• | |

    Ze stonden erbij, en keken ernaar

    Ze stonden erbij, en keken ernaar.
    Of: ze stonden erbij, en zagen het niet.
    Of misschien stonden ze erbij, maar mochten niets doen.

    Overtuiging

    Deze week hoorde ik het weer. ‘Kinderen hebben maar één iemand nodig die in ze gelooft. Dan redden ze het wel.’ Een hardnekkige overtuiging, die ik vaker hoor. Die ene tante. Die ene buurvrouw. Op school die ene meester.

    Bofkonten?

    Maar is die overtuiging waar? Is dat bewezen? Door wie dan wel? Hoe? Welke voorsprong hebben deze kinderen op Verlaat Verdriet-ers die dat niet gehad hebben? Die ene meester, die ene tante, die ene buurvrouw? Waar uit zich dat dan in? Functioneren ze beter? Is hun gevoelsleven beter op orde?
    Hoeveel kinderen die jong hun ouder(s) verloren hebben zo’n speciaal iemand gehad? Zijn de kinderen die dat wel hebben gehad bofkonten?
    En als die persoon er niet was? Hoe is het die kinderen dan vergaan?

    Werkelijkheid

    En dan nog iets. Veel Verlaat Verdriet-ers hebben zich als kind in de steek gelaten gevoeld. Voor hun gevoel was er niemand. Dat voelde als: ‘Ze stonden erbij, en keken ernaar.’ Maar is dat echt zo? Of sloten ze zich zo af dat niemand meer in de buurt kon komen? (‘Laat maar praten. Ze snappen er toch niets van.‘)
    En als er iemand was in de buurt of in de familie. Mocht die dan iets doen? Kreeg die toegang tot het gezin? Kon die iets doen?

    Het is zo gemakkelijk gezegd. ‘Kinderen hebben maar één iemand nodig die in ze gelooft. Dan redden ze het wel.’ Het klinkt zo mooi. Zo dierbaar. Maar hoe ziet de werkelijkheid eruit?
    Hoe zag jouw werkelijkheid eruit?
    Wat heb jij gemist? Wat had je nodig? En wat heb je gekregen?
    Wat mis je nu? Wat heb je nodig? En wat wil je krijgen?

  • | |

    Cultuurshock: extra complicerende factoren bij Verlaat Verdriet

    De levenslange invloed van het vroege verlies van een ouder

    Extra complicerende factoren

    In de verlieservaringen van veel Verlaat Verdriet-ers doen zich tal van extra complicaties voor. Complicaties die ik in de komende weken in willekeurige volgorde voor je wil benoemen. Mogelijk doen zich ook bij jou complicaties voor en brengt alleen al het benoemen je nieuwe realisaties. En daarmee nieuwe perspectieven.

    Cultuurshock

    ‘Tot mijn 8e jaar heb ik in Suriname geleefd. Mijn vader was arts. Ik had een goed Surinaams kinderleven, met veel vrijheid. Mijn vader overleed plotseling toen ik 7 jaar was. Mijn moeder besloot al snel met ons naar Nederland te gaan. Ineens was ik alles kwijt.’

    Man, 34 jaar, 7 jaar toen hij zijn vader verloor. Zijn vader werd 36 jaar.

    Vragen

    Gaat dit thema ook op voor jou? Stel jezelf dan eens de volgende vragen:

    • Wat is er bij mij gebeurd?
    • Wat betekende dat voor mij?
    • Welke gevolgen heeft dat voor mij gehad?
    • Wat betekent dat voor mij in mijn leven van nu?
    • Wat ga ik daarmee doen?

    Verlaat Verdriet

    De impact van het vroege verlies van een ouder is in veel gevallen groot en omvangrijk voor het kind dat dit onomkeerbare verlies overkomt. Sporen van dit levens-veranderende verlies gaan een leven-lang mee en kunnen in je volwassenheid nog altijd vorm geven aan je leven.

    Verlate rouw

    Een verlaat rouwproces is een gecompliceerd proces. Voor veel verlaat verdriet-ers een  tocht door een mijnenveld.

    • Je moet teruggaan in de tijd;
    • Gedurende deze tocht stuit je op tal van mijnen (verstrikkingen);
    • Angst voor verandering speelt je parten;
    • Overlevingspatronen steken de kop op;
    • Je moet terug naar een plek waar je voor geen prijs naar terug wilt: het verliesmoment;
    • Je moet terug naar de gevolgen die dit vroege verlies voor je heeft gehad;
    • Intussen eist het leven van alle dag tijd en aandacht van je op.

    Tips

     

  • | | |

    Vervolgworkshop Dubbel Ouderverlies november 2021

    Heb je in recentelijk of langere tijd geleden een workshop Dubbel Ouderverlies gevolgd? Spreekt een Vervolgworkshop Dubbel Ouderverlies je aan? Heb je (nog) geen uitnodiging ontvangen? Wil je graag deelnemen?
    We hebben ons best gedaan iedereen terug te vinden. Mogelijk zijn we daar niet helemaal in geslaagd. Of je bent van mailadres veranderd, waardoor we je niet hebben kunnen bereiken.

    Op Landgoed Welna

    De Vervolgworkshop Dubbel Ouderverlies vindt plaats in Martha’s Hoeve op Landgoed Welna in Epe. (Voor sommige Verlaat Verdriet-ers, ook voor Verlaat Verdriet-ers met dubbel ouderverlies, een bekende plek. Ik ben er ooit begonnen met mijn Verlaat Verdriet-werk!).

    Delen

    Het komt – waarschijnlijk – niet zo heel vaak voor dat je in gezelschap kunt verkeren met mensen die, net als jij, in hun jeugd hun beide ouders zijn verloren. Mensen met wie je kunt delen. Met wie je verdriet kunt delen. Eenzaamheid. Maar ook humor. En plezier. Mensen die begrijpen wat je zegt. Mensen die jij begrijpt. Met een half woord.
    De mogelijkheid elkaar (opnieuw) te ontmoeten bieden we je in de Vervolgworkshop Dubbel Ouderverlies van vrijdag 26 – zondag 28 november 2021.

    (Aan)melden

    Verloor je in je jeugd je beide ouders?
    Heb je een workshop Dubbel Ouderverlies gevolgd bij Titia en Albertine? Of bij Titia en Geerte? Mogelijk ben je je beide ouders verloren en heb je een workshop Verlaat Verdriet gevolgd bij Titia omdat er op dat moment (nog) geen workshop Dubbel Ouderverlies werd aangeboden. Of heb je deelgenomen aan de jaartraining De kunst van het verbinden.
    Dan ben je van harte welkom bij deze Vervolgworkshop Dubbel Ouderverlies.
    Meld zo snel mogelijk bij Titia – info@verlaatverdriet.nu – dat je deel zou willen nemen. Er kunnen 8 mensen meedoen. De eerste aanmeldingen zijn al binnen gekomen.

    Bijzonderheden

    • Vervolgworkshop Dubbel Ouderverlies
    • 26-28 november 2021
    • Programma: Titia Liese en Albertine Richaerts
    • Geheel verzorgd
    • Op Landgoed Welna
    • Kosten: € 495,-

    Informatie

    Titia Liese
    T: 06 – 53 76 58 43
    E: info@verlaatverdriet.nu

  • | | |

    Italië? Waarom zo ver weg?

     

    ‘Waarom naar Italië?’ ‘Waarom zo ver weg?’
    Met enige regelmaat krijg ik deze vraag als ik vertel over De weg van liefde in Italië. De biografische retreat in Italië in oktober 2021. Een beetje verlegen word ik van die vraag. Want ja. Natuurlijk. Ver weg. Vliegen. Kan dat nog? Kun je dat nog willen? In deze tijd? Meteen daarop weet ik het weer.
    Daarom in Italië. In Codiponte. In Villa Les Muse. Bij Maartje Schonefeld en Davide Donati. Ik leg het je graag uit.

    Naar Italië

    Dit bijzondere land. Waar heden, verleden en toekomst in iedere vierkante meter aanwezig zijn. Land van schoonheid. Van kunst. Cultuur. Waar het mogelijke en onmogelijke samenvallen. Of niet samenvallen. Land van gekte. Van liefde. Land waar sinds mensenheugenis en langer het ‘dolce far niente’ – de kunst van het zoete nietsdoen – wordt beoefend. En ze zijn er goed in daar! Word voor even een Italiaan(se) in Italië.

    Naar de Lunigiana

    Ongerept deel van de Toscane. Onontdekt door het massa-toerisme. Waar nog rust is. Ruimte. Stilte. Waar je welkom bent. Waar natuur en kunst met elkaar verbonden zijn. Levend verleden, heden en toekomst met De weg van liefde samen kunnen vloeien. Ook in jou.

    Naar Codiponte

    Rustplek tussen de Apuaanse Alpen en de Apenijnen. Verbonden aan eeuwenoude pelgrimswegen. Zoals de Via Franciscena, de pelgrims- en handelsroute tussen Canterbury en Jeruzalem. Met de kerk uit de 8e eeuw. De ruïne van het oude klooster. De borgo. La Concia, de B&B van Maartje en Davide. En Villa Le Muse van Maartje en Davide.

    Naar Maartje en Davide

    Samen met Maartje en Davide

    Geniet van de vanzelfsprekende gastvrijheid van Maartje en Davide in Villa Le Muse (voorheen Villa Sorgente). Van de Toscaanse maaltijden, door Davide liefdevol bereid. Geniet van de stilte. De rust. Van schrijven alsof er in de hele wereld even niets anders te doen is dan schrijven.
    Geniet van de gelegenheid te oefenen met de kunst van het nietsdoen. Van de inspiratie van het samenzijn met De weg van liefde. Op deze plek.