• | |

    Roos van Jericho

    DoorTitia Liese

     

     

     

     

    Jericho

    Ken je de Roos van Jericho?

    Afgelopen dagen wederom een prachtige basisworkshop Verlaat Verdriet gehad.
    Elke keer is het anders. Elke keer is het bijzonder.
    Elke keer is er weer de bijzondere saamhorigheid.

    Kinderbijbel

    Aan de workshop van de afgelopen dagen deed J. mee. J. is belijdend christen.
    Zelf kom ik uit een ongodsdienstig gezin. Maar wel uit een gezin met een open mind voor cultuur.
    Zo had ik als kind de mooiste kinderbijbel ooit gemaakt.
    Ik genoot van de verhalen die mijn vader mij voorlas. Maar boven alle verhalen genoot ik van de prachtige, door Piet Worm ‘getekende’ tekst en de mooie platen in deze bijbel. Met heel veel goud!

    Al werkend in de workshop met iemand voor wie geloof en bijbel zo centraal staan in zijn leven komen bij mij de verhalen – en natuurlijk de platen – terug in mijn herinnering.
    Op de dag na de workshop – gisteren dus – herinner ik me weer de tijd van mijn eigen proces. Hoe ik op een dag mijn eigen proces – die lange, lange tocht door kou en onherbergzaamheid die maar niet op leek te houden – verbond aan de tocht door de woestijn uit mijn kinderbijbel.
    De lange duur.
    De plagen.
    De ongemakken.
    Het gevoel van uitzichtloosheid.
    het gevoel dat er nooit een einde aan zou komen.

    Jericho

    Ik herinner me ook weer hoe een deelnemer aan een Verlaat Verdriet-workshop van jaren geleden een creatieve vorm maakte die me deed denken aan de plaat in mijn kinderbijbel van de val van Jericho.
    Hoe zat het ook al weer met mijn eigen muur?
    Mijn eigen muur die, ondanks al mijn pogingen die neer te halen, steeds opnieuw weer aan leek te groeien?

    Roos van Jericho

    En ik herinner me de Roos van Jericho.
    De symboliek die deze ‘roos’ lange tijd voor mij heeft gehad.
    Verdrogen.
    Oprollen.
    Afsluiten.
    Verzorgen.
    Openen.
    Verdrogen.
    Oprollen.
    Afsluiten.
    Verzorgen.
    Openen.

    Altijd weer die fascinerende dynamiek van openen als je zorg, aandacht en water aan deze roos besteedt.

    Ken je de Roos van Jericho?
    Zoek deze roos eens op.

    Wie weet wat de symboliek van de dynamiek van gesloten en open jou als Verlaat Verdriet-er brengt!

  • | | | | | | | | | | | | |

    Anna Alma Tadema

    DoorTitia Liese

     

     

     

     

     

     

     

    Alma Tadema

    In Sir Edmund van zaterdag 21 januari 2017, bijlage bij de Volkskrant, las ik in de reeks artikelen van Wieteke van Zeil ‘Je gaat het pas zien als je het door hebt’ (citaat van Johan Cruijff, 12 jaar toen hij zijn vader verloor) ‘Verstoorde idylle’.

    Wieteke van Zeil bespreekt in ‘Verstoorde idylle’ het portret van Anna Alma Tadema dat haar vader – de beroemde Nederlands-Engelse schilder Lourens Alma-Tadema 1836-1912 – in 1883 schilderde van zijn 15 jarige dochter Anna Alma Tadema (1867-1943).

    Anna Alma Tadema

    Anna Alma Tadema verloor als kind van twee haar moeder.
    In het artikel gaat het de auteur om de ketting die Anna draagt (wie weet welke betekenis deze ketting voor de15-jarige Anna had???).

    Zelf werd ik vooral getroffen door het meisje op dit portret.
    Wat een eenzaamheid voel ik bij dit portret.
    Wat een totaal niet weten hoe het verder moet.

    Zelfportret

    Anna, zelf ook vaardig schilderes, schilderde een zelfportret.

     


     

     

     

    In ons hoekje

    In 1873 schilderde hun vader ‘In ons hoekje’.
    Op dit schilderij zie je Anna en haar twee jaar oudere zusje Laurense.

    Geschilderd verhaal van twee meisjes die als twee- en als vierjarige hun moeder verloren.

     

     

     

  • | | | | | | | | | | | | |

    Anna Alma Tadema

    DoorTitia Liese

     

     

     

     

     

     

     

    Alma Tadema

    In Sir Edmund van zaterdag 21 januari 2017, bijlage bij de Volkskrant, las ik in de reeks artikelen van Wieteke van Zeil ‘Je gaat het pas zien als je het door hebt’ (citaat van Johan Cruijff, 12 jaar toen hij zijn vader verloor) ‘Verstoorde idylle’.

    Wieteke van Zeil bespreekt in ‘Verstoorde idylle’ het portret van Anna Alma Tadema dat haar vader – de beroemde Nederlands-Engelse schilder Lourens Alma-Tadema 1836-1912 – in 1883 schilderde van zijn 15 jarige dochter Anna Alma Tadema (1867-1943).

    Anna Alma Tadema

    Anna Alma Tadema verloor als kind van twee haar moeder.
    In het artikel gaat het de auteur om de ketting die Anna draagt (wie weet welke betekenis deze ketting voor de15-jarige Anna had???).

    Zelf werd ik vooral getroffen door het meisje op dit portret.
    Wat een eenzaamheid voel ik bij dit portret.
    Wat een totaal niet weten hoe het verder moet.

    Zelfportret

    Anna, zelf ook vaardig schilderes, schilderde een zelfportret.

     


     

     

     

    In ons hoekje

    In 1873 schilderde hun vader ‘In ons hoekje’.
    Op dit schilderij zie je Anna en haar twee jaar oudere zusje Laurense.

    Geschilderd verhaal van twee meisjes die als twee- en als vierjarige hun moeder verloren.

     

     

     

  • | | | | | | | | | | | | |

    Waar is mijn Verlaat Verdriet gebleven?

    DoorTitia Liese

    Een paar dag geleden sprak ik Eef aan de telefoon. Eef en ik kennen elkaar al jaren via mijn Verlaat Verdriet-werk.
    In de loop van de tijd hebben we, soms met grote tussenposen, contact met elkaar gehouden. We zijn goed op de hoogte van elkaars Verlaat Verdriet-geschiedenis.

    ‘Ik heb zo’n moeite met ZEER’ zegt Eef.
    ‘Echt. Zo’n moeite. Waar is mijn Verlaat Verdriet gebleven?
    En die glossy: zo glamorous is het toch niet wat wij mee hebben gemaakt?’
    Ik begrijp haar verzuchting. Zelf zit ik middenin het inspirerende proces met ZEER.
    Het ontstaanvan ZEER.
    Platform ZEER.
    De doelen van ZEER.
    Het symposium.
    De glossy.
    De schrijfwedstrijd.
    Ik ben gewoon een beetje uit het oog verloren dat het hoe en het wat voor andere Verlaat Verdriet-ers niet altijd duidelijk zal zijn.
    In het kort daarom wat uitleg over ZEER.

    ZEER geschiedenis

    In 2015 ontmoeten Carin en Titia elkaar.
    Een ontmoeting met een enorme klik. Binnen een uur hebben we bedacht dat we een symposium gaan organiseren rondom rouw.

    Titia nodigt Mary uit zich bij ons aan te sluiten.
    ‘Waarom gaan we geen glossy maken?’, vraagt Mary. ‘Iedereen maakt een glossy. Dat kunnen wij ook.’
    Carin is directeur van een drukkerij. Kan het mooier passen?
    Wij gaan een glossy maken.

    Maria sluit zich, op mijn uitnodiging, bij ons aan.

    Platform

    Het groepje bestaat nu uit vier vrouwen.
    Mary introduceert de naam ZEER. Met enthousiasme ontvangen.
    Ons groepje wordt Platform. Platform ZEER.
    Platform ZEER is voornemens jaarlijks een symposium te organiseren, en een glossy uit te geven, met een bijzondere vorm van rouw als thema.
    Altijd gebaseerd op ervaring.
    Dit jaar, 2017, is het thema VERLAAT VERDRIET.

    Symposium

    Thema voor 2017 van Platform ZEER is VERLAAT VERDRIET: de gevolgen van jong ouderverlies op de langere termijn.
    Datum: 13 mei 2017. Zowel bedoeld voor Verlaat Verdriet-ers in Nederland als voor Verlaat Verdriet-ers in België.

    Glossy

    Mary vormt, samen met Joyce, de redactie van de glossy. Thijs schrijft een aantal artikelen.
    De glossy komt uit op 13 mei 2017: de datum van het symposium.

    Vrijwilligers

    Het werk voor ZEER is werk van vrijwilligers. Nieuwe Verlaat Verdriet-ers sluiten zich bij ons aan.
    S. maakt de site.
    Alle workshopleiders van het symposium zijn zowel Verlaat Verdriet-ers als vrijwilligers (lees binnenkort meer over de workshops en de workshopleiders op www.zeer.nu).

    Uniek en eenmalig

    Het Verlaat Verdriet-symposium van 13 mei 2017 is dus uniek en eenmalig!

    Verlaat Verdriet-werk

    Ondertussen gaat mijn Verlaat Verdriet-werk gewoon door, ook het Verlaat Verdriet-werk in samenwerking met Albertine, Els en Geerte  (Eef: van harte welkom. Sluit je bij ons aan!).
    Lees meer over Verlaat Verdriet en het Verlaat Verdriet-werk.