• | | | | | | | |

    Rondom Allerzielen 1

    DoorTitia Liese

    ‘Het meest heb ik gehad aan boeken van mensen die dezelfde ervaring hebben gehad als ik’ vertelt Carin Wormsbecher me tijdens ons eerste gesprek. Acht jaar geleden verloor Carin plotseling haar man Gerard. Haar man was directeur van drukkerij Wedding in Harderwijk. ‘Gerard was de drukkerij’ zegt Carin uit de grond van haar hart. ‘Toen ik weer een beetje bij zinnen was realiseerde ik me dat ik maar één ding kon doen om Gerard te eren, en dat was de drukkerij voortzetten. En zo werd ik directeur van Drukkerij Wedding.’
    Geen gemakkelijke opgave in een tijd waarin drukkerijen het moeilijk hebben. Om niet te zeggen: het heel erg moeilijk hebben. ‘Ik geloof in de kracht van een gezamenlijk doel’, zegt Carin. ‘Ooit zijn we met honderdduizenden mensen naar Amsterdam (1981) en Den Haag (1982) gegaan om te demonstreren tegen de kernwapens.’ Vanuit die gedachte van gezamenlijkheid startte Carin met 1 miljoen boeken.
    ‘In een tijd waarin uitgevers vooral op jacht zijn naar boeken met bestseller-potentie, blijven heel veel goede boeken on-uitgegeven. Boeken die de moeite waard zijn om te lezen. Boeken die andere mensen helpen, zoals ik me geholpen heb gevoeld door de boeken die zijn geschreven door mensen die hun partner verloren’. En zo ontstond Heel Nederland schrijft.

    Wat Carin en ik delen

    Al pratend blijken we veel te delen.
    Beiden hebben we een levens-veranderende verlieservaring omgezet om naar werk-met-hart-en-ziel. Carin in Drukkerij Wedding, ikzelf in mijn Verlaat Verdriet-werk.
    Beiden hebben we een groot vertrouwen in de kracht van het delen van ervaringen. En een groot vertrouwen in de kracht van een gezamenlijk doel.
    Beiden hebben we een groot boekenhart en delen we een grote liefde voor uitgeven in eigen beheer.
    Beiden hebben we hart voor sociaal ondernemen. Voor delen van kennis en kunde. Voor ondernemen waarin een balans is tussen geven en ontvangen, tussen ontvangen en geven.

    Rondom Allerzielen

    Al snel zitten we te praten over de mogelijkheid een symposium/seminar te organiseren rondom het thema Rouw en Schrijven. Beiden zijn we enthousiast. Een nieuwe afspraak om verder te praten is meteen gemaakt. We gaan zien of we van onze ideeën plannen kunnen maken. In principe hebben we al een datum gevonden voor het symposium/seminar, in de buurt van Allerzielen 2015. Namelijk op zaterdag 31 oktober 2015.

  • | | | | | |

    R.M.Rilke: Liefdeslied

    DoorTitia Liese

    Ken je dat? Je weet het ergens wel, maar je gaat niet recht op je doel af. Waarom niet? Mij overkwam dat in de afgelopen dagen weer eens.
    Gisteren schreef ik over de voorstelling Violet, in het papieren theater van Frits Grimmelikhuizen in Deventer ( alle goeie dingen komen ) en mijn zoektocht naar Liefdeslied van Rainer Maria Rilke
    Gezocht op het web. Frits Grimmelikhuizen gemaild met de vraag waar ik het lied dat hij gebruikt in Violet kan vinden (en antwoord gekregen).

    En al die tijd wist ik het eigenlijk wel. Het gedicht staat in het herinneringsboekje aan mijn moeder, dat mijn vader na de dood van mijn moeder (1957) voor mij heeft geschreven. En toch bleef ik elders zoeken, want ik wist het niet zeker dat deze tekst er in zou staan.

    Vanochtend heb ik het boekje eindelijk erbij gepakt en nu weet ik het wel. Mijn vader heeft Liebeslied  in het herinneringsboekje geschreven. Rilke was één van de lievelingsdichters van mijn beide ouders. Stapels Rilkes heb ik geërfd, en allemaal heb ik ze in het verleden weggedaan. Nooit heb ik iets met Rilke willen doen (behalve weg doen dan). Maar nu komt hij ineens – zomaar, maar opnieuw – binnen in mijn leven.
    En hij is welkom!

    Liebes-lied

    Wie soll ich meine Seele halten, daß
    sie nicht an deine rührt? Wie soll ich sie
    hinheben über dich zu anderm Dingen?
    Ach gerne möcht ich sie bei irgendwas
    Verlorenem im Dunkel unterbringen
    an einer fremden stillen Stelle, die
    nicht weiterschwingt, wenn deine Tiefen schwingen.
    Doch alles, was uns anrührt, dich und mich,
    nimmt uns zusammen wie ein Bogenstrich,
    der aus zwei Saiten eine Stimme zieht.
    Auf welches instrument sind wir gespannt?
    Und welcher Geiger hat uns in der Hand?
    O süßes Lied.

     

    Liefdes-lied

     Waar moet ik toch mijn ziel bewaren dat
    zij niet langs de jouwe strijkt? Hoe draag ik haar
    over jou heen en weer naar andere dingen?
    Hoe graag niet liet ik haar in iets verzinken,
    bracht ik haar onder ergens in de nacht,
    verloren in een vreemde stilte waar
    niets verdertrilt wanneer je dieptes klinken.
    Maar alles wat ons aanraakt, jou en mij
    beroert ons samen als een strijkstok die
    twee snaren tot één melodie gebiedt.
    Op wat voor instrument zijn wij gestemd?
    En welke hand heeft ons omklemd?
    O teder lied.

     

    Rainer Maria Rilke
    Neuen Gedichte, 1907
    Vertaald door Menno Wigman, 1996, Uitgeverij Bert bakker, Amsterdam

  • | | | | | | | | | | |

    Gids naar de vormgeefster

    DoorTitia Liese

    Vandaag, 15 december 2014, is het zover: het manuscript van de Gids voor verlate rouw na jong ouderverlies gaat naar de vormgeefster.

    Geboorte van de Gids voor verlate rouw

    Eind september j.l. viel het plan een Gids te schrijven plotseling uit de lucht. Ineens was het zover: het idee en vervolgens de uitwerking van het idee.
    De maanden oktober en november 2014 hebben in het teken gestaan van schrijven, controleren, weghalen, aanvullen. Laten lezen door meelezers.

    Hun reacties maakten me blij.

    ‘Geeft de problematiek helder weer, zonder poespas en vertelt ook nog dat het niet hopeloos is.’

    ‘Er ging een wereld voor me open.’

    ‘Zo logisch allemaal.’

    ‘Wat was het heerlijk om het te lezen, zo herkenbaar.’

    ‘Zeer duidelijk, consequent en zeer de moeite waard.’

    ‘Helend en versterkend.’

    ‘Dicht bij de mensen.’

    ‘Echt mooi.’

    Nogmaals controleren. Afspreken met mezelf dat ik ‘er niet meer aan mocht komen’. Iedere afspraak met mezelf verbroken. Er toch weer steeds een beetje aan veranderen. Dit moet er nog in. Dat moet er nog in. Iedere nieuwe verandering een risico op een nieuwe fout. Het niet kunnen laten. Steeds weer. Nog iets. Nog een kleine verandering hier. Nog een kleine verandering daar. Een kleine aanvulling hier. Een kleine aanvulling daar.
    Naar de fotograaf voor een foto op de omslag. Tekst schrijven voor de achterzijde van de Gids.

    Gids voor verlate rouw na jong ouderverlies is een leidraad bij het onderkennen, het herkennen en het erkennen van VERLAAT VERDRIET. Bestemd voor ieder die wordt geraakt door de levenslange invloed van het vroege verlies van een ouder.

    Leeg nest

    Over een paar uur is het zover. Dan gaat de tekst weg. Niet meer strepen. Niet meer aanvullen. Niet meer veranderen.
    Voelt een beetje raar. Een beetje als ‘een leeg nest’. Ook al moet er nog wel het een en ander gebeuren als het manuscript terugkomt van de vormgeefster, voordat alles naar de drukker kan.

    Twintig jaar Verlaat Verdriet-werk

    In de eerste helft van januari 2015 zal, naar verwachting, het boek helemaal klaar zijn. Dat is dan meteen het feestje van mijn twintig jarig Verlaat Verdriet-werk.