• | | |

    Biografische retreat De weg van liefde in oktober 2021

    DoorTitia Liese

    ‘Wanneer ga je De weg van liefde weer doen in Italië?’ Afgelopen week kreeg ik deze een vraag weer van een Verlaat Verdriet-er. ‘Ik wil met je mee. Dus wanneer ga je weer?’
    COVID-gerelateerd is mijn eerste reactie: Nou: dat weet ik niet. Ik wil wel, maar ik durf het niet aan een datum te plannen. Teveel onzekerheden. Voor de mensen die zich aanmelden. Voor Maartje Schonefeld van La Concia en Villa Sorgente. En voor mijzelf.

    Maar wanneer dan wel? Hoe los je dat op als je graag wilt gaan? Als je zo graag deze mooie, bijzondere biografische retreat weer aan wilt kunnen bieden?

    Maartje Schonefeld

    Vanochtend toen ik wakker werd wist ik het. Vandaag bel ik Maartje om te kijken op welke manier we toch een datum kunnen plannen voor De weg van liefde. In oktober 2021, wat mij betreft.

    Oktober 2021

    Inmiddels heb ik met Maartje Schonefeld overlegd. In oktober heeft ze ruimte voor De weg van liefde.
    Maartje – fijn dat we elkaar zo snel hebben bereikt. Wat fijn om samen weer iets te plannen.

    Nadere informatie

    Meer informatie over precieze data voor De weg van liefde in oktober 2021, prijs etcetera volgt binnenkort.

    Tip

    Volg informatie over De weg van liefde op de Verlaat Verdriet-site op Facebook!

  • | |

    Ik ben mijn ankerpunt kwijt

    DoorTitia Liese

    Ik ben een weekje op Terschelling. In de Aquamarijn. Het huisje dat Michel voor ons – voor mij – heeft gebouwd. Michel, mijn partner die in oktober 2020 overleed.

    Ik red me wel

    Zeker: ik red me wel.
    Doorgaan: dat lukt me.

    We leefden in sterk gescheiden werelden. Hadden allebei ons eigen leven. Woonden nooit samen, hoewel dicht bij elkaar. Hij zijn huis. Ik mijn huis. Hij zijn leven. Ik mijn leven. Hij zijn werk. Ik mijn werk. Hij zijn cultuur. Ik mijn cultuur. Wij samen onze cultuur. Onze omgangsvormen. Onze relatie. Meer dan 30 jaar.
    ‘Ik ben geen treurende weduwe.’ ‘Ik mis Michel niet in mijn huis.’ ‘Mijn leven gaat ‘gewoon’ door.’

    Op Terschelling

    Ik ben nu ruim een half jaar verder. Op Terschelling deze week. In het huisje dat Michel met zoveel liefde heeft gebouwd. Het huisje dat er nog steeds ‘gewoon’ is. Waar tegelijkertijd zoveel is veranderd. En nog steeds aan het veranderen is.

    Ik ben mijn ankerpunt kwijt

    Nu pas kan ik woorden geven aan soorten van gevoelens die in de afgelopen maanden steeds onder de oppervlakte bleven. ‘Ik ben mijn ankerpunt kwijt.’ Het belangrijkste, meest betrouwbare ankerpunt dat ik heb gehad na het verlies van mijn moeder toen ik 8 was.

    Nu pas, na al die maanden na zijn overlijden, kan ik het tot in het diepst van mijn vezels voelen. Ik ben mijn ankerpunt kwijt. Mijn basisgevoel van beschermd zijn. Van veiligheid.
    Michel: wat ben ik blij dat je er voor mij bent geweest. Meer dan 30 jaar. Dank je wel. Dank voor je aanwezigheid. Voor wat je voor me hebt betekend. Mijn ankerpunt.

  • | |

    Samen door het mijnenveld: handleiding voor hulpverleners

    DoorTitia Liese

    ‘Als hulpverlener kun je eenvoudigweg niet alle ins en outs kennen van alle vormen van beschadigingen die volwassenen in hun jeugd opgelopen kunnen hebben.’ Vroeger, in de eerste jaren van mijn Verlaat Verdriet-werk, wilde ik dat wel. ‘Ze moeten het snappen. Waarom snappen ze het niet.’ Inmiddels snap ik dat het niet realistisch is dat te eisen. Ook niet van hulpverleners.

    Naslagwerk

    ‘Fijn als je een naslagwerk in je kast hebt staan waar je even in kunt opzoeken: hoe zit het ook al weer.’ Ik ben in gesprek met Maria de Greef. De opmerking van Maria valt in goede aarde. Mijn idee om – naast het cursusboek Voor Verlaat Verdriet-ers bij de film Rouw kent geen tijd – ook een boek samen te stellen voor hulpverleners wordt een plan.

    Handleiding

    Mijn plan krijgt vorm. Ik neem contact op met Carin Wormsbecher mijn uitgever.
    Ik schrijf. Streep. Scheur. Schrijf. Prop. Streep. Gooi. Schrijf.

    Mijnenveld

    Ik begin met Het mijnenveld . Als ergens de complexiteit van Verlaat Verdriet duidelijk te maken is, is het met het mijnenveld.
    Meteen loop ik op een mijn. Hoe maak ik dit ingewikkelde mijnenveld overzichtelijk voor hulpverleners. Voor mensen die de gevolgen van het vroege verlies van hun ouder(s) niet zelf aan den lijve hebben ondervonden.  Al werkend ben ik me er weer van bewust hoe ingewikkeld de levens – en dus hun levensverhalen – van veel Verlaat Verdriet-ers zijn geworden na het verlies van hun ouder(s). Als gevolg van het verlies van het verlies van hun ouder(s).

    Handreiking

    JA. Tijd voor een handreiking aan hulpverleners. Een naslagwerk waarin ze op kunnen zoeken welke thema’s mogelijk spelen bij een Verlaat Verdriet-cliënt. Opgetekend vanuit de praktijk.
    JA – tijd dat meer Verlaat Verdriet-ers zich begrepen kunnen voelen door hulpverleners.
    Ik ben aan het werk.
    Met het mijnenveld.

     

  • | | |

    Verlangen naar De weg van liefde

    DoorTitia Liese

    Gisteren plaatste ik de blog van Ada Van verlaat verdriet naar uitgestelde vreugde. De blog over de biografische retreat in Codiponte: De weg van liefde

    Verlangen

    Sinds ik gisteren het bericht heb geplaatst gaat het verlangen door me heen: wat zou ik graag weer Verlaat Verdriet-ers uitnodigen voor deze bijzondere retreat. Genieten van tijd. Zorg. Ruimte. Aandacht. Genieten van de helende werking van tijd en ruimte om met jezelf bezig te zijn. Met je Verlaat Verdriet. Met schrijven. Te genieten van de liefdevolle gastvrijheid van Maartje en Davide. Van hun liefdevolle zorg, zowel voor de ‘inwendige mens’ als voor de ‘uitwendige mens’. Rust te vinden in Villa Sorgente, op La Concia . Samen de weg van liefde te gaan.

    Het is op dit moment – in verband met Corona en reizen –  nog te onzeker om een datum te plannen. Hoe graag ik ook zou willen. Maar wat kan ik beloven? Eens te meer realiseerde ik me dat ik eigenlijk in deze tijd een week in Codiponte zou zijn. Een van ons werd verkouden en moest afgelopen week getest worden op Covid. De test was negatief. Maar het vliegtuig zou hij waarschijnlijk niet ingekomen zijn. Niet fijn voor je ticket, laat staan voor de rest.

    Invitati

    Wat zou ik je graag uitnodigen voor deze bijzondere retreat.
    Zo graag, dat ik me heb voorgenomen weer regelmatig beeldmateriaal van De weg van liefde en Codiponte te plaatsen op FB.
    En dan te hopen wat we misschien, na de zomer naar Codiponte kunnen gaan.

    Invitati (je bent van harte welkom).