• | | | | | | | | |

    Een nieuw begin in 2015

    DoorTitia Liese

    Het is het bijna-eind van 2014. Maandag negenentwintig december. Sinds twee-en-halve dag ben ik in Amsterdam. De Verlaat Verdriet.NU! site moet nodig ge-update worden. Maanden geleden maakten Juliette van Advies en zo en ik de afspraak om de laatste dagen van 2014 samen met deze up-date aan het werk te gaan.
    Sinds afgelopen zaterdag rond 13.00 uur ben ik in Amsterdam.
    ‘Wat gaan we doen?’
    ‘Nou eh, up-daten dan maar.’
    Grote klus. Dagen werk, maar het moet nu maar eens gebeuren.
    ‘Nou eh, Juul, eigenlijk heb ik nog wel iets. We hebben afgelopen voorjaar het besloten forum off-line moeten halen, maar ik krijg nu wel steeds signalen dat er toch eigenlijk wel behoefte is aan een veilig forum waarop je als Verlaat Verdriet-er kunt spuien wat je bezig houdt. Echt spuien, bedoel ik. Eigenlijk vind ik dat zo’n forum er moet zijn. En eigenlijk vind ik ook dat ik een dergelijk forum als nazorg-service zou moeten bieden.’
    ‘Maar dat kan.’ antwoordt Juliette meteen. ‘Niet zo moeilijk hoor. Paar uurtjes werk en dan gaan we daarna het up-date werk doen.’ ‘Dat zou fijn zijn’, roep ik meteen terug.

    Inmiddels zijn we ruim twee dagen verder. En voor Juliette twee nachten (voor mij ook, maar dan wel slapend). Ik had het kunnen weten. Juul zal nooit iets half doen. Als ze iets aanpakt gaat ze door tot in uiterste perfectie.
    De up-date zal een voorjaarsklus moeten gaan worden, naar ik vermoed.
    Het spiksplinternieuwe supergebruiksvriendelijke Verlaat Verdriet.NU!-forum voor alle Verlaat Verdriet-ers die een activiteit bij mij hebben gevolgd, zal met ingang 2015 beschikbaar zijn.

    Cliënten van Bureau Funale: let op de eerste nieuwsbrief van 2015!

  • | | |

    Een man voor het leven

    DoorTitia Liese

    Decembermaand. Geen makkelijke maand voor veel Verlaat Verdriet-ers. ‘Ik kruip eind november in m’n bed, trek de dekens over m’n hoofd en kom er begin januari wel weer uit.’ Zo’n soort gevoel bekruipt veel van hen in de loop van de maand november.

    Geen (vaste) relatie. Geen (eigen) kinderen. Familie die uiteen is gevallen. Dan kan een maand vol familiefeesten ook wel veel gevoelens oproepen van intense eenzaamheid. Van ‘nergens bij horen’. Van ‘niemands belangrijkste op aarde zijn’. ‘Familiefeesten: niet voor mij weggelegd.’

    Wat missen deze Verlaat Verdriet-ers eigenlijk, in deze tijd? Regelmatig hoor ik – tot mijn grote verbazing en eerlijk gezegd ook wel tot mijn spotlust  – om mij heen hoe met name vrouwen verlangen naar een man ‘met wie ze op de bank kunnen zitten’. Wat ze daar dan al die tijd doen op die bank? Geen idee (misschien zijzelf ook niet(?). Of naar ‘een man met wie ze samen oud kunnen worden.’ Wat ze in die tussentijd doen? Geen idee. Behalve op de bank zitten misschien (?).

    Wat is er eigenlijk tegen op een man om mee te leven? Een man voor het leven? Of is het verlangen naar een leven-à-la-facebook-leven een beetje erg groot geworden? Alles goed. Like. Alleen maar ups. Geen downs.

    Hoe dan ook: een maand vol van gevoelens van eenzaamheid is bepaald niet aantrekkelijk. Maar wat ik vooral ook altijd een beetje vreemd vind: zelden hoor ik in november iemand verheugd roepen dat de decembermaand weer in aantocht is. Jippie! En op ± 4 januari kun je overal de zucht van opluchting horen. Gelukkig. Hij is weer voorbij. Die decembermaand.

    Een schrale troost is geen troost. Troost moet goed zijn. Groot. Omvangrijk. Volwaardig. Maar hoe dan ook: hij gaat voorbij, die decembermaand. Met of zonder man voor het leven. Ook al is die troost misschien wel een beetje aan de schrale kant.

  • | | | | | | | |

    Lezing in Apeldoorn

    DoorTitia Liese

    Verlaat Verdriet, verwerken en helen

    Vooraankondiging Verlaat Verdriet- lezing in Apeldoorn op woensdagavond 4 februari 2015.

    Inleider

    Titia Liese

    Op het programma staan de volgende thema’s

    • Introductie Inleider
    • Onomkeerbaar verlies als jeugdervaring
      • Jong ouderverlies
    • Kenmerkende patronen bij Verlaat Verdriet
    • Verbinden, hechten, losmaken, loslaten
      • Ruptuur
      • Ontwikkelingsdiscrepantie
    • Overlevingspatronen
      • BOS-patronen
        • Beschermingsmechanismen
        • Overlevingspatronen
        • Schaduwpatronen
    • Veranderkracht: van overleven naar leven

    Bijzonderheid bij deze lezing

    Mogelijk gaat er naar aanleiding van deze lezing een nieuwe Verlaat Verdriet-lotgenotengroep in Apeldoorn van start. Meer informatie over deze mogelijkheid zodra er meer bekend is.

    Voor wie

    Deze lezing is bedoeld voor Verlaat Verdriet-ers, hulpverleners en ieder die op een of andere wijze geïnteresseerd is in de gevolgen van jong ouderverlies in de volwassenheid.

    Waar

    Apeldoorn

    Wanneer

    Binnenkort bekend

    Kosten

    € 10,- per persoon

    Aanmelden

    In verband met de beschikbare ruimte is het raadzaam je tevoren voor deze lezing aan te melden. Stuur een mail met je aanmelding naar lezinginapeldoorn@verlaatverdriet.nu

  • | | | | | | | | | | |

    Gids voor verlate rouw na jong ouderverlies

    DoorTitia Liese

    Zeven bij tien centimeter. Zo klein was het kleine boekje dat ik onlangs van een vriendin kreeg.
    Ik ben erg dol op kleine boekjes. Toen ik het in handen had dacht ik meteen: kijk: zo’n klein boekje, daar wil ik een Kleine gids voor verlate rouw van maken. Een mooi klein boekje, voor een klein prijsje, dat je zo in je zak of je tas stopt. Dat je met je mee kunt nemen en even in kunt kijken als je daar behoefte aan hebt. Inhoud: vierduizend woorden schatte ik.

    Enthousiast geworden van mijn eigen plan ging ik op weg om me te oriënteren op drukkers, vormgevers en kleine boekjes. Om er al heel snel achter te komen dat kleine boekjes maken heel erg duur is. En dat was niet mijn bedoeling. Niet alleen dat kleine boekje, maar ook dat kleine prijsje zat in mijn hoofd.

    En zo groeide de kleine gids naar een iets grotere gids. Van Kleine gids voor verlate rouw naar Gids voor verlate rouw. Om vervolgens Gids voor verlate rouw na jong ouderverlies te worden. Want ja: verlate rouw kan zo veel soorten van rouw betekenen. Gids voor verlate rouw zou voor verwarring kunnen zorgen, en dat moet ook niet. Dus veranderde de titel in Gids voor verlate rouw na jong ouderverlies.

    Gelukkig heeft mijn vaste boekvormgeefster ruimte en zin om dit nieuwe boek(je) vorm te geven. Het blijft een gids van bescheiden omvang, alleen: geen vierduizend maar ± tienduizend woorden, en geen zeven bij tien centimeter, maar zo’n twaalf bij vijftien.

    We zullen zien. De tekst is zo goed als geschreven. De beurt is nu aan de mee-lezers en daarna aan de vormgeefster. Of het allemaal lukt in 2014 is nog even de vraag. Het is wel mijn streven.