OPLEIDING, BeeldTaal delen in tijden van corona

Gepubliceerd op vrijdag 8 mei 2020

Je verloor voor je 20e je ouder(s). Ging naar school. Of nog niet. Mogelijk is je ouder (langdurig) ziek geweest voor hij/zij overleed.
Je ging naar de basisschool in de tijd dat je je ouder(s) verloor. Of naar het voortgezet onderwijs. Misschien was je begonnen aan een studie, en woonde je al niet meer thuis. Wat gebeurde er met jou?

Wat betekende de school voor jou?

Welke invloed heeft het overlijden van je ouder(s) gehad op je schoolcarrière? Ontstonden er concentratie-problemen bij je? Vond je de school, en jouw schoolprestaties, niet meer de moeite waard?

Schoolprestaties gingen achteruit. Met als gevolg een neergaande lijn in schoolsoorten die je bezocht. Je ging presteren onder je niveau. Met alle gevolgen die dat heeft gehad voor keuzes en mogelijkheden die je later hebt gehad.

Veilige plek

Of betekende de school voor jou juist de plek waar je je veilig voelde? Werd presteren een ankerpunt voor je? Ging je heel hard je best doen? Altijd op je tenen lopen in de hoop dat je in je prestaties werd gezien?

Nu

Welke invloed heeft het vroege verlies van je ouder(s) op jouw schoolcarrière gehad? Op de keuzemogelijkheden die je aansluitend op je school/opleiding hebt gehad? Welke keuzes heb je gemaakt? In welke werksoort ben je gaan werken? Klopt het niveau van je werk met je oorspronkelijke potentie? Sluit het werk dat je doet aan bij wat je werkelijk wilt?

Vragen

Tal van vragen over school, opleiding en werk. BeeldTaal helpt je te onderzoeken welke invloed het vroege verlies van je ouder(s) zowel vroeger als tot op de dag vandaag heeft gehad. En heeft.

Nieuwe aflevering van BeeldTaal Speciaal

Vandaag, 8 mei 2020, komt de nieuwe aflevering van BeeldTaal beschikbaar voor abonnees van BeeldTaal Speciaal 2020 FASE III: OPLEIDING

Laatste fase

Gezien de ontwikkelingen rondom de corona-maatregelen zal naar verwachting fase III de laatste fase zijn van het aanbod je gratis te abonneren op BeeldTaal. Ook in deze laatste fase kun 3 afleveringen verwachten, namelijk de aflevering van vandaag – 8 mei OPLEIDING – en op de 2 nog volgende vrijdagen in mei 2020.

Gratis abonneren

Je kunt je alsnog gratis abonneren op BeeldTaal Speciaal 2020.

Praktische informatie

Meld je – zolang de coronamaatrgelen duren – aan voor een gratis abonnement op BeeldTaal Speciaal 2020 via
Je ontvangt per mail elke week op vrijdag een nieuwe aflevering van BeeldTaal speciaal 2020;
Vraag desgewenst – voor je je aanmeldt – de voorwaarden aan voor deelname aan BeeldTaal Speciaal 2020 via

Dagelijks BeeldTaal

Volg dagelijks BeeldTaal op de Verlaat Verdriet-Facebook-site van Titia Liese.

Lees meer over Verlaat Verdriet

Kenmerkende patronen bij Verlaat Verdriet
Gids voor Verlaat Verdriet

Het verlangen van Verlaat Verdriet-ers naar het paradijs

Gepubliceerd op donderdag 7 mei 2020

‘Herkenbaar.’
‘Heel herkenbaar.’
Ik lees de reacties van Verlaat Verdriet-ers op mijn blog van gisteren Ontreddering: gezien en gehoord worden

Ik denk nog even verder na over deze blog en de reacties. Want – weet je – als mijn moeder niet was doodgegaan, dan had ze daar gewoon gestaan. Wachtend op het schoolplein. Tot ik terug zou komen van mijn schoolreisje. Heel gewoon. Tussen de andere moeders en vaders. Gewoon. Niets bijzonders. Niets aan de hand.
Er was pas iets aan de hand toen mijn moeder daar niet meer kon staan. Omdat ze dood was.

Het verlangen naar het paradijs

Hoe wrang is het dan als andere mensen – en helaas hebben hulpverleners daar helemaal een handje van – gaan zeggen: ‘Je idealiseert je moeder.’ ‘Je idealiseert je vader.’
Het verlangen van Verlaat Verdriet-ers naar het paradijs is geen verlangen naar een ideale moeder of een ideale vader. Is geen verlangen naar een ouder zonder smetje. Een super-papa. Of een super-mama.

Het verlangen van Verlaat Verdriet-ers naar het paradijs is het verlangen naar de tijd van voor het overlijden van je ouder. Toen je leven nog gewoon was. Een heel gewoon kinderleven. Met een moeder die bij school stond als je terugkwam van je schoolreisje. Een vader die bij school stond als je terugkwam van je schoolreisje.

Heel gewoon

Heel gewoon.
Niets aan de hand.
Tussen de andere moeders en vaders.
Omdat jij terugkwam van je schoolreisje.

Ontreddering: gezien en gehoord worden

Gepubliceerd op woensdag 6 mei 2020

Je denkt dat ‘het verwerkt’ is. Het speelt voor je gevoel allang geen rol meer in je leven. En dan, ineens, speelt het weer op. Er gebeurt ‘iets’ waardoor ontreddering, oud verdriet, oude pijn en eenzaamheid weer – voor even – aangeraakt worden.

Mij overkwam dat vorige week toen ik naar m’n plek op Terschelling ging. Ik was alleen. In mijn huisje was ik al sinds januari niet meer geweest. Het werd al donker. Het was een beetje koud buiten. Ineens overviel me – totaal onverwacht – een gevoel van ontreddering. Van pijn. Verdriet. Eenzaamheid. Even duurde het voor ik begreep wat er aan de hand was. Maar toen drong het tot me door…

Verlatenheid

Op mijn 8e verloor ik mijn moeder. Het leven leek gewoon door te gaan. Met mijn schoolklas ging ik een dag op schoolreis. Hoe? Geen idee meer. Waarheen? Geen idee meer. Of het een leuke dag was? Geen idee meer. Maar ineens voelde ik weer hoe het was. Al die moeders – en een enkele vader – die bij het hek van de school stonden om hun kind op te wachten. Voor mij was er niemand die op mij wachtte. Niemand die me meenam naar huis. Het was die ontreddering, die intense eenzaamheid die ik weer even voelde. Die verlatenheid.

Alleen naar huis

De weg naar huis ging ik alleen. Thuisgekomen was er niemand die vroeg hoe mijn dag was geweest. Niet omdat er niemand was. Er was wel iemand. Namelijk ‘mijn stiefmoeder’. Maar die was niet geïnteresseerd in mijn verhaal. En riep alleen maar dat ik wel vuil geworden zou zijn. En trouwens: mocht ze wel geïnteresseerd zijn geweest, dan was ik heus niet van plan geweest haar te vertellen of het leuk was geweest. Of juist niet leuk.

Pijn, verdriet en eenzaamheid

Op Terschelling voelde ik even weer die pijn. Die intense eenzaamheid, die verlatenheid van toen. Dat verdriet. Niet gezien. Niet gehoord. Ontreddering. Het was goed dat die gevoelens weer even werden aangeraakt. Want ik realiseerde me ook hoe vaak ik toch nog primair reageer vanuit die oude gevoelens. Ze zijn er dus nog. Ze zijn deel van mij. En dat mag. Nu wel.

Je gezien en je gehoord voelen

Even weet ik weer, letterlijk aan den lijve, hoe belangrijk het is je gezien te voelen. Gehoord. Ik weet weer even helemaal waarom ik in mijn Verlaat Verdriet-werk Verlaat Verdriet-ers juist dat wil geven. Gezien worden in de ontreddering van toen. Gehoord worden.

Als je er niet over praat….

Gepubliceerd op maandag 4 mei 2020

‘Als je er niet over praat, is het alsof het er nooit is geweest.’
In het weekend las ik deze zin in verband met de 4 mei herdenking.

Als je er niet over praat, is het alsof het er nooit is geweest.
Hoe waar is dit!
Wat kunnen wij, Verlaat Verdriet-ers, hiervan leren?

Als je niet praat over je overleden moeder, is het alsof ze er nooit is geweest. Is het alsof ze nooit jouw moeder is geweest.
Als je niet praat over je overleden vader, is het alsof hij er nooit is geweest. Is het alsof hij nooit jouw vader is geweest.

Pap, ik mis nog steeds jouw wel-te-rus-ten zoen

Vanavond keek en luisterde ik naar het nationale herdenkingsprogramma op de televisie. En hoorde Simone Kleinsma zingen. Pap, kun je me horen.
Ik deel het lied hier graag nog eens met je.

Pap, kun je me horen?

Laat de vlam van dit flakkerende kaarsje
De nacht beschijnen net zoals jouw geest mijn leven heeft verlicht

Pap, kun je me horen?
Pap, voel me verloren
Kun je me wel vinden in de nacht?
Pap, mag ik je storen?
Pap, kun je me horen?
Kun je me wel helpen met m’n angsten?

Honderdduizend ogen kijken neer, maar welke ogen zijn van jou
Waar ben je nu, die hechte band tussen ons twee waar is die nou?
Ik voel me jaren ouder, mijn leven lijkt veel kouder
Mijn wereld minder zinvol, dan die was als toen met jou

Pap, kun je vergeven
Pap, m’n nieuwe leven
Haast bij elke stap, voel ik verwijt
Steeds in m’n gebeden
Met mezelf gestreden
Hopend op jouw raad met al jouw wijsheid

Ik draag met me mee wat jij me leerde elk door jou gekozen boek
Waar vind ik straks in wat ik las voldoende steun voor wat ik zoek
Steeds leger zijn de straten en ik daar in verlaten
De maan heeft minder glans en ook de zon schijnt niet als toen

Pap, ik blijf van je houden
Papa, dat vertrouwde
Pap, ik mis nog steeds jouw wel-te-rus-ten zoen

TROOST: BeeldTaal delen in tijden van corona

Gepubliceerd op vrijdag 1 mei 2020

Troost

Wie troostte jou?
Waaraan ontleende jij als kind troost?
Wat troost jou nu, als volwassene?

BeeldTaal

Troost is een groot en specifiek thema voor Verlaat Verdriet-ers.
Wie zag jou? Wie hoorde jou?
Met wie kon je delen wat er was gebeurd? Wat er gebeurde?
Met wie kon je delen wat er met jou was gebeurd? Wat er met jou gebeurde?
Met wie wilde je delen wat er was gebeurd? Wat er gebeurde?
Met wie wilde je delen wat er met jou was gebeurd? Wat er met jou gebeurde?

Wie begreep wat je nodig had?
Wat heb jij gemist?
Hoe vulde jij de leegte?

Wie ziet jou nu? Wie hoort jou nu?
Hoe vul je nu de leegte?

BeeldTaal helpt je jouw thema’s rondom troost te ontrafelen. Ze te onderzoeken.
Wat betekende troost voor je in de tijd dat je je ouder(s) verloor? In de tijd daarna? Wat betekent troost nu voor je?
BeeldTaal helpt je de leegte die je voelt te vullen met jouw eigen woorden. Met jouw eigen beelden.