• | | |

    Al werkend doe je verrassende ontdekkingen

    DoorTitia Liese

    Vijftien jaar geleden besloot ik: ‘ik stop met informatie zoeken over jong ouderverlies in de literatuur’. Tot die tijd las ik, maar vond nooit wat ik nodig had. ‘Ik stop er over te lezen. De informatie die ik nodig heb voor mijn Verlaat Verdriet-werk moet ik daar zoeken waar die informatie beschikbaar is. Bij mijzelf. Bij mijn mede-verlaat Verdriet-ers’.

    Onderzoek

    Ik onderzocht mijn eigen verhaal. Mijn eigen ervaringen. Nauwkeurig. En kwam tot verrassende ontdekkingen. Ik luisterde naar de verhalen van de Verlaat Verdriet-ers met wie ik al lang werk. Naar hun ervaringen. Onderzocht hun ervaringen. Nauwkeurig. En kwam tot verrassende ontdekkingen. Zo kreeg in de loop van vele jaren mijn visie op de impact van jong ouderverlies op de langere termijn vorm.

    Titia, wacht even

    Het is vrijdagmiddag, nu enige maanden geleden. We zijn aan het werk in de basisworkshop Verlaat Verdriet. ‘Titia, wacht even’ roep een van de deelnemers plotseling. Ik deel, als gewoonlijk tijdens de basisworkshop, de theorie over Verlaat Verdriet die ik heb ontwikkeld. We zijn al even op weg. ‘Wat jij nu zegt is precies wat Deb Dana schrijft in haar praktijkboeken over de polyvagaal-theorie en de werking van de nervus vagus.

    Jong ouderverlies

    Ik ben verrast. Ga na de workshop meteen op zoek naar de genoemde boeken. Bestel ze. Begin met lezen. En ja: het klopt. Het klopt precies op wat ik heb ontdekt. Op mijn bevindingen. Op wat ik al jaren zeg over de impact van jong ouderverlies. En ik ben verrast hoe bevindingen die ik nu lees al jaren geïntegreerd zijn in mijn Verlaat Verdriet-werk. In de Verlaat Verdriet-workshops die ik geef, in De kunst van het verbinden (momenteel niet beschikbaar). In schrijf-retreat De weg van liefde, in BeeldTaal. En in Rouw kent geen tijd.

    Informatie

    Ben je benieuwd naar Deb Dana over de polyvagaaltheorie en de werking van de nervus vagus? Deb Dana.
    Ben je benieuwd naar mijn visie op de impact van het onomkeerbare verlies van je ouder(s) in je jeugd? Rouw kent geen tijd.

  • | | |

    De zeven plagen van trauma

    DoorTitia Liese

     

    Ik breng het boek straks terug naar mijn buurvrouw van wie ik het heb geleend. Ik heb het uit. Al een paar dagen geleden. Maar het blijft op een merkwaardige manier in me rondzingen.

    Ane Riel

    Het boek Hars van de Scandinavische schrijfster Ane Riel. Psychologische thriller.
    Een boek over een totaal ‘disfunctioneel’ gezin. Zo disfunctioneel dat ik, al lezend een aantal keren dacht: nou, nou. Overdrijf je nu niet een beetje?

    Maar dan.
    Het boek is voornamelijk geschreven vanuit het perspectief van Liv, de 8-jarige dochter van vader Jens Haarder. Vader Jens verloor in zijn jeugd zijn vader door de dood. En dat is wat mij voornamelijk bezighoudt. Dat je dit boek kunt zien als één groot metafoor voor jong ouderverlies. En voor de gevolgen van jong ouderverlies op de langere termijn. Hoe zijn binnenwereld verstarde na de dood van zijn vader. Stolde. Bevroor.
    Hoe de binnenwereld van deze man steeds meer en steeds ernstiger greep krijgt op zijn buitenwereld. Zijn gezin. Vrouw. Kind. Kinderen. Zijn gezin van herkomst. Moeder. Broer. Zijn huis. Woonomgeving. Werk. Dorpsgenoten. Mede-eilandbewoners.

    Middeleeuws schilderij

    Nadat ik het boek heb dichtgeslagen zie ik als het ware langzaam maar zeker een middeleeuws schilderij ontstaan. Pieter Breughel. Jeroen Bosch. Zie ik hoe, langzaam maar zeker, de zeven plagen van trauma zichtbaar worden. Vorm krijgen. Een plek krijgen in een tableau vivant dat gaandeweg stolt tot een stilleven. Een stilleven van een absurde werkelijkheid achter een werkelijke werkelijkheid.

    Geen boek waar je erg vrolijk van wordt. Hoewel de humor van de 8-jarige Liv die een wereld ziet die niet normaal is, maar voor haar wel omdat ze geen idee heeft wat wel normaal is, dit boek zo nu en dan wel een zekere lichtheid geeft.
    Lees, en oordeel zelf.

    Hars

    Hars
    Ane Riel
    ISBN 9 789044 642353

  • |

    Medusa van Caravaggio naar Utrecht

    DoorTitia Liese

    Medusa van Caraviaggio

    Zojuist lees ik op mijn IPad over de komst van de Medusa van de Italiaanse schilder Caravaggio naar de tentoonstelling Utrecht, Caravaggio en Europa in het Centraal Museum in Utrecht.
    Nooit eerder is dit schilderij, dat wordt uitgeleend door het Vaticaan, in Nederland geweest. Vanaf 15 januari 2019 is het te zien in het Centraal Museum in Utrecht.

    Trauma verbeeld

    Voor mijn gevoel is dit schilderij van Caravaggio één van de meest indringende en aansprekende voorbeelden van verbeelding van trauma.
    Verbijstering.
    Paniek.
    Pijn.
    Angst.
    Ongeloof.
    Geschilderd door iemand die trauma in zijn eigen lijf heeft ervaren.
    De beroemde schilder uit de Italiaanse barok Michelangelo Caravaggio.

    Medusa

    De Griekse godin Pallas Athene voelde zich beledigd door Medusa en veranderde voor straf de haren van Medusa in afschrikwekkende slangen.
    Dezelfde Pallas Athene gebruikte een afbeelding van Medusa op haar schild om haar vijanden van schrik te doen verstenen.
    Lees meer over de Griekse mythe van Medusa.

    Michelangelo Caravaggio

    Michelangelo Caravaggio (1571-1610) verloor op zijn 11e zijn beide ouders. Zijn korte leven (hij overleed op 39 jarige leeftijd) is een aaneenschakeling geweest van rampen, zelfdestructie en drama’s.
    Carel van Mander (1548-1606, schilder en schrijver, onder meer van het Schilder-boeck) schreef over Caravaggio: “Hij bewoog zich met veel tamtam, zijn degen op de heup en een knecht achter zich, van de ene kaatsbaan naar de andere, altijd klaar voor een gevecht of een ruzie, waardoor het bijzonder lastig was om met hem om te gaan“.
    Lees meer over Michelangelo Caravaggio.

    De ondergang van de Medusa

    Een klein uitstapje in de wereld van de zeggingskracht van de verbeelding is het schilderij De ondergang van de Medusa.
    De ondergang van de Medusa is geschilderd door de Franse schilder Theodore Gericault 1791-1824.
    Géricault verloor op zijn 16e zijn moeder. 

  • | |

    Liset van Steenbrugge

    DoorTitia Liese

    Met gepaste trots

    Met gepaste trots stellen we de komende dagen de workshopleiders van symposium ZEER op 13 mei 2017 – en hun bijzondere workshops – aan je voor.
    Met dank aan alle workshopsleiders die hun medewerking aan het symposium als vrijwilliger verlenen.

    Liset van Steenbrugge

    ‘Ik ben werkzaam als zelfstandig coach en therapeut in Leimuiden in mijn eigen praktijk KaleidoSCOPE.
    Ik was 10 jaar toen ik mijn moeder verloor.’

    Het lichaam draagt het ZEER

    Workshop

    Op jonge leeftijd verliezen van een ouder is een ervaring die zich vaak ontwikkelt tot een levenslang trauma. De overgebleven ouder, eventuele broers en zussen, dierbaren om het gezin heen zijn meestal niet in staat om de steun te geven die nodig is om deze ervaring zodanig te verwerken dat het geen trauma wordt dat een leven lang doorwerkt op veel terreinen in het leven, zoals relaties, gezondheid, eigen ouderschap en werk.

    Doel van de workshop

    1. Begrijpen wat er ooit gebeurd is vanuit de lichaamsgerichte benadering:
      a. Wat is trauma? Met name in het (jonge) kind
      b. Ouder-Volwassene-Kind en het afgesplitste – gekwetste – Kind
      c. Wat is er nodig om te kunnen helen?
    2. Een veilige ervaringsgerichte oefening om kennis te maken met deze lichaamsgerichte benadering.

    Informatie over Liset

    Mijn praktijk: KaleidoSCOPE
    www.kaleido-scope.nl
    info@kaleido-scope.nl

    Zorg dat je erbij bent

    Zorg dat je erbij bent op 13 mei 2017!
    Meld je aan voor symposium ZEER

    LEES MEER

    Lees meer over Liset en haar workshop Het lichaam draagt het ZEER.
    Lees meer over de diverse workshops die je kunt volgen bij symposium ZEER.