• | |

    Stilstaan, om verder te kunnen

    DoorTitia Liese

    Het eerste wat je ziet is een fout

    Nog als de dag van gisteren weet ik het. Eindeloos hebben we het manuscript van Teruggaan, om verder te kunnen gecontroleerd. Nog eens gecontroleerd. En nog eens gecontroleerd. Samen waren we het eens: er zit geen fout meer in. ‘Titia, hou toch op met controleren. Het eerste wat je ziet als het boek gedrukt is, is een fout.’ zei de drukker indertijd tegen me bij de eerste druk van het Verlaat Verdriet (Ver)Werkboek. Teruggaan, om verder te kunnen is foutloos. We wisten het zeker. Tot het boek terugkwam van de drukker. Het eerste wat ik zag was een fout. Notabene op het achterplat. In plaats van Teruggaan, om verder te kunnen staat daar, pontificaal, Stilstaan, om verder te kunnen. Hoe is het mogelijk dat we dat over het hoofd hebben gezien!

    Teruggaan om verder te kunnen

    Het gaat door mijn gedachten in deze dagen. Deze fout die we over het hoofd hebben gezien. Volgende week, vanaf 1 december 2022, is de vernieuwde versie van Teruggaan om verder te kunnen beschikbaar. Wat zal ik zien als ik het eerste exemplaar thuisgestuurd krijg? Ik ben benieuwd. Voor nu wil het je alvast laten weten: vanaf 1 december 2022 is de nieuwe druk beschikbaar van Teruggaan om verder te kunnen. Ik kom graag volgende week bij je terug in verband met de presentatie van m’n boek.

    Stilstaan, om verder te kunnen

    Stilstaan, om verder te kunnen. Wat heeft deze titel veel door mijn hoofd gespeeld de laatste dagen. Er is zoveel gebeurd in mijn leven sinds 2019. De ziekte van mijn partner Michel. Zijn overlijden in 2020. Een huis gekocht in Italië. Mijn vertrouwde huis in Nunspeet verkocht.

    Mijn lijf voelt zich bij tijden beter dan ooit. En toch is er de afgelopen maanden in mij een gevoel aanwezig dat ik stil sta. Er is genoeg om over te schijven. Over De weg van liefde in Codiponte afgelopen oktober. Blogs over ervaringen. Ik schrijf ze. Gedachten: ze zijn er. In overvloed. Woorden: ze zijn er. In overvloed. Maar op de een of andere manier lijken ze niet te aarden. De blogs blijven liggen. Blijven steken in halve verhalen. Alsof ik niet echt kan vertellen wat ik wil vertellen. Ze blijven steken. In mijn hoofd. Op papier. In mijn computer. Wat is er toch aan de hand? Gaat het niet goed met me?

    Tijd voor nieuwe plannen

    Het gaat eigenlijk helemaal niet niet goed met me. Integendeel. Het gaat goed met me. Heel goed. Maar dan een beetje anders. Ideeën genoeg. Plannen genoeg. Ze gaan vorm krijgen in de komende tijd. In het komende jaar. Soms is het nodig stil te staan om verder te kunnen. Dat is wat er nu is.

  • | | |

    Documentaire Stem van je hart: uitnodiging

    DoorTitia Liese

    De weg van liefde

    Stem van je hart

    In de documentaire ‘Stem van je hart’ van regisseur Tessa Louise Pope, gaat podcastmaker en schrijver Liesbeth Rasker in gesprek met lotgenoten die net als zijzelf op jonge leeftijd een ouder verloren en op latere leeftijd zijn aangelopen tegen bepaalde copingmechanismen om als kind dat verlies te dragen.

    Uitnodiging

    Ken je of ben je iemand die 50 jaar of ouder is en op jonge leeftijd (voor 12 jaar) een ouder heeft verloren?
    En heb je een niet-Nederlandse culturele achtergrond?
    Dan willen we graag met je in contact komen.

    De film zal worden uitgezonden bij de VPRO en wordt vertoond met een impactprogramma waar (ervarings)deskundigen in gesprek gaan over het thema rouw.

    Contact

    Wil je hier met de makers over praten?
    Stuur een mail met contact-info naar amber@hazazah.com.

    Met vriendelijke groet, 
    Amber Visser, researcher voor Hazazah Pictures

    Over Hazazah en de makers

    Productiebedrijf Hazazah Pictures maakt documentaires die krachtige persoonlijke verhalen vertellen met relevante thema’s. Filmmaakster Tessa Louise Pope werkt regelmatig samen met Hazazah. Haar films haken allemaal aan dezelfde thematiek: menselijke relaties en de ondoorgrondelijke complexiteit daarvan.

    Over Tessa Louise Pope

    Haar film ‘The Origin of Trouble’ won diverse prijzen.

    Over Liesbeth Rasker

    Schrijver Liesbeth Rasker is bekend van haar podcast ‘Dag voor Dag’ waarin ze met lotgenoten in gesprek gaat over hun rouwverwerkingsproces. De podcast werd in een jaar tijd meer dan 100.000 keer beluisterd.

  • | | |

    Mijn invitatie aan Bessel van der Kolk

    DoorTitia Liese

    Feiten en verhalen

    Gisteravond zag ik u in Zomergasten. Kreeg ook een beetje mee van Nederlandse commotie rondom u en uw werk.

    Feit

    Mijn naam is Titia Liese. Als kind van 8 verloor ik mijn moeder door de dood.
    Feit – zullen we maar zeggen.

    Verhaal

    Rond mijn 40e, ik was werkzaam in het onderwijs, liep ik totaal vast. Niet geholpen door psychiater en psycholoog stelde ik mijn eigen timmerkistje samen om mijzelf te bevrijden uit de impasse waarin ik terecht was gekomen.
    Verhaal – zullen we maar zeggen.

    Ruptuur

    Al (ver)werkend raakte ik steeds meer gefascineerd door waar ik mee bezig was. Zou deze impasse alleen voor mij opgaan? Heel voorzichtig besloot ik dat wat ik leerde te delen met ervaringsgenoten. Stap na stap werd dit mijn werk.
    Ruptuur noemde ik het onomkeerbare verlies van een ouder door de dood. Verlaat Verdriet de gevolgen van jong ouderverlies op de langere termijn.

    Kijken, luisteren, denken

    Twintig jaar geleden besloot ik op te houden met lezen over verlies en rouw, maar te gaan luisteren naar de vele volwassenen met wie ik sprak. Volwassenen die allemaal voor hun 20e hun ouder(s) verloren door de dood. Niemand weet per slot van rekening beter dan wijzelf wat er met ons is gebeurd. Wat we hebben ervaren. Wat dat met ons heeft gedaan. Welke gevolgen dat voor ons had. En heeft – in ons leven als volwassene.

    In de loop van decennia intensief kijken, luisteren en denken ben ik tot conclusies gekomen die ik vandaag de dag in toenemende mate tegenkom in kennis rondom trauma.

    Verhalen

    Elk levensverhaal heeft z’n eigen vorm. Z’n eigen inhoud. Z’n eigen eigenaardigheden. Elk levensverhaal is anders. Maar alle verhalen die ik in deze ruim 25 jaar heb gehoord van talloos veel Verlaat Verdriet-ers gaan over eenzaamheid. Over innerlijke eenzaamheid.

    Feiten

    Geen twijfel mogelijk. Het verlies van je ouder(s) door de dood is een feit. Een vaststaand, bewijsbaar feit. Een onbetwistbaar feit, in welke vorm de dood zich ook heeft aangediend. Zelfs psychiaters en psychologen zullen het niet voor elkaar krijgen het feit van de dood van de ouder(s) te ontkennen.

    Invitatie

    Hoe mooi zou het zijn om trauma-onderzoek te doen aan de hand van onze ervaringen met het onomstotelijke feit van het onomkeerbare verlies van onze ouder(s). Zelf ben ik ervan overtuigd dat Verlaat Verdriet-ers met liefde hun medewerking zullen verlenen.

    DOEN?

  • | | |

    Mijn invitatie aan Bessel van der Kolk

    DoorTitia Liese

    Feiten en verhalen

    Gisteravond zag ik u in Zomergasten. Kreeg ook een beetje mee van Nederlandse commotie rondom u en uw werk.

    Feit

    Mijn naam is Titia Liese. Als kind van 8 verloor ik mijn moeder door de dood.
    Feit – zullen we maar zeggen.

    Verhaal

    Rond mijn 40e, ik was werkzaam in het onderwijs, liep ik totaal vast. Niet geholpen door psychiater en psycholoog stelde ik mijn eigen timmerkistje samen om mijzelf te bevrijden uit de impasse waarin ik terecht was gekomen.
    Verhaal – zullen we maar zeggen.

    Ruptuur

    Al (ver)werkend raakte ik steeds meer gefascineerd door waar ik mee bezig was. Zou deze impasse alleen voor mij opgaan? Heel voorzichtig besloot ik dat wat ik leerde te delen met ervaringsgenoten. Stap na stap werd dit mijn werk.
    Ruptuur noemde ik het onomkeerbare verlies van een ouder door de dood. Verlaat Verdriet de gevolgen van jong ouderverlies op de langere termijn.

    Kijken, luisteren, denken

    Twintig jaar geleden besloot ik op te houden met lezen over verlies en rouw, maar te gaan luisteren naar de vele volwassenen met wie ik sprak. Volwassenen die allemaal voor hun 20e hun ouder(s) verloren door de dood. Niemand weet per slot van rekening beter dan wijzelf wat er met ons is gebeurd. Wat we hebben ervaren. Wat dat met ons heeft gedaan. Welke gevolgen dat voor ons had. En heeft – in ons leven als volwassene.

    In de loop van decennia intensief kijken, luisteren en denken ben ik tot conclusies gekomen die ik vandaag de dag in toenemende mate tegenkom in kennis rondom trauma.

    Verhalen

    Elk levensverhaal heeft z’n eigen vorm. Z’n eigen inhoud. Z’n eigen eigenaardigheden. Elk levensverhaal is anders. Maar alle verhalen die ik in deze ruim 25 jaar heb gehoord van talloos veel Verlaat Verdriet-ers gaan over eenzaamheid. Over innerlijke eenzaamheid.

    Feiten

    Geen twijfel mogelijk. Het verlies van je ouder(s) door de dood is een feit. Een vaststaand, bewijsbaar feit. Een onbetwistbaar feit, in welke vorm de dood zich ook heeft aangediend. Zelfs psychiaters en psychologen zullen het niet voor elkaar krijgen het feit van de dood van de ouder(s) te ontkennen.

    Invitatie

    Hoe mooi zou het zijn om trauma-onderzoek te doen aan de hand van onze ervaringen met het onomstotelijke feit van het onomkeerbare verlies van onze ouder(s). Zelf ben ik ervan overtuigd dat Verlaat Verdriet-ers met liefde hun medewerking zullen verlenen.

    DOEN?