• | | | | | |

    Gids voor Verlaat Verdriet: de dummy

    DoorTitia Liese

    Ik wist dat het er aan zat te komen, en toch is het een verrassing. Ik kom thuis, en op de deurmat ligt de envelop. Ik wist dat daar twee dummies (dummy = proefdruk) van de Gids voor Verlaat Verdriet in zouden zitten. De drukker had me aangeboden twee verschillende dummies voor me te maken, zodat ik beter een keuze kan maken over de omslag van het boek. We gaan de CD van Ingrid Schudde in de Gids meezenden. Een wat steviger kaft is daarom raadzaam.

    Spannend is het wel! Ik ben heel benieuwd. Hoe zal het boek er in het echt uitzien? Levert de drukker goed werk? Ik maak de envelop open, haal de beide boeken er uit, en zie in één oogopslag: het is goed!
    ‘Het eerste wat je ziet als je het boek openslaat is een fout’ zei mijn contactpersoon bij de drukker van het Verlaat Verdriet (Ver)Werkboek me jaren geleden toen ik maar bleef corrigeren. Het is niet het eerste wat ik zie, maar in tweede instantie zie ik wel iets wat ik herdruk zal gaan veranderen. Maar goed: herdruk. Daar gaat het nu nog even helemaal niet over. Eerst de eerste druk, dat is nu het meest belangrijke. En mijn besluit: terugslagflap of niet?

    In verband met de vakantietijd gaan er nog wel een paar weken overheen voordat de Gids echt beschikbaar is voor verkoop.
    Maar de volgende stap is gezet.
    Ik heb het boek in handen gehad.
    De eerste reacties zijn positief en lovend!

  • | | |

    Gids voor Verlaat Verdriet. Wegen naar herstel

    DoorTitia Liese

    Eindelijk is het zo ver. Gids voor Verlaat Verdriet. Wegen naar herstel is naar de drukker.
    Ik heb het zelf gedaan. Zelf op de knop Verzenden gedrukt. Ik weet het heel goed, en toch voelt het onwerkelijk. Het manuscript is echt weg. Nu is het wachten op de volgende stap: de dummy van de drukker toegestuurd krijgen.

    Hulde aan Marieke

    Hulde daarom aan Marieke, de boekvormgeefster, voor haar geduld met mij.
    In oktober vorig jaar mijn vraag aan haar: wil je weer? Marieke’s antwoord: JA.
    In december 2014 is het boek voor mijn gevoel klaar om naar Marieke te sturen.
    Manuscript naar Marieke gestuurd.
    Naar de fotograaf voor een goeie foto op de omslag.
    Marieke zet het boek binnen een week in vorm.
    Nadenken over de vorm: is dit wat ik wil?
    Klopt het beeld dat ik voor de omslag heb gebruikt?
    Naar Marieke: ik heb veel tekst veranderd/aangepast. Het hele boek zal opnieuw in vorm gezet moeten worden.
    Voorstel van Ingrid: ik heb mijn lied ingezongen in een professionele studio. Zullen we een CD toevoegen aan het boek?
    Reactie van mij: geweldig Ingrid! Graag!
    Januari 2015, in een gesprek met vrienden weet ik het ineens. Het beeld op de omslag wordt anders. Hoe doe ik dat?
    Naar de grafisch vormgeefster: Erline wil jij dat doen? Antwoord van Erline: JA.
    Naar Marieke: ander beeld op de omslag.
    Maart 2015, naar Marieke: andere titel.
    Naar Marieke: formaat veranderen, er komt een CD in.
    April 2015: naar Marieke: lig met griep in bed.
    Naar Marieke: lig nog steeds met griep in bed.
    Mei 2015: naar Marieke: ben nog steeds niet hersteld. Wil even helemaal niet werken.
    Juni 2015: naar Marieke: er komt een subtitel. Kun je daar nog plaats voor maken?
    Juli 2015: naar Marieke: ik heb nog een heleboel correcties en aanpassingen.

    Het zijn zo wat complicaties op het pad van de vormgeefster – en van mijzelf, als je tegelijkertijd auteur, redacteur, corrector, ontwerper en uitgever wilt zijn.

    Gids voor Verlaat Verdriet

    Maar zie: er is weer een wezenlijke stap gezet.
    Het boek is naar de drukker.
    In verband met de vakantietijd zal de Gids voor Verlaat Verdriet begin september 2015 beschikbaar zijn voor verkoop. Over de beschikbaarheid van de Gids stuur ik begin augustus nader bericht rond.

    CD

    Het voorstel van Ingrid om haar lied bij het boek te voegen heeft een prachtig resultaat: inmiddels staat een doos met CD’s bij mij  thuis. Klaar om voor verzending aan de Gids toe te voegen.
    Met het lied van Ingrid wil ik je graag vast kennis laten maken.

    Over Leven

    Op zoek naar mezelf
    weggestopt gevoel
    Op zoek naar mezelf
    weggestopt verdriet

    Ik voel me verward
    Weet niet wat er gebeurt
    Opeens doet het pijn
    dan voel ik weer niets

    Wegstoppen, negeren, ontwijken.
    Aanpassen, het is mijn tweede natuur…
    Ik ben het zelf

    Maar ik wil niet leven puur met mijn verstand
    Ik wil meer gaan leven met gevoel
    Ik wil van overleven naar leven

    Maar dit verlangen is ook mijn grootste angst
    Te leven in mijn onontgonnen land

    maar ik wil niet leven puur met mijn verstand
    Ik wil meer gaan leven met gevoel
    Ik wil van overleven naar leven
    Ik wil van overleven naar leven
    Ik wil van overleven….
    naar leven!

    Thuis bij mezelf
    ruimte voor gevoel
    Thuis bij mezelf
    ruimte voor verdriet….

  • | | |

    De Volkskrant, Sir Edmund en cortisol

    DoorTitia Liese

    ‘De dood van mijn moeder/mijn vader heb ik wel verwerkt. Echt waar, dat weet ik zeker. Maar mijn lijf doet nog steeds iets anders.’ Hoe vaak heb ik deze verzuchting niet te horen gekregen! Ook ikzelf heb dat gevoel heel sterk gekend. Mijn lijf doet iets anders.

    Al geruime tijd houd ik me bezig met het verband tussen de productie van cortisol en jong ouderverlies – het verlies van veiligheid, geborgenheid en continuïteit moet ik hier eigenlijk schrijven.

    Afgelopen zaterdag (6 juni 2015) las ik in Sir Edmund, weekendbijlage van De Volkskrant, het klein artikel van Ellen de Visser: Waarom is troostrijk eten altijd vet of zoet? (pagina 7) In dit artikel wordt een verband gelegd tussen stress-hormoon cortisol en de behoefte aan troost-eten. Voor troostrijk-eten-verslaafde-Verlaat Verdriet-ers een verrassend artikel om te lezen (om niet te zeggen: tot je te nemen). Maar niet alleen voor troost-eters, ook voor Verlaat Verdriet-ers die nieuwsgierig zijn naar dit stresshormoon, en die in (heel) klein bestek iets willen lezen over de aanmaak en de gevolgen van de cortisol-productie: een aanrader.

    Citaat

    …………………… De boosdoener is cortisol, het hormoon dat wordt aangemaakt bij stress. Het is bedoeld om het lijf na een stress-aanval weer tot rust te brengen, maar bij langdurige zorgen slaagt het lichaam er niet in om de productie te staken. En dat is beroerd, want cortisol is een sloper…………….

    Cortisol is een sloper

    Dat klinkt me bekend in de oren: cortisol is een sloper. Zelf heb ik altijd het gevoel gehad dat ik mijn eigen lijf dagenlang aan het vergiftigen was, na een hevige stress-aanval.
    De ervaring komt aardig in de buurt, zou ik zo zeggen!