• | |

    Verlaat Verdriet en de vicieuze cirkel van angst

    DoorTitia Liese

    Regelmatig maak ik het mee. Verlaat Verdriet-ers die contact met me opnemen. Per telefoon. Per mail. Of soms in een terloops gesprek.

    Vastgelopen

    Sommige van deze Verlaat Verdriet-ers hebben iets bij me gedaan. Ik ken ze. Andere Verlaat Verdriet-ers ken ik niet.
    Wat ze in die gevallen allemaal gemeen hebben is dat ze (weer) zijn vastgelopen. Verdrietig. Boos. Wanhopig. Angstig. Ontredderd. Ze hebben allemaal het gevoel dat ze (weer) iets zouden moeten ondernemen. In beweging komen. Doen.

    Contact

    We praten. Of mailen.
    Ik begrijp ze.
    We spreken af dat ze contact met me opnemen als ze hebben besloten (weer) een stap te zetten.
    ‘Ik wacht rustig af’ zeg ik dan. Of mail ik.

    In veel gevallen hoor ik daarna niets meer. Of voor lange tijd niets meer. Ze kunnen weer verder met hun leven (tot ze weer zijn vastgelopen).
    Nemen voor de zoveelste keer hetzelfde besluit ‘Het gaat weer goed met me. Laat maar. Ik ga er nu niet mee aan de slag (…………….ook al weet ik dat ik dat eigenlijk wel zou moeten doen…..).

    De vicieuze cirkel van angst

    Welk besluit neem jij als je voelt dat je (weer) bent vastgelopen? Kom je in beweging? Neem jij (weer) tijd om met je Verlaat Verdriet-thema’s aan het (ver)werk-werk te gaan?
    Of stap je – gewoontegetrouw – weer in de vicieuze cirkel van angst?

  • | | |

    De kunst van verbondenheid

    DoorTitia Liese

    Het voelt als een eer. En dan ook nog als een heel bijzondere eer. In verband met corona een eer met een heel bijzonder randje.
    Twee weken geleden ontving ik een Appje van de jaartrainingsgroep van De kunst van het verbinden uit 2017/2018. ‘Zaterdag 26 september zijn we in Nunspeet. Kom je ook voor koffie en/of lunch?’

    Het begin

    Een turbulente eerste dag. Zo begonnen we in 2017 met deze jaartrainingsgroep. Een hele turbulente dag. Zo turbulent dat Geerte en ik ons achter de oren hebben ge-krabt. ‘Wat gaat dit worden? Met deze groep? Hoe gaan we dit doen?’

    Samen aan het werk

    Samen zijn we aan het werk gegaan. De acht deelnemers van de groep met ons – Geerte en mij. Wij – Geerte en ik – met de acht deelnemers van de groep.
    Met z’n allen hebben we in de loop van het trainingsjaar de kunst van het verbinden onderzocht. Hoe doe je dat? Hoe doe je dat als Verlaat Verdriet-er voor wie verbinden kan voelen als gevaarlijk spel waar je het liefst voor wegloopt?
    Al werkend in de loop van dat trainingsjaar ontstond de verbinding tussen de deelnemers. In de intervisie-groepjes. Tijdens de trainingsdagen in de grote groep. Groepsleden onderling. En met ons, de begeleiders van het bijzondere proces naar verbinding.

    Verbondenheid

    Hoe mooi is het dan te zien dat deze groep nog steeds een of twee keer per jaar bij elkaar komt. Ook al wonen – en leven – sommige deelnemers letterlijk mijlenver uit elkaar. Wat een hartverwarmende erkenning van het werk dat we met ons allen hebben verzet om uitgenodigd te worden voor deze bijeenkomst op 26 september 2020. Getuige te mogen zijn van de verbondenheid die in deze groep is ontstaan.

    Toekomst

    Hoe bijzonder is het om de Verlaat Verdriet-ers van deze jaartrainingsgroep te ontmoeten op de dag nadat Geerte en ik hebben besloten dat het tijd is voor een jaar pauze van De kunst van het verbinden.
    Maar daarover komende week meer.

  • | | |

    Hartenwens: afsluiting van BeeldTaal delen in tijden van corona

    DoorTitia Liese

    Hartenwens

    Wat is goed voor mij? Veel Verlaat Verdriet-ers weten het niet. Ze hebben geen idee: wat is goed voor mij? Ze weten feilloos wat goed is voor een ander. Wat andere mensen nodig hebben. Hoe ze voor andere mensen kunnen zorgen. Maar voor zichzelf? Daarom deze vraag aan jou. Verlaat Verdriet-er: wat is jouw Hartenwens?

    Met Hartenwens sluit ik de gratis BeeldTaal-afleveringen af.
    Het is mijn Hartenwens dat je – op welke manier dan ook – plezier hebt gehad van dit gratis abonnement op BeeldTaal delen in tijden van corona.

    Onder deskundige begeleiding

    Mogelijk heb je als abonnée vooral gemerkt dat je bedoelingen goed waren, maar dat het leven van alledag steeds weer je aandacht opslokte. Dat je minder met BeeldTaal hebt gedaan dan je je had voorgenomen. Of misschien wel helemaal niets. Misschien ben je tot de ontdekking gekomen dat het beter is er werkelijk tijd voor uit te trekken. Dat het fijner is om samen met ervaringsgenoten – en onder deskundige begeleiding van Titia Liese – aan het BeeldTaal-(schrijf)werk te gaan.

    Nieuwgierig naar BeeldTaal

    Of je bent nieuwsgierig geworden naar BeeldTaal.
    Wat is BeeldTaal?
    Is BeeldTaal iets voor mij?
    Kan BeeldTaal mij helpen?
    Wat kan ik doen?
    Wanneer kan ik iets met BeeldTaal doen?
    Waar kan ik iets met BeeldTaal doen?

    Mogelijkheden

    De weg van liefde

    BeeldTaal in Italië
    9-15 mei 2021

    WindMee

    BeeldTaal op Terschelling
    2-6 november 2020

    ReCreëren

    BeeldTaal op de Veluwe
    Eens per maand 1 of 2 dagen in een weekend.
    Binnenkort meer informatie over inhoud en data.

    Informatie

    Wil je meer weten over BeeldTaal en wat BeeldTaal voor jou kan betekenen?
    Stuur een mailtje naar BeeldTaal@verlaatverdriet.nu

  • | | |

    Het verlies een plekje geven

    DoorTitia Liese

    ‘Rouw, of verdriet, moet je helemaal geen ‘plekje geven’, zoals iedereen altijd zegt.
    Het is een min of meer terloopse zin in het interview met Liesbeth Rasker (NRC 14 mei 2020). Ik wil daar graag iets over zeggen.

    Het een plekje geven

    ‘Je moet het een plekje geven.’ Hoe vaak wordt het niet gezegd over een verlies. Niemand die weet hoe je dat doet. Maar iedereen weet dat het moet. ‘Het een plekje geven.’

    In de eerste jaren van mijn Verlaat Verdriet-werk had ook ik mijn moeite met dit cliché. Duh – een plekje geven? Wat een plekje geven? Hoe een plekje geven? En dan? Wat heb je dan gedaan? Is het zoiets als een stoel een plekje geven? Of een tafel? Gewoon opzij zetten? En verder met je leven?

    Biografie

    In de loop van mijn Verlaat Verdriet-werk ben ik steeds meer tot het besef gekomen dat de cliché ‘Het een plekje geven’ wel degelijk inhoud heeft. Hoe belangrijk het is het vroege verlies van je ouder(s) een plekje te geven. Namelijk een letterlijke plek in je biografie.

    Dat doe je bijvoorbeeld door

    • je overleden ouder(s) een plek te geven in je levensverhaal. Wie was hij? Wie was zij? En wie ben jij? Wat betekent je overleden ouder nu voor je in je leven als volwassene?
    • de dochter/de zoon te worden van de moeder/de vader die heeft geleefd. In plaats van alleen nog maar het kind te zijn van een ouder die is overleden;
    • als volwassene de gelijkwaardige te worden van je overleden ouder. Je kindperspectief te onderzoeken. Het kindperspectief los te laten;
    • je angst(en) in de ogen te kijken;
    • de overlevingspatronen die je hebt ontwikkeld te onderzoeken en te herwaarderen.

    Verwerken en helen

    Onderzoek wat goed is voor jou.
    Doe wat goed is. Voor jou.
    Geef je overleden ouder(s) een plek in je leven van nu.
    Geef het verlies – en de gevolgen van het verlies – een nieuwe plek in je leven.

    Je kunt het vroege verlies van je ouder(s) verwerken.
    Oude wonden kunnen helen.

    Maar dan moet je wel in beweging komen.

    Doen

    Lees in Doen wat Titia Liese je aan mogelijkheden biedt.

    Herinneringsboeken

    Ga op zoek naar wie de vrouw was die je moeder is: Herinneringsboek Moeder
    Ga op zoek naar wie de man was die je vader is: Herinneringsboek Vader