• | | |

    Boeken van Titia Liese over Verlaat Verdriet

    Boeken van Titia Liese over Verlaat Verdriet

    Verlaat Verdriet kent vele thema’s. Zoveel dat je er gemakkelijk de weg in kwijt raakt.
    Waar gaat dit over?
    Gaat dit over mij?
    Ben ik gek?
    Hoe krijg ik orde in de warboel in mijn hoofd?
    Hoe vind ik een uitweg uit mijn verdriet? Uit de boosheid? Uit de machteloosheid?

    Titia Liese

    Titia Liese heeft zich in de afgelopen 25 jaar gespecialiseerd in de gevolgen van jong ouderverlies op de langere termijn. Als geen ander kent en herkent ze de thema’s die bij Verlaat Verdriet-ers spelen.

    Website

    Niet alleen kent ze de thema’s, ze heeft er ook over geschreven. Een grote en informatieve website www.verlaatverdriet.nu.
    Lees deze site, en er gaat een nieuwe wereld voor je open.

    Boeken

    Een drietal boeken van de hand van Titia Liese, die je laten kennismaken met de gevolgen van jong ouderverlies. Die je inzicht bieden in thema’s die mogelijk ook bij jou spelen. Die je helpen de uitweg te vinden in de warboel in je hoofd.

    Gids voor Verlaat Verdriet wijst je de weg in de Verlaat Verdriet-thema’s.

    Verlaat Verdriet (Ver)Werkboek

    Verlaat Verdriet (Ver)Werkboek neemt je bij de hand en geeft je (innerlijke) zoektocht structuur. Een boek waar je ook je hulpverlener kennis mee kunt laten maken, zodat jullie samen aan de hand van de opdrachten en de werkbladen veilig aan het werk kunnen.

    Teruggaan, om verder te kunnen diept op een eenvoudige en toegankelijke manier thema’s voor je uit en laat je kennismaken met de ervaringen van andere Verlaat Verdriet-ers.

    Boeken bestellen

    Titia Liese werkt sinds 2015 samen met Heel Nederland Leest/uitgeverij Wedding in Harderwijk.
    Gids voor Verlaat Verdriet
    Verlaat Verdriet (Ver)Werboek
    Teruggaan, om verder te kunnen

    Vandaag voor 14 uur besteld, morgen in huis.

  • | |

    De kerstengel en mijn moeder

    De kerstengel en mijn moeder

    ‘De kerstengel en mijn moeder’ gaat vooral over herinneringen en herinneren.
    Uit mijn eigen ervaring – en uit mijn jarenlange praktijk – weet ik hoe ingewikkeld het thema ‘herinneringen’ en ‘herinneren’ voor Verlaat Verdriet-ers kan zijn.
    Wat is waar.
    Wat is niet waar.
    Klopt het wat ik denk.
    Klopt wat ik denk met wat ik voel.
    Wat heb ik van horen zeggen.
    Wat herinner ik mij zelf.

    Kerstmis 1957

    December 1957. Een paar dagen voor Kerstmis. Op 12 december ben ik 8 jaar geworden.
    Mijn moeder is al jaren ernstig ziek. (Hoe ziek? Ik weet het niet. Ik kan me niet herinneren dat het me in woorden is verteld).
    Ze leeft nu in de laatste dagen van haar leven (Ik ben me daarvan niet bewust. Wie wel? Wie wil/kan dat onder ogen zien? Mijn beide ouders doen er alles aan het leven voor ons, de kinderen, zoveel mogelijk gewoon door te laten gaan).

    Kerstengel

    Samen met mijn vader en mijn 3 jaar jongere broertje (Denk ik. Was mijn moeder daar bij?) tuig ik de kerstboom op. We hebben een mooie kerstengel gekregen om in de boom te hangen. Van glas (Natuurlijk, in die tijd). Gekleurd. Met vleugels van ‘glas’.
    Ik laat de kerstengel uit mijn handen vallen.
    Kapot. Uiteraard. In duizend kleine stukjes.
    Ik ben ontroostbaar. Ontroostbaar. Ontroostbaar. (Dat moet zo zijn geweest, gezien het vervolg van het verhaal).

    Engel

    Iemand, (Mijn vader? Mijn moeder?) lost de ramp op door mij een klein popje uit mijn poppenverzameling te laten halen.
    Mijn moeder kleedt dit popje aan (Was ze er toch bij? Waar? In de kamer? In bed?) Jurkje van gaas (Natuurlijk hebben engelen jurken van gaas. Dat wist ik al.)
    Luieronderbroekje (Vast de enige engel ooit met een luieronderbroekje, bedenk ik nu).
    Een klein blauw kroontje op haar hoofd, geknipt uit een aluminium dop van een karnemelkfles (Dat moet van een karnemelkfles zijn geweest) en vastgeplakt met Velpon (Natuurlijk vastgeplakt met Velpon. Alle belangrijke dingen werden in die tijd vastgeplakt met Velpon.). In de loop van de jaren is dat kroontje van haar hoofd gevallen. De Velpon zit nog op haar kopje.
    De vleugels plakt mijn vader aan het ruggetje vast met zegellak (Komt de interessante staaf zegellak weer eens tevoorschijn. Daar moet vuur bij komen om de lak te laten smelten. Deze indrukwekkende handeling vergoedt wel wat van mijn verdriet, naar ik vermoed. Want zegellak: dan is het echt heel belangrijk.).
    Vanaf dat moment weet ik het absoluut zeker: engelen zijn meisjes (vanaf drie dagen later heb ik geen moeder meer om me te vertellen dat engelen doorgaans geen meisjes zijn).

    Kerstboom

    Ik heb de engel in de boom gehangen (Genoeg getroost? Ik weet het niet.). Wat ik wel weet is dat deze engel sinds 1957 een leven lang met mij is meegegaan. Ook al zijn er grote gaten in mijn gevoels-herinneringen aan toen: wat ik in deze kleine engel heb meegenomen is LIEFDE.

    Engelengeduld

    Hoe moeilijk het thema ‘herinneringen en herinneren’ ook voor jou als Verlaat Verdriet-er kan zijn: de meest waardevolle herinnering aan je overleden ouder ben je zelf.
    Zorg dus goed voor deze kostbare herinnering aan je overleden ouder.
    Zorg met aandacht.
    Zorg met LIEFDE.
    Heb ENGELENGEDULD met jezelf.  

  • | |

    Hartelijk welkom in de wereld van mensen die jong hun ouder(s) verloren

    Hartelijk

    Stephanie schreef een prachtige tekst naar aanleiding van een foto uit de serie BEELD TAAL. Een foto die ik haar kort geleden mailde, met de titel HARTELIJK.

    Toestemming

    Ik vroeg Stephanie toestemming om haar prachtige tekst met jullie te delen. Ze gaf graag haar toestemming.
    Hieronder de tekst die Stephanie schreef naar aanleiding van de bijgevoegde foto, en de titel HARTELIJK.

    Hartelijk

    Welkom!
    Hartelijk welkom in de wereld van mensen die jong hun ouder(s) is verloren: ‘Verlaat Verdriet’.
    Hartelijk welkom in de wereld van bijzondere mensen, die zich soms zo anders dan andere mensen voelen.
    Hartelijk welkom in de wereld waar mensen zich zo vaak onbegrepen voelen.
    Hartelijk welkom in de wereld waar veel kennis is.Hartelijk welkom, treed binnen, open uw ogen en luister.

    Luister aandachtig en zie onze kracht. Luister naar ons verhaal en neem ons serieus.
    Plaats ons niet in hokjes, maar zie wat ons is overkomen.
    Zie ons doorzettingsvermogen en onze creativiteit om in deze wereld te overleven na het op jonge leeftijd verliezen van onze ouder(s).
    Zie hoe wij ons staande hebben gehouden. Hoe we abrupt volwassen werden. Hoe wij de wereld om ons heen zelf moesten ontdekken, zonder aan de hand mee genomen te worden.
    Zie onze prestatie(s) en geef ons dat compliment, ook al kunnen we dat moeilijk incasseren.
    (Probeer te) Begrijp(en) dat wij moeite hebben om ruimte in te nemen.
    Om hulp te vragen.
    En moeilijk afscheid kunnen nemen.
    We worden – alleen maar – gehinderd door verliesangsten uit het verleden.
    We zijn bang voor verandering door de ervaring van het op jonge leeftijd verliezen van onze ouder(s). Dan is het toch niet zo vreemd dat we abrupt de verbinding kunnen verbreken en een muurtje om ons heen bouwen. 

    Zie en luister hoe onze stoere en zelfstandige buitenkant er van binnen uitziet.
    Zie dat wij voortdurend leven met een vals alarm. Dat chronisch waakzaam zijn en je steeds weer aanpassen zo vermoeiend is. Dat we door het ons steeds weer aan te passen, altijd te geven en altijd te zorgen voor anderen onze eigen lat steeds hoger zijn gaan leggen.

    Snap dat we alles onder controle proberen te houden. Uit ervaring weten we dat het kan zo afgelopen zijn.

    Help ons onze échte kwaliteiten te ontdekken en zelfvertrouwen terug te winnen.

    Help ons weer vertrouwen te krijgen in de toekomst.
    Onze angsten te overwinnen.
    Weer te genieten van het leven.

  • | | |

    Poëziealbum digitaliseren

    Poëziealbum digitaliseren

    Wist je dat? Dat je een (oud) poëziealbum kunt laten digitaliseren? Met heel veel plezier geef ik de vondst van Hinke aan je door!

    Vondst

    Vorige week stuurde Hinke me een prachtig voorbeeld van een onverwachte en bijzondere vondst die ze deed. Soms is het een beetje moeilijk voor me om aansprekende voorbeelden te noemen van wat voor bijzondere dingen Verlaat Verdriet-ers vinden als ze op zoek gaan naar wie hun overleden ouder was. Bijvoorbeeld als ze een herinneringsboek zijn gaan maken.

    Schat

    Vaak hebben Verlaat Verdriet-ers namelijk het gevoel dat ze eigenlijk niets van hun overleden ouder hebben, en dat er ook niets meer (te vinden) is. Een mooi voorbeeld van een bijzondere vondst is dan een ware schat.

    Delen

    Ik heb Hinke – nu rond de 60 jaar, 6 jaar toen ze haar moeder verloor – gevraagd of ik het verhaal van haar vondst, inclusief haar naam, met jullie mag delen. Ze heeft me daartoe haar toestemming gegeven.

    Poëziealbum

    Afgelopen zaterdag was er een expositie in de kerk van Wirdum over poëziealbums. Er werd reclame gemaakt dat je oude albums kunt laten digitaliseren. Daarom was ik er naartoe gegaan. Het poëziealbum van mijn moeder dat ik heb, wilde mijn broer destijds ook zo graag hebben. Ik wilde daar informeren wat de mogelijkheden waren om een digitale versie van het album van mijn moeder te maken zodat mijn beide broers elk alsnog een exemplaar kunnen krijgen. Toen ik daar wat aan het bladeren was in albums die daar lagen kreeg ik één in handen waar mijn moeder een versje in geschreven had! Ik was met stomheid geslagen. Ik heb dit direct gemeld aan een vrijwilligster in de kerk, en zij zei dat de eigenaar van het album ook in de kerk aanwezig was. Het album blijkt van zijn moeder te zijn. We zagen dat zijn moeder ook in het album van mijn moeder heeft geschreven. Hij wist te vertellen dat dat in de periode was dat onze beide moeders op de middelbare school zaten. Dat album van zijn moeder mocht ik meenemen om ook te laten digitaliseren. Als ik het terugbreng hoopt hij wat meer informatie te hebben over hun gezamenlijke schooltijd. Nu blijkt dat er nog drie dezelfde schoolvriendinnen in beide albums geschreven hebben. Ik ben er zo enthousiast door geworden dat ik binnenkort weer met het herinneringsboek van mijn moeder verder wil gaan. En dan de periode voor mijn geboorte.

    Adres

    Stip Stencil Werk
    www.stipwerk.nl