaar en te instabiel is om de eisen van het opgroeien te doorstaan. Dan kan het nodig zijn voor het individu om het IK als volwassen persoon te herscheppen.

    Veel van de verhalen die ik hoorde getuigden van deze reconstructies.
    In elk geval was het reconstructieproces zo uniek en zo persoonlijk dat het moeilijk te generaliseren is.

    Maar al die verhalen hielden een strijd in waar een monumentale wil, energie en geesteskracht bij te pas kwamen.
    Het individu bracht letterlijk een nieuw Ik voort: deels gecreëerd uit noodzaak, deels doordat de kans zich voor deed en deels uit vastberadenheid en de wil om te overleven.
    Elk van die verhalen vertegenwoordigt een triomf van de menselijke geest……..

    Herschepping

    Het zat er al een tijd aan te komen. Maar zoals dat meestal gaat: je voelt wel iets. Er gaat iets veranderen. Maar waarom? Hoe? Wanneer? Waar naartoe?
    Het maakte me, zoals ik dat inmiddels gewend ben, een beetje onzeker. Maar ook nieuwsgierig.

    BeeldTaal in Italië

    En nu ontvouwt zich langzaam wat er is veranderd. Ik ga cursusweken geven in Italië – BeeldTaal in Italië. Ineens schiet een tekst uit het boek van Maxine Harris me te binnen: De herschepping van het ik.

    Een verlies voor altijd

    Vroeger, toen ik worstelde met mijn eigen proces, had deze tekst een heel speciale waarde voor me. Ik voelde me door deze tekst gezien. Herkend. Erkend.
    En nu, nu ik bezig ben met de BeeldTaal in Italië krijgt deze tekst nieuwe betekenis voor me.
    Graag deel ik op deze plaats De herschepping van het ik met je.

    Maxine Harris

    Een verlies voor altijd.
    De levenslange invloed van de vroege dood van een ouder
    (1996)
    ISBN: 9789057133497

  • | |

    Verliefd op mijn eigen cursus

    DoorTitia Liese

    Verliefd

    Ik ben verliefd op m’n eigen cursus. Het overkwam me jaren geleden al met de jaartraining De kunst van het verbinden. Alles klopte. Mijn plan voor de jaartraining. De uitnodiging aan Geerte Cammeraat om van de jaartraining een samenwerkingsproject te maken. Geerte die onmiddellijk en zonder voorbehoud ‘JA’ zei. Het samen ontwikkelen van de jaartraining. Alles ging in harmonieuze samenwerking. Vanzelf.
    ‘Ik ben verliefd op De kunst van het verbinden‘ realiseerde ik me indertijd ineens verrast. Wat had ik graag deze jaartraining zelf willen doen in de tijd dat ik nog snakte naar ‘iets’ dat mij verder zou brengen in mijn eigen Verlaat Verdriet-proces.

    Beginnen bij het eind

    En nu, in deze tijd, overkomt het me weer. Ik ben verliefd op m’n eigen cursus.
    De weg van liefde.

    Insieme (Samen)

    Insieme.
    Wat betekent: samen.
    In Italië vaak in het gesprek verbeeld door de vingers tegen elkaar te tikken (zie de foto hierboven).

    Ook nu weer valt alles als vanzelfsprekend samen.
    Mijn vakantie in de Lunigiana.
    Ontmoeting met Maartje Schonefeld.
    LaConcia, de heerlijke plek van Maartje en haar partner Davide.
    Het nieuwe grote huis in Codiponte waar Maartje en Davide groepen gaan ontvangen.
    De prachtige omgeving van de Apuaanse Alpen.
    De rijke historie van de Lunigiana.

    BeeldTaal in Italië

    Zijn dit puzzelstukjes die in elkaar vallen? vroeg ik me van de week af. Nee, zo voelt het toch niet. Het is als de caleidoscoop waar ik als kind zo door werd gefascineerd. Door steeds een heel klein stukje te draaien vallen de stukjes steeds weer op een andere manier in elkaar. Vormen ze een nieuw kleurrijk beeld.

    Meer over Insieme in de komende tijd

    Heel graag neem ik je in de komende tijd mee in de ontstaansgeschiedenis van de  cursus De weg van liefde.
    Ik nodig je uit met me mee te gaan in mijn volgende blog’s over BeeldTaal in Italië.
    Wie weet kriebelt het al bij je om mee te gaan.
    Je bent van harte welkom!