• | | | |

    Wat als verliesangst je leven beheerst

    DoorTitia Liese

    Eigenlijk stond er al een begin klaar voor een blog over verliesangst (‘In de houdgreep van verliesangst‘).

    Maar,

    vanochtend las ik in Volkskrant Magazine – 11 juni 2021 – het interview met oud-politica Hedy  d’ Ancona (1937) ‘Niks geen treurwilg‘.
    Hedy d’ Ancona verloor op haar derde haar vader, en rond haar tiende jaar ook haar tweede vader.

    en dat artikel maakt meteen zoveel duidelijk. Dus eerst de blog van vandaag: Wat als verliesangst je leven beheerst.

    ‘Het dagelijkse gejongleer tussen twee geliefden, het schuldgevoel om de leugenachtigheid waarmee dat gepaard ging, de steeds weerkerende drama’s om beloftes die ik niet inloste: ik ga weg, ik blijf, ik kom bij jou, ik verlaat je niet: het was gekmakend.’ (uit: Hedy d ‘ Ancona: Het persoonlijke is politiek ).

    ……….Wat was de verklaring daarvoor in je psycho-analyse?
    Denkt diep na.
    Nou, misschien dat als je in die eerste levensjaren zo onzeker bent van een man, je er graag twee neemt voor de zekerheid, één voor het verlies………..’

    Verliesangst

    Rouw kent geen tijd: Module Hechtingscyclus

     

  • | |

    Als ik het alleen moet doen, dan doe ik het alleen

    DoorTitia Liese

    Goed gedaan, jongen

    Een vakantieweek op Terschelling. In onze Aquamarijn. Jongetje van acht. Zijn moeder. En ik.
    Ik zie jongetje van acht gaan. Naar zelfstandigheid. Zelfredzaamheid. Zelfvertrouwen. Naar ZELF.
    Hoe jongetje van acht ’s ochtends vroeg goedgehumeurd z’n bed uitkomt. ‘Ik ga croissantjes halen.’ Z’n portemonnee tevoorschijn haalt. Geld telt. De deur uitwandelt. Tien minuten later terugkomt met z’n croissantjes.
    ‘Goed gedaan, jongen.’

    Bemoediging

    Z’n plek zoekt in de groep kinderen op de camping. Z’n teleurstelling. Pijn. Onzekerheid. Boosheid als dat niet allemaal zomaar – vanzelf – gaat. Ik hoor z’n moeder. Hoe ze jongetje van acht opvangt. Geruststelt. Troost. Bemoedigt. Laat zien wat zijn eigen rol hierin is.

    Alleen

    Amper acht was ik toen ik mijn moeder verloor. ‘Wat heb je als je acht bent je moeder verschrikkelijk hard nodig’ realiseer ik me bij de ervaring van deze vakantieweek op Terschelling.
    Kinderen van acht – zoals ikzelf indertijd – die de deur in hun ziel dichtgooien als ze hun ouder verliezen. ‘Als ik het dan alleen moet doen, dan doe ik het wel alleen.’

  • | | |

    De zeven plagen van trauma

    DoorTitia Liese

     

    Ik breng het boek straks terug naar mijn buurvrouw van wie ik het heb geleend. Ik heb het uit. Al een paar dagen geleden. Maar het blijft op een merkwaardige manier in me rondzingen.

    Ane Riel

    Het boek Hars van de Scandinavische schrijfster Ane Riel. Psychologische thriller.
    Een boek over een totaal ‘disfunctioneel’ gezin. Zo disfunctioneel dat ik, al lezend een aantal keren dacht: nou, nou. Overdrijf je nu niet een beetje?

    Maar dan.
    Het boek is voornamelijk geschreven vanuit het perspectief van Liv, de 8-jarige dochter van vader Jens Haarder. Vader Jens verloor in zijn jeugd zijn vader door de dood. En dat is wat mij voornamelijk bezighoudt. Dat je dit boek kunt zien als één groot metafoor voor jong ouderverlies. En voor de gevolgen van jong ouderverlies op de langere termijn. Hoe zijn binnenwereld verstarde na de dood van zijn vader. Stolde. Bevroor.
    Hoe de binnenwereld van deze man steeds meer en steeds ernstiger greep krijgt op zijn buitenwereld. Zijn gezin. Vrouw. Kind. Kinderen. Zijn gezin van herkomst. Moeder. Broer. Zijn huis. Woonomgeving. Werk. Dorpsgenoten. Mede-eilandbewoners.

    Middeleeuws schilderij

    Nadat ik het boek heb dichtgeslagen zie ik als het ware langzaam maar zeker een middeleeuws schilderij ontstaan. Pieter Breughel. Jeroen Bosch. Zie ik hoe, langzaam maar zeker, de zeven plagen van trauma zichtbaar worden. Vorm krijgen. Een plek krijgen in een tableau vivant dat gaandeweg stolt tot een stilleven. Een stilleven van een absurde werkelijkheid achter een werkelijke werkelijkheid.

    Geen boek waar je erg vrolijk van wordt. Hoewel de humor van de 8-jarige Liv die een wereld ziet die niet normaal is, maar voor haar wel omdat ze geen idee heeft wat wel normaal is, dit boek zo nu en dan wel een zekere lichtheid geeft.
    Lees, en oordeel zelf.

    Hars

    Hars
    Ane Riel
    ISBN 9 789044 642353

  • | |

    Kennis uit ervaring is belangrijk!

    DoorTitia Liese

    Boeken zijn er over volgeschreven. Hoe om te gaan met kinderen en rouw. Boekenvol van goedbedoelende professionals. Van wetenschappers. Allemaal doen ze hun duit in weer een zakje. En nog een zakje. Allemaal willen ze graag kinderen helpen. Willen zo graag voorkomen dat kinderen ‘er later last van krijgen’. Baseren hun kennis op theorie. Op wetenschap. Statistieken. Op veronderstellingen: als je er als kind maar over had kunnen praten, dan had je vast nu niet een probleem gehad (nota bene: ook Verlaat Verdriet-ers denken dat zelf!) Als je maar een leuke buurvrouw had gehad, dan had je nu geen probleem gehad.

    Advies hier, advies daar

    Adviezen zat voor overgebleven ouders van kinderen die een ouder verliezen door overlijden. Makkelijk gedaan, adviezen geven vanaf je bureau. De ene ‘deskunige-uit- theorie’ praat de andere ‘deskundige-uit-theorie’ na. Wie vraagt zich nog af waar het verlies van een ouder voor een kind in de praktijk om gaat? Wat dat onomkeerbare, levensveranderende verlies in werkelijkheid teweeg brengt?
    Adviezen zat. Maar doe het na het verlies van je partner – als moeder/vader – in de praktijk maar eens allemaal!

    Hoe zit het met de ervaring?

    WIJ – Verlaat Verdriet-ers – zijn de deskundigen. Zoals dat heet ‘ervaringsdeskundigen.’ Gelukkig wordt kennis uit ervaring steeds belangrijker gevonden. Want wie weet beter dan wij zelf wat ons is overkomen. Wat het verlies van onze ouder(s) in onze kindertijd teweeg heeft gebracht. Hoe de impact van het verlies in alle hoeken en gaten van je ziel kruipt. Waar het zich verstopt. Geniepig ruimte inneemt.

    Leer van ons!

    WIJZELF zijn nu aan de beurt.
    Stap uit schaamte.
    Stap uit angst.
    Lever jouw bijdrage aan kennis uit ervaring van de gevolgen van jong ouderverlies op de langere termijn.
    Help jezelf – en daarmee heel veel andere Verlaat Verdriet-ers.