Sonja Barend
Je ziet me nooit meer terug
is de recent verschenen autobiografie van Sonja Barend.
Dagblad Trouw op vrijdag 24 februari 2017
……….Zonder opsmuk of emotie beschrijft Barend de sleutelscène van de tragiek die haar leven tot vandaag de dag stuurt.
Althans, zoals haar moeder haar de summiere detalis rond haar dertiende uit de doeken deed.
Het is 1942.
Er is aangebeld, moeder deed open.
Twee Nederlandse mannen kwamen de trap op.
Op de vraag of haar man thuis was, antwoordde mevrouw Barend: ‘Ja meneer’.
En weg was Sonja’s vader, precies zoals de laatste woorden tegen zijn vrouw voorspelden: ‘Je ziet mij nooit meer terug’.
Zoektocht zonder einde
Had haar moeder niet moediger kunnen zijn? vraag Barend zich af in haar memoires.
Zou ze het zelf anders hebben aangepakt?
En waarom raakte haar moeder minder dan een jaar nadat haar man was verdwenen zwanger van haar stiefvader?
Talloze vragen dwalen rond in haar hoofd, het is een frustrerende zoektocht zonder einde.
De vraag die ze niet durfde stellen
…………. Duizenden vragen heeft ze gesteld.
Ministers ontfutselde Sonja Barend informatie, maar ook pedofielen en werklozen gunden haar hun verhaal.
Hoe streng ze zichzelf voor ieder bezoek ook moed insprak om vragen te stellen over het verleden, hield zowel Barend als haar moeder over de oorlog de kaken op elkaar.
De moedigste programmamaker van haar generatie
‘De moedigste progammamaker van haar generatie’ noemt Twan Huys Sonja Barend.
Op Barends redactie hing een lijst met een aantal punten waaraan een interview moest voldoen.
‘Is er nog wat te lachen’, stond daarop.
Lees meer
Laatste berichten van Titia Liese (toon alles)
- Alles hangt met alles samen - 18 maart 2026
- Zora del Buono: Vanwege hem - 18 maart 2026
- Wat is dat toch met Verlaat Verdriet? - 13 maart 2026