• | | | | | | | | | | | | | |

    Gids voor Verlaat Verdriet ingelezen

     

    ’t Is klaar!’
    Ik stap afgelopen donderdagmiddag uit de kleine opnamestudio de werkruimte in van Lydia, op dat moment nog net bezoldigd opnametechnicus van de CBB.
    ‘We hebben het’ zegt Lydia tevreden. ‘Gids voor Verlaat Verdriet is helemaal ingelezen’.

    Voor mensen met een leesbeperking

    Zoals ik eerder in mijn Blog’s (25 november 2015, 7 januari 2016 en 1 maart 2016) heb laten weten, heeft de CBB mij in de gelegenheid gesteld van de Gids voor Verlaat Verdriet een gesproken boek te maken. Zo komt de Gids voor Verlaat Verdriet nog dit jaar ook beschikbaar voor mensen met een leesbeperking.

    Zelf inlezen

    Ik mag het zelf inlezen en dat is een bijzondere ervaring. Eerst een oefenrondje bij Lydia thuis, vervolgens een week later naar de studio in Ermelo. Na het oefenrondje realiseer ik me ineens dat ik, inmiddels lang geleden – namelijk tijdens mijn opleiding op de Bibliotheek en Documentatie Academie – ben opgeleid om voor te lezen. Het is weer even wennen, maar kennelijk net als bij zwemmen en fietsen: als je het ooit hebt geleerd kan het wel wegzakken, maar echt verleren doe je het niet meer.

    Fatsoenlijk en foutloos

    De eerste minuten in de studio zijn spannend – lukt het me een beetje fatsoenlijk en foutloos te lezen? Het went snel, maar goed: zo heel erg ingewikkeld is het nou ook weer niet. In drie leesbeurten stevig doorlezen ben ik door de Gids heen. Tijdens het lezen word ik verrast door een nieuwe ontdekking. Van diverse kanten heb ik na het uitkomen van de Gids gehoord: ‘Je schrijft zo gemakkelijk en toegankelijk, zo duidelijk en zo gemakkelijk leesbaar.’

    Aangename verrassing

    Bij de eerste voorbereiding voor de eerste leesbeurt vraag ik me een beetje bezorgd af: en wat als ik nu allemaal vreselijk dingen tegenkom – fouten, onzinnige opmerkingen, onleesbare zinnen enzovoort. M’n hoofd wist het eigenlijk wel: het zit wel goed. Er hebben genoeg verschillende mensen meegelezen. Heel erg raar kan het niet lopen, maar ja: een beetje onzeker was ik toch wel. Ook dat is gelukkig alles mee gevallen. Sterker nog: ik heb nu ook zelf ervaren hoe gemakkelijk (voor)leesbaar dit boek is. Een goede en fijne ervaring – met heel veel dank aan Lydia en CBB!

    Bericht van beschikbaarheid

    Al werkend heb ik (deels) gezien hoe bewerkelijk het proces is om van een boek een gesproken boek te maken. De ingesproken tekst ligt nu klaar, maar het zal nog even duren voor het boek in gesproken vorm beschikbaar is (datum planning: najaar 2016).
    Je hoort van me, zodra het gesproken boek beschikbaar is (en hoe je er dan aan komt).

  • | | | | | | | | |

    Ik wil erbij zijn!

     

     

     

     

     

     

    Wie ik ook vertel over onze plannen voor het Verlaat Verdriet-symposium, de glossy en de schrijfwedstrijd: unaniem wordt er enthousiast op gereageerd. ‘Wat een gaaf plan. Ik wil erbij zijn’

    Enthousiasme voor het Verlaat Verdriet-symposium

    Wij: Carin, Joke, Maria, Mary en ik bevinden ons op dit moment nog in de voorbereidende fase, maar wat een enthousiasme ervaar ik als ik vertel over de plannen die we aan het maken zijn voor het Verlaat Verdriet-symposium en alles wat we daar rondom heen willen organiseren!

    Ook voor jou

    En wat vind ik het leuk jou – als Verlaat Verdriet-er –  daar nu deelgenoot van te maken. Ook al kunnen we op dit moment nog niet heel erg concreet zijn over datum en invulling (dat komt, naar ik hoop en verwacht, na onze volgende bijeenkomst op 17 maart a.s.).
    Want: ook voor jou organiseren we dit symposium!

    Hulp en ondersteuning

    Deelnemers aan de workshops en andere activiteiten: ze bieden hun diensten ten behoeve van dit symposium aan.
    L. heeft een prachtig idee voor een film;
    J. hoort van dit plan en geeft al snel aan: ‘Mooi plan – ga ik over nadenken’.
    S. biedt aan ons te ondersteunen bij de PR via de social media;
    E. biedt haar grote kennis aan van LinkedIn. Bovendien zegt ze: ‘Ik heb veel ervaring met fondswerving. Laat weten waar ik jullie in kan helpen. Dit symposium moet er komen’;
    C. duikt meteen in haar adressenlijst voor PR via de media. Laat maar weten als je meer van me nodig hebt;
    J. biedt meteen aan: als je behoefte hebt om te sparren – ‘We rijden allebei de helft om elkaar te ontmoeten. Ik help je graag.’ J. heeft een kleine twintig jaar geleden het boekje ‘Is mama nu een engel’ gemaakt. ‘Het is er nog’, zegt ze. ‘Als je wilt, mag je het gebruiken’;
    M. maakt prachtige illustraties. ‘Tuurlijk wil ik meewerken’, zegt ze meteen.
    E. is meteen bereid plaats te nemen in de jury voor de schrijfwedstrijd. ‘Ik kom naar jullie toe als je me nodig hebt’, zegt ze zonder aarzeling.

    De Verlaat Verdriet-ers die ik vraag om vanuit hun (ervarings)deskundigheid een bijdrage te leveren aan dit symposium hoeven daar niet over na te denken: ‘Doe ik graag’ is de reactie van allemaal.

    Spreken onze plannen je aan?

    Spreken onze plannen je aan?
    Wil jij, als Verlaat Verdriet-er ook jouw deskundigheid inzetten voor dit symposium?
    Laat het ons weten! Mail je aanbod naar symposium@verlaatverdriet.nu

  • | | | | | | | | | | | |

    Opmerkingen en dooddoeners

     

     

     

     

     

    Opmerkingen en dooddoeners

    Zo lang geleden? Heb je daar nu nog last van?
    Je hebt je moeder/je vader niet eens gekend, dan kan je haar/hem toch niet missen?
    Moet je niet eens ophouden altijd maar in het verleden te wroeten?
    Je leeft nu!
    Je was nog zo jong, daar kan je toch helemaal geen last van hebben?
    Vroeger hield je nog wel van je vrouw, en toen was je moeder ook al lang dood.
    Vind je zelf ook niet dat je er in bent blijven hangen?
    Kom op zeg, kijk eens vooruit!
    Als je weet waar het aan ligt, kan je het ook zelf oplossen!

    Als Verlaat Verdriet-er ken je ze vast wel: de opmerkingen die je van mensen in je omgeving te horen kunt krijgen (ook van hulpverleners!). De opmerkingen die je dicht doen slaan als je probeert te vertellen wat het vroege verlies van je ouder voor jou in je leven van nu betekent. ‘Ik zeg niets meer, nooit meer’.

    Symposium

    Zoals je hebt kunnen lezen, zijn we bezig een Verlaat Verdriet-symposium te organiseren (n.b. staat nu gepland voor november 2016. Deze de datum wordt mogelijk verzet naar januari 2017. Daar moeten we in het platform nog een keer over brainstormen!).
    De voorbereidingen voor dit symposium zijn ondertussen in volle gang. Ook vandaag hebben we weer overleg gehad.

    Verzamelen

    We kunnen iets moois doen met al die opmerkingen die Verlaat Verdriet-ers altijd te horen krijgen’, stelde Laura onlangs voor.
    Een mooi voorstel van Laura. En een mooi plan.
    Echt een mooi plan, waar ik (en niet alleen ik) om moet gniffelen, ook nu ik onze vraag aan jou in mijn blog voorleg.
    Nee, ik ga nog even niet vertellen wat we van plan zijn.
    Ja, we willen graag zoveel mogelijk van deze opmerkingen en dooddoeners verzamelen en nodigen jou, als Verlaat Verdriet-er – graag uit jouw ervaringen met deze dooddoeners en – meestal ongewild kwetsende – opmerkingen met ons te delen.
    Welke opmerkingen en dooddoeners heb jij in de loop van de tijd te horen gekregen?
    Welke opmerkingen en dooddoeners hebben jou gekwetst?
    Welke opmerkingen en dooddoeners deden jou dichtslaan?

    Uitnodiging

    Schrijf de opmerkingen en dooddoeners die jij je herinnert op en mail ze ons symp@verlaatverdriet.nu

    Ontwikkelingen

    We houden je graag per blog, Nieuwsbrief en Facebook op de hoogte van de ontwikkelingen rond het symposium.
    Volg ons, als je er benieuwd naar bent wat dit Verlaat Verdriet-symposium ook jou straks te bieden heeft.

  • | | | | | |

    Oproep Libelle: dubbel ouderverlies

    Gisteren kreeg ik dit bericht van iemand in verband met een oproep van Libelle:

    Oproep van Libelle

    Zijn allebei je ouders overleden?

    Voor een artikel in Libelle willen we graag weten hoe oud je was toen je laatste ouder overleed en hoe dat voelde.

    Reageren

    Mailen kan naar redactie@libelle.nl onder vermelding van ‘ouders’.
    Wie weet lees jij je verhaal terug in Libelle.