• | | | | | | | | |

    Data workshops Verlaat Verdriet najaar 2014

    DoorTitia Liese

     

     

     

     

    Ik mag verdrietig zijn

    Arm
    Heel even
    Om me heen
    Ik mag verdrietig zijn
    Traan

    Data basisworkshops Verlaat Verdriet  najaar 2014

    • 23, 24 en 25 oktober (volgeboekt)
    • 14, 15 en 16 november (volgeboekt)
    • 20, 21 en 22 november, workshop Dubbel Ouderverlies. (nog 1 plaats beschikbaar)
    • 18, 19 en 20 december

    In de basisworkshop onderzoek je

    • Wat de vroege dood van je ouder in je kindertijd voor je heeft betekend;
    • Wat de vroege dood van je ouder nu voor je betekent;
    • Welke plaats je je overleden ouder in je leven wilt geven;
    • Wat je nodig hebt om je verlate rouwproces aan te kunnen gaan, door te kunnen zetten en/of af te kunnen ronden.

    Het volgen van de basisworkshop Verlaat Verdriet biedt je de gelegenheid gedurende 2,5 dag intensief aandacht te besteden aan het vroege verlies van je ouder, te delen met ervaringsgenoten en te leren van de theoretische onderbouwing van Verlaat Verdriet en verlate rouw die Titia Liese in de workshop biedt.
    In de tijd tussen de workshop en de Terugkomdag geef je uitvoering aan voornemens die je tijdens de workshop formuleert en die passen bij jou, bij jouw specifieke situatie, bij jouw wensen en bij jouw mogelijkheden.

    DE BASISWORKSHOP VERLAAT VERDRIET

    • Wordt begeleid door Titia Liese, vaak in samenwerking met een assistent(e) die haar/zijn verlate rouwproces al enige tijd geleden is aangegaan,
    • vindt plaats in Woon-Werkplaats ZIN in Nunspeet,
    • in een kleine groep van maximaal 3 deelnemers,
    • gedurende 2,5 dag, dus inclusief overnachtingen en maaltijden
    • en een Terugkomdag ± 4 weken na de workshop.

    Lees meer over de basisworkshop Verlaat Verdriet 

    Deelnemers aan het woord

    “Ik kan eindelijk naar de foto van mijn vader kijken.”

    “Ik heb zoveel gehuild, en het heeft me zo opgelucht.”

    “Wat een herkenning, en wat een erkenning voor het verdriet om mijn moeder.”

    “Ik ben er nog niet, maar ik weet nu dat ik op de goede weg ben.”

    “Mij heeft  de workshop weer een hele stap verder geholpen en ik gun dit veel meer mensen die worstelen met Verlaat Verdriet.“

     

  • | | | | | | | |

    Geen kwetsbaarheid zonder vertrouwen

    DoorTitia Liese

    Jolanda stuurde me haar gedicht ‘Geen Kwetsbaarheid zonder Vertrouwen‘ dat ze onlangs heeft geschreven. Met toestemming van Jolanda – waarvoor dank mijn dank aan haar – geplaatst.

     

    Geen Kwetsbaarheid zonder Vertrouwen

    Kwetsbaarheid is met vertrouwen zeggen:
    “Ik wijs je de weg, als je maar bij me blijft…”

    Kwetsbaarheid vergt moed om jezelf te laten zien
    Kwetsbaarheid is de controle los durven laten
    Kwetsbaarheid is dat durven voelen wat er is
    Kwetsbaarheid is je beschadigingen erkennen

    Kwetsbaarheid is de ander toelaten in je veilige schild
    Kwetsbaarheid is durven zeggen: “ik kan het niet alleen”
    Kwetsbaarheid is durven zeggen: “ik heb je nodig”
    Kwetsbaarheid is leren vertrouwen in jezelf

    Kwetsbaarheid is kunnen zeggen: ”Ik ben bang je kwijt te raken”
    Kwetsbaarheid is te durven vertrouwen in de ander
    Kwetsbaarheid is de binding durven toelaten
    Kwetsbaarheid is de angst durven aangaan de ander te kunnen verliezen

    Kwetsbaarheid maakt je niet zwak maar laat zien hoe sterk je bent.
    Kwetsbaarheid is zeggen: “Ik wil van je leren”
    Kwetsbaarheid is helen
    Kwetsbaarheid is nodig om te kunnen groeien

    Vertrouwen betekent dat loslaten wat je liever goed vast houdt
    Vertrouwen is de voeding, het water en het licht.
    Vertrouwen is de kwetsbaarheid in al zijn eenvoud kunnen zien
    Vertrouwen is weten dat het goed komt

    Vertrouwen is blijven ook al is het moeilijk
    Vertrouwen is geloven in jezelf en de ander
    Vertrouwen is er zijn, zonder oordeel
    Vertrouwen is zeggen: “Ik ben de veilige haven, ik ben er voor jou”
    Vertrouwen is zeggen:  “Je mag zijn zoals je bent”

    Door vertrouwen opent de roos zich naar het zonlicht
    Geen kwetsbaarheid zonder vertrouwen
    Geen vertrouwen zonder kwetsbaarheid
    Ik ben de kwetsbaarheid Jij het vertrouwen.

    In vertrouwen kan ik zeggen:
    “Je bent de moeite waard om te blijven zien.”

  • | | | | | | | | | |

    Documentaire van Renée Span

    DoorTitia Liese
    Gisteren ontving ik een tip van M. in verband met een documentaire van Renée Span:
    Ik keek van de week de documentaire van de BOS omroep van Renée Span. Hij is zo mooi, ze vertelt over haar zoektocht naar haar vader; herkenbare thema’s voor de Verlaat Verdriet-ers.

    Renée Span

    Filmmaakster Renée Span heeft maar één foto waar zij en haar vader samen op staan. Niet veel later, als ze bijna zeven is scheiden haar ouders. Daarna ziet ze haar vader, een op dat moment succesvolle Friese muzikant, nooit meer. Het leven zonder vader lijkt Renée prima af te gaan, maar als ze op haar 21e hoort dat Frans is verdronken, voelt ze zich toch ontworteld. Inmiddels is de filmmaakster 45, en tegen haar wens in kinderloos gebleven. Juist nu ze die wens probeert los te laten, begrijpt Renée niet dat haar vader destijds zo ‘gemakkelijk’ afstand van haar nam.

    Aanwezigheid

    Is de aanwezigheid van een vader onmisbaar, om een sterk en geaard persoon te worden?
    Wat is de invloed van het gemis van wortels in je leven?

    Deze vragen vormen het begin van de filmische en persoonlijke zoektocht die Renée Span besluit te maken. Ze gaat langs oude vrienden van haar vader, duikt in de archieven, vindt onbekende familieleden en gaat te rade bij de mensen in haar directe omgeving.
    Het resultaat is een intieme poëtische documentaire, een visueel mozaïek van videomateriaal, 8mm-films, foto’s, brieven, krantenartikelen, gesprekken en gebeurtenissen in haar eigen huidige leven.

    Zichtbaarheid

    Naarmate het beeld van haar vader scherper wordt, neemt ook haar eigen zichtbaarheid steeds meer toe.

  • Rouwen is een kwaliteit van de ziel

    DoorTitia Liese

    Mensen die me langer en beter kennen, weten van mijn weerzin tegen het woord ‘rouwverwerken’, mijn aversie tegen het woord ‘rouwverwerking’ en mijn afschuw voor de term ‘de rouwverwerking’. Lege woorden die een hoop suggereren, niet eens behoorlijk Nederlands ook nog.
    Geen gelegenheid laat ik onbenut om daar nog weer eens het mijne over te zeggen. Gelukkig voor mij kan ik de gelegenheid regelmatig creëren om mijn ongenoegen te laten horen.

    Zo ook een aantal weken geleden, tijdens een basisworkshop Verlaat Verdriet. Zoals altijd tijdens de basisworkshop behandelden we mijn Verlaat Verdriet-theorie. Het lineaire denken in onze cultuur. Het denken in fasen. De rouwdwang van de afgelopen decennia. Het geloof in de maakbaarheid. De rigide oordelen over ‘onverwerkt jong ouderverlies’ – alsof je als kind het verlies van je ouder kunt verwerken. Het kwam allemaal aan bod.

    Eén van de deelnemers bevroeg me kritisch op verschillende van mijn uitgangspunten. Ze dacht er zichtbaar over na.
    Ineens riep ze uit: nu begrijp ik wat je bedoelt.
    Rouwen is een kwaliteit van de ziel.
    Wat er van is gemaakt, is een kwaliteit van het hoofd!

    Me zo bondig en precies de spijker op de kop slaand uitdrukken over ‘rouwverwerken’, ‘rouwverwerking’ en ‘de rouwverwerking’ heb ik tot nu toe nooit voor elkaar gekregen.
    Met dank aan de deelneemster aan de workshop en: te mooi om niet aan je door te geven.