• | | | |

    Dan hoor je: Ik heb er geen last van

    DoorTitia Liese

    Dan hoor je: Ik heb er geen last van

    Als hulpverlener kun je er zomaar bij een Verlaat Verdriet-er tegenaan lopen. Je weet dat je cliënt jong een ouder is verloren (wat op zichzelf al vrij bijzonder is. Meestal weet je dat waarschijnlijk niet!). Je probeert contact te maken met je cliënt over het vroege verlies van de ouder. Je vermoedt uit de klachten die je hoort en ziet dat er sprake kan zijn van de levenslange invloed van het vroege verlies van een ouder.

    Ik heb daar geen last van…

    ‘NEE!!’ zegt je cliënt. ‘Daar heb ik geen last van. Dan bestaat de mogelijkheid dat je cliënt het idee heeft: ‘Ik hoef er niet meer om te huilen, dus ik heb er geen last van.’ Je cliënt relateert de (fysieke) klachten niet aan het vroege verlies van de ouder. De deur zit stevig dicht. Daar gaan we het echt niet over hebben. Toch bestaat een redelijk grote kans dat de klachten wel degelijk gerelateerd zijn aan het vroege verlies.

    Bekende klachten bij Verlaat Verdriet-ers

    Chronische fysieke pijnen, zoals bijvoorbeeld

    • Fybromialgie;
    • Lage rugpijnen;
    • Blokkades in het loopsysteem (heupen, knieën);
    • Hoofdpijnen (migraine);
    • Schouder- en nekpijnen;
    • Spierpijnen;
    • Darmproblemen;
    • Gevoeligheid voor ontstekingen;

    Andere veel voorkomende klachten bij Verlaat Verdriet-ers

    • Chronische vermoeidheid;
    • Depressieve gevoelens;
    • Overgevoeligheid voor stress;
    • Rusteloosheid;
    • Gevoeligheid voor burn-out
    • Gevoeligheid voor verslavingen;
    • Angst- en paniekaanvallen;
    • Suïcidegedachten.

    Doorvragen

    Raadzaam dus om door te vragen bij cliënten en patiënten als je weet dat er sprake is van jong ouderverlies. Eerste vraag: Wie zorgde voor jou? (deze vraag geeft over het algemeen toegang tot het kwetsbare Verlaat Verdriet-gebied dat zorgvuldig wordt bewaakt);

    Meer vragen

      • Welke ouder verloor je?
      • Welke leeftijd had je toen je ouder overleed?
      • Door welke oorzaak is je ouder overleden?
      • Wat gebeurde er met jou?
      • Hoe zag je gezin van herkomst eruit?
      • Wat gebeurde er na het overlijden van je ouder met jou?

    Aanraden

    Raad je cliënt/patiënt het volgende aan – en kom er in een volgend gesprek op terug!!

    Lezen

    Symposium voor hulpverleners

    Verlaat Verdriet-symposium voor hulpverleners Teruggaan om verder te kunnen
    op zaterdag 5 april 2025.

    #verlaatverdriet #verlaterouw #verlaatverdrietsymposium #rouwkentgeentijd #teruggaanomverdertekunnen

  • | | |

    De wonderverteller: Lida Dijkstra en Djenné Fila

    DoorTitia Liese

    De wonderverteller

    De wonderverteller. Over de reizen van Marco Polo,
    Auteur: Lida Dijkstra, illustraties: Djenné Fila.

    ‘Maar laat ik u vertellen dat sinds de dag dat god onze eerste voorvaderen heeft geschapen(….) geen mens van welke volksstam ook ooit zoveel wonderbaarlijke dingen ter wereld heeft gezien of bezocht als messer Marco Polo.’

    Rustichello da Pisa (schrijver uit de 13e eeuw – Oriënt, Il Millione)

    Marco Polo

    Marco Polo (1254-1324, verloor, vermoedelijk als (heel) jong kind, zijn moeder), ontdekkingsreiziger en handelaar. In haar rijk geïllustreerde boek beschrijft Lida Dijkstra de reizen van Marco Polo in de Oriënt. Een kinderboek dat volwassenen met evenveel plezier zullen lezen. De illustraties die Djenné Fila maakte voor dit boek maakt niet alleen het lezen van het boek, maar ook het zien van dit boek tot een feest.

    ‘Het was 1269. Ik was vijftien jaar. Geen jongen meer, maar zeker nog geen man. Ik woonde sinds de dood van mijn moeder bij haar zus en zwager in huis. Daar werden op een dag twee wild uitziende kerels de salon in geleid. Ze droegen tulbanden op hun hoofd, baarden waarin vogels konden nestelen en modderige lapjesjassen. Omdat mijn oom en tante niet thuis waren, plantte ik mijn benen stevig uit elkaar om duidelijk te maken dat ik de heer des huizes was en zei: ‘Wat kan ik voor u doen?’ 
    De oudste man was in twee stappen bij me. Hij greep mijn schouders vast. Met een stem vol emotie zei hij: ‘Jongen toch, ik wist niet dat ik een zoon had. Echt niet.’ De mestlucht die om hem heen hing, maakte dat ik hoestte. Ik trok me los. Knet-ter-gek, dacht ik.
    De man gin verder. ‘Je oom Matteo en ik waren eerst langs ons huis gegaan. Daar hoorden we dat je moeder niet meer leefde en dat ik een zoon had die Marco heette. Echt, ik sta te trillen op mijn benen. Je lijkt als twee druppels water op mezelf toen ik zo oud was als jij.’ 

    Lees meer

  • | | |

    De wonderverteller: Lida Dijkstra en Djenné Fila

    DoorTitia Liese

    De wonderverteller

    De wonderverteller. Over de reizen van Marco Polo,
    Auteur: Lida Dijkstra, illustraties: Djenné Fila.

    ‘Maar laat ik u vertellen dat sinds de dag dat god onze eerste voorvaderen heeft geschapen(….) geen mens van welke volksstam ook ooit zoveel wonderbaarlijke dingen ter wereld heeft gezien of bezocht als messer Marco Polo.’

    Rustichello da Pisa (schrijver uit de 13e eeuw – Oriënt, Il Millione)

    Marco Polo

    Marco Polo (1254-1324, verloor, vermoedelijk als (heel) jong kind, zijn moeder), ontdekkingsreiziger en handelaar. In haar rijk geïllustreerde boek beschrijft Lida Dijkstra de reizen van Marco Polo in de Oriënt. Een kinderboek dat volwassenen met evenveel plezier zullen lezen. De illustraties die Djenné Fila maakte voor dit boek maakt niet alleen het lezen van het boek, maar ook het zien van dit boek tot een feest.

    ‘Het was 1269. Ik was vijftien jaar. Geen jongen meer, maar zeker nog geen man. Ik woonde sinds de dood van mijn moeder bij haar zus en zwager in huis. Daar werden op een dag twee wild uitziende kerels de salon in geleid. Ze droegen tulbanden op hun hoofd, baarden waarin vogels konden nestelen en modderige lapjesjassen. Omdat mijn oom en tante niet thuis waren, plantte ik mijn benen stevig uit elkaar om duidelijk te maken dat ik de heer des huizes was en zei: ‘Wat kan ik voor u doen?’ 
    De oudste man was in twee stappen bij me. Hij greep mijn schouders vast. Met een stem vol emotie zei hij: ‘Jongen toch, ik wist niet dat ik een zoon had. Echt niet.’ De mestlucht die om hem heen hing, maakte dat ik hoestte. Ik trok me los. Knet-ter-gek, dacht ik.
    De man gin verder. ‘Je oom Matteo en ik waren eerst langs ons huis gegaan. Daar hoorden we dat je moeder niet meer leefde en dat ik een zoon had die Marco heette. Echt, ik sta te trillen op mijn benen. Je lijkt als twee druppels water op mezelf toen ik zo oud was als jij.’ 

    Lees meer

  • | | | |

    Andreas Jonker: En toen vonden ze mijn vader

    DoorTitia Liese

    Andreas Jonkers: En toen vonden ze mijn vader.

    Andreas Jonkers, 11 jaar toen hij zijn vader verloor, zag zijn vader in zijn leven precies drie keer: één keer levend, één keer opgebaard en één keer bij de begrafenis. Zijn vaders lichaam vertoonde tweeënveertig messteken toen het werd gevonden op een talud in Amsterdam-Oost.

    Andreas groeide, zoals zoveel kinderen, zonder vader op. Nooit had hij de behoefte te weten wie zijn vader was, waarom hij zo gruwelijk aan zijn einde was gekomen en wie dat had gedaan. Tot hij zelf een kind kreeg. Toen werden de vragen prangender dan ooit. Wat was er met zijn vader gebeurd? Wat voegt een vader eigenlijk toe? En hoe word je een vader als je er nooit een hebt gehad?

    En toen vonden ze mijn vader is een onthullend en aangrijpend verhaal over de dood van een vader, de geboorte van een zoon en de vraag wat het betekent om met en zonder vader op te groeien.

    Citaat

    …… Zo kan het gaan met afwezige vaders. Ik zag bij andere gezinnen hoe het was, ik ging naar school, ik ging studeren. Anderen dan je vader vangen je op, compenseren het. Ze brengen je dingen bij, bieden veiligheid en aandacht. 
    Dus ik dacht er niet aan, die zogenaamde vader. Ik wist niet wie hij was, ik voelde er niks bij, en het kon me weinig schelen dat hij helemaal verdween. Tot mijn zoon. Tot dat sigarenkistje, die brief en die verhalen……… (bladzijde 179). 

    Boek bestellen

    En toen vonden ze mijn vader