• | | |

    Jaartraining De kunst van het verbinden 2017-2018

    DoorTitia Liese

    Jaartraining De kunst van het verbinden

    ‘Nog dagelijks ben ik dankbaar voor het hebben gevolgd van de jaartraining De kunst van het verbinden bij Verlaat Verdriet. Het heeft me zo geholpen alle ballast van het verleden los te laten. Ik ervaar nieuwe energie en creativiteit en sta meer open voor de mensen om me heen. Veel dank daarvoor.’
    ‘Ik heb in deze groep zo’n bijzondere verbondenheid ervaren. Dank jullie allemaal daarvoor.’
    ‘Uit ervaring kan ik zeggen dat ik heel blij ben dat deze training bestaat!!’
    ‘Een warm bad.’
    ‘Heel bijzonder om te mogen ervaren wat het je allemaal kan brengen! Dank voor dit alles, jullie beiden!’

    De kunst van het verbinden bij Verlaat Verdriet

    Startdatum van de cyclus van De kunst van het verbinden 2017-2018
    op zaterdag 9 december 2017

    Vervolgdata

    Zaterdag 9 december 2017
    Zaterdag 10 maart 2018
    Zaterdag 9 juni 2018
    Zaterdag 8 september 2018
    Zaterdag 8 december 2018

    Vertrouwen en verbinden

    Vertrouwen en verbinden zijn kernwaarden in het leven. Ieder mens heeft het nodig zich verbonden te voelen met andere mensen: verbonden met je omgeving, met jezelf, met het leven en een basaal vertrouwen te hebben in andere mensen, in je omgeving, in jezelf, in het leven.
    En juist met verbinden en vertrouwen hebben veel Verlaat Verdriet-ers problemen.

    JAARTRAINING

    De jaartraining De kunst van het verbinden is een intensieve Verlaat Verdriet-training, ontwikkeld en begeleid door Titia Liese en Geerte Cammeraat.
    In deze jaartraining ervaar je, samen met Verlaat Verdriet-ervaringsgenoten, de Verlaat Verdriet-theorie die Titia Liese heeft ontwikkeld, onder meer aan de hand van basale creatieve werkvormen, aan familie-opstellingen verwante werkvormen, aan de hand van symbolen en van rituelen.
    De kracht van verbinden en delen is een belangrijke kwaliteit van de jaartraining De kunst van het verbinden bij Verlaat Verdriet.
    De cursusdagen vinden vijf maal over een jaar plaats, altijd op vrijdagen.

    INHOUD VAN DE JAARTRAINING

    • Dag 1: In het licht van kiezen en doen
    • Dag 2: Je eigen plaats in het leven
    • Dag 3: Van klacht naar kracht
    • Dag 4: Van gebonden naar verbonden
    • Dag 5: De kracht van het ritueel

    NB: BIJZONDERHEID

    Aan deze jaartraining verbonden zijn vier intervisiebijeenkomsten van de groepsgenoten.

    Informatie & aanmelden

    24 mei 2018
    Bureau Funale hanteert, reeds sinds de oprichting, strikte policy ten aanzien van veiligheid en privacy van personen. Daar waar mogelijk een enkele aanpassing alsnog noodzakelijk is om aan de wettelijke eisen GDPR/AGV te voldoen, werken we aan deze aanpassingen.

    via het Contactformulier 

    of bel Titia Liese (0341- 260 289)
    of lees uitgebreider over De kunst van het verbinden.

    Inschrijven

  • | | |

    Deborah Ligtenberg: Moederziel alleen

    DoorTitia Liese

    Deborah Ligtenberg

    Deborah Ligtenberg interviewde de drie dochters-zonder-moeder Carla, Anouk en Carla voor Libelle en schreef drie prachtige verhalen (zie mijn blog van 8 september 2017: Moederziel alleen 

    Vorige week sprak ik Deborah aan de telefoon. Ze beloofde me haar artikelen Moederziel alleen in PDF te mailen.
    Hier zijn ze.
    Deborah – dank je wel!

    Moederziel alleen

    17-39 Mijn leven, als je op jonge leeftijd je moeder verliest, Carla, Anouk, Carla

  • | | |

    Poëziealbum digitaliseren

    DoorTitia Liese

    Poëziealbum digitaliseren

    Wist je dat? Dat je een (oud) poëziealbum kunt laten digitaliseren? Met heel veel plezier geef ik de vondst van Hinke aan je door!

    Vondst

    Vorige week stuurde Hinke me een prachtig voorbeeld van een onverwachte en bijzondere vondst die ze deed. Soms is het een beetje moeilijk voor me om aansprekende voorbeelden te noemen van wat voor bijzondere dingen Verlaat Verdriet-ers vinden als ze op zoek gaan naar wie hun overleden ouder was. Bijvoorbeeld als ze een herinneringsboek zijn gaan maken.

    Schat

    Vaak hebben Verlaat Verdriet-ers namelijk het gevoel dat ze eigenlijk niets van hun overleden ouder hebben, en dat er ook niets meer (te vinden) is. Een mooi voorbeeld van een bijzondere vondst is dan een ware schat.

    Delen

    Ik heb Hinke – nu rond de 60 jaar, 6 jaar toen ze haar moeder verloor – gevraagd of ik het verhaal van haar vondst, inclusief haar naam, met jullie mag delen. Ze heeft me daartoe haar toestemming gegeven.

    Poëziealbum

    Afgelopen zaterdag was er een expositie in de kerk van Wirdum over poëziealbums. Er werd reclame gemaakt dat je oude albums kunt laten digitaliseren. Daarom was ik er naartoe gegaan. Het poëziealbum van mijn moeder dat ik heb, wilde mijn broer destijds ook zo graag hebben. Ik wilde daar informeren wat de mogelijkheden waren om een digitale versie van het album van mijn moeder te maken zodat mijn beide broers elk alsnog een exemplaar kunnen krijgen. Toen ik daar wat aan het bladeren was in albums die daar lagen kreeg ik één in handen waar mijn moeder een versje in geschreven had! Ik was met stomheid geslagen. Ik heb dit direct gemeld aan een vrijwilligster in de kerk, en zij zei dat de eigenaar van het album ook in de kerk aanwezig was. Het album blijkt van zijn moeder te zijn. We zagen dat zijn moeder ook in het album van mijn moeder heeft geschreven. Hij wist te vertellen dat dat in de periode was dat onze beide moeders op de middelbare school zaten. Dat album van zijn moeder mocht ik meenemen om ook te laten digitaliseren. Als ik het terugbreng hoopt hij wat meer informatie te hebben over hun gezamenlijke schooltijd. Nu blijkt dat er nog drie dezelfde schoolvriendinnen in beide albums geschreven hebben. Ik ben er zo enthousiast door geworden dat ik binnenkort weer met het herinneringsboek van mijn moeder verder wil gaan. En dan de periode voor mijn geboorte.

    Adres

    Stip Stencil Werk
    www.stipwerk.nl

  • | |

    Geitenwollen sokken

    DoorTitia Liese

    Geitenwollen sokken

    Nog geen honderd meter van mijn Terschellingse plek staat een groepje geiten in de duinen. Al sinds jaren staan ze daar (ja precies: die op de foto). Altijd als ik langs deze geiten kom, moet ik denken aan de geitenwollen sokken die me jaren geleden een enorme – en bevrijdende – huilbui bezorgden.

    Moeder

    Een jaar of twintig geleden leerde ik P. kennen via een organisatie waar ik voorzitter van was. P. is zo’n twintig jaar ouder dan ik. Er klikte iets moois tussen ons.
    Niet lang na onze eerste kennismaking liet ik mij bij een volgende ontmoeting plompverloren tegen haar ontvallen: ‘Als ik nog een moeder uit mocht zoeken, dan wilde ik jou.’ Zelf werd ik net zo verrast door deze opmerking als P. dat op dat moment was.

    Sokken

    Op een avond ging ik naar P. Ze woonde, samen met haar man, een paar kilometer van mijn huis. Ik ging op de fiets. En kwam in een ongelofelijke regenbui terecht. Doornat en koud kwam ik bij P. aan. Onmiddellijk riep ze: ‘Ik ga een trui voor je van boven halen. En straks brengt K. je met de auto naar huis.’
    De warme trui trok ik aan. De mededeling dat K. me met de auto naar huis zou brengen deed me goed. Maar wat me het allermeest goed deed waren de warme sokken die P. mee naar beneden nam en op de verwarming legde. ‘Trek die zometeen aan‘ zei ze. (ja precies: geitenwollen sokken).

    Huilbui

    Eenmaal thuis overviel me ineens een enorme huilbui. Toen ik weer wat bijgekomen was realiseerde me: die zorg, die heb ik dus nooit meer gehad.

    Geitenweitje

    Altijd als ik langs dat geitenweitje in de duinen kom en de geiten zie staan denk ik even: sokken. (Ja precies: geitenwollen sokken).
    En nog altijd, al is het bijna twintig jaar later, kan ik voelen hoe goed die zorg van P. mij toen heeft gedaan.