• | | | | | | | | |

    Informatie-avonden Verlaat Verdriet

    Van ruptuur naar synthese

    Verlaat Verdriet verwerken en helen

     

    In de loop van 2014-2015 gaan we, op diverse plaatsen in het land, Informatieavonden Verlaat Verdriet aanbieden.

    Meer over plaats, datum, tijd en inleiders over deze Informatie-avonden volgt na zomer 2014, via Blog’s (Nieuws) in deze site en via de Nieuwsbrief Verlaat Verdriet.NU

    Programma Informatie-avonden Verlaat Verdriet

    OP HET PROGRAMMA STAAN DE VOLGENDE THEMA’S

    • Introductie Inleider(s)
    • Onomkeerbaar verlies als jeugdervaring
      • Jong ouderverlies
    • Kenmerkende patronen bij Verlaat Verdriet
    • Verbinden, hechten, losmaken, loslaten
      • Ruptuur
      • Ontwikkelingsdiscrepantie
    • Overlevingspatronen
      • BOS-patronen
        • Beschermingsmechanismen
        • Overlevingspatronen
        • Schaduwpatronen
    • Veranderkracht: van overleven naar leven

    Verder lezen

    Boeken van Titia Liese

  • | | | | | | | |

    Film: Lieve Celine

    Geerte stuurde me een link naar de film Lieve Celine.
    De film Lieve Celine is gebaseerd op de roman Lieve Celine van Hanna Bervoets.

    Het boek

    Lieve Céline is het verhaal van de zwakbegaafde Brooke die samen met haar moeder en zus in Amsterdam-Noord woont. Ze is altijd alleen met haar moeder en kan ook op school geen vrienden maken. Tot ze op de begrafenis van haar moeder  de muziek van Céline Dion hoort. Céline lijkt haar te begrijpen want zingt over wat Brooke bezighoudt. Brooke besluit Céline daarom brieven te sturen. Ook wil zij op bezoek gaan bij Céline in Las Vegas. Céline heeft nog niet op de twee brieven van Brooke gereageerd maar desondanks besluit Brooke de reis naar Las Vegas te ondernemen. Tijdens de vliegreis schrijft Brooke opnieuw brieven naar Céline waarin zij haar levensverhaal vertelt. Steeds meer kom je te weten over de belevenissen van Brooke. 

    Lieve Celine,

    Dit is niet mijn eerste brief. Ik heb je al drie keer eerder geschreven.
    Maar nog geen antwoord van je gekregen. Daarom ga ik je deze brief zelf geven.
    Want ik kom naar je toe!!
    Ik zou al eerder naar je show komen. Ik had genoeg gespaard met mijn baan.
    Er kwam alleen iets tussen.
    Maar dat is opgelost nu…

    http://lieveceline.nl/

    De film

     

  • | | | | | | | | | | | | |

    Bibliotherapie: twee boekentips

    Vorige week had ik een heerlijke werkweek op Bonaire, met genoeg tijd om te lezen. Dat heb ik gedaan, en wel in een heel bijzondere combinatie van twee boeken. Zo bijzonder dat ik het niet na kan laten deze twee boekentips – en de combinatie van deze beide boeken – aan je door te geven.

    Portret in sepia

    Vlak voor vertrek vond ik in een klein particulier kringloopwinkeltje het boek Portret in sepia van Isabel Allende. De vertaling van Portret in sepia is uit 2001. Niet heel nieuw dus, maar ik kende het niet.
    In Portret in sepia reconstrueert de inmiddels volwassen geworden hoofdpersoon, Aurora del Valle, haar biografie. Vlak na haar geboorte verliest Aurora, kind uit verschillende rassen en culturen, haar moeder. Tot haar vijfde groeit Aurora, in die tijd Lai-Ming genoemd, op bij haar veramerikaanste grootouders van Chinese en Chileense herkomst, de ouders van haar overleden moeder. Op haar vijfde wordt ze plotseling overgedragen aan haar grootmoeder van vaders zijde, Chileense van afkomst, maar reeds lang in Amerika wonend en werkend. Bij deze grootmoeder van vaders zijde groeit Aurora verder op, haar beide andere grootouders totaal, en onbespreekbaar voor haar grootmoeder, verdwenen uit haar leven.

    Aurora / Mai-Ling’s verleden en heden dragen verschillende geheimen in zich. Als volwassen vrouw, beschadigd door het vroege verlies van haar moeder en de gevolgen die dit voor haar heeft gehad, gaat ze op zoek naar deze familiegeheimen, dringt langzaam in ze door tot ze uiteindelijk ook het grootste geheim – de oorsprong van de nachtelijke angsten die haar sinds haar vijfde kwellen – onthult.

    Portret in sepia is niet alleen een roman waarin steeds opnieuw gevolgen van jong ouderverlies zichtbaar worden gemaakt, Portret in sepia is tevens een heel bijzonder voorbeeld van de helende kracht van (auto)biografisch werk, de reconstructie van een levensverhaal, met alle positieve en negatieve aspecten die daarvan deel uitmaken.
    Een prachtig voorbeeld van veranderkracht.

    De stem van je lichaam

    Tegelijkertijd had ik het nieuwe boek bij me van Peter Levine: De stem van je lichaam. Trauma’s helen met je lichaam als gids.
    In dit boek laat Levine op een zeer toegankelijke manier de effecten zien van trauma op het menselijk lichaam, het brein en de psyche. Hij toont aan dat trauma geen ziekte of afwijking is, maar een opgelopen verwonding als gevolg van angst, hulpeloosheid en verlies.
    Een zeer herkenbaar boek voor Verlaat Verdriet-ers, en een prachtige erkenning van de gevolgen van verlies.
    Een aanrader!

    Boekentips

    Isabel Allende
    Portret in sepia
    ISBN 90-284-192401

    Peter A. Levine
    De stem van je lichaam
    ISBN 9 789069 639741

  • | | |

    Ik denk, dus ……

    Ik denk, dus ik besta.

    Je komt hem sinds enige tijd op allerlei plaatsen tegen – de opmerking dat René Descartes (1596-1650) toch wel heel erg ongelijk had met zijn stelling Ik denk, dus ik besta. De ’top-down-visie’ die uit deze stelling spreekt doet geen recht aan het verschijnsel mens. Alsof de mens alleen uit hoofd bestaat, en niet ook uit gevoel. We zijn toch niet alleen onze hersens, we zijn veel meer dan dat alleen.

    Nog afgezien van het feit dat Descartes het in mijn optiek verdient geplaatst te worden in de context van zijn eigen tijd en ruimte, moet ik ook altijd wel een beetje lachen om Ik denk, dus ik besta. Tenminste als ik Descartes plaats in het perspectief van de gevolgen van jong ouderverlies. Descartes verloor zijn moeder namelijk vlak na zijn geboorte. Zou hij anders gereageerd hebben dan talloos veel andere Verlaat Verdriet-ers, die als gevolg van het vroege verlies van hun ouder(s) een abrupte scheiding hebben aangebracht tussen verstand en gevoel?

    Onlangs kwam ik het volgende citaat van Descartes tegen: Ik ben iets dat denkt. Dat wil zeggen: dat twijfelt, dat iets bevestigt, dat iets ontkent, dat van weinig dingen iets af weet, dat van veel onwetend is, dat liefheeft, haat, iets wil en iets niet wil, dat zich voorstellingen vormt en gevoelens heeft.  

    Ook in dat citaat herken je, zo je wilt, moeiteloos de Verlaat Verdriet-er in Descartes.