• Wounded healer

    DoorTitia Liese

    Na en naar aanleiding van de workshop van mei j.l. heeft Tamar besloten de eindscriptie van haar opleiding te schrijven over Verlaat Verdriet en verlate rouw. Tamar heb ik beloofd haar op te leiden om als therapeut Verlaat Verdriet-werk uit kunnen gaan voeren. Ik weet al zo lang dat ik zelf niet de tools heb, maar ook niet de juiste instelling, om met iemand een therapeutisch proces aan te gaan – ook niet als het om een verlaat rouwproces gaat. Maar wat jij doet is toch ook heel therapeutisch, wordt me heel vaak als antwoord gegeven. En ja, dat is ook zo. De kennis die ik heb opgebouwd van Verlaat Verdriet en verlate rouw is groot en uniek. Vanuit die kennis, vanuit mijn lange werkervaring maar vooral dankzij het feit dat ik zelf een langdurig en intensief proces heb ik doorgemaakt en daaraan heb kunnen helen, kan ik mijn werk als wounded healer doen. En dat doe ik graag. In de basisworkshops Verlaat Verdriet, zowel als in de biografische cursussen die ik heb ontwikkeld kan ik alles inzetten wat ik te bieden heb, en dat is veel. Maar ik ben me er zeer van bewust dat juist dat geheelde deel in mij mensen het vertrouwen geeft dat het kan, omdat ze het aan mij kunnen zien dat het kan. En dat het de moeite waard is een verlaat rouwproces aan te gaan. Dat je dan kunt helen, dichter bij jezelf kunt komen en kunt groeien. Een completer mens kunt worden. Maar wat ik mis – en waar ik ook al lang niet meer naar verlang om het te kunnen – is het werken met methodes, met werkvormen en met oefeningen. Ook al gebruik ik in mijn werk oefeningen en werkvormen: dat zijn basale, simpele maar krachtige werkvormen. Deze werkvormen noch ik zijn er op gericht een langdurig therapeutisch traject met iemand aan te gaan. Daarom ben ik ook zo blij met Tamar, wier hart en verlangen juist wel op dat gebied ligt. We zijn deze hele dag intensief aan het werk geweest. Aan het eind van de dag zijn we beiden total loss. Moe, maar tevreden, zeg maar. Ik hoop dat Tamar mijn onderbouwing van Verlaat Verdriet en verlate rouw op een goeie manier vorm kan geven in haar scriptie, zodat nog veel mensen plezier kunnen gaan hebben van het werk dat we vandaag geleverd hebben.

  • | | | | |

    Triodosbank

    DoorTitia Liese

    Terugkomdag met P., van de individuele workshop van eind juni. We nemen mijn Verlaat Verdriet-theorie nog eens door, P. vertelt over zijn eerdere plan om zijn kort na elkaar overleden ouders te eren. We gaan daarvoor naar Vierhouten, en brengen enige tijd door op het prachtige heideveld, waar hij een monumentje voor zijn ouders op wil richten. De Triodos-bank die daar al staat is inspiratiebron. Aan het einde van de dag spreken we af dat P. mij op de hoogte houdt van zijn verdere ervaringen.

  • | | | |

    Individuele workshop

    DoorTitia Liese

    Van donderdagavond tot zaterdagnamiddag een individuele workshop gehad. Een bijzondere ervaring, elke keer weer, om zo samen een paar dagen op te werken. W. verloor in haar jeugd haar moeder als gevolg van zelfdoding. De gevolgen van zelfdoding hebben altijd zoveel extra verlies-dimensies, in alle gevallen. Als je een ouder in je jeugd bent verloren als gevolg van zelfdoding hebben die dimensies nog weer extra dimensies. Want wat ben jij waard als je ouder het niet op heeft kunnen brengen om voor jou in leven te blijven?

  • | | |

    Illusies

    DoorTitia Liese

    Ik heb een boekenhart. Een boekenhart houdt van mooie boeken. Een boek moet als het ware als vanzelf in je handen springen. Je moet het boek vast willen houden. Vorm en inhoud moeten met elkaar in overeenstemming zijn. Beiden mooi en goed, beiden op hun eigen manier. Ik wil zelf bepalen wat er in het boek komt te staan, en ik wil zelf bepalen hoe het boek eruit gaat zien. Al een tijdlang heb ik het gevoel dat de Nederlandse uitgevers bepalen wat rouw eigenlijk is. Rouw moet verkoopbaar zijn, want daar moet de uitgever van leven. Verkoop van illusies, zeg maar. Maar dat is niet waar rouw over gaat, en verlate rouw al helemaal niet. Reden genoeg dus om mijn boeken zelf uit te willen geven – en die boekenopleidingen in het verleden, de heb ik natuurlijk ook niet voor niks gedaan. Dus ja: ik geef mijn boeken zelf uit. En ik heb een heel duidelijk beeld van hoe de twaalf delen van de Amor Fati -reeks eruit gaan zien. Net zoals mijn Verlaat Verdriet (Ver)Werkboek prachtig vormgegeven door Marieke de Vlieger. Maar nu moet ik gaan beslissen over de drukker. En ja: van papier en papierkwaliteiten weet ik nou eigenlijk niet heel erg veel. Gelukkig heeft de accountmanager van een drukkerij die me is aanbevolen aangeven bereid te zijn naar me toe te komen. En dat heeft ze vandaag gedaan, met een hele stapel boeken om me te laten zien welke keuzes ik kan maken. Dat helpt me, het boek wordt weer wat zichtbaarder, en ik kan zonder veel moeite de keuzes maken die nodig zijn. Zo wordt Teruggaan, om verder te kunnen weer concreter en komt de Amor Fati-reeks weer een stap dichterbij. Vanavond begint een nieuw individuele Verlaat Verdriet-workshop. Ik heb er zin in!