• | |

    Symposium Ontmoeting in de moedermaand

    DoorTitia Liese

    Moedermaand

    Meimaand

    Maand van groei. Maand van bloei.
    Al in de Romeinse tijd gewijd aan de moedergodin Maia.
    Sinds de middeleeuwen gewijd aan de heilige Maria.

    Moederdag

    Mei. De maand van Moederdag.
    Moederdag. Een dag voor Verlaat Verdriet-ers die hun moeder verloren een dag die gemengde gevoelens oproept. Gevoelens van gemis. Van intens verdriet. Maar ook gevoelens van liefde. Van soms ontluikende liefde, als je in je verlate rouw proces dichter bij je moeder komt. Als je meer de dochter /de zoon wordt van de vrouw die voor altijd jouw moeder is.

    Vader

    Zoals je hebt kunnen lezen in mijn blog Symposium Ontmoeting met Ap Dijksterhuis organiseren we in het vroege voorjaar 2024 (datum binnenkort bekend) symposium Ontmoeting met Ap Dijksterhuis. Gezien de spreker – en zijn boek Vader – zal de focus  op die dag in de eerste plaats liggen op Vader. En op het vroege verlies van Vader. Wat overigens niet wil zeggen dat Verlaat Verdriet-ers die hun moeder zijn verloren niet deel zouden kunnen nemen aan deze dag. Ook als je jong je moeder bent verloren kan het zijn dat je Ap Dijksterhuis graag wilt horen spreken. Graag zou willen ontmoeten. En dat kan. Bij de schrijfworkshops in de middag zullen we daar zeker rekening mee houden.

    Goed nieuws

    Nu we in de bijzondere omstandigheid zijn dat we gebruik mogen maken van De Ontmoeting in Nunspeet zijn we ook in de gelegenheid een symposium te organiseren met focus op Verlaat Verdriet-ers die hun moeder hebben verloren. We zijn onderweg met plannen en ideeën voor de invulling van deze dag. In het ochtendprogramma tijd en ruimte voor Inleiding. In de middag net als in het symposium met Ap Dijksterhuis workshops rondom schrijven.

    Ideeën en suggesties

    Mocht je ideeën of suggestie hebben voor invulling van het ochtendprogramma: van harte welkom om ze te delen. Stuur een mailtje naar titia@verlaatverdriet.nu 

    Voortgang

    Blijf op de hoogte van ontwikkelingen rondom beide symposia. Volg ons in mijn blog of op FB. Ben je nog niet aangemeld voor mijn blog? Meld je aan.
    Je bent van harte welkom!

  • | |

    Symposium Ontmoeting met Ap Dijksterhuis

    DoorTitia Liese

    Vader

    Verloor je in je jeugd je vader door overlijden? Heb je het boek VADER – geschreven door Ap Dijksterhuis – gezien en/of gelezen?
    Afgelopen zomer las ik zijn boek. Wat een prachtig boek! Wat raakt dit boek veel Verlaat Verdriet-thema’s aan! Zeker als je in je jeugd je vader verloor door overlijden.

    Ap Dijksterhuis

    ‘Ap, wij – Verlaat Verdriet-ers – hebben jou nodig‘ mailde ik hem, meteen na het lezen van zijn boek. ‘We hebben iemand nodig als jij die ons helpt Verlaat Verdriet meer in de wereld te zetten‘. ‘Jullie hebben mij niet nodig‘ mailde hij me al snel terug. ‘Ik ben niet belangrijk‘. Ik moest lachen om zijn antwoord. Lees ik hier een Verlaat Verdriet-er?

    Ik stuurde hem, ter kennismaking, een presentexemplaar van mijn Verlaat Verdriet (Ver)Werkboek. ‘Ik ben onder de indruk van jouw aanpak‘ mailde hij me na ontvangst van het boek.

    Zo ontstond langzaam maar zeker een soort van digitale verstandhouding tussen mij en hem. Ineens wist ik het. Ik wil een dag organiseren voor Verlaat Verdriet-ers, samen met hem. Dus mailde ik hem nogmaals. ‘Ik wil iets samen met jou. Een dag voor Verlaat Verdriet-ers’. ‘Zeg maar wanneer en waar’ zo liet hij me meteen weten.

    Ontmoeting met Ap Dijksterhuis

    Het balletje gaat rollen. En rollen. Andere Verlaat Verdriet-ers bieden hun hulp aan. Sluiten zich aan bij het plan. Het plan krijgt vorm. De vorm van een symposium. Symposium Ontmoeting met Ap Dijksterhuis.
    Ergens, op een zaterdag, in januari/februari/maart 2024.
    Plaats: De Ontmoeting in Nunspeet.

    Boek

    Vorige week las ik, ter voorbereiding van het symposium, nogmaals het boek VADER.
    Zo mooi geschreven.
    Lees het zelf, kan ik je alleen maar aanraden.

    Symposium

    Laat je op de hoogte houden van ons ‘werk in uitvoering’ aan dit symposium. Aan de inhoud van de dag. De vorm. De datum. En al het andere dat komt kijken bij de organisatie van een symposium. Volg ons via mijn blogs. Ben je nog niet geabonneerd op mijn blogs? Dat kan via HOME. Of volg ons via de verschillende Verlaat Verdriet-Facebook-sites.

    Lezen & doen

  • | | |

    Daar plukken wij de vruchten van

    DoorTitia Liese

    Stephanie schreef recht uit haar hart tijdens de (schrijf)retraite De weg van liefde in Codiponte, 2023.
    Ze deelt haar gedachten en gevoelens graag op deze plek met je.

    Daar plukken wij de vruchten van.
    Als individu, met een gemeenschappelijke levenservaring, komen.
    Als een grote (zeer) hechte vriendenkring gaan, denk wel meer.
    Samen, en toch ieder alleen, haar of zijn weg van liefde aangaan.
    Samen, raakvlakken, overeenkomsten.
    Elkaar begrijpen wat er achter de traan verscholen gaat.
    Geen schaamte hebben voor tranen, iedereen begrijpt ze door en door.
    Een traan, op welke wijze dan ook, helpt een ander weer om verder te komen en gaan.
    We plukken allemaal vruchten, soms groot, soms klein, maar zo waardevol.

    Daar plukken wij de vruchten van.
    Delen van onomkeerbare levenservaringen.
    Hoe we door zijn gegaan op een leeftijd dat we onze ouder(s) nog zo hard nodig hadden.
    De strubbelingen van het leven en onze overleefkracht.
    De (nog steeds) aanwezige boosheid met elkaar delen.
    Luisterende oren, eerst zo vreemd, later zo waardevol.
    De stiltes, zo waardevol.
    Aandacht voor iets wat de wereld nauwelijks/niet voor ons (wil hebben) heeft.
    Wij hebben het elkaar cadeau gedaan.
    We plukken allemaal vruchten, soms groot, soms klein, maar zo waardevol.

    Daar plukken wij de vruchten van.
    De liefde en warmte die wij elkaar schonken.
    Knuffels in overvloed, die we zo hard nodig hebben.
    Knuffels van verbondenheid, van groei en kracht.
    Ze waren er deze weg van liefde in overvloed.
    Een aanraking, een hand op een knie, even elkaars hand vasthouden.
    Geen kou voelen, maar voelen stromen wat verbondenheid met je doet.
    We plukken allemaal vruchten, soms groot, soms klein, maar zo waardevol.

    Daar plukken wij de vruchten van.
    Loslaten van het steeds maar zorgen voor anderen.
    Echt verzorgd worden en echt niets mogen.
    Ja, met jezelf bezig zijn.
    Je eigen weg naar liefde en gelijkgestemden toelaten op je weg.
    Tijdig je individuele weg weer bewandelen, en toch zo verbonden voelen.
    We plukken allemaal vruchten, soms groot, soms klein, maar zo waardevol.

    Daar plukken wij de vruchten van.
    De liefde van het huis en Codiponte.
    Ieder zijn eigen stekkie en toch zo verbonden.
    De aanwezige begeleiding, altijd liefdevol afgestemd.
    De liefdevolle maaltijden van Davide en Maartje.
    Alles uit handen geven en ons laten verrassen door liefdevolle eenvoud.
    Het lijkt zo gewoon, maar wat is ‘gewoon’ voor de buitenwereld die ons niet (wil) begrijpen?
    We plukken allemaal vruchten, soms groot, soms klein, maar zo waardevol.

    Stephanie 16 oktober 2023

  • | | |

    Mijmeren over De weg van liefde

    DoorTitia Liese

    Els Pronk schreef een mooi bericht over De weg van liefde 2023.
    Haar bericht deel ik hier graag met jullie.

    Mijmeren over De weg van liefde

    Terugblik

    Wanneer ik terugdenk aan De weg van liefde in Codiponte voel ik warmte. Niet alleen van de mediterrane zon, die ruim aanwezig was gedurende de week. Het was het geheel, de groep, Titia, Maartje en Davide en hun entourage. Het was de bedding van de Toscaanse omgeving, de oude huizen, de rust die het dorp uitstraalde.

    De weg van liefde

    Alles bij elkaar maakte dat zich De weg van liefde kon openen voor de deelnemers. Het ritme van de maaltijden deinde mee met ons programma. Dit programma, dat een open en gekaderd geheel was met uitnodigingen: om te vertellen wat verteld mocht worden, om te  schrijven wat geschreven mocht worden, om te delen wat gedeeld mocht worden.

    Veilig

    Wat me keer op keer verwonderde en raakte: hoe moeiteloos dat ging  als je je omringd weet door ervaringsgenoten in een veilige setting. En dat delen dan echt helend en inspirerend kan zijn.
    Titia, die het stevige fundament is onder De weg van liefde, kende alle deelnemers van eerdere momenten. Zij wist op de juiste momenten te ondersteunen, mee te denken, de grote kaders te benoemen, het perspectief te bekrachtigen of te verbreden en de grote lijnen te zien vanuit haar kennis en kunde. 

    Aandacht

    Ik denk nu aan: het aandacht geven aan je héle levensweg: de tijd mét je ouder(s), zónder je ouder(s), de eventuele andere invloeden vóór de dood van je ouder(s). Of, een ander voorbeeld: het besef dat we vaak de verbinding aangaan met de dood in plaats van met het leven. Pittige thema’s, die je wakker kunnen schudden en je blik kunnen verruimen, wanneer je daar aan toe bent.

    Schrijven

    Soms liggen er nog andere dingen te wachten om eerst in de ogen te kijken of aandacht te geven. Keer op keer bleek het schrijven een krachtige manier om hiermee aan de slag te gaan. Mooi, om te zien hoe deelnemers elkaar aanmoedigden en verbaasd waren over hun eigen gedichten. De woorden van ervaringsgenoten zijn heel veel krachtiger en inspirerender gebleken, dan wat wij kunnen ‘verzinnen’. Fantastisch dat ik hierin ondersteunend heb mogen zijn.

    De brief-schrijfvorm is een eenvoudige en doeltreffende uitnodiging om te schrijven. Het mijmerend schrijven, waarbij we het boek ‘Vader’ van Ap Dijksterhuis konden gebruiken als voorbeeld: ‘Lieve papa, wat ik je nog wil vertellen’…. bleek een effectief middel waarbij er steeds weer een nieuw hoofdstuk van het eigen verhaal aan bod mocht komen. Ook de dialoogbrief, waarbij je als volwassene in gesprek kon gaan met het kind van toen, bleek een mooie manier om de weg van liefde te openen en op eigen wijze te vervolgen.

    Uniek

    Een scala aan superlatieven schieten door mijn hoofd, wanneer ik terugdenk aan de week in Toscane. Wat zijn we enorm verwend met Italiaanse lunches en maaltijden van Davide. Liefde en aandacht proefde je in alles terug. Maartje was onze aandachtige, attente en liefdevolle gastvrouw, bij wie we ons welkom voelden vanaf het moment van aankomst. Ze omringde ons met zorg, dekte de tafels sfeervol en dacht mee wanneer dit nodig was.

    Villa Le Muse

    Hun gele huis ‘Villa le Muse’ is een warme plek met veel terrassen en een heerlijk (dompel)bad met ligbedden en schrijftafel in de buurt. In het huis waren prachtige kamers met schrijfplekken. Grappig vond ik het om te zien, hoe iedere deelnemer daarnaast ook zijn of haar eigen plek koos: in het dorp bij de rivier, in de kerk, aan een picknicktafel of gedurende een wandeling alleen of met iemand samen. Het dorp en de omgeving bood hiervoor volop gelegenheid.

    Aandacht

    Voor mijzelf was het iedere dag meer voelbaar dat ik me kon overgeven aan de rust van deze mooie omgeving. De wandeling iedere morgen, het ‘dolce far niente’ – de kunst van het niet(s) doen – na de lunch en het verzorgd worden heeft me goed gedaan. Hierdoor kon, heel belangrijk, alle aandacht naar de groep gaan.

    Veel waardering heb ik voor Titia, die zich alle moeite getroost heeft tijdens deze week, maar ook al ver daarvoor, om De weg van liefde aan te bieden en onder de aandacht te brengen. Zonder te weten of er zich überhaupt deelnemers zullen melden. Haar vertrouwen dat De weg van liefde op deze plek voor Verlaat Verdriet-ers mag plaatsvinden en zal plaatsvinden begrijp ik nu heel goed.

    Vervolg

    Ik ben nog lang niet uitgeschreven, maar wil het voor nu hierbij laten en afsluiten met de wens dat er in de toekomst in Codiponte een prachtig Internationaal Biografisch schrijfhuis Bodoni mag komen.
    Titia, dankjewel dat je mij een plek gunde als assistente tijdens De weg van liefde 2023.
    Een stevige knuffel voor jou en alle deelnemers.
    En een diepe buiging voor wat jullie gedaan hebben en mee naar huis hebben genomen om je eigen weg van liefde te vervolgen.

    In liefde, Els