• | |

    Je ziet mij nooit meer terug

    DoorTitia Liese

     

     

     

     

    Sonja Barend
    Je ziet me nooit meer terug

    is de recent verschenen autobiografie van Sonja Barend.

    Dagblad Trouw op vrijdag 24 februari 2017

    ……….Zonder opsmuk of emotie beschrijft Barend de sleutelscène van de tragiek die haar leven tot vandaag de dag stuurt.
    Althans, zoals haar moeder haar de summiere detalis rond haar dertiende uit de doeken deed.

    Het is 1942.
    Er is aangebeld, moeder deed open.
    Twee Nederlandse mannen kwamen de trap op.
    Op de vraag of haar man thuis was, antwoordde mevrouw Barend: ‘Ja meneer’.
    En weg was Sonja’s vader, precies zoals de laatste woorden te    gen zijn vrouw voorspelden: ‘Je ziet mij nooit meer terug’.

    Zoektocht zonder einde

    Had haar moeder niet moediger kunnen zijn? vraag Barend zich af in haar memoires.
    Zou ze het zelf anders hebben aangepakt?
    En waarom raakte haar moeder minder dan een jaar nadat haar man was verdwenen zwanger van haar stiefvader?
    Talloze vragen dwalen rond in haar hoofd, het is een frustrerende zoektocht zonder einde.

    De vraag die ze niet durfde stellen

    …………. Duizenden vragen heeft ze gesteld.
    Ministers ontfutselde Sonja Barend informatie, maar ook pedofielen en werklozen gunden haar hun verhaal.

    Hoe streng ze zichzelf voor ieder bezoek ook moed insprak om vragen te stellen over het verleden, hield zowel Barend als haar moeder over de oorlog de kaken op elkaar.

    De moedigste programmamaker van haar generatie

    ‘De moedigste progammamaker van haar generatie’ noemt Twan Huys Sonja Barend.
    Op Barends redactie hing een lijst met een aantal punten waaraan een interview moest voldoen.
    ‘Is er nog wat te lachen’, stond daarop.

    Lees meer

    Je ziet mij nooit meer terug

     

     

  • | | | | | | | | | | | | |

    When a grandparent dies

    DoorTitia Liese

     

     

     

     

     

     

    When a grandparent dies.
    A kids own remembering workbook for dealing with Shiva and the year byond
    geschreven/samengesteld door Nechama Liss-Levinson.

    Herdenken

    Een paar dagen geleden schreef ik over de herdenking van vriendin/collega Marijke. Vanzelfsprekend kwam ook de jarenlange samenwerking van Marijke en mij in mijn gedachten terug. Zoals bijvoorbeeld in De reis van je leven, de biografische cursus die we een aantal keren eens paar jaar aanboden op Terschelling.
    Ook dat doet herdenken met je: er komen herinneringen terug.

    Boek

    Ook moest ik weer heel sterk denken aan het bijzondere boek dat ik jaren geleden op aanraden van een vriendin kocht.
    Het boek When a grandparent dies.
    When a grandparent dies is een boek op prentenboek-formaat. Geschreven en samengesteld door de Amerikaans-Joodse Nechama Liss-Levinson.
    Dit werkboek neemt het kind mee in de joodse rouw-cultuur van Shiva, Kaddish en de rouwrituelen op joodse feestdagen gedurende het eerste jaar van rouw.

    Plaats

    Het kind krijgt, aan de hand van dit werkboek,
    een plaats in de gebeurtenissen rondom de dood van de grootouder,
    wordt vertrouwd gemaakt met dood en verlies,
    krijgt haar/zijn eigen plaats in de familie,
    krijgt haar/zijn eigen plaats in het leven,
    krijgt haar/zijn eigen plaats in de joodse cultuur.

    Het kind als nabestaande werkelijk als mens gezien.
    Als mens in klein-formaat.
    Maar wel als mens.

    Er gaat een wereld voor je open

    Er gaat een wereld voor je open met dit boek.
    Een wereld waarin tijd wordt genomen
    voor het kind;
    voor de mens;
    voor de verloren mens;
    voor de medemens;
    voor rouw;
    voor rituelen;
    voor traditie.

    Een wereld die wij – haastige westerlingen – eigenlijk niet meer kennen.
    Onze wereld van de haastige rouw.
    Van de verwerkdwang.
    Van ‘er zo snel mogelijk vanaf moeten’.
    Van de veerkracht-maffia.

    When a grandparent dies

    Dit (werk)boek is een prachtige gids voor ieder die zich afvraagt wat goed is om te doen met kinderen die een ingrijpend verlies lijden.
    Voor ieder die zich afvraagt hoeveel wij, in onze westerse geseculariseerde samenleving, zijn kwijtgeraakt als het gaat om zorgvuldigheid bij rouw.
    Voor wat we kunnen doen – werkelijk kunnen doen – met kinderen die een ingrijpend verlies lijden.

    ISBN

    ISBN-10: 1-879045-44-3
    ISBN-13: 9-781879045-44-6

     

  • | | | | | | | | | | | | | | | | | | | |

    Daar moet je bij zijn!

    DoorTitia Liese

    Verlaat Verdriet

    Jaarthema 2017 van Platform ZEER

    Daar moet je bij zijn!

    • Verlaat Verdriet-symposium ZEER
    • Glossy ZEER
    • Schrijfwedstrijd Gat in m’n ziel
    • Website www.ZEER.nu
    • En alle mooie vervolg-ontwikkelingen die zich in de loop van 2017 op Verlaat Verdriet-gebied voor gaan doen.

    Symposium ZEER

    Symposium voor en door Verlaat Verdriet-ers

    Zaterdag 13 mei 2017, De Sparrenhorst in Nunspeet

    • Meld je aan voor symposium ZEER: www.zeer.nu
    • Volg ons op Facebook
    • Lees meer over ZEER op op onze site (in ontwikkeling) www.ZEER.NU

    Daar moet je bij zijn!

  • | | | | | | | | | | | | | | |

    Portret van een man: Jens Christian Grondahl

    DoorTitia Liese

     

     

     

     

     

     

    ‘Bestaat het alleen in mijn herinnering, het gevoel dat ik buitengesloten was, terwijl de stofdeeltjes vol verwachting kraakten onder de naald van de pick-up?………’ (bladzijde 29)

    ‘Ik word vijfenveertig, meneer Egel’
    Zo noemde ze mij. Soms was ik een galante egel, maar op andere momenten was het gewoon haar afkorting voor raar, tegendraads, introvert, (bladzijde 146).

    ‘Denk je dat je ooit ophoudt jezelf te kwellen?’ (bladzijde 315).

    In Portret van een man blikt de hoofdpersoon – van wie we de naam gedurende het boek niet te weten komen – terug op zijn leven aan de hand van de vrouwen die daarin een belangrijke rol hebben gespeeld.
    Als jonge man (18 jaar) wordt hij zo aangegrepen door de dood van zijn moeder dat hij op zoek gaat naar meer betekenis in zijn leven.

    Archeologische expeditie

    ‘Een archeologische expeditie naar een gewoon leven’ wordt het boek genoemd in één van de recensies die ik las.

    Je herinneren is vertellen wat is geweest. In de taal ís het er nog.
    Het is er als dat wat is geweest, dat wat verteld kan worden. Daar ben ik achter gekomen toen Julie klein was, als ik haar vertelde over de oma die ze nooit zou kennen.
    Ik toonde haar de weinige foto’s die ik heb van mijn kindertijd en de tijd voor mijn geboorte. Toen mijn moeder nog niet iemands moeder was, maar gewoon een jonge vrouw, een meisje.
    Terwijl we naar de foto’s keken, merkte ik dat het gebeurde. De foto’s waren niet meer dan dode afdrukken, maar in mijn verhalen werd Julies oma weer werkelijk.
    Ze was geweest en daarom was ze er op een of andere manier nog steeds.
    Als iemand over wie je kunt vertellen.
    Bladzijde 127

    Verlaat Verdriet (Ver)Werkboek

    Het Verlaat Verdriet (Ver)Werkboek helpt je jouw archeologische expeditie naar je leven te structureren.

    Herinneringsboek Moeder

    Herinneringsboek Moeder helpt je woorden en beelden te geven aan het leven van je overleden moeder.

    Herinneringsboek Vader

    Ook beschikbaar: Herinneringsboek Vader

    Portret van een man

    Portret van een man
    Jens Christian Grondahl
    ISBN 978-90-290-9195-4