• | | |

    Ontmoeting met een meermin op het strand van Terschelling

    Op de één of andere manier was ze tot een paar jaar geleden aan mijn aandacht ontsnapt. Misschien was ze er al lang, maar was ik me niet bewust van haar millennia-oude aanwezigheid.
    Bicaudata. De twee-staartige meermin.

    Bicaudata, Sirene, Freya

    Mijn eerste bewuste ontmoeting met de Bicaudata vond plaats in de pieve (kerk) van Codiponte. Zoals je op de foto ziet: op een kapiteel van een van de zuilen in deze pieve. De twee-staartige meermin. Sirene. Symbool van vrouwelijke kracht. Van vrouwelijke vruchtbaarheid. Een symbool dat is doorgegeven door bewoners van de Lunigiana in pre-historische tijden. Aan de Etrusken, de volgende bewoners van de Lunigiana van voor de jaartelling. Een volk dat vrouwen en vrouwen-energie waardeerde als gelijkwaardig aan mannen en mannen-energie.

    Vervolgens via de Romeinen (die vrouwen in alle opzichten ondergeschikt achtten aan mannen en mannen-energie) doorgegeven aan de Longobarden. De Longobarden, uit Scandinavië afkomstig en tijdens de grote volksverhuizingen afgezakt naar het zuiden, herstelden de Bicaudata in ere. In de pieve, die sinds ± 800 op deze plaats door de Longobarden is gesticht. Voor hen een bekende godin. Freya. Symbool van vruchtbaarheid. Van vrouwelijke kracht.

    De pieve van Codiponte

    Zo bleef de Bicaudata fier en krachtig haar (heidense) plek  innemen in de bijzondere pieve van Codiponte. Een christelijke en gewijde kerk. Vermoedelijk gebouwd op de overblijfselen van een Romeinse basilica. Op haar beurt vermoedelijk gebouwd op een oorspronkelijk Etruskische heilige plek. Op haar beurt weer vermoedelijk gebouwd op een pre-historische heilige plek. Symbool van de stroom van leven. Ook nu nog. In haar natuurlijke biotoop. Op een heilige plek. Aan de oever van een stromende rivier. De Aulella.

    Een nieuwe ontmoeting met Bicaudata

    Augustus 2021. Terschelling. Ik loop op het strand. In m’n eentje. Het is volkomen stil op het strand. Van ver zie ik haar liggen. Daar is ze. De twee-staartige meermin. De Bicaudata. In haar natuurlijke biotoop. Aan het water. Dat altijd in beweging is.

    Als je je hart opent, ervaar je meer

    Ik neem de tijd. Zet me naast haar neer in het zand. In de zon. En in de wind. Ik laat m’n gedachten gaan. M’n gevoelens. Wat een uitnodiging om te schrijven!

    Wat weet je van de vrouw die jou heeft gedragen voor je geboorte.
    Die jou heeft gebaard.
    Die jou heeft gedragen na je geboorte.
    De vrouw die jouw moeder is.
    Wat betekent vrouw-zijn voor je.
    Vrouwelijkheid.
    Vrouwenkracht.
    Wat betekent moederschap voor jou.
    Wat betekent ‘ouderschap’ voor jou.
    En wat betekent opgroeien zonder moeder voor jou.

    De weg van liefde

    De weg van liefde, de biografische schrijfretreat in Codiponte van 23-29 oktober 2021, biedt ook jou plaats, tijd, ruimte en de deskundigheid van Titia Liese om je hart open te laten gaan.

    Voor alle Verlaat Verdriet-ers

    De weg van liefde is bedoeld voor alle Verlaat Verdriet-ers. Dus ook voor de Verlaat Verdriet-ers die hun vader verloren. Dan kan er veel zijn gebeurd in de relatie die je met je moeder hebt (gehad).

    Wat is er gebeurd in die relatie.
    Wat betekent je moeder voor jou.
    En wat betekent ‘vrouwenkracht’ voor jou.
    Hoe ga je om met vrouwen in je leven.
    Wat betekent ‘moederschap’ voor jou.
    Wat betekent ‘ouderschap’ voor jou.
    En wat betekent ‘vruchtbaarheid’ voor jou.

  • | |

    Hoofd- en bijzaken van elkaar onderscheiden

    Een paar weken geleden zat ik op m’n fiets, richting West Terschelling. Het stormde een beetje. Ook in mijn hoofd. Om 11 uur een afspraak met de notaris. Een nieuwe complicatie in de nalatenschap van mijn overleden partner. Het zoveelste obstakel dat het nog weer ingewikkelder lijkt te maken.

    Hoofd- en bijzaken

    Wat doet de notaris eigenlijk voor me? Al fietsend bedenk ik wat ze vooral voor me moet doen. Ze laat me vertellen welke problemen ik tegenkom. Scheidt hoofd- en bijzaken van elkaar. Maakt wat er is eenvoudiger. Simpeler voor me om te begrijpen. Overzichtelijker. Maakt de realiteit zichtbaar. Zo, dat ik beter weet wat er moet gebeuren. Welke besluiten ik moet nemen. Waar ik verantwoordelijk voor ben. En waarvoor niet. Waar ik verantwoordelijkheid voor moet nemen. En waarvoor niet.

    Niet alleen

    ‘Maar dat is wat ik ook doe met Verlaat Verdriet-ers, schiet ineens door me heen. Ik help Verlaat Verdriet-ers hoofd- en bijzaken te onderscheiden. De realiteit zichtbaar te maken. Wat er is eenvoudiger te maken. Simpeler. Overzichtelijker. Zo, dat je weet waar je verantwoordelijkheid voor bent. En waarvoor niet. Waar je verantwoordelijkheid voor moet nemen. En waarvoor niet.

    Opgewekt fiets ik verder. Om me heen stormt het nog steeds een beetje. In mijn hoofd is het rustig.
    Op naar de notaris.
    We zullen het zien.
    Dit hoef ik in ieder even niet alleen te doen.

  • | |

    Geniet van je verdriet

    In mijn blog van 15 augustus jl. Als ik doem denk, krijg ik doem schreef ik over de cursusleider van de cursus over overtuigingen die ik volgde. Ik kwam voor de zoveelste keer bij hem. Wilde aandacht voor wat mij het meeste bezig hield. Verdriet. Daar wilde ik in gezien worden. Gehoord. Erkend. Verdriet om het verlies van mijn moeder toen ik 8 jaar was. In de gevolgen die dat verlies voor me had.

    Naar buiten

    ‘Ga naar buiten, en geniet van je verdriet’ zei hij alleen maar. Verontwaardigd stampte ik naar buiten. ‘Zie je wel, ze zijn hier echt knettergek. Gestoord. Wie zegt nou zoiets tegen iemand die zo ongeveer verzuipt in haar verdriet.
    Er zat niets anders op. Hij was niet bereid ook nog maar één woord met me te wisselen. Ik ging naar buiten. Geen idee wat ik daar moest doen. Wat er van me verwacht werd. Maar langzamerhand zakte mijn boosheid. Ik kwam tot rust. Er was iets aangeraakt. Maar wat? Geen idee! 

    Cadeau

    Na de cursusweek kwam ik kwam ik weer thuis. Ergens sluimerde iets in me. Maar wat? Tot op een dag een realisatie door me heenging. Schijnbaar uit het niets. Al die energie die ik altijd had gestoken in de energie die ik tegen mezelf inzette – bijvoorbeeld in de vorm van zelfondermijning – kan ik ook inzetten vóór mezelf. Ik had een wezenlijk gevoel te pakken. Een soort nog onuitgepakt cadeau waarvan ik geen idee had wat er in zou zitten.
    Langzaam, maar zeker heb ik in de loop van de tijd dat cadeau uitgepakt. Ik leerde mezelf stap voor stap mijn energie niet meer tegen mezelf in te zetten, maar vóór mezelf. Een wereld van verschil.

  • | | |

    Ongeval: complicerende factoren bij Verlaat Verdriet

    De levenslange invloed van het vroege verlies van een ouder

    Extra complicerende factoren

    In de verlieservaringen van veel Verlaat Verdriet-ers doen zich tal van extra complicaties voor. Complicaties die ik in de komende weken in willekeurige volgorde voor je wil benoemen. Mogelijk doen zich ook bij jou complicaties voor en brengt alleen al het benoemen je nieuwe realisaties. En daarmee nieuwe perspectieven.

    Ongeval

    ‘Mijn moeder en ik zaten samen in de auto. In een bocht werden we frontaal aangereden door een andere personenauto. Mijn moeder en ik werden beiden uit de auto gehaald, we lagen naast elkaar in de berm. Mijn moeder overleed terwijl we daar lagen. Ik was zwaargewond en werd naar het ziekenhuis gebracht. Daar heb ik weken gelegen. De bestuurder van de andere auto bleek later dronken geweest te zijn.

    Vrouw, 33 jaar, 4,5 jaar toen ze haar moeder verloor. Haar moeder werd 34 jaar.

    Vragen

    Gaat dit thema ook op voor jou? Stel jezelf dan eens de volgende vragen:

    • Wat is er bij mij gebeurd?
    • Wat betekende dat voor mij?
    • Welke gevolgen heeft dat voor mij gehad?
    • Wat betekent dat voor mij in mijn leven van nu?
    • Wat ga ik daarmee doen?

    Verlaat Verdriet

    De impact van het vroege verlies van een ouder is in veel gevallen groot en omvangrijk voor het kind dat dit onomkeerbare verlies overkomt. Sporen van dit levens-veranderende verlies gaan een leven-lang mee en kunnen in je volwassenheid nog altijd vorm geven aan je leven.

    Verlate rouw

    Een verlaat rouwproces is een gecompliceerd proces. Voor veel verlaat verdriet-ers een  tocht door een mijnenveld.

    • Je moet teruggaan in de tijd;
    • Gedurende deze tocht stuit je op tal van mijnen (verstrikkingen);
    • Angst voor verandering speelt je parten;
    • Overlevingspatronen steken de kop op;
    • Je moet terug naar een plek waar je voor geen prijs naar terug wilt: het verliesmoment;
    • Je moet terug naar de gevolgen die dit vroege verlies voor je heeft gehad;
    • Intussen eist het leven van alle dag tijd en aandacht van je op.

    Tips