• | | | |

    Veranderkracht en zelfondermijnende overtuigingen

    Zelfondermijnende overtuigingen

    Ongemerkt kunnen zelfondermijnende overtuigingen je leven vorm en inhoud geven. Maar wat is ongemerkt? Zelfondermijnende overtuigingen kunnen in je zijn ontstaan als gevolg van het vroege verlies van je ouder(s). Je verloor in je – vroege – jeugd je ouder(s) door overlijden. Het leven dat je tot dan toe had gekend veranderde ingrijpend. De fysieke aanwezigheid van je overleden ouder verdween onomkeerbaar uit je leven. Haar of zijn invloed op de opvoeding die je tot dan toe kreeg verdween. Haar/zijn zorg. Aandacht. Liefde. Educatie. Cultuur. Je overgebleven ouder stond er alleen voor. Ongewenst alleenstaand ouder geworden. Mogelijk kwam er een nieuwe partner van je overbleven ouder. Opnieuw veranderde je leven ingrijpend. Je ontwikkelde overlevingspatronen om jezelf in stand te kunnen houden. Patronen die jou toen hielpen je staande te houden, maar die je nu als het ware klem zetten. Die jou, maar nu op een heel andere manier, staande houden.

    Zelfondermijnende overtuigingen

    Zelfondermijnende overtuigingen kunnen je leven ongemerkt vormgeven. Met ongemerkt bedoel ik hier: je bent zo gewend aan deze patronen die deel zijn uit gaan maken van wie je bent geworden dat je ze niet opmerkt als overtuigingen. Ze voelen als deel van jou. Soms zelfs zo dat je kunt denken: dat zit in mijn karakter. Ik ben nu eenmaal zo. Maar je merkt ze wel degelijk. Ze ondermijnen je in je functioneren.

    Veranderkracht

    • Heb je het gevoel dat altijd alles tegenzit in je leven, hoeveel je ook doet?
    • Leef je altijd vanuit een gevoel van tekort?
    • Denk je van jezelf dat je anders bent dan anderen?
    • Zit diep in jou altijd angst (weer) in een depressie terecht te komen?
    • Kun je nooit voluit van je leven genieten?
    • Voel je altijd weer de dreiging van suïcidegedachten, hoezeer je je daar ook tegen verzet?

    Dan is het tijd voor Veranderkracht. Neem verantwoordelijkheid voor de patronen die je zelf hebt ontwikkeld. Onderken dat je deze patronen hebt. Herken ze als patronen. Patronen die je zelf hebt ontwikkeld. Patronen die je kunt veranderen. Het vraagt wat van je. Soms zelfs heel veel. Maar het kan. Je kunt deze patronen veranderen. De wereld, jouw wereld, zal er anders uit gaan zien.

    Lezen

    Doen

    Zelftest 

    Onsterfelijke wijsheid

    Beroemde Verlaat Verdriet–ers uit de geschiedenis zijn ons voorgegaan. Zij hebben hun onsterfelijke wijsheden aan ons nagelaten. Nog altijd kunnen wij leren van de wijsheid die zij hebben verkregen uit ervaringen in hun leven.

    • Boeddha, 480 v Chr – 400 v Chr; verloor zijn moeder vlak na zijn geboorte.
      Laat liefde en mededogen je leidraad zijn in al je handelingen.
    • Erasmus van Rotterdam; 1467 – 1530; ± zestien  jaar toen hij wees werd.
      Het begin van wijsheid is dat je jezelf kent.
    • Nelson Mandela; 1918 – 2003; negen jaar toen hij zijn vader verloor.
      Onze grootste angst is dat we mateloos krachtig zijn.

    Oefening in mededogen

    Net als ik …

    …. is deze persoon op zoek naar een beetje geluk in haar/zijn leven;

    …. probeert deze persoon lijden in haar/zijn leven te vermijden;

    …. heeft de persoon verdriet, eenzaamheid en wanhoop gekend;

    …. probeert deze persoon haar/zijn behoeften te vervullen;

    …. leert deze persoon over het leven.

  • | | |

    Herinnering aan gevoelens van totale eenzaamheid

    Totale eenzaamheid

    ‘Ik ga om half negen even weg’ zegt Chris zojuist tegen me terwijl we ons sportrondje op de hometrainer doen. ‘Mijn kleindochter gaat zo dadelijk op schoolreis. Ik ga haar uitzwaaien.’  Al fietsend bekruipt mij een herinnering die ik lang bewust in me heb gedragen. Ik zal een jaar of tien zijn geweest. Kwam terug van schoolreis. De bus stond voor m’n school. We stapten uit. Ik keek rond. Alle kinderen werden opgehaald door hun ouders. Maar ik niet. Ik stond alleen. Tussen al die kinderen. En al die ouders die hun kinderen op kwamen halen. Er zat niets anders op. Ik moest naar huis lopen. Alleen. Natuurlijk kende ik de weg. Die liep ik elke dag, samen met m’n vriendinnetjes.

    Ik voel weer de herinnering aan toen. De eenzaamste weg die ik ooit had afgelegd. Thuisgekomen hoorde ik de stem van ‘mijn stiefmoeder’ uit de woonkamer. ‘Je zult wel smerig zijn geworden vandaag.’ Dat was het. Daar, op die dag, begon de eerste bewuste scheiding tussen mij en de wereld om me heen. Vanaf die dag wist ik ‘Ik moet het alleen doen. Er is niemand voor mij.’

    Herinnering aan eenzaamheid

    Ken jij uit uit jouw jeugd een zelfde soort herinnering? Een eerste bewuste herinnering aan deze totale eenzaamheid? ‘Ik moet het alleen doen. Er is niemand voor mij.’

    Gat in je ziel

    Lees meer over Verlaat Verdriet-thema’s in Gat in je ziel.

     

  • | | | |

    Teruggaan om verder te kunnen verandert je leven

    Verandering

    ‘De verandering die er nu is kon denk ik ontstaan doordat ik beter mijn eigen verlangens kan vervullen. En als ik het zelf niet kan vraag ik het aan iemand die het wel voor me kan doen. Dus het kan echt veranderen. Als je er maar achter bent wat je wilt veranderen.’

    Herkennen en erkennen

    ‘Hoe is het mogelijk dat jij zo precies weet hoe ik me van binnen voel.’ Ik krijg een mailtje van een Verlaat Verdriet-er die mijn boek Teruggaan om verder te kunnen heeft gelezen. ‘Ik heb het in één ruk uitgelezen. Dit gaat echt helemaal over mij. Ik heb mijn vader verloren op mijn vijfde. Jij beschrijft precies wat er met mij aan de hand is.’

    Ervarings-gebaseeerd

    Zelf verloor ik op mijn achtste mijn moeder. Mijn leven was een grote zoektocht. Eerst: wat is er toch met mij aam de hand? Later: wat is er toch met jong ouderverlies aan de hand? Nog later: wat gaat over mijzelf? Wat gaat over andere volwassenen die, net als ik, in hun jeugd hun ouder(s) verloren? Een nieuwe zoektocht ontvouwde zich: mijn onderzoek naar de gevolgen van jong ouderverlies in de volwassenheid. Niet vanuit theorie/wetenschap, maar vanuit kennis. Kennis uit ervaring. Uit mijn eigen ervaringen. Uit de ervaringen van de honderden Verlaat Verdriet-ers met wie ik in de loop van vele jaren heb gewerkt. Die ik heb ontmoet. Gesproken. Die me belden. Schreven. Kennis uit ervaring die Verlaat Verdriet-ers stuk voor stuk hebben, maar die bij veel Verlaat Verdriet-ers nog onbewust aanwezig is. Wat die Verlaat Verdriet-ers kunnen gebruiken is een boek. Een boek waarvan ook zij kunnen zeggen: ‘Hoe is het mogelijk dat je zo precies kunt weten hoe ik me van binnen voel.’

    Teruggaan om verder te kunnen

    Dat is wat Teruggaan om verder te kunnen ook voor jou kan betekenen. ‘Ik hoorde mensen voorheen tegen me zeggen: ga door met je leven. Kijk niet teveel achterom. Sluit het af. Kijk naar de toekomst. Maar ik moest terug. Teruggaan naar mijn verdriet. Teruggaan om verder te kunnen.’

    Citaten

    Citaten uit Teruggaan om verder te kunnen

    ‘De verandering die er nu is kon denk ik ontstaan doordat ik beter mijn eigen verlangens kan vervullen. En als ik het zelf niet kan vraag ik het aan iemand die het wel voor me kan doen. dus het kan echt veranderen. Als je er maar achter bent wat je wilt veranderen.’

    ‘Ik hoorde mensen voorheen tegen me zeggen: ga door met je leven. Kijk niet teveel achterom. Sluit het af. Kijk naar de toekomst. Maar ik moest terug. Teruggaan naar mijn verdriet. Teruggaan om verder te kunnen.’

    Bestellen

    Teruggaan om verder te kunnen

  • | |

    Vooral nooit prooi worden!

    ‘Titia, een hond kan niet laten zien dat hij ziek is. Dan wordt hij prooi.’ vertelde mijn buurman – bioloog van z’n vak – me een tijd geleden over de zieke hond van mijn andere buurman.

    Zijn opmerking resoneerde bij me. Gaat nog regelmatig door mijn hoofd. Zo ook zojuist, terwijl ik op het roeiapparaat zit in de oefenruimte van de fysiotherapiepraktijk. Eergisteren kreeg ik een dry-needling behandeling in mijn bovenbeen, die nog pijnlijk na zeurt. ‘Ga maar wat extra’s doen’ bedacht ik. En zo zit ik, al denkend, op het roeiapparaat. En constateer tot mijn plezier dat mijn roeislagen krachtiger zijn dan ze normaal zijn.

    Mijn gedachten gaan naar de foto die ik gisteren kreeg aangeleverd om bij het artikel Vroeg verloren te plaatsen. Een jolige foto van het jolige gezin van de interviewster (zo bleek mij later). ‘Die ga ik niet plaatsen in mijn blog’ besloot ik meteen. ‘Is het echt persé nodig een jolige foto van je jolige gezin te plaatsen bij een documentaire die Vroeg verloren heet? Om aandacht te trekken? (wat misschien wel moet als je ‘influencer’ bent. Vorm boven inhoud. Buitenkant boven binnenkant. Ik weet het niet. Ik ken het ‘vak’ van ‘influencer’ niet).

    Hoe dan ook gaat, gezeten op het roeiapparaat, de gedachte door me heen: is dat waarom wij, net als andere zoogdieren, moeten laten zien: ‘Ik red me wel!’ ‘Met mij niks aan de hand!’ Omdat we anders prooi worden?

    Zomaar wat gedachten op een donderdagochtend in juni 2024. Op het roeiapparaat in de oefenruimte van de fysiotherapiepraktijk aan een laan in Nunspeet.