• | | |

    Niet durven, toch doen

    Niet durven, toch doen is de titel van een boek dat een van de deelnemers aan de basisworkshop Verlaat Verdriet vorige week uit mijn boekenkast viste.
    ‘Kijk’, zei ze, ‘Dat is precies zoals het voor mij voelt. Ik durfde niet. Maar ik ben toch gekomen. En ik ben gebleven. Ik ben erbij gebleven en heb de hele workshop ervaren. Wat ben ik blij dat ik gekomen ben.’

    Vakantie

    Adviezen en technieken om angst en besluiteloosheid om te buigen in kracht en actie’ is de subtitel van dit boek.
    Gisteren bedacht ik ineens: er zijn vast Verlaat Verdriet-ers die een vakantie hadden gepland. Die hun vakantieplannen door corona de mist in zien gaan. Misschien overkomt dat jou. Vakantie. Je zou weggaan. En je kunt niet weg.

    Workshop Verlaat Verdriet

    Het allerlaatste wat je in je vakantie zou willen gaan doen is een workshop Verlaat Verdriet. En toch heb ik in augustus a.s. een extra datum voor de workshop gepland. Misschien wel speciaal voor jou.

    De reis van je leven

    Je bent van harte welkom voor deze bijzondere reis van je leven. De workshop Verlaat Verdriet.
    Niet durven.
    Toch doen.

    Workshop Verlaat Verdriet

    Extra datum: 6, 7 en 8 augustus 2020
    Lees wat de workshop Verlaat Verdriet jou kan bieden.
    Of neem telefonisch contact op met Titia Liese als je meer wilt weten: 0341 – 260 289 / 06-53 76 58 43.

    Boek

    Jaar van uitgave: 2009
    ISBN: 9789043900966 (tweede hands verkrijgbaar).

  • | |

    Egocentrisch of egoïstisch: het is een vraag

    ‘Mensen die moeten overleven raken helemaal op zichzelf betrokken.’ Het is al lang geleden dat ik iemand terloops die opmerking hoorde maken.
    Hij kwam binnen. Langzaam viel het kwartje. ‘Dit gaat ook over mij.’ realiseerde ik me stukje bij beetje.

    Egocentrisch

    Wat een opluchting. Ik kon voor mezelf een verschil gaan maken tussen egocentrisch en egoïstisch. Ik hoefde me niet meer af te vragen of ik egoïstisch was. Hoefde mezelf niet meer te kwellen met dat negatieve oordeel over mezelf.

    JA: ik was egocentrisch. Op mezelf betrokken. Overleefde nog altijd.
    NEE – ik was niet – extreem – egoïstisch. Gunde anderen niet minder dan ik mezelf gunde.

    Andere hobby

    ‘Martin, ik wil een andere hobby’. Nog altijd hoor ik mezelf deze zin uitroepen tijdens een therapie-sessie, nu ruim 25 jaar geleden. ‘Ik heb er zo genoeg van altijd maar met mezelf bezig te zijn.’

    IK

    Een paar jaar geleden maakte ik in de week voor OEROL op Terschelling een foto van een affiche die ik tegenkwam. IK.
    Ineens weet ik waar en hoe deze foto een plek heeft in BeeldTaal.

    Egocentrisch of egoïstisch: het is een vraag.
    BeeldTaal helpt je een antwoord te vinden.

  • | |

    De herschepping van het ik

    ‘Is het niet eens tijd voor een aanbod BeeldTaal op de Veluwe?’ zo vroeg ik me vorige  week af.
    BeeldTaal in Italië: is er.
    BeeldTaal op Terschelling: is er.

    Maar dichter bij huis? Gewoon in Nunspeet?
    Logisch. Natuurlijk. Gewoon. Doen.

    Beeldmateriaal

    Ik ging op zoek naar illustratief beeldmateriaal. Lang hoefde ik niet te zoeken. Ik kwam terecht op de site van Nunspeetse kunstenares Ingrid Slaa. En vond meteen wat ik zocht. Vanochtend heb ik een mooi gesprek gehad met Ingrid over de vraag of ik haar werk als beeldmateriaal mag gaan gebruiken. En dat mag!

    ReCreëren

    Met ingang van september 2020 kun je met ReCreëren in Nunspeet werken met BeeldTaal. Schrijven. Met begeleiding van Verlaat Verdriet-deskundige Titia Liese. Binnenkort op de site meer informatie over ReCreëren.

    De herschepping van het ik

    Ter inspiratie alvast een citaat uit het boek van Maxine Harris: Een verlies voor altijd: De herschepping van het ik.

    Stel, u krijgt de taak een voorwerp dat in scherven ligt weer in elkaar te zetten.
    Geen moeilijke taak als je weet hoe een voorwerp er uit moet zien. Maar als je geen idee hebt of je met de scherven van een vaas, een schedel of een stuk speelgoed te maken hebt, heb je ook geen idee waar je moet beginnen. Misschien krijg je iets in elkaar geknutseld, maar het kan iets heel anders zijn dan het origineel.

    Kinderen rapen de scherven op van hun leven nadat het door de vroege dood van een ouder aan stukken is geslagen en proberen een zinvol geheel te reconstrueren. Ofschoon ze daarmee niet op dezelfde wijze een IK vormen als wanneer de dood niet tussenbeide was gekomen kunnen ze erin slagen een persoonlijkheid op te bouwen die in staat is de uitdagingen van het volwassen leven aan te gaan.

    Maar ook kan het zijn dat het IK dat ontstaat na het vroege verlies van een ouder te breekbaar en te instabiel is om de eisen van het opgroeien te doorstaan. Dan kan het nodig zijn voor het individu om het IK als volwassen persoon te herscheppen.

    Veel van de verhalen die ik hoorde getuigden van deze reconstructies. In elk geval was het reconstructieproces zo uniek en zo persoonlijk dat het moeilijk te generaliseren is. Maar al die verhalen hielden een strijd in waar een monumentale wil, energie en geesteskracht bij te pas kwamen. Het individu bracht letterlijk een nieuw Ik voort: deels gecreëerd uit noodzaak, deels doordat de kans zich voor deed en deels uit vastberadenheid en de wil om te overleven. Elk van die verhalen vertegenwoordigt een triomf van de menselijke geest.

    Maxine Harris: Een verlies voor altijd

  • | |

    Weet je…. ik weet een beetje hoe het werkt

    Weet je….. ik weet een beetje hoe het werkt.
    Je verloor als kind je ouder(s). Je bent een Verlaat Verdriet-er. Of je bent het niet. Misschien weet je nog niet dat je het bent. Of je ontkent dat je het bent.

    Verlaat Verdriet

    Je bent vastgelopen in je leven. Duikt het web op. Op zoek naar informatie. ‘Wat is er toch met mij aan de hand?’
    Je ontdekt www.verlaatverdriet.nu
    ‘HELP! Dit gaat over mij!’ Je leest. Herkent. Besluit: ‘Ik moet hier iets mee doen.’ Maar dan. ‘Als ik ga huilen houdt het nooit meer op.’ Ondertussen gaat het weer wat beter met je. Je hebt jezelf herkend. Voelt je erkend. ‘Ik doe het later maar eens. Niet nu die beerput openen.’

    Verlate rouw

    Je bent bekend met Verlaat Verdriet en verlate rouw. Hebt je eerste stappen gezet. Boeken gelezen. Een Verlaat Verdriet-basisworkshop gedaan. Euforie. ‘Het gaat goed met me.’
    Je Verlaat Verdriet gaat langzaam weer naar de achtergrond. Alle andere ‘dingen’ dringen voor. Je loopt weer vast. In je relatie. Je werk. In jezelf. Je kent de weg. Neemt contact op. Bijvoorbeeld met Titia
    Je deelt met Titia. Via de mail. Of via de telefoon. Het gaat weer beter met je. Je kunt er weer even tegenaan. Daar ben je blij om. Zo blij, dat je denkt: ‘Niet nu. Gaat het net weer een beetje goed met me, ga ik niet weer die ellende aan. Laat die beerput maar even zitten.’

    Als je dit allemaal leest. Wat denk je dan?

    Tips