• | |

    Kennis uit ervaring is belangrijk!

    DoorTitia Liese

    Boeken zijn er over volgeschreven. Hoe om te gaan met kinderen en rouw. Boekenvol van goedbedoelende professionals. Van wetenschappers. Allemaal doen ze hun duit in weer een zakje. En nog een zakje. Allemaal willen ze graag kinderen helpen. Willen zo graag voorkomen dat kinderen ‘er later last van krijgen’. Baseren hun kennis op theorie. Op wetenschap. Statistieken. Op veronderstellingen: als je er als kind maar over had kunnen praten, dan had je vast nu niet een probleem gehad (nota bene: ook Verlaat Verdriet-ers denken dat zelf!) Als je maar een leuke buurvrouw had gehad, dan had je nu geen probleem gehad.

    Advies hier, advies daar

    Adviezen zat voor overgebleven ouders van kinderen die een ouder verliezen door overlijden. Makkelijk gedaan, adviezen geven vanaf je bureau. De ene ‘deskunige-uit- theorie’ praat de andere ‘deskundige-uit-theorie’ na. Wie vraagt zich nog af waar het verlies van een ouder voor een kind in de praktijk om gaat? Wat dat onomkeerbare, levensveranderende verlies in werkelijkheid teweeg brengt?
    Adviezen zat. Maar doe het na het verlies van je partner – als moeder/vader – in de praktijk maar eens allemaal!

    Hoe zit het met de ervaring?

    WIJ – Verlaat Verdriet-ers – zijn de deskundigen. Zoals dat heet ‘ervaringsdeskundigen.’ Gelukkig wordt kennis uit ervaring steeds belangrijker gevonden. Want wie weet beter dan wij zelf wat ons is overkomen. Wat het verlies van onze ouder(s) in onze kindertijd teweeg heeft gebracht. Hoe de impact van het verlies in alle hoeken en gaten van je ziel kruipt. Waar het zich verstopt. Geniepig ruimte inneemt.

    Leer van ons!

    WIJZELF zijn nu aan de beurt.
    Stap uit schaamte.
    Stap uit angst.
    Lever jouw bijdrage aan kennis uit ervaring van de gevolgen van jong ouderverlies op de langere termijn.
    Help jezelf – en daarmee heel veel andere Verlaat Verdriet-ers.

  • | |

    Gevolgen van niet onderkende PTSS

    DoorTitia Liese

    Gevolgen van niet onderkende PTSS

    Het onomkeerbare verlies van je ouder in je jeugd betekende een ruptuur in je kinderleven. Je bent voorgoed afgescheiden geraakt van je ouder. Er was voor altijd een leven vóór het verlies van je ouder. En een leven na het verlies van je ouder. Je leven veranderde. Wat gewoon was, was niet meer gewoon. Wat veilig was, voelde niet meer als veilig. Je incasseringsvermogen raakte beschadigd. Of erger nog. De basis onder je bestaan viel in stukken uit elkaar. Je gevoel van continuïteit werd aangetast. Vertrouwen veranderde in angst.

    Angst

    Waar angst is komt overleven. Je moest gaan overleven. Ontwikkelde overlevingspatronen om jezelf staande te kunnen houden. Overleven na het verlies van een ouder in je jeugd betekent dat je waakzaam bent geworden. Hyper-alert. Je staat als het ware continu AAN.
    Mogelijk ken je dat: continu aanstaan en niet de knop UIT kunnen vinden. Je lijf raakt overbelast. Met als gevolg chronische vermoeidheid. Chronische pijn. Overgevoeligheid voor stress. En dat al heel erg lang.
    Niet goed voor jou. Voor je lijf. Voor je immuun-systeem. Niet goed voor je zelf-helend vermogen.

    Tijd

    Herken je dit?
    Dan is het heel goed mogelijk dat ook bij jou sprake is van niet-onderkende post-traumatische stress stoornis – PTSS. 
    Tijd om daar iets aan te doen.

  • | | |

    Familie: een onverwacht verrassend bericht

    DoorTitia Liese

    Familie

    Verlaat Verdriet-ers raad ik vaak aan op zoek te gaan naar wie je vroeg overleden ouder is geweest. Je te realiseren dat je ouder niet alleen jouw ouder is geweest. Dat je ouder ook een kind is geweest van haar/zijn ouders. Broer of zus. Neef of nicht. Vriend. Vriendin. Collega. Buurman. Buurvrouw.

    Jezelf beter leren kennen

    Op zoek gaan naar wie je ouder is geweest is een hele krachtige manier om ‘op zielsniveau’ het contact te herstellen met je overleden ouder. Door je overleden ouder beter te leren kennen, leer je jezelf beter kennen.

    Jezelf een plek geven

    Door contact te zoeken met – familieleden van – je overleden ouder geef je jezelf een plek in de familielijn. Je wordt (weer) iemand met wortels in het verleden.

    Identificatie en identificeren

    Ik zag dat gisteravond letterlijk gebeuren in de nieuwsuitzending van Terschelling TV van zaterdag 1 februari 2020. Een zoon die zijn vader nauwelijks heeft gekend. Een vader, zeeman, die omkwam bij de stormramp van 1953. In 1967 aanspoelde op Terschelling en 52 jaar een onbekende dode is geweest. https://nos.nl/artikel/2321003-onbekende-dode-op-terschelling-blijkt-na-halve-eeuw-vermiste-zeeman.html

    Een vader die pas in 2019, 52 jaar later, is geïdentificeerd aan de hand van DNA. In de film op Terschelling TV kun je zien wat het met deze zoon, die zijn vader nauwelijks heeft gekend, doet om als 70-jarige op Terschelling bij het graf te staan van zijn vader. Eindelijk heeft hij zijn plaats in kunnen nemen in de mannenlijn.

    Brieven van mijn eigen vader

    Zelf ontving ik vanochtend een mail uit Duitsland met de vraag of ik de dochter ben van Benjamin P. Liese. Een mail van een familielid uit Duitsland.
    Dat ben ik. Die dochter van Benjamin P. Liese.
    En dit onbekende familielid heeft brieven van mijn vader aan zijn vader uit 1968 en 1973 in zijn bezit.

    Familie

    Nog geen uur na deze mail zitten deze Duitse neef (* 1945) en ik (* 1949) aan de telefoon te kletsen alsof we elkaar al jaren kennen. Wat tot vanochtend dus niet het geval is geweest.
    Wat het doet? Een geheel onverwachte bijzondere telefonische ontmoeting op zondagochtend 2 februari 2020. En natuurlijk ben ik ook heel benieuwd naar de brieven die mijn vader in ’68 en ’73 stuurde naar zijn familielid in Duitsland.

    Er is meer

    Waarmee ik maar wil zeggen tegen heel veel Verlaat Verdriet-ers: er is bijna altijd meer dan je denkt te weten. De moeite waard om op zoek te gaan!

  • | |

    Verlaat Verdriet-workshop december 2019

    DoorTitia Liese

    Jongen en meisje

    Verlaat Verdriet-workshop

    Donderdagavond 19 december 2019. Drie Verlaat Verdriet-ers. Twee vrouwen, een man. Alle drie jong hun moeder verloren.
    Onafhankelijk van elkaar zijn ze aangekomen. Binnengekomen.
    Zien mij.
    De plek waar ze de komende dagen gaan verblijven.
    Elkaar.
    En besluiten alle drie: hier is het o.k. Hoe spannend ook. Ik ga het aan. Met deze mensen. Op deze plek. Hier durf ik het aan. Nu. Verlaat Verdriet-workshop december 2019.

    Vrijdagavond 20 december

    Vermoeid van het intensieve werken, maar blij met wat de dag heeft gebracht, sluiten we af.
    Vertellen. Luisteren. Gehoord worden. Zien. Je gezien voelen. Herkend. Erkend.
    De bijzondere dynamiek van de overeenkomsten heeft ons de hele dag vergezeld. Het warme bad. Ruimte voor verdriet. Ontroering. Ruimte voor jezelf. Voor de ander. Verbinding. Verlaat Verdriet-workshop december 2019.

    Zaterdagmiddag 21 december

    We sluiten een bijzondere Verlaat Verdriet-workshop af. Over 4 weken zijn we weer samen voor de Terugkomdag.
    Terwijl ik deze blog schrijf, realiseer ik me dat we er bij het afscheid nemen niet aan hebben gedacht elkaar prettige kerstdagen en een gelukkig nieuwjaar te wensen. En dat hoefde ook niet. Deze workshop had genoeg aan zichzelf. Aan z’n eigen warmte. Saamhorigheid. Z’n eigen emoties. Aan z’n eigen gevoelens van verbondenheid. Verlaat Verdriet-workshop december 2019.

    Verlaat Verdriet-workshops 2020

    Wil je meer weten over wat de Verlaat Verdriet-workshop in 2020 voor jou kan betekenen? Lees meer