• | | |

    Andiamo! Inizia la construzione!

    ‘We geven er een klap op’ zegt André kernachtig op het moment dat we in onze video-call gaan besluiten: stapt André echt in project Casa Matilda? Maakt André echt de overbrugging naar de financiering van restauratieproject Casa Matilda mogelijk? Een spannend moment! Tot André de verlossende woorden spreekt ‘We geven er een klap op. Laat Maartje in zee gaan met de aannemer die haar het beste bevalt.’

    Reinolda

    Twee maanden geleden legt Reinolda, mede-cursiste van de cursus Italiaans in Nunspeet, het contact tussen André en mij. Vanaf het allereerste moment dat wij elkaar leren kennen voelt Reinolda een bijzondere liefde voor mijn Verlaat Verdriet-werk en mijn project in Codiponte. Uit diezelfde liefde brengt Reinolda André en mij met elkaar in contact. ‘Ik volg mijn hart en mijn intuïtie’ zegt Reinolda daar zelf over.

    André

    De klik tussen André en mij is er ook vanaf het allereerste begin. Hoe bijzonder. Een man die mij nauwelijks kent. Die mijn Verlaat Verdriet-werk niet kent voor we met elkaar in contact komen. Die Codiponte niet kent. Maartje niet kent. Die, ondanks dit alles vanaf het allereerste begin gelooft in mijn/ons project op het pleintje van Codiponte: Casa Matilda – Huis voor levensverhalen. ‘We geven er een klap op’ zegt André kernachtig. Laat Maartje contact leggen met de aannemer die haar het meest aanspreekt.’

    Maartje

    Maartje. Alleskunner die haar schouders heeft gezet onder ons project op het pleintje van CodiponteCastello. André en zijn financieel adviseur die tijdens onze video-call zichtbaar onder de indruk raken van de vakkennis van Maartje als coördinator en begeleider van restauratieprojecten, en haar besluitvaardigheid. ‘We geven er een klap op. Laat Maartje in zee gaan met de aannemer in wie zij het meest vertrouwen heeft.’

    Allesandro

    Donderdagochtend ontvang ik van Maartje bericht met foto van aannemer Allesandro en zijn dochter/collega Martina. Het contract voor de restauratie is getekend. Als het goed is gaat fase 1 van de restauratie op 1 september 2025 van start. Opnieuw is er een klap gegeven op project Casa Matilda – huis voor levensverhalen.

    Andiamo! Inizia la construzione!

    André en Maartje – dank voor jullie bijzondere inzet. Zonder jullie zou Casa Matilda niet Casa Matilda – Huis voor levensverhalen kunnen worden. Andiamo! Inizia la construzione!

    Lees meer

  • | | |

    Je moet jezelf misbaar maken

    ‘Je moet jezelf misbaar maken.’
    Amper een week voor mijn 75e verjaardag heb ik een gesprek met Wout van der Wal in verband met Casa Matilda. Wout en ik kennen elkaar via een wederzijdse kennis. Hij is (mede)initiatiefnemer van – onder meer – een website voor crowd-funding. Dit is ons tweede gesprek over crowd-funding voor Casa Matilda. In ons eerste gesprek vertelde Wout me dat hij jong zijn vader is verloren. ‘Ik heb er nooit last van gehad’ zei hij. En voegde er meteen aan toe: ‘Maar ik besef ook dat ik heel veel geluk heb gehad.’

    Casa Matilda

    Hij begrijpt waar Verlaat Verdriet over gaat. En dat praat fijn. Ik hoef niets uit te leggen. Niets te verdedigen. Hij begrijpt het gewoon. Hij begrijpt mijn liefde voor Verlaat Verdriet-ers. Mijn besluit dat Verlaat Verdriet, verlate rouw en Verlaat Verdriet-ers een eigen plek moeten krijgen onder de zon. In de zon, eigenlijk. Hij begrijpt Casa Matilda. Ook als hij me uit laat leggen wat Casa Matilda is. Wat de betekenis van Casa Matilda nu is. En wat de betekenis van Casa Matilda in de toekomst is.

    In ons gesprek laat hij me, op een mooie, bijzondere manier alle hoeken van de kamer zie. Geeft tips. Adviezen. Wat is nodig om investeerders en/of donateurs te raken voor dit project. Zegt mij zijn hulp toe. ‘Investeerders moeten zien dat het project niet afhankelijk is van jou. Dat het zonder jou kan bestaan. En hoe het zonder jou kan bestaan. Je moet jezelf misbaar maken.’

    Ik leef!

    Je kent vast wel zo’n moment in je leven. Iemand zegt iets waardoor op het zelfde moment tranen in je ogen schieten, en er een brede glimlach van geluk op je gezicht verschijnt. Zo’n heel bijzonder moment waarop je voelt IK LEEF! Dat gebeurde met mij. Op het moment dat Wout zei: ‘Je moet jezelf misbaar maken.’ Een week voor m’n 75e verjaardag. Bijzonder moment!

    Ik ga mezelf misbaar maken

    Wout, dank voor dit bijzondere gesprek.
    Ik ga mezelf misbaar maken!

    Werk in uitvoering

    Morgen heb ik een gesprek met iemand die zijn werkzame leven heeft gewerkt op de marketingafdeling van een grote (reis)organisatie. Werk in uitvoering!

    Lees meer

    Waarde voor je geld 

  • | |

    Lunigiana, land van de maan

    Verbaasd kijk ik naar het maan-vormige hoofd aan de buitenmuur. Ik zie een maan-hoofd dat even verbaasd naar mij terug lijkt te kijken.
    Ik sta voor een van de huizen in het Middeleeuwse gedeelte van het beneden-dorp Codiponte. Hoe vaak ben ik langs deze gevel gelopen, zonder deze replica van het mysterieuze erfgoed van de Lunigiana te zien? Hoe is het mogelijk dat ik dit – echt niet zo kleine – beeld niet eerder heb opgemerkt? Terwijl ik zoveel keren door Codiponte ben gelopen. Op zoek naar oer-oude symbolen. Naar oude symbolen. Naar meer moderne symbolen.

    Ik kijk naar het beeld. Maak een foto. Ik heb het bewijs. Dit beeld heb ik echt gezien. En op de foto gezet. Ik weet het dus zeker. Dit maan-hoofd heb ik gezien.
    Maar..
    Twee dagen later ga ik nogmaals op zoek naar dit beeld. In de hoop een nog betere foto te maken. Dan blijkt dit beeld – voor mij althans – opnieuw onvindbaar te zijn. Geen idee waar ik het terug kan vinden. Wat een bijzondere ervaring.

    Lunigiana

    Codiponte, deel van de gemeente Casola in Lunigiana. Lunigiana. Land van de maan. In het uiterste noordwesten van Toscane. Nog onontdekt door toeristen. Een van de oudst-bewoonde gebieden van Italië. Getuige de vele geheimzinnige menhirs (stèles) in het stroomgebied van de rivier de Magra. Ontstaan ver voor de jaartelling, en ver voor de uitvinding van het schrift. Afbeeldingen van vrouwen. Van mannen. Gehakt uit – en in – steen.

    Luni

    Lunigiana, land van de maan. Vernoemd naar de Romeinse havenstad Luni. De havenstad (nabij de huidige havenstad La Spezia) waar ooit in de Romeinse tijd, het sneeuw-witte marmer werd verscheept. Gewonnen in de, nog altijd bestaande, marmergroeven van Carrara en Massa.

    Museum van de stèles

    In Pontremoli vind je het prachtige museum met vele stèles die gevonden zijn in het stroomgebied van de Magra. Een prachtig museum, dat een bezoekje meer dan waard is.

    Lees meer

    Museo delle statue stele Pontremoli 

  • | | |

    Een innerlijk proces krijgt vorm

    ‘Niemand weet hoe dit verder gaat verlopen. Misschien is het tijd na te denken over een andere manier van financiering’ schrijft Maartje me in haar mail van afgelopen februari. Ik schrik me een hoedje. Daar heb ik niet op gerekend. Daar ben ik niet op berekend. Ik schuif het voor me uit. Misschien valt het allemaal wel mee met die subsidies. Er gebeuren vast gekkere dingen in Italië.

    Tot ik vorige week in Codiponte een ruime week verbleef bij Maartje en Davide. En Maartje me, deze keer wat indringender, voorlegt dat een andere manier van financiering ruimte zou geven om aan de slag te gaan met het huis. ‘Hoe langer we wachten, hoe meer het huis beschadigd raakt. Het dak moet dicht. De muren moeten aardbevingsbestendig worden gemaakt. Het is niet verstandig te wachten op iets waarvan niemand weet wat ermee gaat gebeuren. Wanneer het gaat gebeuren. Of het nog gaat gebeuren. Hoe langer het duurt, hoe hoger de kosten voor restauratie worden.

    Omslag

    Wat Maartje me nu, terecht, voorlegt betekent dat ik nu echt een forse innerlijke omslag moet maken.
    Die omslag voltrekt zich. In de rust en de stilte van Codiponte voel ik de verandering in mij vorm krijgen. Voel ik de ruimte voor andere perspectieven. Perspectieven voor een nieuwe toekomst van het huis dat ik meteen na aankoop een naam heb gegeven. Casa Bicaudata. Het huis van de tweestaartige meermin.

    Lees ook

    Codiponte houdt je vast 
    Beren op de weg